Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 171



ΜΑΘΗΜΑ 171

Ο Θεός είναι μόνο Αγάπη, και επομένως το ίδιο είμαι κι εγώ.

(151) Όλα τα πράγματα είναι απόηχοι της Φωνής του Θεού.

Ο Θεός είναι μόνο Αγάπη, και επομένως το ίδιο είμαι κι εγώ.

(152) Η δύναμη της απόφασης είναι δική μου.

Ο Θεός είναι μόνο Αγάπη, και επομένως το ίδιο είμαι κι εγώ.

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ 5 ΕΙΣΑΓΩΓΗ




ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ 5
ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Τώρα ανακεφαλαιώνουμε ξανά. Αυτή την φορά είμαστε έτοιμοι να κάνουμε μεγαλύτερη προσπάθεια και να διαθέσουμε περισσότερο χρόνο σε αυτό που αναλαμβάνουμε. Αναγνωρίζουμε ότι ετοιμαζόμαστε για μία άλλη φάση μάθησης. Θέλουμε να αναλάβουμε αυτό το βήμα ολοκληρωτικά, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε πάλι πιο βέβαιοι, πιο ειλικρινείς, με πιο σταθερή πίστη. Τα βήματά μας δεν υπήρξαν πάντα ακλόνητα, και οι αμφιβολίες μας έκαναν να περπατάμε αβέβαια και αργά στον δρόμο που μας έχουν υποδείξει αυτά τα μαθήματα. Αλλά τώρα επιταχύνουμε , διότι πλησιάζουμε μία μεγαλύτερη βεβαιότητα, ένα πιο σταθερό σκοπό και ένα πιο σίγουρο στόχο. 

2. Σταθεροποίησε τα βήματά μας, Πατέρα μας. Ας ησυχάσουν οι αμφιβολίες μας και ας γαληνέψει ο άγιος νους μας, και μίλησέ μας. Δεν έχουμε λόγια να Σου δώσουμε. Προτιμούμε να ακούσουμε το δικό Σου Λόγο, και να τον κάνουμε δικό μας. Καθοδήγησε την άσκησή μας όπως ένας πατέρας καθοδηγεί ένα μικρό παιδί σε ένα δρόμο που δεν καταλαβαίνει. Όμως ακολουθεί, σίγουρο ότι είναι ασφαλές διότι ο πατέρας του δείχνει τον δρόμο.

3. Έτσι φέρνουμε την άσκησή μας σε Σένα. Και αν παραπατήσουμε, Εσύ θα μας σηκώσεις. Αν ξεχάσουμε τον δρόμο, βασιζόμαστε σε Σένα που θα μας τον υπενθυμίσεις σίγουρα. Βγαίνουμε εκτός πορείας, αλλά Εσύ δεν ξεχνάς να μας επαναφέρεις. Επιτάχυνε τώρα τα βήματά μας, ώστε να μπορέσουμε να περπατήσουμε με μεγαλύτερη σιγουριά και πιο γρήγορα προς τα Σένα. Και δεχόμαστε τον Λόγο που μας προσφέρεις για να ενοποιήσουμε την άσκησή μας, καθώς επαναλαμβάνουμε τις σκέψεις που μας έχεις δώσει.

4. Αυτή είναι η σκέψη που θα πρέπει να προηγείται των σκέψεων που θα ανακεφαλαιώνουμε. Η κάθε μία απλά διασαφηνίζει κάποια πλευρά αυτής της σκέψης, ή την βοηθά να αποκτήσει περισσότερο νόημα, πιο προσωπικό και αληθινό, και πιο περιγραφικό του ιερού Εαυτού που μοιραζόμαστε και τώρα ετοιμαζόμαστε να γνωρίσουμε πάλι: 

Ο Θεός είναι μόνο Αγάπη, και επομένως το ίδιο είμαι κι εγώ.

Αυτός ο Εαυτός μόνο γνωρίζει την Αγάπη. Αυτός ο Εαυτός είναι απόλυτα συνεπής στις Σκέψεις Του ∙ γνωρίζει τον Δημιουργό Του, καταλαβαίνει τον Εαυτό Του, είναι τέλειος στην γνώση και την Αγάπη Του, και δεν αλλάζει ποτέ από την συνεχή κατάσταση ένωσής Του με τον Πατέρα Του και τον Εαυτό Του.
5. Και αυτό είναι που μας περιμένει στο τέλος του ταξιδιού. Κάθε βήμα που παίρνουμε μας φέρνει λίγο πιο κοντά. Αυτή η ανακεφαλαίωση θα επιταχύνει το χρόνο ανυπολόγιστα, αν κρατάμε στο νου μας ότι αυτός παραμένει ο στόχος μας, και καθώς ασκούμαστε σε αυτό είναι που πλησιάζουμε. Ας υψώσουμε τις καρδιές μας από το χώμα προς την ζωή, καθώς θυμόμαστε ότι αυτή την υπόσχεση έχουμε λάβει, και ότι αυτά τα μαθήματα στάλθηκαν για να ανοίξουν το μονοπάτι του φωτός σ’ εμάς, και να μας διδάξουν, βήμα - βήμα, πώς να επιστρέψουμε στον αιώνιο Εαυτό που νομίζαμε ότι χάσαμε.
6. Εγώ κάνω αυτό το ταξίδι μαζί σου. Διότι μοιράζομαι τις αμφιβολίες και τους φόβους σου για λίγο ακόμα, έτσι ώστε να μπορέσεις να έρθεις σε μένα που αναγνωρίζω τον δρόμο από τον οποίο όλοι οι φόβοι και οι αμφιβολίες ξεπερνιούνται. Πορευόμαστε μαζί. Εγώ καταλαβαίνω την αβεβαιότητα και τον πόνο, παρόλο που γνωρίζω ότι δεν έχουν κανένα νόημα. Όμως ένας σωτήρας πρέπει να παραμένει με εκείνους που διδάσκει, βλέποντας αυτό που βλέπουν, αλλά διατηρώντας μέσα στο νου του τον τρόπο που τον οδήγησε έξω, και τώρα θα σε οδηγήσει έξω μαζί του. Ο Υιός του Θεού σταυρώνεται μέχρι εσύ να περπατήσεις σε αυτό το δρόμο μαζί μου.
7. Η ανάστασή μου συμβαίνει ξανά κάθε φορά που οδηγώ έναν αδελφό με ασφάλεια στο μέρος όπου το ταξίδι τελειώνει και ξεχνιέται. Ξανανιώνω κάθε φορά που ένας αδελφός μαθαίνει ότι υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί έξω από την δυστυχία και τον πόνο. Ξαναγεννιέμαι κάθε φορά που ο νους ενός αδελφού στρέφεται προς το φως μέσα του και με αναζητά. Δεν έχω ξεχάσει κανέναν. Βοήθησέ με τώρα να σε οδηγήσω πίσω εκεί όπου το ταξίδι άρχισε, για να ξανακάνεις μία επιλογή μαζί μου.
8. Απελευθέρωσέ με καθώς ασκείσαι ξανά στις σκέψεις που σου έφερα από Εκείνον ο Οποίος βλέπει την πικρή σου ανάγκη, και γνωρίζει την απάντηση που Του έδωσε ο Θεός. Μαζί κάνουμε την επανάληψη αυτών των σκέψεων. Μαζί αφιερώνουμε τον χρόνο μας και την προσπάθειά μας σε αυτές. Και μαζί θα τις διδάξουμε στους αδερφούς μας. Ο Θεός δεν θέλει τον Ουρανό ημιτελή. Αυτός σε περιμένει όπως κι εγώ. Είμαι ημιτελής χωρίς το δικό σου κομμάτι μέσα μου. Και καθώς ολοκληρώνομαι πηγαίνουμε μαζί στην αρχαία κατοικία μας, αυτή που είχε ετοιμαστεί για εμάς πριν τον χρόνο και έχει κρατηθεί αναλλοίωτη από τον χρόνο, αμόλυντη και ασφαλής, όπως θα είναι και όταν επιτέλους τελειώσει ο χρόνος.
9.Ας είναι αυτή η ανακεφαλαίωση το δώρο σου προς εμένα. Γιατί αυτό μόνο χρειάζομαι ∙ να ακούς τα λόγια που λέω, και να τα δίνεις στον κόσμο. Εσύ είσαι η φωνή μου, τα μάτια μου, τα πόδια μου, τα χέρια μου με τα οποία σώζω τον κόσμο. Ο Εαυτός από τον οποίο σε καλώ δεν είναι παρά ο δικός σου. Σε Αυτόν πηγαίνουμε μαζί. Πάρε το χέρι του αδελφού σου, διότι αυτός δεν είναι ένας δρόμος που τον περπατάμε μόνοι. Σε αυτόν περπατώ μαζί σου, και εσύ μαζί μου. Ο Πατέρας μας βούλεται ο Υιός Του να είναι ένα με Αυτόν. Τι ζει λοιπόν, που δεν είναι ένα με σένα;
10. Αυτή η ανακεφαλαίωση ας γίνει η ώρα που μοιραζόμαστε μία νέα εμπειρία για σένα, και όμως τόσο παλιά όσο ο χρόνος και ακόμα πιο παλιά. Αγιασθήτω το Όνομά σου. Η δόξα σου ας είναι άσπιλη για πάντα. Και η ολότητά σου ας είναι τώρα ολοκληρωμένη, έτσι όπως την καθιέρωσε ο Θεός. Είσαι ο Υιός Του, και ολοκληρώνεις την επέκτασή Του μέσα στην δική σου. Δεν ασκούμαστε παρά σε μία πανάρχαια αλήθεια που γνωρίζαμε πριν οι ψευδαισθήσεις φανούν ότι διεκδικούν τον κόσμο. Και θυμίζουμε στον κόσμο ότι είναι ελεύθερος από τις ψευδαισθήσεις κάθε φορά που λέμε:

Ο Θεός είναι μόνο Αγάπη, και επομένως το ίδιο είμαι κι εγώ.

11. Με αυτή αρχίζουμε κάθε μέρα την επανάληψή μας. Με αυτή αρχίζουμε και τελειώνουμε κάθε περίοδο πρακτικής. Και με αυτή την σκέψη κοιμόμαστε, για να ξυπνήσουμε γι άλλη μια φορά με αυτά τα λόγια στα χείλη μας, για να χαιρετίσουμε άλλη μία μέρα. Όλες τις σκέψεις που ανακεφαλαιώνουμε τις περιβάλλουμε με αυτή, και χρησιμοποιούμε τις σκέψεις για να την κρατήσουμε ψηλά ενώπιον του νου μας, και να την κρατήσουμε καθαρή στη θύμησή μας όλη την ημέρα. Κι έτσι, όταν έχουμε τελειώσει αυτή την ανακεφαλαίωση, θα έχουμε αναγνωρίσει ότι τα λόγια που λέμε είναι αληθινά.
12. Ωστόσο, οι λέξεις δεν είναι παρά βοηθήματα, και για να χρησιμοποιηθούν μόνο στην αρχή και στο τέλος της περιόδου άσκησης, μόνο και μόνο για να επαναφέρουν το νου στο σκοπό του, όπως χρειάζεται. Τοποθετούμε την πίστη μας στο βίωμα που έρχεται από την άσκηση, και όχι στα μέσα που χρησιμοποιούμε. Περιμένουμε το βίωμα και αναγνωρίζουμε ότι μόνο εδώ γεννιέται η βεβαιότητα. Χρησιμοποιούμε τις λέξεις, και προσπαθούμε επανειλημμένα να πάμε πέρα από αυτές στο νόημα τους , το οποίο είναι πέρα από τον ήχο τους. Ο ήχος εξασθενεί και εξαφανίζεται, καθώς πλησιάζουμε την Πηγή του νοήματος. Κι Εδώ είναι που βρίσκουμε ανάπαυση.


Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 170 Δεν υπάρχει καμία σκληρότητα στον Θεό άρα ούτε και σε μένα




ΜΑΘΗΜΑ 170

Δεν υπάρχει καμία σκληρότητα στον Θεό άρα ούτε και σε μένα

1. Κανένας δεν επιτίθεται χωρίς πρόθεση να πληγώσει. Σε αυτό δεν μπορεί να υπάρξει εξαίρεση. Όταν νομίζεις ότι επιτίθεσαι σε αυτό-άμυνα, εννοείς ότι το να είσαι σκληρός είναι προστασία ∙ ότι είσαι ασφαλής χάρη στην σκληρότητα. Εννοείς ότι πιστεύεις ότι το να πληγώνεις κάποιον σου φέρνει ελευθερία. Και εννοείς, ακόμα, ότι το να επιτίθεσαι σημαίνει ότι ανταλλάσσεις την κατάσταση που βρίσκεσαι για κάτι καλύτερο, ασφαλέστερο, πιο σίγουρο σε περίπτωση επικίνδυνης εισβολής και από τον φόβο.
2. Πόσο ολοκληρωτικά παράλογη είναι η ιδέα ότι για να αμυνθείς στον φόβο πρέπει να επιτεθείς! Διότι εδώ ο φόβος γεννιέται και τρέφεται με αίμα, για να μεγαλώσει, να διογκωθεί και να μαίνεται. Κι έτσι ο φόβος προστατεύεται, και δεν υπάρχει διαφυγή από αυτόν. Σήμερα μαθαίνουμε ένα μάθημα που μπορεί να σε σώσει από περισσότερη καθυστέρηση και άχρηστη δυστυχία, από ό,τι μπορείς να φανταστείς. Είναι αυτό:

Εσύ φτιάχνεις αυτό εναντίον του οποίου αμύνεσαι, και με την άμυνά σου εναντίον του το κάνεις πραγματικό και αδύνατον διαφυγής. Άφησε κάτω τα όπλα σου, και μόνο τότε θα καταλάβεις ότι είναι ψεύτικο.


3. Φαίνεται σαν να επιτίθεσαι σε κάποιον εχθρό εξωτερικό. Όμως, η άμυνά σου δημιουργεί έναν εχθρό μέσα σου ∙ μια ξένη σκέψη σε πόλεμο με σένα, που σου στερεί την γαλήνη, και διχάζει τον νου σου σε δύο στρατόπεδα που φαίνονται εντελώς ασυμφιλίωτα. Γιατί η αγάπη τώρα έχει έναν «εχθρό», ένα αντίθετο ∙ και ο φόβος, ο ξένος, τώρα χρειάζεται την άμυνά σου ενάντια στην απειλή αυτού που πραγματικά είσαι.
4. Αν αναλογιστείς προσεκτικά το μέσο με το οποίο η φαντασιόπληκτη αυτό-άμυνα σου προχωρά στον φανταστικό της δρόμο, θ’ αντιληφθείς όλη την βάση στην οποία στέκει αυτή η ιδέα. Πρώτον, είναι προφανές ότι οι ιδέες πρέπει ν’ αφήνουν την πηγή τους, διότι εσύ είσαι που κάνεις την επίθεση, και πρέπει πρώτα να την έχεις συλλάβει με το νου σου. Ωστόσο, επιτίθεσαι κάπου έξω από σένα, και διαχωρίζεις το νου σου από αυτόν που πρόκειται να δεχτεί επίθεση, με απόλυτη πεποίθηση ότι ο διαχωρισμός που έφτιαξες είναι αληθινός .
5. Δεύτερον, οι ιδιότητες της αγάπης αποδίδονται στον «εχθρό» της. Διότι ο φόβος γίνεται η ασφάλειά σου και ο προστάτης της γαλήνης σου, στον οποίο στρέφεσαι για ανακούφιση και διαφυγή από τις αμφιβολίες για την δύναμή σου, και ελπίζεις ότι εκεί θα αναπαυθείς ήσυχος χωρίς όνειρα. Και καθώς απογυμνώνεις την αγάπη από ό,τι ανήκει μόνο σε αυτή, προικίζεται με τις ιδιότητες του φόβου. Γιατί η αγάπη θα σου ζητούσε να καταργήσεις κάθε άμυνα, σαν κάτι ανόητο. Και πραγματικά τα όπλα σου θα γίνονταν σκόνη, γιατί αυτό είναι πραγματικά.
6. Με την αγάπη για εχθρό, η σκληρότητα πρέπει να γίνει θεός. Και οι θεοί απαιτούν αυτοί που τους λατρεύουν να υπακούουν στις προσταγές τους, και να μην τους αμφισβητούν. Αυστηρή τιμωρία απονέμεται χωρίς οίκτο σε εκείνους που ρωτούν αν οι απαιτήσεις τους είναι συνετές ή ακόμα και λογικές. Οι εχθροί τους είναι τώρα παράλογοι και τρελοί, ενώ αυτοί είναι πάντα ευσπλαχνικοί και δίκαιοι.
7. Σήμερα κοιτάμε αυτό τον σκληρό θεό με απάθεια. Και παρατηρούμε ότι παρόλο που τα χείλη του είναι βαμμένα με αίμα, και φωτιές φαίνεται να βγαίνουν από αυτόν, είναι φτιαγμένος από πέτρα. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Δεν χρειάζεται να αντισταθούμε στην δύναμή του. Δεν έχει καμία. Και εκείνοι που βλέπουν σε αυτόν την ασφάλειά τους δεν έχουν φύλακα, ούτε δύναμη να επικαλεστούν σε περίπτωση κινδύνου, και κανένα ισχυρό πολεμιστή να αγωνιστεί γι αυτούς.
8. Αυτή η στιγμή μπορεί να είναι τρομερή. Αλλά μπορεί επίσης να είναι η στιγμή της απελευθέρωσής σου από την απεχθή δουλεία. Κάνεις μια επιλογή, ενώ στέκεσαι μπροστά σε αυτό το είδωλο, βλέποντάς το ακριβώς όπως είναι. Θα επαναφέρεις στην αγάπη αυτό που προσπάθησες να της αρπάξεις και να τοποθετήσεις μπροστά στην δίχως νου πέτρα; Ή θα φτιάξεις άλλο ένα είδωλο για να την αντικαταστήσεις; Γιατί ο θεός της σκληρότητάς παίρνει πολλές μορφές. Μπορεί να βρει άλλη μία.
9. Όμως μη νομίζεις ότι ο φόβος είναι η διαφυγή από τον φόβο. Ας θυμηθούμε τι έχει τονίσει το κείμενο για τα εμπόδια στην ειρήνη. Το τελευταίο, που είναι πιο δύσκολο να πιστέψεις ότι δεν είναι τίποτα, και φαίνεται σαν ένα εμπόδιο με την μορφή ενός συμπαγούς και στέρεου εμποδίου, αδιαπέραστου, τρομακτικού και αξεπέραστου, είναι ο φόβος για τον Θεό τον Ίδιο. Εδώ βρίσκεται η βάση που φιλοξενεί στο θρόνο της την σκέψη του φόβου ως θεό. Διότι εκείνοι που λατρεύουν τον φόβο σαν θεό, τον αγαπούν, και η αγάπη τώρα φαίνεται πως έχει επενδυθεί με σκληρότητα.
10. Από πού προέρχεται η εντελώς παράλογη πίστη σε θεούς εκδίκησης; Η αγάπη δεν έχει μπερδέψει τις ιδιότητές της με εκείνες του φόβου. Ωστόσο, οι λάτρεις του φόβου αντιλαμβάνονται την δική τους σύγχυση στον «εχθρό» του φόβου ∙ την σκληρότητά του τώρα ως μέρος της αγάπης. Και τι γίνεται πιο τρομακτικό από την Καρδιά της Ίδιας της Αγάπης; Τα Χείλη Του φαίνεται σαν να είναι γεμάτα αίμα ∙ η φωτιά προέρχεται από Αυτόν. Και Αυτός είναι πιο τρομερός από οτιδήποτε άλλο, ασύλληπτα σκληρός, κατακεραυνώνοντας όλους όσους Τον αναγνωρίζουν Θεό τους.
11. Η επιλογή που κάνεις σήμερα είναι βέβαιη. Γιατί κοιτάς για τελευταία φορά αυτό το κομμάτι λαξεμένης πέτρας που έφτιαξες, και δεν το αποκαλείς πια θεό. Έχεις έρθει ξανά σε αυτή την θέση, αλλά τότε επέλεξες αυτός ο σκληρός θεός να παραμείνει μαζί σου με κάποια άλλη μορφή. Κι έτσι ο φόβος του Θεού επέστρεψε σε σένα. Αυτή την φορά τον αφήνεις εκεί. Και επιστρέφεις σε ένα νέο κόσμο, απαλλαγμένο από το βάρος του ∙ χωρίς να τον βλέπεις μέσα από τα τυφλά του μάτια, αλλά με την όραση που σου επανέφερε η επιλογή σου.
12. Τώρα τα μάτια σου ανήκουν στον Χριστό, και Αυτός κοιτάζει μέσα από αυτά. Τώρα η φωνή σου ανήκει στον Θεό και αντηχεί την δική Του. Και τώρα η καρδιά σου παραμένει πάντα σε γαλήνη. Έχεις επιλέξει Αυτόν στην θέση των ειδώλων, και οι ιδιότητές σου, δοσμένες από τον Δημιουργό σου, επαναφέρονται επιτέλους σε σένα. Το Κάλεσμα για τον Θεό ακούγεται και απαντάται. Τώρα ο φόβος έδωσε την θέση του στην αγάπη, καθώς ο Θεός ο Ίδιος αντικαθιστά την σκληρότητα.
13. Πατέρα, είμαστε σαν Εσένα. Καμία σκληρότητα δεν ενοικεί σε εμάς, διότι δεν υπάρχει καμία σε Σένα. Η ειρήνη Σου είναι δική μας. Και ευλογούμε τον κόσμο με ό,τι έχουμε λάβει από Σένα μόνο. Επιλέγουμε ξανά, και κάνουμε την επιλογή μας για όλους τους αδελφούς μας, γνωρίζοντας ότι είναι ένα μαζί μας. Τους φέρουμε την σωτηρία Σου, όπως την έχουμε λάβει τώρα. Και δίνουμε τις ευχαριστίες μας γι αυτούς που μας ολοκληρώνουν. Σε αυτούς βλέπουμε την δόξα Σου, και σε αυτούς βρίσκουμε την ειρήνη μας. Είμαστε άγιοι γιατί η Αγιότητα Σου μας έχει απελευθερώσει. Και δίνουμε τις ευχαριστίες μας. Αμήν.

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Κεφάλαιο 5. ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΤΗΤΑ .ΙΙΙ.Ο Οδηγός για την Σωτηρία




