Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 110 Είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.



ΜΑΘΗΜΑ 110

Είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.

1. Από καιρό σε καιρό θα επαναλαμβάνουμε την σημερινή ιδέα. Γιατί αυτή η μοναδική σκέψη θα ήταν ικανή να σώσει εσένα και τον κόσμο, αν πίστευες ότι είναι αλήθεια. Η αλήθεια της θα σήμαινε ότι δεν έχεις κάνει καμιά αλλαγή στον εαυτό σου που να έχει πραγματικότητα, ούτε άλλαξες το σύμπαν έτσι ώστε ό,τι δημιούργησε ο Θεός να αντικατασταθεί από φόβο και κακία, δυστυχία και θάνατο. Αν παραμένεις έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός ο φόβος δεν έχει κανένα νόημα, η κακία δεν είναι πραγματική, και η δυστυχία και ο θάνατος δεν υπάρχουν.

2. Η σημερινή ιδέα, λοιπόν, είναι όλα όσα χρειάζεσαι για να αφήσεις να επέλθει πλήρης διόρθωση στο νου σου, και να σου δοθεί τέλεια όραση που θα θεραπεύσει όλα τα λάθη, που έχει κάνει οποιοσδήποτε νους σε οποιαδήποτε στιγμή του χώρου και του χρόνου. Είναι αρκετή για να θεραπεύσει το παρελθόν και να απελευθερώσει το μέλλον. Είναι αρκετή για να αφήσει το παρόν να γίνει αποδεχτό όπως είναι. Είναι αρκετή για να αφήσει τον χρόνο να γίνει το μέσο που όλος ο κόσμος θα μάθει πώς να ξεφύγει από αυτόν, και από κάθε αλλαγή που φαίνεται ότι αυτός αφήνει στο πέρασμα του.

3. Αν παραμένεις έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός, τα φαινόμενα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την αλήθεια, η υγεία δεν μπορεί να μετατραπεί σε ασθένεια, ούτε ο θάνατος να αντικαταστήσει την ζωή, ούτε ο φόβος την αγάπη. Όλα αυτά δεν έχουν συμβεί, αν παραμένεις όπως σε δημιούργησε ο Θεός. Δεν χρειάζεσαι άλλη σκέψη από αυτή, για να αφήσεις την λύτρωση να έρθει να φωτίσει τον κόσμο και να τον ελευθερώσει από το παρελθόν.

4. Με αυτή την σκέψη και μόνο όλο το παρελθόν ακυρώνεται ∙ το παρόν σώζεται για να επεκταθεί ήσυχα σε ένα άχρονο μέλλον. Αν είσαι έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός, τότε δεν έχει υπάρξει διαχωρισμός του νου σου από τον δικό Του, ούτε σχίσμα ανάμεσα στο νου σου και τον νου των άλλων ανθρώπων, παρά μόνο ενότητα μέσα στον δικό σου.

5. Η θεραπευτική δύναμη της σημερινής ιδέας είναι απεριόριστη. Είναι ο τόπος γέννησης όλων των θαυμάτων, ο σπουδαιότερος ανορθωτής της αλήθειας στην επίγνωση του κόσμου. Εφάρμοσε την σημερινή ιδέα με ευγνωμοσύνη. Αυτή είναι η αλήθεια που έρχεται για να σε απελευθερώσει. Αυτή είναι η αλήθεια που ο Θεός σου έχει υποσχεθεί. Αυτός είναι ο Λόγος που δίνει τέλος σε κάθε θλίψη.

6. Για τις πεντάλεπτες περιόδους άσκησής σου, άρχισε με αυτό το εδάφιο από το κείμενο:

-          Είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός. Ο Υιός Του δεν είναι δυνατόν να υποφέρει. Και εγώ είμαι ο Υιός Του.

7. Έπειτα, με αυτή την δήλωση σταθερά μέσα στο νου σου, προσπάθησε να ανακαλύψεις μέσα στο νου σου τον Εαυτό ο Οποίος είναι ο άγιος Υιός του Θεού του Ίδιου.

8. Αναζήτησε Αυτόν μέσα σου, ο Οποίος είναι ο Χριστός μέσα σου, ο Υιός του Θεού και αδερφός στον κόσμο ∙ ο Σωτήρας που έχει για πάντα σωθεί, με την δύναμη να σώζει όποιον Τον αγγίζει, έστω και ανάλαφρα, ζητώντας το Λόγο που του λέει ότι είναι αδελφός με Αυτόν.
9. Είσαι έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός. Σήμερα τίμησε τον Εαυτό σου. Σήμερα μην λατρεύεις τις εικόνες των ειδώλων που έφτιαξες εσύ για να είναι ο Υιός του Θεού αντί γι αυτό που πραγματικά είναι. Βαθιά μέσα στο νου σου ο άγιος Χριστός περιμένει να τον αναγνωρίσεις ως Εαυτό σου. Και παραμένεις χαμένος και δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου όσο Αυτός παραμένει μη αναγνωρισμένος και άγνωστος.
10. Αναζήτησε Τον σήμερα, και βρες Τον. Θα είναι ο Σωτήρας σου από όλα τα είδωλα που έχεις φτιάξει. Γιατί όταν Τον βρεις θα καταλάβεις πόσο ανάξια είναι τα είδωλά σου, και πόσο ψευδείς είναι οι εικόνες που πίστευες ότι ήσουν εσύ. Σήμερα κάνουμε ένα μεγάλο βήμα προς την αλήθεια αφήνοντας τα είδωλα να φύγουν, και ανοίγοντας τα χέρια μας και τις καρδιές μας και το νου μας στον Θεό.

11. Θα Τον θυμόμαστε όλη την ημέρα με ευγνωμοσύνη στην καρδιά και σκέψεις αγάπης για όλους όσους συναντάμε σήμερα. Γιατί με αυτό τον τρόπο Τον θυμόμαστε. Και για να θυμηθούμε τον Υιό Του, τον ιερό μας Εαυτό, τον Χριστό μέσα στον κάθε ένα μας, θα λέμε:

Είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός
Ας δηλώνουμε την αλήθεια όσο πιο συχνά μπορούμε . Αυτός είναι ο Λόγος του Θεού που σε απελευθερώνει. Αυτό είναι το κλειδί που ανοίγει τις πύλες του Ουρανού, και σε αφήνει να εισέρθεις στην ειρήνη του Θεού και στην αιωνιότητά Του. 