ΙΙΙ.   Ο Οδηγός για την Σωτηρία

1. Ο τρόπος για ν’ αναγνωρίσεις τον αδελφό σου είναι ν’ αναγνωρίσεις το Άγιο Πνεύμα μέσα του. Έχω ήδη πει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι η Γέφυρα για την μεταφορά της αντίληψης προς την γνώση, έτσι μπορούμε να χρησιμοποιούμε τους όρους σαν να σχετίζονται μεταξύ τους, διότι μέσα στον Νου Εκείνου συσχετίζονται. Αυτή η σχέση πρέπει να βρίσκεται μέσα στο Νου Του διότι, αν δεν ήταν έτσι, ο διαχωρισμός ανάμεσα στους δύο τρόπους σκέψης δεν θα μπορούσε να θεραπευτεί. Αυτό είναι μέρος της Αγίας Τριάδας, διότι ο Νους Του είναι εν μέρει δικός σου και εν μέρει του Θεού. Αυτό χρειάζεται διευκρίνιση, όχι όσον αφορά την  δήλωση  αλλά την εμπειρία.
2. Το Άγιο Πνεύμα είναι η ιδέα της θεραπείας. Όντας σκέψη, η ιδέα κερδίζει καθώς μοιράζεται. Όντας το Κάλεσμα για  τον Θεό, είναι επίσης και ιδέα του Θεού. Εφόσον είσαι μέρος του Θεού είναι επίσης και δική σου ιδέα, όπως και όλων των δημιουργιών Του. Η ιδέα του Αγίου Πνεύματος μοιράζεται την ιδιότητα των άλλων ιδεών διότι ακολουθεί τους νόμους του σύμπαντος των οποίων είναι μέρος. Ισχυροποιείται με το να μοιράζεται. Αυξάνει μέσα σου καθώς την δίνεις στον αδερφό σου. Ο αδελφός σου δεν χρειάζεται να έχει επίγνωση του Αγίου Πνεύματος μέσα σε αυτόν ή μέσα σε σένα για να συμβεί αυτό το θαύμα. Μπορεί να έχει απομακρυνθεί από  το Κάλεσμα για τον Θεό, όπως κι εσύ. Αυτή η απομάκρυνση  θεραπεύεται και στους δύο σας καθώς εσύ αποκτάς επίγνωση του Καλέσματος για τον Θεό μέσα σ’ αυτόν, και έτσι αναγνωρίζεις την ύπαρξή Του.
3. Υπάρχουν δύο διαμετρικά αντίθετοι τρόποι να βλέπεις τον αδελφό σου. Βρίσκονται και οι δύο μέσα στο νου σου, διότι εσύ είσαι αυτός που αντιλαμβάνεται. Βρίσκονται επίσης και στον δικό του, διότι εσύ αντιλαμβάνεσαι αυτόν. Δες τον μέσα από το Άγιο Πνεύμα μέσα στο νου του, και θα Τον αναγνωρίσεις και μέσα στον δικό σου. Αυτό που αναγνωρίζεις στον αδερφό σου το αναγνωρίζεις και στον εαυτό σου, και ό,τι μοιράζεσαι το ισχυροποιείς.
4. Η Φωνή του Αγίου Πνεύματος μέσα σου είναι αδύναμη. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να Την μοιραστείς. Πρέπει να αυξηθεί σε δύναμη πριν μπορέσεις να Την ακούσεις. Είναι αδύνατον να Την ακούσεις μέσα σου όσο είναι τόσο αδύναμη μέσα στο νου σου. Δεν είναι αδύναμη από μόνη Της, αλλά περιορίζεται από την απροθυμία σου να Την ακούσεις. Αν κάνεις το σφάλμα να ψάξεις για το Άγιο Πνεύμα μέσα σου μόνος, οι σκέψεις σου θα σε τρομάξουν διότι, υιοθετώντας την οπτική του εγώ, αναλαμβάνεις ένα ταξίδι που είναι ξένο προς το εγώ με το εγώ για οδηγό. Αυτό είναι βέβαιο πως θα προκαλέσει φόβο.
5. Η καθυστέρηση είναι του εγώ, διότι ο χρόνος είναι δική του σύλληψη. Και ο χρόνος και η καθυστέρηση είναι χωρίς νόημα στην αιωνιότητα. Έχω πει και πριν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι η Απάντηση του Θεού στο εγώ. Όλα όσα σου υπενθυμίζει το Άγιο Πνεύμα βρίσκονται σε άμεση αντίθεση με τις δοξασίες του εγώ, διότι οι ορθές και εσφαλμένες αντιλήψεις βρίσκονται σε αντίθεση. Το Άγιο Πνεύμα έχει το έργο να ακυρώσει αυτά που έχει φτιάξει το εγώ. Τα ακυρώνει στο ίδιο επίπεδο στο οποίο λειτουργεί το εγώ, ειδάλλως ο νους δεν θα μπορούσε να καταλάβει αυτή την αλλαγή.
6. Έχω τονίσει επανειλημμένα ότι το ένα επίπεδο του νου δεν είναι κατανοητό στο άλλο. Το ίδιο συμβαίνει και με το εγώ και το Άγιο Πνεύμα ∙ με τον χρόνο και την αιωνιότητα. Η αιωνιότητα είναι μία ιδέα του Θεού, επομένως το Άγιο Πνεύμα την καταλαβαίνει απόλυτα. Ο χρόνος είναι μία πεποίθηση του εγώ, έτσι ο κατώτερος νους, ο οποίος είναι ο τομέας του εγώ, την δέχεται χωρίς αμφισβήτηση. Η μόνη πλευρά του χρόνου που είναι αιώνια είναι το τώρα.
7. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο Μεσολαβητής ανάμεσα στις ερμηνείες του εγώ και της γνώσης του πνεύματος. Η ικανότητά Του να χειρίζεται τα σύμβολα Του δίνει την ικανότητα να δουλέψει με τις πεποιθήσεις του εγώ στην δική του γλώσσα. Η ικανότητα Του να κοιτά πέρα από τα σύμβολα προς την αιωνιότητα Το καθιστά ικανό να καταλαβαίνει τους νόμους του Θεού, για τους οποίους μιλά. Επομένως μπορεί να επιτελεί την λειτουργία της εκ νέου ερμηνείας αυτών που φτιάχνει το εγώ, όχι με την καταστροφή αλλά με την κατανόηση. Η κατανόηση είναι φως, και το φως οδηγεί στην γνώση. Το Άγιο Πνεύμα είναι στο φως διότι βρίσκεται μέσα σε σένα που είσαι φως, αλλά εσύ ο ίδιος δεν το γνωρίζεις. Επομένως είναι έργο του Αγίου Πνεύματος να σε ερμηνεύσει εκ νέου για λογαριασμό του Θεού.
8. Δεν μπορείς να καταλάβεις τον εαυτό σου μόνος σου. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχεις κανένα νόημα αν δεν βρίσκεσαι στην δικαιωματική σου θέση στην Υιότητα, και η δικαιωματική θέση της Υιότητας  είναι ο Θεός. Αυτή είναι η ζωή σου, η αιωνιότητά σου και ο Εαυτός σου. Αυτό σου υπενθυμίζει το Άγιο Πνεύμα. Αυτό βλέπει το Άγιο Πνεύμα. Αυτό το όραμα τρομάζει το εγώ διότι είναι τόσο γαλήνιο. Η ειρήνη είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του εγώ διότι, σύμφωνα με την δική του ερμηνεία της πραγματικότητας, ο πόλεμος είναι η εγγύηση της επιβίωσής του. Το εγώ δυναμώνει με τις διαμάχες. Αν πιστεύεις ότι υπάρχει σύγκρουση θα αντιδράς οργισμένα, διότι η ιδέα του κινδύνου έχει εισέλθει στο νου σου. Η ίδια η ιδέα αυτή είναι μία έκκληση στο εγώ. Το Άγιο Πνεύμα επαγρυπνεί εξίσου με το εγώ στο κάλεσμα του κινδύνου, και του αντιτίθεται με την δύναμή Του, ακριβώς όπως το εγώ τον καλωσορίζει. Το Άγιο Πνεύμα ανταπαντά σε αυτό το καλωσόρισμα, με το δικό Του καλωσόρισμα προς την ειρήνη. Η αιωνιότητα και η ειρήνη είναι τόσο στενά συνδεδεμένες όσο είναι ο χρόνος με τον πόλεμο.
9. Η αντίληψη αντλεί νόημα από τις σχέσεις. Αυτές που αποδέχεσαι είναι οι βάσεις των πεποιθήσεών σου. Ο διαχωρισμός είναι απλά άλλος ένας όρος για ένα διαχωρισμένο νου. Το εγώ είναι το σύμβολο του διαχωρισμού, ακριβώς όπως το Άγιο Πνεύμα είναι το σύμβολο της ειρήνης. Αυτό που αντιλαμβάνεσαι στους άλλους το ισχυροποιείς στον εαυτό σου. Μπορείς να αφήνεις το νου σου να αντιλαμβάνεται εσφαλμένα, αλλά το Άγιο Πνεύμα επιτρέπει το νου σου να ερμηνεύσει εκ νέου τις διαστρεβλωμένες του αντιλήψεις.
10. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο τέλειος Δάσκαλος. Χρησιμοποιεί μόνο αυτό που ο νους ήδη καταλαβαίνει για να σε διδάξει ότι δεν το καταλαβαίνεις. Το Άγιο Πνεύμα μπορεί να διαχειριστεί έναν απρόθυμο μαθητή χωρίς να αντιτίθεται στο νου του, διότι μέρος αυτού είναι ακόμα υπέρ του Θεού. Παρά τις προσπάθειες του εγώ να κρύψει αυτό το κομμάτι, αυτό εξακολουθεί να είναι πολύ ισχυρότερο από το εγώ, παρόλο που το εγώ δεν το αναγνωρίζει. Το Άγιο Πνεύμα το αναγνωρίζει απόλυτα διότι είναι η δική Του κατοικία∙ το μέρος του νου όπου Αυτό βρίσκεται στο σπίτι Του. Κι εσύ βρίσκεσαι στο σπίτι σου εκεί, διότι είναι ένα μέρος ειρήνης, και η ειρήνη είναι του Θεού. Εσύ που είσαι μέρος του Θεού δεν βρίσκεσαι στο σπίτι σου παρά μόνο μέσα στην ειρήνη Του. Αν η ειρήνη είναι αιώνια, τότε βρίσκεσαι στο σπίτι σου μόνο μέσα στην αιωνιότητα.
11. Το εγώ έφτιαξε τον κόσμο έτσι όπως τον αντιλαμβάνεται, αλλά το Άγιο Πνεύμα, ο νέος ερμηνευτής των όσων έφτιαξε το εγώ, βλέπει τον κόσμο ως διδακτικό εργαλείο για να σε φέρει σπίτι σου. Το Άγιο Πνεύμα πρέπει να αντιληφθεί τον χρόνο, και  τον μεταφράσει εκ νέου σε κάτι το άχρονο. Πρέπει να εργαστεί μέσα από αντίθετα, διότι πρέπει να εργαστεί μαζί και για λογαριασμό ενός νου που βρίσκεται σε αντίθεση. Διόρθωνε και μάθαινε, και να είσαι ανοιχτός στην μάθηση. Δεν έχεις φτιάξει εσύ την αλήθεια, αλλά η αλήθεια μπορεί ακόμα να σε απελευθερώσει. Κοίταξε έτσι όπως βλέπει το Άγιο Πνεύμα, και κατανόησε όπως καταλαβαίνει Αυτό. Η κατανόησή Του κοιτάζει προς τον Θεό μέσα από την δική μου ανάμνηση. Βρίσκεται πάντα σε επικοινωνία με τον Θεό, και είναι μέρος δικό σου. Είναι ο Οδηγός σου στην σωτηρία, διότι κρατά τη θύμηση πραγμάτων του παρελθόντος αλλά και του μέλλοντος, και τα φέρνει στο παρόν. Κρατά αυτή την χαρά ευγενικά μέσα στο νου σου, και ζητά μόνο να την αυξήσεις στο Όνομά Του μοιράζοντάς την για να αυξήσει  την χαρά Του μέσα σου

ΜΑΘΗΜΑ 169 Με την χάρη ζω. Με την χάρη απελευθερώνομαι.



ΜΑΘΗΜΑ 169

Με την χάρη ζω. Με την χάρη απελευθερώνομαι.

1. Η χάρη είναι μια πλευρά της Αγάπης του Θεού που μοιάζει πάρα πολύ με την κατάσταση που επικρατεί στην ενότητα της αλήθειας. Είναι η πιο υψηλή επιδίωξη του κόσμου, διότι οδηγεί πέρα από αυτόν τον κόσμο ολοκληρωτικά. Είναι ο στόχος της μάθησης, ενώ βρίσκεται πέρα από αυτήν, γιατί η χάρη δεν μπορεί να έρθει μέχρι ο νους να προετοιμαστεί για αληθινή αποδοχή. Η χάρη γίνεται αναπόφευκτη αμέσως σε εκείνους που έχουν ετοιμάσει μια τράπεζα πάνω στην οποία μπορεί να τοποθετηθεί απαλά και να γίνει δεκτή με προθυμία ∙ ένα βωμό καθαρό και καθαγιασμένο για το δώρο.
2. Η χάρη είναι η αποδοχή της Αγάπης του Θεού μέσα σε έναν κόσμο φαινομενικού μίσους και φόβου. Με την χάρη και μόνο το μίσος και ο φόβος φεύγουν, διότι η χάρη παρουσιάζει μια κατάσταση τόσο αντίθετη με όλα όσα περιέχει ο κόσμος, ώστε εκείνοι των οποίων ο νους φωτίζεται από το δώρο της χάριτος δεν είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι ο κόσμος του φόβου είναι αληθινός.
3. Η χάρη δεν μαθαίνεται. Το τελικό βήμα πρέπει να υπερβεί κάθε μάθηση. Η χάρη δεν είναι ο στόχος που αυτά τα μαθήματα φιλοδοξούν να πετύχουν. Ωστόσο, ετοιμαζόμαστε για την χάρη στο ότι ένας ανοιχτός νους μπορεί ν’ ακούσει το Κάλεσμα για αφύπνιση. Δεν είναι ερμητικά κλειστός προς την Φωνή του Θεού. Γνωρίζει ότι υπάρχουν πράγματα που δεν ξέρει, άρα είναι έτοιμος να δεχτεί μια κατάσταση εντελώς διαφορετική από τις εμπειρίες με τις οποίες είναι εξοικειωμένος.
4. Ίσως να φαίνεται πως γινόμαστε αντιφατικοί με την δήλωσή μας ότι η αποκάλυψη του Πατέρα και του Υιού ως Ένα έχει ήδη οριστεί. Αλλά έχουμε επίσης πει ότι ο νους καθορίζει το πότε θα είναι αυτή η ώρα, και το έχει αποφασίσει. Ωστόσο, σε προτρέπουμε να γίνεις μάρτυρας του Λόγου του Θεού για να επιταχύνεις την εμπειρία της αλήθειας, και να επισπεύσεις την έλευσή της σε κάθε νου που αναγνωρίζει τα αποτελέσματα της αλήθειας επάνω σου.
5. Η ενότητα είναι απλά η ιδέα ότι Θεός είναι. Και μέσα στο Είναι Του, περιλαμβάνει όλα τα πράγματα. Δεν υπάρχει νους που να περιέχει κάτι άλλο εκτός από Αυτόν. Λέμε «Ο Θεός είναι,» και έπειτα σταματούμε να μιλάμε, γιατί με αυτή την γνώση οι λέξεις δεν έχουν πια κανένα νόημα. Δεν υπάρχουν χείλη που θα τις προφέρουν, και κανένα μέρος του νου δεν είναι τώρα αρκετά ξεχωριστό για να νιώσει ότι τώρα έχει στην επίγνωση κάτι άλλου εκτός από τον εαυτό του. Έχει ενωθεί με την Πηγή του. Και σαν την Πηγή του την Ίδια, απλά είναι.
6. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε ή να γράψουμε γι αυτό καθόλου. Έρχεται όταν σε κάθε νου έχει δοθεί ολοκληρωτικά και έχει γίνει πλήρως αποδεκτή η καθολική αναγνώριση ότι η θέλησή του είναι του Θεού. Επαναφέρει το νου στο δίχως τέλος παρόν, εκεί όπου ο νους δεν μπορεί να διανοηθεί το παρελθόν και το μέλλον. Βρίσκεται πέρα από την σωτηρία ∙ πέρα από όλες τις σκέψεις χρόνου, συγχώρεσης και του άγιου προσώπου του Χριστού. Ο Υιός του Θεού έχει απλά εξαφανιστεί μέσα στον Πατέρα του, όπως ο Πατέρας έχει εξαφανιστεί μέσα σε αυτόν. Ο κόσμος ποτέ δεν υπήρξε καθόλου. Η αιωνιότητα παραμένει μια συνεχής κατάσταση.
7. Αυτό είναι πέρα από εμπειρία που προσπαθούμε να επισπεύσουμε. Ωστόσο, η συγχώρεση, που διδάσκεται και μαθαίνεται, φέρνει μαζί της την εμπειρία που μαρτυρεί ότι η ώρα που ο ίδιος ο νους καθόρισε για να εγκαταλείψει τον κόσμο, τώρα πλησιάζει. Δεν την επισπεύδουμε με την έννοια ότι αυτό που θα προσφέρεις ήταν κρυφό από Αυτόν ο Οποίος διδάσκει τι σημαίνει συγχώρεση.
8. Όλη η μάθηση ήταν ήδη μέσα στο Νου Του, εκπληρωμένη και τέλεια. Αυτός αναγνώρισε όλα όσα κρατά ο χρόνος, και τα έδωσε σε όλους τους νόες έτσι ώστε ο κάθε ένας να μπορεί να καθορίσει, από ένα σημείο όπου ο χρόνος τελειώνει, το πότε απελευθερώνεται στην αποκάλυψη και την αιωνιότητα. Έχουμε επαναλάβει αρκετές φορές στο παρελθόν ότι κάνεις ένα ταξίδι που έχει ήδη γίνει.
9. Διότι η ενότητα πρέπει να είναι εδώ. Όποια ώρα και να έχει ορίσει ο νους για την αποκάλυψη είναι εντελώς άσχετη με αυτό που πρέπει πάντα να είναι μία διαρκής κατάσταση, παντοτινά έτσι όπως ήταν πάντα, για να μείνει παντοτινά έτσι όπως είναι τώρα. Εμείς απλά παίρνουμε τον ρόλο που μας είχε ανατεθεί εδώ και πολύ καιρό, τον απόλυτα αναγνωρισμένο και τέλεια εκπληρωμένο από Αυτόν ο Οποίος έγραψε το σενάριο της σωτηρίας στο Όνομα του Δημιουργού Του, και στο Όνομα του Υιού του Δημιουργού Του.
10. Δεν χρειάζεται να επεξηγήσουμε περισσότερο αυτό που κανένας στον κόσμο δεν μπορεί να καταλάβει. Όταν η αποκάλυψη της ενότητάς σου έρθει, θα είναι γνωστό και απόλυτα κατανοητό. Τώρα έχουμε δουλειά να κάνουμε, διότι εκείνοι που βρίσκονται στο χρόνο μπορούν να μιλούν για πράγματα πέρα από αυτόν, και ν’ ακούν λέξεις που εξηγούν ότι αυτό που πρόκειται να συμβεί έχει ήδη γίνει. Ωστόσο, τι νόημα μπορούν να μεταφέρουν αυτά τα λόγια σε εκείνους που ακόμα μετρούν τις ώρες, και σηκώνονται, εργάζονται και πηγαίνουν για ύπνο σύμφωνα με αυτές;
11. Αρκέσου λοιπόν, στο ότι έχεις δουλειά να κάνεις για να παίξεις τον ρόλο σου. Το τέλος πρέπει να μείνει αθέατο για σένα μέχρι να εκπληρωθεί ο ρόλος σου. Δεν πειράζει. Γιατί ο ρόλος σου εξακολουθεί να είναι αυτό πάνω στο οποίο όλα τα υπόλοιπα βασίζονται. Καθώς παίρνεις τον ρόλο που σου έχει οριστεί, η σωτηρία έρχεται ακόμα λίγο πιο κοντά σε κάθε αβέβαιη καρδιά που δεν χτυπά ακόμα συντονισμένη με τον Θεό.
12. Η συγχώρεση είναι το κεντρικό θέμα που λειτουργεί σε όλη την σωτηρία, και κρατά όλα της τα μέρη σε ουσιαστική σχέση, και η πορεία που ακολουθεί καθοδηγείται και το αποτέλεσμα είναι βέβαιο. Και τώρα ζητούμε την χάρη, το τελικό δώρο που μπορεί να προσφέρει η σωτηρία. Η εμπειρία που παρέχει η χάρη θα λήξει μέσα στο χρόνο, διότι η χάρη προαναγγέλλει τον Ουρανό, αν και δεν αντικαθιστά την σκέψη του χρόνου όμως για λίγο ακόμα.
13. Το διάλειμμα είναι αρκετό. Εδώ είναι που βρίσκονται τα θαύματα ∙ για να επιστραφούν από εσένα τις άγιες στιγμές που τα λαμβάνεις, μέσω της χάριτος στην εμπειρία σου, σε όλους όσους βλέπουν το φως που βρίσκεται στο πρόσωπό σου. Τι άλλο είναι το πρόσωπο του Χριστού από το πρόσωπο εκείνου που πήγε για μία στιγμή στην αιωνιότητα, και έφερε πίσω μία καθαρή αντανάκλαση της ενότητας που ένιωσε μία στιγμή πριν για να ευλογήσει τον κόσμο; Πώς θα μπορούσες τελικά να την αποκτήσεις για πάντα, την στιγμή που ένα μέρος από σένα παραμένει απέξω, χωρίς να γνωρίζει και να έχει ξυπνήσει, ενώ σε χρειάζεται ως μάρτυρα της αλήθειας;
14. Να είσαι ευγνώμων που επιστρέφεις, έτσι όπως χάρηκες που έφυγες για μία στιγμή, και δέχτηκες τα δώρα που σου παρείχε η χάρη. Τα φέρνεις πίσω στον εαυτό σου. Και τώρα η αποκάλυψη δεν είναι μακριά. Ο ερχομός της είναι εξασφαλισμένος. Ζητούμε την χάρη, και την εμπειρία που έρχεται από την χάρη. Καλωσορίζουμε την απελευθέρωση που προσφέρει στους πάντες. Δεν ζητούμε αυτό που δεν είναι δυνατόν να ζητηθεί. Δεν κοιτάμε πέρα από αυτό που μπορεί να μας δώσει η χάρις. Διότι αυτό μπορούμε να το δώσουμε με την χάρη που δόθηκε και σ’ εμάς.
15. Ο μαθησιακός μας στόχος σήμερα δεν υπερβαίνει αυτή την προσευχή. Όμως για τον κόσμο, τι άλλο θα μπορούσε να είναι σπουδαιότερο από αυτό που ζητούμε σήμερα από Αυτόν ο Οποίος δίνει την χάρη που ζητούμε, όπως δόθηκε και σε Αυτόν;


- Με την χάρη ζω. Με την χάρη απελευθερώνομαι.
- Με την χάρη δίνω. Με την χάρη θα απελευθερώνω
.

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 168 Η χάρη Σου μου δίδεται. Την διεκδικώ τώρα




ΜΑΘΗΜΑ 168

Η χάρη Σου μου δίδεται. Την διεκδικώ τώρα

1. Ο Θεός μας μιλάει. Εμείς δεν θα Του μιλήσουμε; Δεν είναι απόμακρος. Αυτός δεν κάνει καμιά προσπάθεια να κρυφτεί από εμάς. Εμείς προσπαθούμε να κρυφτούμε από Αυτόν, και υποφέρουμε από αυταπάτες. Αυτός παραμένει απόλυτα προσιτός. Αγαπά τον Υιό Του. Τίποτα άλλο εκτός από αυτό δεν είναι βέβαιο, αλλά αυτή η βεβαιότητα είναι επαρκής. Αυτός θ’ αγαπά τον Υιό Του για πάντα. Και όταν ο νους του παραμένει κοιμισμένος, Αυτός ακόμα τον αγαπά. Και όταν ο νους του αφυπνιστεί, τον αγαπά με την αιώνια αναλλοίωτη Αγάπη Του.
2. Αν μόνο ήξερες την σημασία της Αγάπης Του, η ελπίδα και η απελπισία θα ήταν αδύνατον να σε αγγίξουν. Γιατί κάθε ελπίδα θα εκπληρωνόταν μια για πάντα, και η απελπισία κάθε μορφής θα ήταν αδιανόητη. Η απάντησή Του σε κάθε απελπισία είναι η χάρη Του, γιατί μέσα σε αυτή βρίσκεται η ανάμνηση της Αγάπης Του. Δεν θα έδινε με χαρά το μέσο με το οποίο το Θέλημά Του αναγνωρίζεται; Η χάρη Του είναι δική σου από την στιγμή που θα την αναγνωρίσεις. Και η θύμηση Εκείνου αφυπνίζεται στο νου που ζητά από Αυτόν το μέσο με το οποίο τελειώνει ο ύπνος του.
3. Σήμερα ζητούμε από τον Θεό το δώρο που με τόση προσοχή έχει διατηρήσει μέσα στην καρδιά μας, περιμένοντας ν’ αναγνωριστεί. Αυτό είναι το δώρο με το οποίο ο Θεός σκύβει προς εμάς και μας σηκώνει, κάνοντας το τελικό βήμα της σωτηρίας ο Ίδιος. Όλα τα άλλα βήματα εκτός από αυτό τα μαθαίνουμε με την καθοδήγηση της Φωνής Του. Αλλά στο τέλος έρχεται ο Ίδιος, και μας παίρνει στην αγκαλιά Του και καθαρίζει τους ιστούς μέσα στους οποίους κοιμόμαστε. Η χάρη Του είναι κάτι παραπάνω από μια απάντηση. Επανορθώνει όλες τις μνήμες που έχει λησμονήσει ο κοιμισμένος νους ∙ όλη την βεβαιότητα της σημασίας της Αγάπης Του.
4. Ο Θεός αγαπά τον Υιό Του. Ζήτησέ Του να σου δώσει το μέσο με το οποίο εξαφανίζεται αυτός ο κόσμος, και έρχεται στην αρχή η όραση, με την γνώση μία μόνο στιγμή αργότερα. Γιατί με την χάρη Του βλέπεις ένα φως που καλύπτει όλο τον κόσμο με αγάπη, και παρακολουθείς τον φόβο να εξαφανίζεται από κάθε πρόσωπο καθώς οι καρδιές εξυψώνονται και διεκδικούν για δικό τους αυτό το φως. Τι άλλο μένει τώρα που να καθυστερεί τον Ουρανό έστω και για μια στιγμή; Τι άλλο μένει που δεν έχει γίνει όταν η συγχώρεσή σου αναπαύεται πάνω σε όλα τα πράγματα;
5. Σήμερα είναι μια νέα άγια μέρα, διότι λαμβάνουμε αυτό που μας έχει δοθεί. Η πίστη μας βρίσκεται στον Χορηγό, και όχι στην δική μας αποδοχή. Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, αλλά Εκείνος στον Οποίο κάθε σφάλμα είναι άγνωστο είναι επίσης και Εκείνος ο Οποίος απαντά στα λάθη μας δίνοντάς μας το μέσον να τα παραδώσουμε, και να εξυψωθούμε προς Αυτόν με ευγνωμοσύνη και αγάπη.
6. Και Αυτός κατεβαίνει για να μας συναντήσει, καθώς εμείς ερχόμαστε προς Αυτόν. Διότι αυτό που έχει προετοιμάσει για μας, Εκείνος το δίνει και εμείς λαμβάνουμε. Αυτό είναι το Θέλημά Του, διότι αγαπά τον Υιό Του. Σε Εκείνον προσευχόμαστε σήμερα, επιστρέφοντας μόνο τον λόγο που μας έδωσε μέσω της δική Του Φωνής, του Λόγου Του, της Αγάπης Του:


Η χάρη Σου μου δίδεται. Την διεκδικώ τώρα. Πατέρα, έρχομαι σε Σένα. Και Εσύ θα έρθεις σε μένα που το ζητώ. Είμαι ο Υιός που αγαπάς.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 167 Υπάρχει μια ζωή, και αυτήν την μοιράζομαι με τον Θεό



ΜΑΘΗΜΑ 167

Υπάρχει μια ζωή, και αυτήν την μοιράζομαι με τον Θεό

 1. Δεν υπάρχουν διαφορετικά είδη ζωής, γιατί η ζωή είναι σαν την αλήθεια. Δεν έχει διαβαθμίσεις. Είναι η μία κατάσταση την οποία μοιράζονται όλα όσα δημιούργησε ο Θεός. Σαν όλες τις Σκέψεις Του, δεν έχει αντίθετο. Δεν υπάρχει θάνατος διότι ό,τι δημιούργησε ο Θεός μοιράζεται την ζωή Του. Δεν υπάρχει θάνατος διότι αντίθετο στον Θεό δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει θάνατος γιατί ο Πατέρας και ο Υιός είναι Ένα.
2. Σε αυτόν τον κόσμο φαίνεται πως υπάρχει μια κατάσταση που είναι το αντίθετο της ζωής. Το ονομάζεις θάνατο. Και όμως έχουμε μάθει ότι η ιδέα του θανάτου παίρνει πολλές μορφές. Είναι η μόνη ιδέα στην οποία βασίζονται όλα τα συναισθήματα που δεν είναι απόλυτα χαρούμενα. Είναι ο συναγερμός στον οποίο ανταποκρίνεσαι με οποιαδήποτε μορφή που δεν είναι τέλεια χαρά. Κάθε θλίψη, απώλεια, ανησυχία, βάσανο και πόνος, ακόμα και ο παραμικρός αναστεναγμός κούρασης, μία ανεπαίσθητη δυσανασχέτηση ή και το πιο απλό συνοφρύωμα, αναγνωρίζουν τον θάνατο. Κι επομένως αρνείσαι ότι ζεις.
3. Νομίζεις ότι ο θάνατος είναι του σώματος. Και όμως, δεν είναι παρά μια ιδέα, άσχετη με το τι φαίνεται σαν σωματικό. Μια σκέψη βρίσκεται μόνο μέσα στο νου. Έπειτα μπορεί να εφαρμοστεί όπως την κατευθύνει ο νους. Αλλά η προέλευσή της είναι εκεί που πρέπει να γίνει η αλλαγή, αν γίνει. Οι ιδέες δεν αφήνουν την πηγή τους. Η έμφαση που δίνει αυτή η διδασκαλία σε αυτή την ιδέα οφείλεται στο γεγονός ότι αυτή αποτελεί κεντρικό θέμα των προσπαθειών μας να αλλάξουμε το νου σου για τον εαυτό σου. Είναι ο λόγος που μπορείς να θεραπευτείς. Είναι η αιτία της θεραπείας. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορείς να πεθάνεις. Η αλήθεια της έχει διασφαλίσει την ενότητά σου με τον Θεό.
4. Ο θάνατος είναι η σκέψη ότι είσαι διαχωρισμένος από τον Δημιουργό σου. Είναι η πεποίθηση ότι οι καταστάσεις αλλάζουν, τα συναισθήματα εναλλάσσονται από λόγους που δεν μπορείς να ελέγξεις, και που δεν έφτιαξες, και ποτέ δεν μπορείς ν’ αλλάξεις. Είναι η παγιωμένη πεποίθηση ότι οι ιδέες μπορούν να αφήσουν την πηγή τους, και να πάρουν ιδιότητες που δεν περιέχονται στην πηγή τους, κι έτσι να γίνουν διαφορετικές από την ίδια τους την προέλευση, χώρια από αυτήν ως προς το είδος όπως και σε απόσταση, χρόνο και μορφή.
5. Ο θάνατος δεν είναι δυνατόν να προέλθει από την ζωή. Οι ιδέες παραμένουν ενωμένες με την πηγή τους. Μπορούν να επεκτείνουν όλα όσα περιέχει η πηγή τους. Ως προς αυτό, μπορούν να πάνε πέρα από τον εαυτό τους. Αλλά δεν μπορούν να γεννήσουν αυτό που ποτέ δεν τους είχε δοθεί. Όπως φτιάχτηκαν, έτσι θα φτιάχνουν. Όπως γεννήθηκαν, έτσι θα γεννούν. Κι εκεί από όπου ήρθαν, εκεί και θα επιστρέψουν.
6. Ο νους μπορεί να νομίζει ότι κοιμάται, αλλά αυτό είναι όλο. Δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που είναι η αφυπνισμένη του κατάσταση. Δεν μπορεί να φτιάξει ένα σώμα, ούτε να κατοικήσει μέσα σε ένα σώμα. Ό,τι είναι ξένο προς το νου δεν υπάρχει, διότι δεν έχει πηγή. Διότι ο νους δημιουργεί όλα τα πράγματα που υπάρχουν, και δεν μπορεί να τους δώσει ιδιότητες που δεν έχει, ούτε ν’ αλλάξει την δική του αιώνια, γεμάτη επίγνωση κατάσταση. Δεν μπορεί να φτιάξει ό,τι είναι υλικό. Αυτό που φαίνεται πως πεθαίνει δεν είναι παρά σημάδι ενός νου που κοιμάται.
7. Το αντίθετο της ζωής μπορεί να είναι μόνο μία άλλη μορφή ζωής. Ως τέτοια, μπορεί να συμφιλιωθεί με αυτό που την δημιούργησε, διότι δεν είναι αντίθετο της αλήθειας. Η μορφή της μπορεί ν’ αλλάζει ∙ μπορεί να φαίνεται ότι είναι κάτι που δεν είναι. Ωστόσο, ο νους είναι νους, αφυπνισμένος ή κοιμισμένος. Δεν είναι το αντίθετό του σε ό,τι είναι δημιουργημένο, ούτε σε ό,τι φαίνεται πως φτιάχνει όταν πιστεύει ότι κοιμάται.
8. Ο Θεός δημιουργεί μόνο νου σε κατάσταση αφύπνισης. Εκείνος δεν κοιμάται, και οι δημιουργίες Του δεν μπορούν να μοιραστούν κάτι που Αυτός δεν δίνει, ούτε να φτιάξουν καταστάσεις τις οποίες δεν μοιράζεται κι Αυτός μαζί τους. Η σκέψη του θανάτου δεν είναι η αντίθετη με τις σκέψεις ζωής. Οι Σκέψεις του Θεού, παντοτινά χωρίς αντίθετα οιουδήποτε είδους, παραμένουν για πάντα αναλλοίωτες, με την δύναμη να επεκτείνονται χωρίς αλλαγές, αιώνια, ενώ παράλληλα παραμένουν και μέσα στον εαυτό τους, διότι βρίσκονται παντού.
9. Αυτό που φαίνεται ότι είναι το αντίθετο της ζωής είναι απλά κατάσταση ύπνου. Όταν ο νους επιλέξει να είναι αυτό που δεν είναι, και να αναλάβει μία ξένη δύναμη την οποία δεν έχει, μία αλλογενή κατάσταση στην οποία δεν μπορεί να εισέλθει, ή μία ψευδή κατάσταση όχι μέσα στην Πηγή του, απλά φαίνεται σαν να έχει αποκοιμηθεί για λίγο. Ονειρεύεται το χρόνο ∙ ένα διάλειμμα κατά την διάρκεια του οποίου αυτό που φαίνεται ότι συμβαίνει ποτέ δεν έχει γίνει, οι αλλαγές που έχουν επιτελεστεί είναι δίχως νόημα, και όλα τα γεγονότα δεν είναι πουθενά. Όταν ο νους ξυπνήσει, συνεχίζει έτσι όπως ήταν πάντα
10. Σήμερα ας είμαστε τα παιδιά της αλήθειας, και ας μην αρνούμαστε την ιερή μας κληρονομιά. Η ζωή μας δεν είναι όπως την φανταζόμαστε. Ποιος αλλάζει ζωή απλά επειδή κλείνει τα μάτια του, ή ποιος κάνει τον εαυτό του κάτι που δεν είναι επειδή κοιμάται, και ονειρεύεται κάτι το αντίθετο από αυτό που είναι; Δεν θα ζητήσουμε τον θάνατο σε καμιά του μορφή σήμερα. Ούτε θ’ αφήσουμε φαντασίες αντίθετες της ζωής να κατοικήσουν για μια στιγμή εκεί όπου η Σκέψη της αιώνιας ζωής τοποθετήθηκε από τον Θεό τον Ίδιο.
11. Τον άγιο Του οίκο προσπαθούμε να κρατήσουμε σήμερα έτσι όπως Αυτός τον εδραίωσε, και θέλει να είναι εις τους αιώνας των αιώνων. Αυτός είναι ο Κύριος όλων όσων σκεφτόμαστε σήμερα. Και με τις Σκέψεις Του, οι οποίες δεν γίνεται να έχουν αντίθετο, καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει μια ζωή, και αυτή την μοιραζόμαστε με Αυτόν, με όλη την δημιουργία, και με τις σκέψεις εκείνων τους οποίους δημιούργησε σε μια ενότητα ζωής που δεν μπορεί να χωριστεί με τον θάνατο και ν’ αφήσει την Πηγή της ζωής από την οποία προήλθε.
12. Μοιραζόμαστε μια ζωή διότι έχουμε μια Πηγή, μια Πηγή από την οποία έρχεται σε μας η τελειότητα, και παραμένει πάντα μέσα στον άγιο νου που Αυτός δημιούργησε τέλειο. Έτσι όπως ήμασταν, έτσι είμαστε και τώρα και θα είμαστε για πάντα. Ένας κοιμισμένος νους πρέπει να ξυπνήσει, καθώς βλέπει την δική του τελειότητα να καθρεπτίζει τον Κύριο της ζωής τόσο τέλεια που χάνεται μέσα σε αυτό που καθρεφτίζεται εκεί. Και τώρα πια δεν είναι μια απλή αντανάκλαση. Γίνεται αυτό που αντανακλά, και το φως που κάνει δυνατή την αντανάκλαση. Τώρα δεν χρειάζεται καμιά όραση. Διότι ο αφυπνισμένος νους είναι ένας που γνωρίζει την Πηγή του, τον Εαυτό Του, την Αγιότητά του.