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 109 Αναπαύομαι μέσα στον Θεό.


ΜΑΘΗΜΑ 109

Αναπαύομαι μέσα στον Θεό.

1. Ζητούμε ανάπαυση σήμερα, και ηρεμία ακλόνητη από τα φαινόμενα αυτού του κόσμου. Ζητούμε ειρήνη και ησυχία, καταμεσής όλης της φασαρίας από τα αλληλοσυγκρουόμενα όνειρα. Ζητούμε ασφάλεια και ευτυχία, παρόλο που φαίνεται ότι κοιτάζουμε τον κίνδυνο και την θλίψη. Και έχουμε την σκέψη που θα απαντήσει στο αίτημά μας με αυτό που ζητάμε.
2. «Αναπαύομαι μέσα στον Θεό.» Αυτή η σκέψη θα σου φέρει την ανάπαυση και την ησυχία, την ειρήνη και την ηρεμία, την ασφάλεια και την ευτυχία που αναζητάς. «Αναπαύομαι μέσα στον Θεό». Αυτή η σκέψη έχει την δύναμη να αφυπνίσει την κοιμώμενη αλήθεια μέσα στους πάντες και τα πάντα. Εδώ βρίσκεται το τέλος των βασάνων όλου του κόσμου, και όλων όσων έχουν έρθει ποτέ σε αυτόν ή θα έρθουν για να περάσουν λίγο χρόνο εδώ. Εδώ βρίσκεται η σκέψη με την οποία ο Υιός του Θεού γεννιέται ξανά, για να αναγνωρίσει τον εαυτό του.
3. «Αναπαύομαι μέσα στον Θεό». Εντελώς απρόσκοπτη, αυτή η σκέψη θα σε πάρει μέσα από φουρτούνες και διαμάχες, προσπερνώντας την δυστυχία και τον πόνο, την απώλεια και τον θάνατο, κατευθείαν προς την βεβαιότητα του Θεού. Δεν υπάρχει βάσανο που να μην μπορεί να θεραπεύσει. Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μην μπορεί να λύσει. Και ούτε ένα φαινόμενο που να μην μπορεί να το μετατρέψει σε αλήθεια μπροστά στα μάτια αυτού που αναπαύεται στον Θεό.
4. Αυτή είναι η μέρα της ειρήνης. Αναπαύεσαι μέσα στον Θεό, και όσο ο κόσμος διαρρηγνύεται από ανέμους μίσους, η δική σου ανάπαυση παραμένει εντελώς αδιατάρακτη. Δική σου είναι η ανάπαυση της αλήθειας. Τα φαινόμενα δεν μπορούν να εισβάλλουν πάνω σου. Τους καλείς όλους να ενωθούν μαζί σου στην ανάπαυσή σου, και θ’ ακούσουν και θα έρθουν σε σένα διότι αναπαύεσαι μέσα στον Θεό. Δεν θ’ ακούσουν άλλη φωνή από την δική σου διότι έδωσες την φωνή σου στον Θεό, και τώρα αναπαύεσαι μέσα σε Αυτόν και Τον αφήνεις να μιλά μέσα από σένα.
5. Μέσα σε Αυτόν δεν έχεις έγνοιες και φροντίδες, ούτε φορτία, ούτε άγχος, ούτε πόνο, κανένα φόβο για το μέλλον και καμία τύψη για το παρελθόν. Αναπαύεσαι στην αιωνιότητα, ενώ ο χρόνος περνά δίπλα σου χωρίς να σ’ αγγίζει, διότι η ανάπαυσή σου δεν μπορεί να αλλάξει με κανένα τρόπο. Σήμερα αναπαύεσαι. Και καθώς κλείνεις τα μάτια σου βυθίζεσαι στην ηρεμία. Άφησε αυτές τις περιόδους ανάπαυσης και ανάπαυλας να καθησυχάσουν το νου σου βεβαιώνοντας τον ότι όλες οι φρενήρεις φαντασιώσεις του δεν είναι παρά όνειρα ενός πυρετού που τώρα έχει υποχωρήσει. Άφησέ τον να ησυχάσει και να δεχτεί με ευγνωμοσύνη την θεραπεία του. Κανένα τρομακτικό όνειρο δεν θα έρθει πια, τώρα που αναπαύεσαι μέσα στον Θεό. Αφιέρωσε χρόνο σήμερα να ξεγλιστρήσεις από τα όνειρά σου μέσα στην ειρήνη.
6. Κάθε ώρα που αναπαύεσαι σήμερα, κάποιος κουρασμένος νους ξαφνικά θα νιώσει χαρά, κάποιο πουλί με σπασμένα φτερά θα αρχίσει πάλι να τραγουδά, ένα ρυάκι από καιρό ξηρό θα αρχίσει πάλι το κελάρυσμα του. Ο κόσμος γεννιέται ξανά κάθε φορά που αναπαύεσαι, και θυμάσαι ανά ώρα ότι ήρθες για να φέρεις την ειρήνη του Θεού στον κόσμο, ώστε να μπορέσει κι αυτός να αναπαυτεί μαζί σου.
7. Με κάθε πέντε λεπτά που αναπαύεσαι σήμερα, ο κόσμος πλησιάζει στην αφύπνιση. Και η ώρα που η ανάπαυση θα είναι το μόνο πράγμα που θα υπάρχει πλησιάζει σε όλους τους κουρασμένους και καταπονημένους νόες, που τώρα είναι πολύ αποκαμωμένοι για να πορευτούν μονάχοι τους. Και αυτοί θ’ ακούσουν πάλι τα πουλιά που κελαηδούν και θα δουν τα ρυάκια να κελαρύζουν ξανά, με ελπίδα αναγεννημένη και ενέργεια ανανεωμένη για να περπατήσουν με βήματα ανάλαφρα στον δρόμο που άξαφνα φαίνεται εύκολος καθώς πορεύονται πάνω του.
8. Αναπαύεσαι μέσα στην ειρήνη του Θεού σήμερα, και καλείς τους αδερφούς σου να σε συντροφεύσουν στην ανάπαυσή σου. Θα είσαι πιστός σε όλους σήμερα και δεν θα ξεχάσεις ούτε έναν απέξω, φέρνοντας τους όλους μέσα στον χωρίς όρια κύκλο της ειρήνης σου, στο ιερό άδυτο όπου αναπαύεσαι. Άνοιξε τις πύλες του ναού και άφησέ τους να έρθουν από τα πέρατα του κόσμου, αλλά και από εδώ κοντά ∙ τους μακρινούς αδερφούς σου και τους στενούς σου φίλους ∙ κάλεσέ τους όλους να εισέλθουν και να αναπαυτούν μαζί σου.
9. Αναπαύεσαι μέσα στην ειρήνη του Θεού σήμερα, ήσυχος και άφοβος. Όλοι σου οι αδελφοί έρχονται εδώ να αναπαυτούν, και να προσφέρουν την ανάπαυσή τους σε σένα. Αναπαυόμαστε μαζί εδώ, διότι έτσι η ανάπαυσή μας ολοκληρώνεται, και αυτό που δίνουμε σήμερα το έχουμε ήδη λάβει. Ο χρόνος δεν είναι ο φρουρός αυτού που προσφέρουμε σήμερα. Δίνουμε σε αυτούς που δεν έχουν γεννηθεί και σε εκείνους που πέρασαν από εδώ, σε κάθε Σκέψη του Θεού, και στο Νου μέσα στον οποίο αυτές οι Σκέψεις γεννήθηκαν και αναπαύονται. Και τους υπενθυμίζουμε τον τόπο ανάπαυσης τους κάθε φορά που λέμε στον εαυτό μας, «Αναπαύομαι μέσα στον Θεό.»


Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Κεφάλαιο 3. Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ VI. Η Κρίση και το Πρόβλημα της Εξουσίας



VI. Η Κρίση και το Πρόβλημα της Εξουσίας

1. Έχουμε ήδη συζητήσει την Έσχατη Κρίση, αλλά όχι με αρκετές λεπτομέρειες. Μετά την Έσχατη  Κρίση, δεν θα υπάρξει άλλη. Η κρίση είναι συμβολική διότι πέρα από την αντίληψη δεν υπάρχει κρίση. Όταν η Βίβλος λέει «Μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε», σημαίνει ότι αν κρίνεις την πραγματικότητα των άλλων δεν θα μπορέσεις ν’ αποφύγεις να κρίνεις την δική σου.
2. Η επιλογή να κρίνεις παρά να γνωρίζεις είναι η αιτία της απώλειας της γαλήνης. Η κρίση είναι η διαδικασία στην οποία βασίζεται η αντίληψη, αλλά όχι η γνώση. Το έχω ξανασυζητήσει αυτό σε σχέση με την επιλεκτικότητα της αντίληψης, τονίζοντας ότι η αξιολόγηση είναι η προφανής αναγκαία της προϋπόθεση. Η κρίση πάντα περιέχει απόρριψη. Ποτέ δεν δίνει έμφαση μόνο στις θετικές όψεις αυτού που κρίνεται, είτε σε σένα ή στους άλλους. Ό,τι αντιλαμβάνεσαι και το απορρίπτεις, ή το κρίνεις και ανακαλύπτεις ότι το θέλεις, παραμένει μέσα στο νου σου επειδή το έχεις συλλάβει με την αντίληψη. Μία από τις ψευδαισθήσεις από την οποία υποφέρεις είναι η πίστη ότι αυτό που έχεις κρίνει δεν έχει καμία επίπτωση. Αυτό δεν είναι αλήθεια εκτός κι αν πιστεύεις ότι αυτό το οποίο έκρινες δεν υπάρχει. Προφανώς δεν πιστεύεις κάτι τέτοιο, ειδάλλως δεν θα το είχες κρίνει. Εν τέλει δεν έχει σημασία αν η κρίση σου είναι σωστή ή όχι. Και στις δύο περιπτώσεις βάζεις την πίστη σου στο μη πραγματικό. Αυτό δεν γίνεται να το αποφύγεις σε καμία μορφή κρίσης, διότι σημαίνει ότι η πραγματικότητα είναι δική σου για να επιλέξεις από αυτή.
3. Δεν μπορείς να διανοηθείς την καταπληκτική απελευθέρωση και την βαθιά γαλήνη που έρχεται όταν αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου και τους αδελφούς σου ολοκληρωτικά χωρίς κρίση. Όταν αναγνωρίσεις τι είσαι και τι είναι οι αδελφοί σου, θα συνειδητοποιήσεις ότι το να τους κρίνεις με οποιοδήποτε τρόπο δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Στην πραγματικότητα, κάθε  νόημά τους χάνεται ακριβώς επειδή τους κρίνεις. Κάθε αβεβαιότητα προέρχεται από την πίστη ότι βρίσκεσαι κάτω από τον εξαναγκασμό της κρίσης. Δεν χρειάζεσαι κρίση για να οργανώσεις την ζωή σου, και σίγουρα δεν την χρειάζεσαι για να οργανώσεις τον εαυτό σου. Στην παρουσία της γνώσης κάθε κρίση αυτόματα αναστέλλεται, και αυτή είναι η διαδικασία που δίνει την δυνατότητα στην αναγνώριση να αντικαταστήσει την αντίληψη.
4. Φοβάσαι πάρα πολύ όλα όσα έχεις αντιληφθεί αλλά έχεις αρνηθεί να αποδεχτείς. Πιστεύεις ότι, εφόσον έχεις αρνηθεί να τα αποδεχτείς, έχεις χάσει τον έλεγχο πάνω τους. Αυτός είναι ο λόγος που τα βλέπεις σε εφιάλτες, ή με ευχάριστες μεταμφιέσεις σε αυτό που φαίνεται ότι είναι τα πιο ευτυχισμένα σου  όνειρα. Τίποτα από αυτά που έχεις αρνηθεί να αποδεχτείς δεν μπορεί να έρθει στην επίγνωσή σου. Δεν είναι επικίνδυνα από μόνα τους. Αλλά τα έχεις κάνει να φαντάζουν επικίνδυνα σε σένα.
5. Όταν αισθάνεσαι κουρασμένος, είναι επειδή έχεις κρίνει τον εαυτό σου ως ικανό να κουράζεται. Όταν κοροϊδεύεις κάποιον, είναι επειδή τον έχεις κρίνει ως ανάξιο. Όταν κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, τότε πρέπει να κοροϊδεύεις και τους άλλους, αν όχι για κανένα άλλο λόγο, μόνο και μόνο επειδή δεν μπορείς ν’ αντέξεις στην ιδέα ότι είσαι πιο ανάξιος από ό,τι αυτοί. Όλο αυτό σε κάνει να νιώθεις κουρασμένος διότι είναι ουσιαστικά αποκαρδιωτικό. Στην πραγματικότητα, δεν είσαι ικανός να νιώθεις κούραση, αλλά είσαι πολύ ικανός να εξαντλείς τον εαυτό σου. Η ένταση της ακατάπαυστης κρίσης είναι στην κυριολεξία ανυπόφορη. Είναι περίεργο που μια ικανότητα τόσο εξουθενωτική, σου είναι τόσο βαθιά αγαπητή. Όμως, αν επιθυμείς να είσαι ο συγγραφέας της πραγματικότητας, θα επιμένεις στην κρίση. Ακόμα, θα βλέπεις την κρίση με φόβο, αφού πιστεύεις ότι μια μέρα θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. Αυτή η πεποίθηση μπορεί να υπάρχει μόνο στο βαθμό που πιστεύεις στην αποτελεσματικότητα  της κρίσης ως όπλο άμυνας για την δική σου εξουσία.