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 166 Ο Θεός μου έχει εμπιστευτεί τα δώρα Του



ΜΑΘΗΜΑ 166

Ο Θεός μου έχει εμπιστευτεί τα δώρα Του


1. Όλα τα πράγματα σου έχουν δοθεί. Η εμπιστοσύνη του Θεού σε σένα είναι απεριόριστη. Αυτός γνωρίζει τον Υιό Του. Δίνει χωρίς εξαίρεση, χωρίς να παρακρατήσει τίποτα που συνεισφέρει στην ευτυχία σου. Ωστόσο, αν η θέλησή σου δεν είναι ένα με την δική Του, δεν λαμβάνεις τα δώρα Του. Αλλά τι θα σε έκανε να πιστέψεις ότι υπάρχει άλλη θέληση από την δική Του;
2. Εδώ βρίσκεται ένα παράδοξο στο οποίο βασίζεται η κατασκευή αυτού του κόσμου. Αυτός ο κόσμος δεν είναι η Θέληση του Θεού, άρα δεν είναι αληθινός. Όμως αυτοί που τον θεωρούν αληθινό πρέπει να πιστεύουν ότι υπάρχει μια άλλη θέληση, και ότι αυτή οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που θέλει Εκείνος. Πραγματικά αδύνατον ∙ αλλά κάθε νους που βλέπει τον κόσμο και τον κρίνει ως σίγουρο, στέρεο, αξιόπιστο και αληθινό πιστεύει σε δύο δημιουργούς ∙ ή σε έναν, αυτόν τον ίδιο. Αλλά ποτέ στον Θεό.
3. Τα δώρα του Θεού δεν είναι αποδεκτά σε κάποιον που τρέφει τέτοιες περίεργες αντιλήψεις. Αυτός πιστεύει ότι το να δεχτεί τα δώρα του Θεού, όσο προφανή και αν γίνουν, όσο επίμονα και αν καλείται να τα διεκδικήσει σαν δικά του, σημαίνει ότι οδηγείται σε προδοσία ενάντια στον εαυτό του. Αυτός πρέπει να αρνηθεί την παρουσία τους, να αντικρούσει την αλήθεια τους, και να υποφέρει για να κρατήσει τον κόσμο που έφτιαξε.
4. Εδώ βρίσκεται το μόνο σπίτι που νομίζει ότι ξέρει. Εδώ βρίσκεται η μοναδική ασφάλεια που νομίζει ότι μπορεί να βρει. Χωρίς τον κόσμο που έφτιαξε είναι ένας απόκληρος ∙ άστεγος και φοβισμένος. Δεν συνειδητοποιεί ότι εδώ είναι που πραγματικά φοβάται, και εδώ είναι άστεγος ∙ ένας άστεγος περιπλανώμενος τόσο μακριά από το σπίτι του, σε τόσο τεράστια απόσταση από αυτό και δεν συνειδητοποιεί πως έχει ξεχάσει από πού ήρθε, πού πηγαίνει, ή ακόμα και ποιος είναι πραγματικά.
5. Και όμως, μέσα στις μοναχικές, ανούσιες περιπλανήσεις του, τα δώρα του Θεού πηγαίνουν μαζί του, χωρίς αυτός να τα γνωρίζει. Δεν γίνεται να τα χάσει. Αλλά δεν βλέπει αυτό που του έχει δοθεί. Συνεχίζει να περιπλανιέται, γνωρίζοντας την ματαιότητα που βλέπει παντού γύρω του, καταλαβαίνοντας ότι ο πενιχρός του κλήρος όλο και λιγοστεύει, όσο προχωρά προς το πουθενά. Και όμως περιπλανιέται ακόμα μέσα στην δυστυχία και την φτώχεια, μόνος παρόλο που ο Θεός είναι μαζί του, και είναι δικός του ένας τόσο σπουδαίος θησαυρός που όλα όσα περιέχει ο κόσμος δεν έχουν αξία μπροστά στο μέγεθος του.
6. Φαντάζει σαν μία θλιβερή φιγούρα ∙ κουρασμένος, εξαντλημένος , ρακένδυτος, και με πόδια που αιμορραγούν από τον βραχώδη δρόμο που περπατά. Δεν υπάρχει κανένας που να μην ταυτίζεται μαζί του, γιατί όλοι όσοι έρχονται εδώ έχουν ακολουθήσει το μονοπάτι που ακολουθεί κι αυτός, και έχουν νιώσει ήττα και απελπισία έτσι όπως κι αυτός νιώθει τώρα. Ωστόσο δεν είναι στ’ αλήθεια τραγικός, όταν δεις ότι ακολουθεί τον δρόμο που διάλεξε, και δεν χρειάζεται παρά να συνειδητοποιήσει Ποιος περπατά μαζί του και να ανοίξει τους θησαυρούς του για να ελευθερωθεί;
7. Αυτός είναι ο εαυτός που εσύ έχεις διαλέξει, αυτόν που έφτιαξες για ν’ αντικαταστήσεις την πραγματικότητα. Αυτός είναι ο εαυτός που υπερασπίζεσαι με τόση μανία ενάντια σε κάθε λογική, κάθε απόδειξη, και όλες τις μαρτυρίες που σου αποδεικνύουν ότι αυτό δεν είσαι εσύ. Δεν τους δίνεις καμία σημασία. Συνεχίζεις τον δρόμο που έχεις αποφασίσει με τα μάτια κάτω από φόβο μήπως και τυχόν ρίξεις μια βιαστική ματιά προς την αλήθεια, και απελευθερωθείς από την αυταπάτη και ελευθερωθείς.
8. Δειλιάζεις μήπως και νιώσεις το άγγιγμα του Χριστού στον ώμο σου, και αντιληφθείς το απαλό Του χέρι να σε κατευθύνει να κοιτάξεις τα δώρα σου. Πώς θα μπορούσες τότε να διακηρύξεις την φτώχεια σου στην εξορία; Θα σε έκανε να γελάσεις με αυτή την αντίληψη για τον εαυτό σου. Πού θα είναι τότε η αυτό-λύπηση σου; Και τι θα έχει γίνει όλη αυτή η τραγωδία που αναζήτησες να φτιάξεις γι αυτόν που ο Θεός θέλησε μόνο χαρά;
9. Ο αρχαίος φόβος σου έρχεται αντιμέτωπος με σένα τώρα, και η δικαιοσύνη επιτέλους σε έχει προλάβει. Το χέρι του Χριστού έχει αγγίξει τον ώμο σου, και νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος. Ακόμα, νομίζεις ότι ο αξιοθρήνητος εαυτός που νόμιζες ότι ήσουν εσύ μπορεί να μην είναι η Ταυτότητά σου. Ίσως ο Λόγος του Θεού να είναι πιο αληθινός από τον δικό σου. Ίσως τα δώρα Του προς εσένα να είναι αληθινά. Ίσως Αυτός να μην έχει νικηθεί εντελώς από το σχέδιό σου να κρατήσεις τον Υιό Του σε βαθιά λήθη, και να πορεύεσαι στον δρόμο που επιλέγεις χωρίς τον Εαυτό σου.
10. Η Θέληση του Θεού δεν αντικρούει. Απλά είναι. Δεν είναι ο Θεός που έχεις φυλακίσει στο σχέδιό σου να χάσεις τον Εαυτό σου. Αυτός δεν γνωρίζει ένα σχέδιο τόσο ξένο προς την Θέλησή Του. Υπήρξε μια ανάγκη που Αυτός δεν καταλάβαινε, στην οποία έδωσε Απάντηση. Αυτό είναι όλο. Και εσένα που σου έχει δοθεί αυτή η Απάντηση δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο εκτός από αυτό.
11. Τώρα ζούμε, γιατί τώρα δεν γίνεται να πεθάνουμε. Η επιθυμία για τον θάνατο βρίσκει τώρα την απάντησή της, και τα μάτια που τον κοίταζαν αντικαταστάθηκαν με μια όραση που αντιλαμβάνεται ότι δεν είσαι αυτό που προσποιείσαι ότι είσαι. Ένας περπατά μαζί σου ο Οποίος απαντά απαλά σε όλους σου τους φόβους με αυτή την φιλεύσπλαχνη απάντηση. «Δεν είναι έτσι.» Σου δείχνει όλα τα δώρα που έχεις κάθε φορά που σε καταδυναστεύει η σκέψη της ανέχειας, και σου μιλά για την Συντροφικότητά Του όταν αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου μόνο και φοβισμένο.
12. Αλλά Αυτός σου θυμίζει ακόμα ένα πράγμα που είχες λησμονήσει. Γιατί το άγγιγμά Του επάνω σου σε έχει κάνει σαν Αυτόν. Τα δώρα που έχεις δεν είναι μόνο για σένα. Αυτά που έχει έρθει να σου προσφέρει, τώρα πρέπει να μάθεις να τα δίνεις. Αυτό είναι το μάθημα που φέρει η προσφορά Του, διότι σε έχει σώσει από την μοναξιά που επιχείρησες να φτιάξεις για να κρυφτείς από τον Θεό. Σου έχει υπενθυμίσει όλα τα δώρα που σου έχει δώσει ο Θεός. Σου μιλά, ακόμα, και γι αυτό που γίνεται και δική σου θέληση όταν δέχεσαι αυτά τα δώρα, και αναγνωρίζεις ότι είναι δικά σου.
13. Αυτά τα δώρα είναι δικά σου, σου τα έχει εμπιστευτεί να τα φροντίζεις, για να τα δώσεις σε όλους όσους διαλέγουν τον μοναχικό δρόμο από τον οποίο εσύ έχεις ξεφύγει. Δεν καταλαβαίνουν ότι απλά ακολουθούν τις επιθυμίες τους. Εσύ είσαι που τους διδάσκεις τώρα. Γιατί έχεις μάθει από τον Χριστό ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος για να περπατήσουν. Δίδαξέ τους δείχνοντάς τους την ευτυχία που έρχεται σε εκείνους που νιώθουν το άγγιγμα του Χριστού, και αναγνωρίζουν τα δώρα του Θεού. Μην αφήνεις την θλίψη να σε βάζει σε πειρασμό να αθετήσεις την εμπιστοσύνη σου.
14. Οι αναστεναγμοί σου τώρα προδίδουν τις ελπίδες εκείνων που βλέπουν προς τα σένα για την απελευθέρωσή τους. Τα δάκρυά σου είναι δικά τους. Αν εσύ είσαι ασθενής, τους στερείς την θεραπεία τους. Αυτό που φοβάσαι τους διδάσκει ότι οι φόβοι τους είναι δικαιολογημένοι. Το χέρι σου γίνεται ο χορηγός του αγγίγματος του Χριστού ∙ η αλλαγή του νου σου γίνεται η απόδειξη ότι όποιος δέχεται τα δώρα το Θεού δεν είναι δυνατόν να υποφέρει από τίποτα. Σου έχει ανατεθεί η απελευθέρωση του κόσμου από τον πόνο.
15. Μην την προδώσεις. Γίνε η ζώσα απόδειξη του τι μπορεί να προσφέρει στον καθένα το άγγιγμα του Χριστού. Ο Θεός σου έχει εμπιστευτεί όλα Του τα δώρα. Γίνε η απόδειξη της ευτυχίας σου για το πόσο μπορεί να μεταμορφωθεί ο νους που επιλέγει να δεχτεί τα δώρα Του, και να νιώσει το άγγιγμα του Χριστού. Αυτή είναι η αποστολή σου τώρα. Διότι ο Θεός εμπιστεύεται την διανομή των δώρων Του σε όλους όσους τα έχουν λάβει. Αυτός μοιράζεται την χαρά Του με σένα. Και τώρα εσύ πηγαίνεις να την μοιραστείς με τον κόσμο.

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Κεφάλαιο 5. ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΤΗΤΑ. ΙΙ. Η Φωνή του Θεού.



ΙΙ. Η  Φωνή  του Θεού.
1. Η θεραπεία δεν δημιουργεί∙ η θεραπεία αποκαθιστά. Το Άγιο Πνεύμα προωθεί την θεραπεία με το να κοιτά πέρα από αυτή, και να βλέπει αυτό που ήταν τα παιδιά του Θεού πριν χρειαστεί η θεραπεία, και που θα γίνουν πάλι όταν θεραπευτούν. Αυτή η διαφοροποίηση στην χρονική ακολουθία θα πρέπει να είναι πολύ οικεία, διότι μοιάζει πολύ με την αλλαγή στην αντίληψη  του χρόνου που εισάγει το θαύμα. Το Άγιο Πνεύμα είναι το κίνητρο για την θαυματουργική κατάσταση του νου∙ την απόφαση να θεραπεύσεις τον διαχωρισμό με το να τον αφήσεις να φύγει. Η θέλησή σου βρίσκεται ακόμα μέσα σου  διότι ο Θεός την τοποθέτησε μέσα στο νου σου, και παρόλο που μπορείς να την κρατάς κοιμισμένη δεν μπορείς να την εξαλείψεις. Ο Θεός ο Ίδιος κρατά την θέλησή σου ζωντανή μεταδίδοντάς την από τον δικό Του Νου προς τον δικό σου για όσο υπάρχει χρόνος. Το ίδιο το θαύμα είναι μία αντανάκλαση αυτής της ένωσης του Θελήματος  του  Πατέρα και του Υιού.
2. Το Άγιο Πνεύμα είναι το πνεύμα της χαράς. Είναι το Κάλεσμα για επιστροφή με το οποίο ο Θεός ευλόγησε το νου των διαχωρισμένων Υιών Του. Αυτό είναι το έργο του νου. Ο νους δεν είχε κανένα κάλεσμα μέχρι τον διαχωρισμό, διότι πριν είχε μόνο «είναι», και δεν θα καταλάβαινε το Κάλεσμα για τον σωστό τρόπο σκέψης. Το Άγιο Πνεύμα είναι η Απάντηση του Θεού στο διαχωρισμό∙ το μέσο με το οποίο η Εξιλέωση  θεραπεύει μέχρι την στιγμή που ολόκληρος ο νους να επιστρέψει στην κατάσταση του να δημιουργεί.
3. Η αρχή της Εξιλέωσης και ο διαχωρισμός άρχισαν την ίδια στιγμή. Όταν φτιάχτηκε το εγώ, ο Θεός τοποθέτησε μέσα στο νου, το Κάλεσμα προς την χαρά. Το Κάλεσμα είναι τόσο ισχυρό που το εγώ πάντα διαλύεται στο άκουσμά Του. Γι αυτό πρέπει να επιλέξεις ν’ ακούς την μία από τις δύο φωνές μέσα σε σένα. Την μία την έφτιαξες μόνος σου, και δεν είναι του Θεού. Αλλά η άλλη σου δόθηκε από τον Θεό, ο Οποίος σου ζητά μόνο να την ακούς. Το Άγιο Πνεύμα βρίσκεται μέσα σε σένα με πολύ κυριολεκτική έννοια. Δική Του είναι η Φωνή που σε καλεί πίσω εκεί όπου βρισκόσουν πριν και θα είσαι ξανά. Ακόμα και σε αυτό τον κόσμο είναι δυνατόν να ακούς μόνο αυτή τη Φωνή και καμία άλλη. Χρειάζεται προσπάθεια και μεγάλη προθυμία να μάθεις. Είναι το τελευταίο μάθημα που έμαθα εγώ, και οι Υιοί του Θεού είναι ίσοι μεταξύ τους  ως μαθητές όπως και ως υιοί.
4. Εσύ είσαι η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά έχεις αφήσει να εισέλθει στο νου σου η πίστη στο σκοτάδι και γι αυτό χρειάζεσαι ένα νέο φως. Το Άγιο Πνεύμα είναι η λάμψη που πρέπει να αφήσεις να εξορίσει την ιδέα του σκότους. Δική Του είναι η δόξα μπροστά στην οποία ο διαχωρισμός καταρρέει, και η Βασιλεία των Ουρανών εισρέει στους δικούς της. Πριν από το διαχωρισμό δεν χρειαζόσουν καθοδήγηση. Γνώριζες όπως θα γνωρίσεις και πάλι, αλλά έτσι  όπως  δεν γνωρίζεις τώρα.
5. Ο Θεός δεν καθοδηγεί, διότι Αυτός μπορεί να μοιράζεται μόνο τέλεια γνώση. Η καθοδήγηση περιέχει αξιολόγηση, διότι υπονοεί ότι υπάρχει ένας σωστός τρόπος και ένας λανθασμένος, ο ένας για να τον επιλέξεις και ο άλλος για να τον αποφύγεις. Επιλέγοντας τον ένα, παραιτείσαι από τον άλλον. Όταν επιλέγεις το Άγιο Πνεύμα, επιλέγεις τον Θεό. Ο Θεός δεν βρίσκεται μέσα σε σένα με την κυριολεκτική έννοια∙ εσύ είσαι ένα κομμάτι Του. Όταν επέλεξες να Τον αφήσεις Αυτός σου έδωσε μία Φωνή για να μιλά εκ μέρους Του διότι Εκείνος δεν μπορούσε πια να μοιράζεται τη γνώση Του μαζί σου ανεμπόδιστα. Η άμεση επικοινωνία διακόπηκε διότι εσύ έφτιαξες μία άλλη φωνή.
6. Το Άγιο Πνεύμα σε καλεί και να θυμηθείς, αλλά και να ξεχάσεις. Έχεις επιλέξει να βρίσκεσαι σε μία κατάσταση αντίθεσης στην οποία είναι δυνατά τα αντίθετα. Το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχουν επιλογές που πρέπει να κάνεις. Στην άγια κατάσταση η θέληση είναι ελεύθερη, έτσι ώστε η δημιουργική της δύναμη να είναι απεριόριστη και η επιλογή να μην έχει κανένα νόημα. Η ελευθερία επιλογής είναι η ίδια δύναμη όπως η δύναμη δημιουργίας, αλλά η εφαρμογή της είναι διαφορετική. Η επιλογή βασίζεται σε ένα διχασμένο νου. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο ένας τρόπος επιλογής. Ο Θεός δεν άφησε τα παιδιά Του χωρίς παρηγοριά, παρόλο που αυτά επέλεξαν να Τον εγκαταλείψουν. Η φωνή που έβαλαν μέσα στο νου τους δεν ήταν η Φωνή για το Θέλημα Του, για την οποία μιλά το Άγιο Πνεύμα.
7. Η Φωνή του Αγίου Πνεύματος δεν προστάζει, επειδή δεν είναι ικανή για αλαζονεία. Δεν απαιτεί, επειδή  δεν επιδιώκει τον έλεγχο. Δεν υπερνικά επειδή  δεν επιτίθεται. Απλά υπενθυμίζει. Επιβάλλει μόνο εξαιτίας  αυτού που σου υπενθυμίζει. Φέρνει στο νου σου τον άλλο τρόπο, παραμένοντας ήσυχη  ακόμα και αναμεσίς όλης αυτής της αναταραχής που μπορεί να κατασκευάσεις. Η Φωνή του Θεού είναι πάντα ήσυχη, διότι μιλά για την ειρήνη. Η ειρήνη είναι ισχυρότερη από τον πόλεμο διότι θεραπεύει. Ο πόλεμος είναι διαίρεση, όχι αύξηση. Κανένας δεν κερδίζει από την διαμάχη. Τι κερδίζει ένας άνθρωπος αν κερδίσει όλο τον κόσμο και χάσει την ψυχή του; Αν ακούς  λάθος φωνή έχεις χάσει την ψυχή σου από την επίγνωση σου. Δεν γίνεται να την χάσεις, αλλά γίνεται να μην την γνωρίζεις. Επομένως είναι «χαμένη» για σένα μέχρι να κάνεις την σωστή επιλογή.
8. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο Οδηγός σου στο να επιλέγεις. Αυτό  βρίσκεται στο μέρος του νου σου που πάντα μιλά για την σωστή επιλογή, διότι μιλά εκ μέρους του Θεού. Είναι η εναπομένουσα επικοινωνία σου με τον Θεό, η οποία μπορεί να διακοπεί αλλά όχι να καταστραφεί. Το Άγιο Πνεύμα είναι το μέσο με το οποίο το Θέλημα του Θεού γίνεται στην γη όπως και στον Ουρανό. Και ο Ουρανός και η γη βρίσκονται μέσα σου, διότι το κάλεσμα και των δύο βρίσκεται μέσα στο νου σου. Η Φωνή του Θεού προέρχεται από τους δικούς σου βωμούς προς Εκείνον. Αυτοί οι βωμοί δεν είναι αντικείμενα∙ είναι η αφοσίωση σου. Τώρα όμως έχεις αφοσιωθεί αλλού. Η διαιρεμένη αφοσίωσή σου, σου έχει δώσει δύο φωνές, και εσύ πρέπει να επιλέξεις ποιο βωμό θέλεις να υπηρετείς. Το κάλεσμα στο οποίο απαντάς τώρα υπόκειται σε  αξιολόγηση επειδή είναι μία απόφαση. Η απόφαση είναι πολύ απλή. Παίρνεται με βάση ποιο κάλεσμα έχει περισσότερη αξία για σένα.
9. Ο δικός μου νους θα είναι πάντα σαν τον δικό σου, διότι δημιουργηθήκαμε ως ίσοι. Μόνο η απόφασή μου ήταν που μου έδωσε όλη την δύναμη στον Ουρανό και την γη. Το μοναδικό μου δώρο σε σένα είναι να σε βοηθήσω να πάρεις την ίδια απόφαση. Αυτή η απόφαση σημαίνει και την επιλογή να την μοιραστείς, διότι η ίδια η απόφαση είναι η απόφαση να μοιράζεσαι. Παίρνεται με το να δίνεις, και επομένως είναι η μόνη απόφαση που μοιάζει με την αληθινή δημιουργία. Εγώ είμαι το πρότυπό σου για αποφάσεις. Αποφασίζοντας υπέρ του Θεού σου έδειξα ότι αυτή η απόφαση είναι εφικτή, και ότι μπορείς να την πάρεις.
10. Σε έχω διαβεβαιώσει ότι ο Νους που αποφάσισε για μένα βρίσκεται επίσης και μέσα σε σένα, και ότι μπορείς να τον αφήσεις να σε αλλάξει έτσι όπως άλλαξε κι εμένα. Αυτός ο Νους είναι ξεκάθαρος και δίχως αμφιβολίες, διότι ακούει μόνο μία Φωνή και απαντά μόνο με ένα τρόπο. Είσαι το φως του κόσμου μαζί με μένα. Η ανάπαυση δεν προέρχεται από τον ύπνο αλλά από την αφύπνιση. Το Άγιο Πνεύμα είναι το Κάλεσμα να αφυπνιστείς και να χαρείς. Ο κόσμος είναι πολύ κουρασμένος, διότι ο ίδιος είναι η ιδέα της κούρασης. Το χαρμόσυνο έργο μας είναι να τον ξυπνήσουμε στο Κάλεσμα για τον Θεό. Ο κάθε ένας θ’ απαντήσει στο Κάλεσμα του Αγίου Πνεύματος, ειδάλλως η Υιότητα δεν μπορεί να είναι Ένα. Ποια άλλη καλύτερη λειτουργία θα μπορούσε να έχει οποιοδήποτε κομμάτι της Βασιλείας από αυτή που  το αποκαθιστά σε τέλεια ενότητα; Άκου μόνο αυτό μέσα από το Άγιο Πνεύμα μέσα σου, και δίδασκε τους αδελφούς σου να το ακούν όπως σε διδάσκω εγώ.
11. Όταν σε βάζει σε πειρασμό η λάθος φωνή, κάλεσε εμένα να σου υπενθυμίσω πώς να θεραπεύεις με το να μοιράζεσαι την απόφασή μου και να την ισχυροποιείς. Καθώς μοιραζόμαστε αυτό τον στόχο, αυξάνουμε την δύναμη του που ελκύει ολόκληρη την Υιότητα, και την επαναφέρει στην ενότητα με την οποία δημιουργήθηκε. Θυμήσου ότι «ζυγός» σημαίνει «ένωση», και «φορτίο» σημαίνει «μήνυμα». Ας δούμε εκ νέου την σημασία του «Ο ζυγός μου είναι εύκολος και το φορτίο μου ελαφρύ» με αυτό τον τρόπο: « Ας ενωθούμε, διότι το μήνυμά μου είναι φως.»
12. Σε έχω κατευθύνει να συμπεριφέρεσαι όπως συμπεριφερόμουν εγώ, αλλά πρέπει να ανταποκριθούμε στον ίδιο Νου για να το κάνουμε αυτό. Αυτός ο Νους είναι το Άγιο Πνεύμα, του Οποίου το Θέλημα είναι πάντα του Θεού. Αυτό σε διδάσκει πώς να με έχεις σαν πρότυπο για την σκέψη σου, και επομένως να συμπεριφέρεσαι σαν εμένα. Η δύναμη του κοινού  μας  κινήτρου είναι πραγματικά απίστευτη, αλλά όχι ανεπίτευκτη. Αυτό που μπορούμε να πετύχουμε μαζί δεν έχει όρια, διότι το Κάλεσμα για τον Θεό είναι το Κάλεσμα για το απεριόριστο. Παιδί του Θεού, το μήνυμά μου είναι για σένα, για να το ακούσεις και να το προσφέρεις καθώς απαντάς στο Άγιο Πνεύμα μέσα σου.