6. Ο Θεός προσφέρει μόνο έλεος. Τα λόγια σου θα πρέπει να αντανακλούν μόνο έλεος, διότι αυτό έχεις λάβει και αυτό πρέπει να δίδεις. Η δικαιοσύνη είναι ένα προσωρινό μέσο, ή μια προσπάθεια να σου διδάξει την σημασία του ελέους. Περιέχει κρίση μόνο και μόνο επειδή είσαι ικανός για αδικία.
7. Έχω μιλήσει για διαφορετικά συμπτώματα, και σε αυτό το επίπεδο υπάρχει μια σχεδόν ατέλειωτη ποικιλία. Όμως, υπάρχει μόνο μια αιτία για όλα αυτά: το πρόβλημα της εξουσίας. Αυτό είναι «η ρίζα κάθε κακού». Κάθε σύμπτωμα που φτιάχνει το εγώ περιέχει μια αντίφαση, διότι ο νους είναι διχασμένος ανάμεσα στο εγώ και στο Άγιο Πνεύμα, έτσι ώστε ό,τι και να φτιάχνει το εγώ να είναι ατελές και αντιφατικό. Αυτή η αστήρικτη θέση είναι αποτέλεσμα του προβλήματος εξουσίας το οποίο, αφού δέχεται την μία ασύλληπτη σκέψη ως λογικό του αξίωμα , μπορεί να παράγει μόνο ιδέες που είναι ασύλληπτες.
8. Το πρόβλημα  της εξουσίας είναι στην πραγματικότητα ζήτημα προέλευσης. Όταν έχεις πρόβλημα εξουσίας, αυτό συμβαίνει διότι πιστεύεις ότι είσαι ο συγγραφέας του εαυτού σου και προβάλλεις την αυταπάτη σου στους άλλους. Και τότε αντιλαμβάνεσαι την κατάσταση σαν οι άλλοι κυριολεκτικά να σε αντιμάχονται για να σου πάρουν τη  πηγή της προέλευσης σου. Αυτό είναι το βασικό σφάλμα όλων όσων πιστεύουν ότι έχουν καταχραστεί την δύναμη του Θεού. Αυτή η πίστη είναι πολύ τρομακτική γι αυτούς, αλλά καθόλου δεν απασχολεί τον Θεό. Όμως, είναι πρόθυμος να την ακυρώσει, όχι για να τιμωρήσει τα παιδιά Του, αλλά μόνο και μόνο επειδή Αυτός γνωρίζει ότι αυτή τους κάνει δυστυχισμένους. Στις δημιουργίες του Θεού έχει δοθεί η αληθινή τους  Πατρότητα, αλλά εσύ προτιμάς να είσαι ανώνυμος όταν επιλέγεις να διαχωρίσεις τον εαυτό σου από τον Συγγραφέα σου. Όντας αβέβαιος για την αληθινή σου Πατρότητα, πιστεύεις ότι η δημιουργία σου είναι ανώνυμη. Αυτό σε αφήνει σε μια θέση όπου το να πιστεύεις ότι δημιούργησες τον εαυτό σου, μοιάζει κατανοητό . Η διένεξη για την  προέλευση  έχει αφήσει μια τέτοια αβεβαιότητα μέσα στο νου σου που μπορεί ακόμα και  να αμφιβάλλει για το αν υπάρχεις στ’ αλήθεια.
9. Μόνο εκείνοι που παραιτούνται ολοκληρωτικά από κάθε επιθυμία να απορρίπτουν μπορούν να γνωρίσουν ότι είναι αδύνατη η δική τους απόρριψη. Δεν έχεις καταχραστεί την δύναμη του Θεού, αλλά την έχεις χάσει. Ευτυχώς, όταν χάνεις κάτι δεν σημαίνει πως αυτό έχει χαθεί. Απλά σημαίνει ότι δεν θυμάσαι που είναι. Η ύπαρξή του δεν εξαρτάται από την ικανότητά σου να το αναγνωρίσεις, ούτε ακόμα και να το εντοπίσεις. Είναι δυνατόν να κοιτάς την πραγματικότητα χωρίς να κρίνεις και απλά να γνωρίζεις ότι είναι εκεί.
10. Η ειρήνη είναι φυσικό κληροδότημα του πνεύματος. Ο καθένας είναι ελεύθερος να αρνηθεί να αποδεχτεί την κληρονομιά του, αλλά δεν είναι ελεύθερος να ορίσει τι είναι η κληρονομιά του. Το πρόβλημα για το οποίο ο καθένας πρέπει ν’αποφασίσει είναι το θεμελιώδες ζήτημα της  προέλευσης. Όλος ο φόβος έρχεται στο τέλος, και μερικές φορές από πολύ ύπουλες διαδρομές, από την άρνηση της Πατρότητας. Η προσβολή δεν είναι ποτέ προς τον Θεό, αλλά μόνο προς εκείνους οι οποίοι Τον αρνούνται. Το να αρνείσαι την Πατρότητα Του  σημαίνει πως αρνείσαι στον εαυτό σου τον λόγο για την ειρήνη σου, έτσι ώστε να βλέπεις τον εαυτό σου μόνο σε κομμάτια. Αυτή η παράξενη αντίληψη είναι το πρόβλημα της εξουσίας.
11. Δεν υπάρχει κανένας που να μην νιώθει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο φυλακισμένος. Αν αυτό είναι το αποτέλεσμα της δικής του ελεύθερης βούλησης τότε πρέπει να θεωρεί ότι βούληση του δεν είναι ελεύθερη, ειδάλλως η κυκλική λογική αυτής της θέσης θα ήταν προφανής. Η ελεύθερη βούληση πρέπει να οδηγεί στην ελευθερία. Η κρίση πάντα φυλακίζει διότι διαχωρίζει κομμάτια πραγματικότητας σύμφωνα με την ασταθή κλίμακα  των επιθυμιών. Οι επιθυμίες  δεν είναι γεγονότα. Το να επιθυμείς  σημαίνει ότι υπονοείς ότι η βούληση  δεν είναι αρκετή. Εν τούτοις, κανένας που είναι στον ορθό νου δεν πιστεύει ότι το να επιθυμεί είναι εξίσου πραγματικό με το να βούλεται. Αντί να λες «Αναζητείστε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών», λέγε, «Να θέλετε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών», και θα έχεις πει, «Γνωρίζω τι είμαι και αποδέχομαι την δική μου κληρονομιά».


ΜΑΘΗΜΑ 108 Το να δίνεις και να λαμβάνεις είναι ένα στην πραγματικότητα



ΜΑΘΗΜΑ 108

Το να δίνεις και να λαμβάνεις είναι ένα στην πραγματικότητα

1. Η αληθινή όραση εξαρτάται από την σημερινή ιδέα. Το φως βρίσκεται μέσα σε αυτή, διότι συμφιλιώνει όλα τα φαινομενικά αντίθετα. Και τι άλλο είναι το φως, εκτός από την διάλυση, την γεννημένη από την ειρήνη, όλων των συγκρούσεών σου και των εσφαλμένων σκέψεών σου μέσα σε μια ιδέα η οποία είναι εξ ολοκλήρου αληθινή; Ακόμα και αυτή θα εξαφανιστεί, γιατί η Σκέψη πίσω από αυτή θα κάνει την εμφάνισή της, για να πάρει την θέση στης. Και τώρα βρίσκεσαι για πάντα μέσα σε ειρήνη, γιατί το όνειρο έχει πια τελειώσει.
2. Το αληθινό φως που κάνει την αληθινή όραση δυνατή, δεν είναι το φως που βλέπουν τα φυσικά μάτια. Είναι μια κατάσταση του νου που έχει γίνει τόσο ενοποιημένη ώστε το σκοτάδι να μην μπορεί να γίνει πια καθόλου αντιληπτό. Και έτσι, αυτό που είναι το ίδιο γίνεται ορατό σαν ένα, ενώ ό,τι δεν είναι το ίδιο παραμένει απαρατήρητο, γιατί δεν βρίσκεται εκεί.
3. Αυτό είναι το φως που δεν δείχνει κανένα αντίθετο, και η όραση, έχοντας θεραπευτεί, έχει την δύναμη να θεραπεύει. Αυτό είναι το φως που φέρνει την ειρήνη του νου σου σε άλλους νόες, για να την μοιραστούν και να χαρούν που είναι ένα μαζί σου και με τους εαυτούς τους. Αυτό είναι το φως που θεραπεύει διότι φέρνει ενιαία αντίληψη, βασισμένη σε ένα ενιαίο πλαίσιο αναφοράς, από το οποίο προέρχεται μόνο μία σημασία.
4. Εδώ και το να δίνεις και το να λαμβάνεις γίνονται αντιληπτά σαν διαφορετικές πλευρές της μίας Σκέψης της οποίας η αλήθεια δεν εξαρτάται από το τι θα δεις πρώτο, ούτε από ποιο φαίνεται ότι έρχεται δεύτερο. Εδώ γίνεται κατανοητό ότι και τα δύο συμβαίνουν μαζί, ώστε η Σκέψη να παραμένει πλήρης. Και με αυτή την κατανόηση τίθεται η βάση πάνω στην οποία όλα τα αντίθετα συμφιλιώνονται, διότι γίνονται αντιληπτά από το ίδιο πλαίσιο αναφοράς το οποίο ενοποιεί αυτή η Σκέψη.
5. Μία Σκέψη, απόλυτα ενοποιημένη, θα βοηθήσει για να ενοποιήσει όλη την σκέψη. Είναι το ίδιο σαν να λέμε ότι μια διόρθωση θα είναι επαρκής για όλες τις διορθώσεις, ή ότι το να συγχωρείς έναν αδερφό ολοκληρωτικά είναι αρκετό για να επιφέρει την σωτηρία σε όλους τους νόες. Γιατί αυτοί δεν είναι παρά εξειδικευμένες περιπτώσεις αυτού του ενός νόμου που ισχύει για κάθε είδος μάθησης, αν καθοδηγείται από Αυτόν που γνωρίζει την αλήθεια.
6. Το να μάθεις ότι το να δίνεις και να λαμβάνεις είναι το ίδιο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, γιατί μπορείς να το δοκιμάσεις τόσο εύκολα και να δεις ότι είναι αλήθεια. Και όταν αυτή η ιδιαίτερη περίπτωση αποδειχθεί ότι λειτουργεί πάντα, σε όποια περίσταση και να χρησιμοποιηθεί, τότε η σκέψη που βρίσκεται από πίσω μπορεί να γενικευθεί και σε άλλους τομείς αμφιβολίας και διπλής όρασης. Και από εκεί θα επεκταθεί, και τελικά θα φτάσει σε αυτή την μία Σκέψη που αποτελεί την βάση όλων αυτών.
7. Σήμερα ασκούμαστε με την ιδιαίτερη περίπτωση του να δίνεις και να λαμβάνεις. Θα χρησιμοποιήσουμε αυτό το απλό μάθημα στα προφανή διότι έχει αποτελέσματα που δεν γίνεται να μην αντιληφθούμε. Το να δίνεις είναι το ίδιο με το να λαμβάνεις. Σήμερα θα επιχειρήσουμε να προσφέρουμε ειρήνη σε όλους, και να δούμε πόσο γρήγορα, η ειρήνη επιστρέφει σε εμάς. Το φως είναι ειρήνη, και σε αυτή την ειρήνη μας δίδεται η όραση, και μπορούμε να δούμε.
8. Έτσι αρχίζουμε τις ασκήσεις με αυτές τις οδηγίες για την σημερινή ημέρα, και λέμε:
Το να δίνεις και το να λαμβάνεις είναι ένα στην πραγματικότητα.
Θα λάβω αυτό που δίνω τώρα.
Έπειτα κλείσε τα μάτια σου, και για πέντε λεπτά σκέψου τι προσφέρεις στους άλλους, για να το έχεις κι εσύ. Μπορείς, για παράδειγμα, να πεις:
Σε όλους προσφέρω ησυχία.
Σε όλους προσφέρω ειρήνη του νου.
Σε όλους προσφέρω πραότητα.
9. Λέγε το κάθε ένα αργά και έπειτα κάνε μια μικρή παύση, αναμένοντας να λάβεις το δώρο που έδωσες. Και θα σου έρθει στο βαθμό που το έδωσες. Θα δεις ότι θα έχεις ίση επιστροφή, γιατί αυτό ζήτησες. Μπορεί να σε βοηθήσει να σκεφτείς και κάποιον στον οποίο προσφέρεις τα δώρα σου. Αυτός θα εκπροσωπεί και όλους τους άλλους, και μέσα από αυτόν τα δίνεις σε όλους.
10. Το πολύ απλό μας μάθημα για σήμερα θα σε διδάξει πολλά. Η αιτία και το αποτέλεσμα θα είναι πολύ πιο κατανοητά από τώρα και στο εξής, και θα σημειώνουμε πολύ μεγαλύτερη πρόοδο τώρα. Σκέψου τις σημερινές ασκήσεις ως γρήγορα βήματα στην μάθησή σου, που γίνονται ολοένα πιο γρήγορα και βέβαια κάθε φορά που λες, « Το να δίνω και το να λαμβάνω είναι ένα στην πραγματικότητα.»