ΜΑΘΗΜΑ 165 Ο νους μου ας μην αρνηθεί την Σκέψη του Θεού



ΜΑΘΗΜΑ 165

Ο νους μου ας μην αρνηθεί την Σκέψη του Θεού


1. Τι άλλο κάνει αυτό τον κόσμο να φαίνεται αληθινός εκτός από την δική σου άρνηση της αλήθειας που βρίσκεται πέρα από αυτόν; Τι άλλο είναι αυτό που σκιάζει την τέλεια ευτυχία και την αιώνια ζωή που ο Πατέρας σου βούλεται για σένα, εκτός από τις δικές σου σκέψεις μιζέριας και θανάτου; Και τι είναι αυτό που μπορεί να κρύψει αυτό που δεν γίνεται να κρυφτεί εκτός από την ψευδαίσθηση; Τι θα μπορούσε να σου στερήσει αυτό που ήδη έχεις εκτός από την δική σου επιλογή να μην το βλέπεις, αρνούμενος ότι βρίσκεται εκεί;
2. Η Σκέψη του Θεού σε δημιούργησε. Δεν σε άφησε, και δεν έχεις ποτέ υπάρξει χώρια της ούτε στιγμή. Σου ανήκει. Από αυτήν ζεις. Είναι η Πηγή της ζωής σου, που κρατά εσένα ενωμένο μαζί της, και τα πάντα ενωμένα με σένα διότι ποτέ δεν σε άφησε. Η Σκέψη του Θεού σε προστατεύει, νοιάζεται για σένα, απαλύνει τον χώρο της ανάπαυσής σου και λειαίνει τον δρόμο σου, φωτίζοντας το νου σου με ευτυχία και αγάπη. Η αιωνιότητα και η παντοτινή ζωή λάμπουν μέσα στο νου σου, διότι η Σκέψη του Θεού δεν σε έχει εγκαταλείψει, και ακόμα ενοικεί μαζί σου.
3. Ποιος θα αρνιόταν την ασφάλειά του και την γαλήνη του, την χαρά και την θεραπεία του, την ειρήνη του νου του , την ήσυχη ανάπαυσή του, την ήρεμη αφύπνισή του, αν απλά και μόνο αναγνώριζε πού κατοικούν όλα αυτά; Δεν θα ετοιμαζόταν αμέσως να πάει εκεί όπου βρίσκονται αυτά, εγκαταλείποντας όλα τ’ άλλα ως ανάξια σε σύγκριση με αυτά; Και βρίσκοντάς τα, δεν θα σιγουρευόταν να τα κρατήσει μαζί του, και αυτός να παραμείνει μαζί τους;
4. Μην αρνείσαι τον Ουρανό. Είναι δικός σου σήμερα, φτάνει μόνο να το ζητήσεις. Ούτε χρειάζεται να αντιληφθείς πόσο μεγάλο είναι το δώρο, και πόσο αλλαγμένος θα είναι ο νους σου πριν έρθει σε σένα. Ζήτησε να λάβεις και θα σου δοθεί. Η βεβαιότητα βρίσκεται μέσα σε αυτό. Μέχρι να το καλωσορίσεις για δικό σου, θα παραμένει η αβεβαιότητα. Ωστόσο, ο Θεός είναι δίκαιος. Δεν απαιτείται η σιγουριά για να λάβεις αυτό που μόνο η αποδοχή σου μπορεί να σου χαρίσει.
5. Ζήτα με έντονο πόθο. Δεν χρειάζεται να είσαι βέβαιος πως ζητάς το μόνο πράγμα που θέλεις. Αλλά όταν έχεις λάβει, θα είσαι σίγουρος ότι έχεις τον θησαυρό που πάντα αναζητούσες. Με τι άραγε θα ήταν δυνατόν να θέλεις να τον ανταλλάξεις; Τι θα μπορούσε τώρα να σε παρακινήσει να το αφήσεις να ξεθωριάσει από την εκστατική σου όραση; Διότι αυτή η όραση αποδεικνύει ότι έχεις ανταλλάξει την τύφλωσή σου με τα μάτια του Χριστού που βλέπουν, ότι ο νους σου έχει αφήσει κατά μέρος την άρνηση, κι έχει δεχτεί την Σκέψη του Θεού ως κληρονομιά σου.
6. Τώρα έχουν περάσει όλες οι αμφιβολίες, και το τέλος του ταξιδιού είναι σίγουρο, και η σωτηρία σου έχει δοθεί. Τώρα η δύναμη του Χριστού είναι μέσα στο νου σου, για να θεραπεύεις έτσι όπως θεραπεύτηκες.. Γιατί τώρα είσαι ανάμεσα στους σωτήρες του κόσμου. Ο προορισμός σου βρίσκεται εκεί και πουθενά αλλού. Θα συναινούσε ποτέ ο Θεός να αφήσει τον Υιό Του για πάντα πεινασμένο επειδή αυτός αρνείται την τροφή που χρειάζεται για να ζήσει; Η αφθονία ενοικεί μέσα του, και η στέρηση δεν μπορεί να τον αποκόψει από την Αγάπη του Θεού που τον στηρίζει και από την εστία του.
7. Σήμερα ασκήσου με ελπίδα. Διότι η ελπίδα στ’ αλήθεια δικαιώνεται. Οι αμφιβολίες σου είναι χωρίς κανένα νόημα, διότι ο Θεός είναι βέβαιος. Και η Σκέψη του Θεού ποτέ δεν είναι απούσα. Η βεβαιότητα πρέπει να ενοικεί σε σένα που είσαι ο οικοδεσπότης Του. Αυτά τα μαθήματα αφαιρούν όλες τις αμφιβολίες που έχεις παρεμβάλλει ανάμεσα σε Εκείνον και στην βεβαιότητά σου γι Αυτόν.
8. Βασιζόμαστε στον Θεό, και όχι στον εαυτό μας, για να μας δώσει βεβαιότητα. Και στο Όνομά Του ασκούμαστε σήμερα όπως μας κατευθύνει ο Λόγος Του. Η βεβαιότητα Του βρίσκεται πέρα από κάθε αμφιβολία μας. Η Αγάπη Του παραμένει πέρα από όλους μας τους φόβους. Η Σκέψη του Θεού βρίσκεται σταθερή πέρα από όλα τα όνειρα, μέσα στο νου μας, σύμφωνα με την Θέλησή Του.

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 164 Τώρα είμαστε ένα με Αυτόν ο Οποίος είναι η Πηγή μας




ΜΑΘΗΜΑ 164

Τώρα είμαστε ένα με Αυτόν ο Οποίος είναι η Πηγή μας


1. Ποια άλλη ώρα από το τώρα είναι δυνατόν να αναγνωριστεί η αλήθεια; Το παρόν είναι ο μόνος χρόνος που υπάρχει. Γι αυτό σήμερα, αυτήν την στιγμή, τώρα, ερχόμαστε να κοιτάξουμε αυτό που ήταν πάντα εκεί ∙ όχι στην όρασή μας, άλλα στα μάτια του Χριστού. Αυτός κοιτάζει πέρα από τον χρόνο, και βλέπει την αιωνιότητα έτσι όπως απεικονίζεται εκεί. Ακούει τους ήχους που γεννά ο ανούσιος, πολυάσχολος κόσμος, αλλά τους ακούει αμυδρά. Διότι πέρα από αυτούς το μόνο που ακούει είναι το τραγούδι του Ουρανού, και την Φωνή που μιλά εκ μέρους του Θεού πιο ξεκάθαρη, πιο ουσιαστική, πιο κοντινή.
2. Ο κόσμος ξεθωριάζει εύκολα μπροστά στην όρασή Του. Οι ήχοι του γίνονται όλο και πιο αδύναμοι. Μια μελωδία από πέρα, μακριά από τον κόσμο γίνεται όλο και πιο ευδιάκριτη ∙ ένα αρχαίο κάλεσμα στο οποίο Αυτός δίνει μια αρχαία απάντηση. Θα τα αναγνωρίσεις και τα δύο, διότι δεν είναι παρά η δική σου απάντηση στο Κάλεσμα του Πατέρα σου προς τα σένα. Ο Χριστός απαντά εκ μέρους σου, αντηχώντας τον Εαυτό σου, χρησιμοποιώντας την φωνή σου για να δώσει την χαρμόσυνη συναίνεσή Του ∙ δεχόμενος την απελευθέρωσή σου εκ μέρους σου.
3. Πόσο άγια είναι η άσκησή σου σήμερα, καθώς ο Χριστός σου δίνει τον όρασή Του και ακούει για λογαριασμό σου, και απαντά εν ονόματι σου στο Κάλεσμα που ακούει! Πόσο ήσυχη είναι η ώρα που δίνεις για να την περάσεις μαζί Του, πέρα από τον κόσμο. Πόσο εύκολα ξεχνιούνται όλες οι φαινομενικές αμαρτίες και όλες οι λύπες σβήνουν από την μνήμη σου. Σήμερα η θλίψη παραμερίζεται, διότι τα θεάματα και οι ήχοι που έρχονται από κάπου πιο κοντά από τον κόσμο είναι ξεκάθαρα για σένα που σήμερα θέλεις να δεχτείς τα δώρα που δίνει Αυτός.
4. Υπάρχει μια σιωπή μέσα στην οποία ο κόσμος δεν μπορεί να εισβάλλει. Υπάρχει μια πανάρχαια ειρήνη που φέρεις μέσα στην καρδιά σου και δεν την έχεις χάσει. Υπάρχει μια αίσθηση αγιότητας μέσα σου που η σκέψη της αμαρτίας δεν έχει αγγίξει ποτέ. Όλα αυτά θα τα θυμηθείς σήμερα. Η πιστή άσκηση σήμερα θα σου φέρει ανταμοιβές τόσο μεγάλες και τόσο διαφορετικές από κάθε τι που αναζητούσες μέχρι τώρα, ώστε να γνωρίζεις ότι εδώ βρίσκεται ο θησαυρός σου, κι εδώ και η ανάπαυσή σου.
5. Αυτή είναι η μέρα που οι μάταιες φαντασιώσεις σου παραμερίζουν σαν αυλαία, για ν’ αποκαλύψουν τι βρίσκεται πέρα από αυτές. Τώρα γίνεται ορατό αυτό που βρίσκεται πραγματικά εκεί, ενώ όλες οι σκιές που φαινομενικά το έκρυβαν, χάνονται. Τώρα η ισορροπία αποκαθίσταται, και η ζυγαριά της κρίσης αφήνεται σε Αυτόν που κρίνει σωστά. Και στην κρίση Του ο κόσμος θα ξεδιπλωθεί με απόλυτη αθωότητα μπροστά στα μάτια σου. Τώρα θα τον δεις με τα μάτια του Χριστού. Τώρα σου γίνεται ξεκάθαρη η μεταμόρφωσή του.
6. Αδελφέ μου, αυτή η μέρα είναι άγια για τον κόσμο. Η όρασή σου, που σου έχει δοθεί από κάπου πέρα από όλα τα πράγματα αυτού του κόσμου, επιστρέφει το βλέμμα της σε αυτά με ένα νέο φως. Και αυτό που βλέπεις γίνεται η θεραπεία και η σωτηρία του κόσμου. Αυτό που αξίζει και αυτό που δεν αξίζει γίνονται αντιληπτά ως αυτό που είναι. Και αυτό που αξίζει την αγάπη σου λαμβάνει την αγάπη σου, ενώ δεν απομένει τίποτα να φοβηθείς.
7. Δεν θα κρίνουμε σήμερα. Δεν θα λάβουμε παρά μόνο αυτό που μας δίδεται από μια κρίση πέρα από αυτό τον κόσμο. Οι ασκήσεις μας σήμερα γίνονται το δώρο ευγνωμοσύνης μας για την απελευθέρωσή μας από την τύφλωση και από την δυστυχία. Όλα όσα βλέπουμε θα αυξάνουν την χαρά μας, διότι η αγιότητά τους αντανακλά την δική μας. Στεκόμαστε μέσα στο φως της συγχώρεσης στην όραση του Χριστού, και όλος ο κόσμος συγχωρείται μέσα στην δική μας . Ευλογούμε τον κόσμο, έτσι όπως τον βλέπουμε μέσα στο φως με το οποίο μας βλέπει ο Σωτήρας μας, και του προσφέρουμε την ελευθερία που μας δίδεται μέσω της όρασης Εκείνου που βλέπει μόνο μέσα από το φως της συγχώρεσης, και όχι μέσω της δικής μας.
8. Άνοιξε την αυλαία στην άσκησή σου απλά αφήνοντας να φύγουν όλα τα πράγματα που νομίζεις ότι θέλεις. Παραμερίζεις τους τιποτένιους θησαυρούς σου, και αφήνεις καθαρό και ανοιχτό χώρο μέσα στο νου σου όπου ο Χριστός μπορεί να έρθει, και να σου προσφέρει τον θησαυρό της σωτηρίας. Έχει την ανάγκη του καθαγιασμένου νου σου για να σώσει τον κόσμο. Δεν αξίζει ένας τέτοιος σκοπός να γίνει δικός σου; Δεν αξίζει ν’ αναζητήσεις την όραση του Χριστού σήμερα, περισσότερο από τους στόχους αυτού του κόσμου που δεν φέρνουν ικανοποίηση;
9. Ας μην αφήσουμε την σημερινή μέρα να φύγει χωρίς τα δώρα που κρατά, δίνοντας την συναίνεση και την αποδοχή σου. Μπορούμε ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, αν τα αναγνωρίσεις. Μπορεί να μην βλέπεις πόση αξία έχει για τον κόσμο η αποδοχή σου. Αλλά αυτό σίγουρα το θέλεις ∙ μπορείς ν’ ανταλλάξεις όλα σου τα βάσανα με την χαρά σήμερα. Ασκήσου με ζήλο, και το δώρο είναι δικό σου. Θα σε εξαπατούσε ποτέ ο Θεός; Μπορεί ποτέ Αυτός να αθετήσει την υπόσχεσή Του; Μπορείς να κρατάς τα τόσο μικρά και ασήμαντα , όταν τα Χέρια Του παραδίδουν την απόλυτη σωτηρία στον Υιό Του;