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 107 .Η αλήθεια θα διορθώσει όλα τα σφάλματα μέσα στο νου μου

ΜΑΘΗΜΑ 107

.Η αλήθεια θα διορθώσει όλα τα σφάλματα μέσα στο νου μου

1. Τι άλλο μπορεί να διορθώσει τις ψευδαισθήσεις εκτός από την αλήθεια; Και τι άλλο είναι τα σφάλματα εκτός από ψευδαισθήσεις που δεν αναγνωρίζονται γι αυτό που είναι; Όπου εισέρχεται η αλήθεια τα σφάλματα εξαφανίζονται. Έτσι απλά, χάνονται, μην αφήνοντας ούτε ίχνος που να θυμίζει την παρουσία τους. Φεύγουν, επειδή χωρίς πίστη, δεν έχουν καμιά ζωή. Κι έτσι εξαφανίζονται στο τίποτα, επιστρέφοντας εκεί από όπου ήλθαν. Από σκόνη έρχονται και σε σκόνη καταλήγουν, γιατί μόνο η αλήθεια παραμένει.
2. Μπορείς να φανταστείς πώς θα ήταν η κατάσταση του νου σου χωρίς τις ψευδαισθήσεις; Πώς θα ένιωθες; Προσπάθησε να θυμηθείς πώς ήταν όταν υπήρξε κάποια φορά, ίσως για ένα λεπτό, ή ακόμα λιγότερο – όταν τίποτα δεν μπορούσε να διακόψει την γαλήνη σου ∙ όταν ήσουν βέβαιος ότι σε αγαπούν και ότι είσαι ασφαλής. Τώρα προσπάθησε να οραματιστείς πώς θα ήταν αν μπορούσες να επεκτείνεις αυτή την στιγμή έως το τέλος του χρόνου μέχρι την αιωνιότητα. Έπειτα, άφησε αυτή την αίσθηση γαλήνης που ένιωσες να πολλαπλασιαστεί με το εκατό, και μετά πολλαπλασίασέ την άλλες εκατό φορές.
3. Και τώρα έχεις μια νύξη, όχι περισσότερο από ένα αμυδρότατο υπαινιγμό για την κατάσταση στην οποία θα αναπαύεται ο νους σου όταν θα έχει έρθει η αλήθεια. Χωρίς τις ψευδαισθήσεις δεν θα μπορούσε να υπάρχει ούτε φόβος, ούτε αμφιβολία και επίθεση. Όταν έρθει η αλήθεια όλος ο πόνος τελειώνει, γιατί δεν υπάρχει πια χώρος για παροδικές σκέψεις και νεκρές ιδέες που να γυροφέρνουν στο νου σου. Η αλήθεια καταλαμβάνει απόλυτα το νου σου, απελευθερώνοντάς σε από όλες σου τις πίστεις στο εφήμερο. Δεν έχουν θέση πια, διότι η αλήθεια έχει έρθει, και έτσι δεν βρίσκονται πουθενά. Δεν μπορούν να βρεθούν, γιατί η αλήθεια βρίσκεται παντού τώρα και για πάντα..
4. Όταν έρθει η αλήθεια δεν θα μείνει για λίγο, για να χαθεί ή να μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο. Δεν αλλάζει και δεν μεταβάλλεται σε μορφή, ούτε έρχεται και φεύγει για να έρθει ξανά. Μένει ακριβώς όπως ήταν πάντα, για να βασιστείς πάνω της σε κάθε ανάγκη, και να την εμπιστευτείς απόλυτα σε κάθε φαινομενική δυσκολία και αμφιβολία που τα φαινόμενα του κόσμου προκαλούν. Αυτά απλά θα εξαφανιστούν όταν η αλήθεια διορθώσει τα σφάλματα στο νου σου.
5. Όταν έρθει η αλήθεια, μέσα στα φτερά της θα περικλείει το δώρο της απόλυτης συνέπειας και της αγάπης που δεν ταλαντεύεται μπροστά στον πόνο, παρά βλέπει πέρα από αυτόν, σταθερά και με σιγουριά. Εδώ βρίσκεται το δώρο της θεραπείας, διότι η αλήθεια δεν χρειάζεται υπεράσπιση, και επομένως καμία επίθεση δεν είναι δυνατή. Οι ψευδαισθήσεις μπορούν να έρθουν στην αλήθεια για να διορθωθούν. Αλλά η αλήθεια στέκεται πολύ πέρα από τις ψευδαισθήσεις, και δεν μπορεί να πάει σε αυτές για να τις μετατρέψει σε αλήθεια.
6. Η αλήθεια δεν πηγαινοέρχεται ούτε μεταβάλλεται ή αλλάζει, με μία μορφή τώρα και έπειτα με κάποια άλλη ασύλληπτη και άπιαστη. Η αλήθεια δεν κρύβεται. Στέκεται μέσα στο άπλετο φως, φανερά ευπρόσιτη. Δεν είναι δυνατόν κάποιος που την αναζητά ειλικρινά, να μην πετύχει. Η σημερινή μέρα ανήκει στην αλήθεια. Δώσε στην αλήθεια αυτό που της οφείλεται, και αυτή θα σου δώσει αυτό που σου οφείλεται. Δεν δημιουργήθηκες για να υποφέρεις και να πεθάνεις. Ο Πατέρας σου θέλει αυτά τα όνειρα να φύγουν. Άφησε την αλήθεια να τα διορθώσει όλα.
7. Δεν ζητούμε αυτό που δεν έχουμε. Απλά ζητάμε αυτό που μας ανήκει, ώστε να το αναγνωρίσουμε για δικό μας. Σήμερα ασκούμαστε στην χαρούμενη διαπίστωση της βεβαιότητας που έχει γεννηθεί από την αλήθεια. Τα τρεμάμενα και ασταθή βήματα των ψευδαισθήσεων δεν τα χρησιμοποιούμε σήμερα. Είμαστε τόσο βέβαιοι για την επιτυχία όσο σίγουροι είμαστε ότι ζούμε, ελπίζουμε, αναπνέουμε και σκεφτόμαστε. Δεν αμφιβάλλουμε ότι βαδίζουμε μαζί με την αλήθεια σήμερα, και την εμπιστευόμαστε ότι θα εισέλθει σε όλες τις ασκήσεις που κάνουμε σήμερα.
8. Άρχισε τις ασκήσεις ζητώντας από Εκείνον που πορεύεται μαζί σου σε αυτό το εγχείρημα, να είναι στην επίγνωσή σου καθώς πορεύεσαι μαζί Του. Δεν είσαι φτιαγμένος από σάρκα, οστά και αίμα, παρά είσαι δημιουργημένος από την ίδια Σκέψη η οποία έδωσε το δώρο της ζωής και σε Εκείνον. Είναι ο Αδερφός σου, και μοιάζει με σένα τόσο πολύ που ο Πατέρας σου θεωρεί ότι είσαστε και οι δυο ίδιοι. Είναι ο Εαυτός σου από τον οποίο ζητάς να πορευτεί μαζί σου, και πώς είναι δυνατόν Αυτός να απουσιάζει από εκεί που βρίσκεσαι εσύ;
9. Η αλήθεια θα διορθώσει όλα τα σφάλματα στο νου σου που σου λένε ότι θα μπορούσες να είσαι χωριστά από Αυτόν. Μίλησέ Του σήμερα, και δώσε την υπόσχεση να αφήσεις την λειτουργία Του να εκπληρωθεί μέσα από σένα. Όταν μοιράζεσαι την λειτουργία Του, μοιράζεσαι την χαρά Του. Η βεβαιότητα Του βρίσκεται μαζί σου, καθώς λες:
Η αλήθεια θα διορθώσει όλα τα σφάλματα μέσα στο νου μου, Και εγώ θα αναπαύομαι μέσα σε Αυτόν ο Οποίος είναι ο Εαυτός μου.
Έπειτα άφησέ Τον να σε οδηγήσει γλυκά προς την αλήθεια, που θα σε αγκαλιάσει και θα σου δώσει ειρήνη τόσο βαθιά και γαλήνια που πολύ απρόθυμα θα γυρίσεις πίσω στον γνωστό κόσμο.
10. Και όμως, τώρα, θα είσαι χαρούμενος καθώς θα κοιτάς πάλι αυτόν τον κόσμο. Γιατί θα φέρνεις μαζί σου την υπόσχεση των αλλαγών που φέρνει στον κόσμο η αλήθεια που πορεύεται μαζί σου. Αυτές θα αυξάνονται με το κάθε δώρο των πέντε λεπτών που θα δίνεις, και τα σφάλματα που περιβάλλουν τον κόσμο θα διορθώνονται καθώς εσύ θα τα αφήνεις να διορθώνονται μέσα στο νου σου.

11. Μην ξεχνάς την λειτουργία σου σήμερα. Κάθε φορά που θα λες στον εαυτό σου με σιγουριά, «Η αλήθεια θα διορθώσει όλα τα σφάλματα μέσα στο νου μου», μιλάς εν ονόματι όλου του κόσμου και Αυτού που θα ήθελε να απελευθερώσει τον κόσμο, όπως και σένα

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 106 Ας ησυχάσω και ας ακούσω την αλήθεια



ΜΑΘΗΜΑ 106

Ας ησυχάσω και ας ακούσω την αλήθεια

1. Άφησε κατά μέρος σήμερα την φωνή του εγώ, όσο δυνατά και να φαίνεται πως σου φωνάζει ∙ μην δεχτείς τα τιποτένια δώρα του που στην πραγματικότητα δεν σου δίνουν τίποτα που να θέλεις πραγματικά ∙ άκου με ανοιχτό νου που δεν προσπαθεί να σου πει τι είναι η σωτηρία ∙ και τότε θα ακούσεις την ισχυρή Φωνή της αλήθειας, ήσυχη σε ισχύ, δυνατή σε ησυχία, και απόλυτα βέβαιη στα μηνύματά Της.
2. Αφουγκράσου, και άκουσε τον Πατέρα σου να σου μιλά μέσα από την Φωνή που έχει ορίσει, η οποία είναι ικανή να κατασιγάσει τον σάλαγο των ασήμαντων θορύβων αυτού του κόσμου, και να δείξει τον δρόμο προς την γαλήνη σε εκείνους που δεν μπορούν να δουν. Ησύχασε σήμερα και άκουσε την αλήθεια. Μην απατάσαι από τις φωνές των νεκρών, που σου λένε ότι έχουν βρει την πηγή της ζωής και την προσφέρουν και σε σένα για να την πιστέψεις. Μην τους δίνεις προσοχή, παρά άκου την αλήθεια.
3. Μην φοβηθείς σήμερα να παρακάμψεις τις φωνές αυτού του κόσμου. Περπάτα ανάλαφρα προσπερνώντας τα χωρίς νόημα επιχειρήματά του. Μην τα ακούς. Ησύχασε σήμερα και άκου την αλήθεια. Προσπέρνα ό,τι δεν μιλά για Αυτόν που κρατά την ευτυχία σου μέσα στα Χέρια Του, και σου την προτείνει καλωσορίζοντάς σε με αγάπη. Άκου μόνο Αυτόν σήμερα, και μην περιμένεις άλλο για να Τον πλησιάσεις. Άκου μια Φωνή σήμερα.
4. Σήμερα ο Θεός κρατά τον Λόγο Του. Άκου και ησύχασε. Αυτός θέλει να σου μιλήσει. Έρχεται με θαύματα χίλιες φορές πιο χαρούμενα και θαυμάσια από ό,τι ονειρεύτηκες κι ευχήθηκες ποτέ. Τα θαύματά Του είναι αληθινά. Δεν θα ξεθωριάσουν όταν τελειώσει το όνειρο. Αντίθετα, αυτά φέρνουν το όνειρο στο τέλος του ∙ και κρατούν για πάντα, διότι έρχονται από τον Θεό για τον αγαπητό Του Υιό, του οποίου το όνομα είναι εσύ. Προετοιμάσου για θαύματα σήμερα. Σήμερα επέτρεψε να τηρηθεί η αρχαία υπόσχεση του Πατέρα σου προς εσένα και τους αδερφούς σου.
5. Άκουσέ Τον σήμερα, και αφουγκράσου τον Λόγο που σηκώνει το πέπλο που κείτεται πάνω στην γη, και αφυπνίζει όλους όσους κοιμούνται και δεν μπορούν να δουν. Ο Θεός τους καλεί μέσα από σένα. Χρειάζεται την φωνή σου για να τους μιλήσει, γιατί ποιος άλλος θα μπορούσε να φτάσει τον Υιό του Θεού εκτός από τον Πατέρα του, που τον καλεί μέσα από τον Εαυτό σου; Άκουσέ Τον σήμερα, και πρόσφερέ Του την φωνή σου για να μιλήσει σε όλα τα πλήθη που περιμένουν να ακούσουν τον Λόγο που θα πει σήμερα.
6. Να είσαι έτοιμος για την σωτηρία. Είναι εδώ, και σήμερα θα σου δοθεί. Και θα μάθεις την λειτουργία σου από τον Ένα ο Οποίος την επέλεξε στο Όνομα του Πατέρα σου για σένα. Αφουγκράσου σήμερα, και θ’ ακούσεις μία Φωνή που θ’ αντιλαλήσει σε όλο τον κόσμο μέσα από σένα. Ο κομιστής όλων των θαυμάτων έχει την ανάγκη να τα λάβεις εσύ πρώτα, κι έτσι να γίνεις ο χαρούμενος χορηγός αυτών που έλαβες.
7. Έτσι αρχίζει η σωτηρία και έτσι τελειώνει ∙ όταν τα πάντα είναι δικά σου και έχεις δώσει τα πάντα, θα παραμείνουν μαζί σου για πάντα. Και το μάθημα έχει μαθευτεί. Σήμερα ασκούμαστε στο να δίνουμε, όχι με τον τρόπο που το καταλαβαίνεις τώρα, αλλά έτσι όπως είναι. Οι ασκήσεις κάθε ώρας θα πρέπει να αρχίζουν με αυτό το αίτημα για την φώτισή σου:
Θα ησυχάσω και θα ακούσω την αλήθεια.
Τι σημαίνει να δίνεις και να λαμβάνεις;
8. Ζήτησε και περίμενε μια απάντηση. Το αίτημά σου είναι κάποιο του οποίου η απάντηση περιμένει πολύ καιρό για να την δεχτείς. Θα αρχίσει την υπηρεσία για την οποία ήρθες, και η οποία θα ελευθερώσει τον κόσμο από την άποψη ότι το να δίνεις είναι ένας τρόπος να χάνεις. Και έτσι ο κόσμος ετοιμάζεται να κατανοήσει και να λάβει.
9. Ησύχασε και άκου την αλήθεια σήμερα. Για κάθε πέντε λεπτά που περνάς ακούγοντας, χίλιοι νόες ανοίγουν στην αλήθεια και θ’ ακούσουν τον άγιο Λόγο που ακούς εσύ. Και όταν περάσει η ώρα, θα απελευθερώσεις πάλι χίλιους ακόμα που σταματούν για να ζητήσουν να τους δοθεί η αλήθεια, μαζί με σένα.
10. Σήμερα ο άγιος Λόγος του Θεού φυλάσσεται μέσω της δικής σου αποδοχής για να τον δώσεις, έτσι ώστε να μπορέσεις να διδάξεις τον κόσμο τι σημαίνει να δίνεις ακούγοντας και μαθαίνοντας το από Αυτόν. Μην ξεχνάς σήμερα να ενδυναμώνεις την επιλογή σου να ακούς και να δέχεσαι το Λόγο του Θεού θυμίζοντας στον εαυτό σου όσο πιο συχνά μπορείς σήμερα:
Ας ησυχάσω και ας ακούσω την αλήθεια.
Είμαι αγγελιοφόρος του Θεού σήμερα,
Η φωνή μου είναι δική Του, για να δώσω αυτό που λαμβάνω.

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 105 Η ειρήνη και η χαρά του Θεού είναι δικές μου



ΜΑΘΗΜΑ 105

Η ειρήνη και η χαρά του Θεού είναι δικές μου

1. Η ειρήνη και η χαρά του Θεού είναι δικές σου. Σήμερα θα τις δεχτούμε γνωρίζοντας ότι μας ανήκουν. Και θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ότι αυτά τα δώρα αυξάνονται καθώς τα λαμβάνουμε. Δεν μοιάζουν με τα δώρα που μπορεί να δώσει ο κόσμος, στα οποία ο δότης χάνει καθώς δίνει το δώρο ∙ και ο αποδέκτης γίνεται πλουσιότερος από την απώλειά του δότη. Αυτά δεν είναι δώρα, παρά δοσοληψίες βασισμένες στην ενοχή. Το πραγματικό δώρο δεν περιέχει καμιά απώλεια. Είναι αδύνατον να κερδίσει κάποιος όταν ο άλλος χάνει. Αυτό υπαινίσσεται περιορισμό και ανεπάρκεια.
2. Κανένα δώρο δεν δίνεται έτσι. Τέτοια «δώρα» δεν είναι παρά μια ανταλλαγή που περιμένει κάτι ακόμα πιο πολύτιμο σε αντίτιμο ∙ ένα δάνειο με τόκο να ξεπληρωθεί στο ακέραιο ∙ ένα προσωρινό δανεισμό, που έχει σκοπό να χρησιμοποιηθεί σαν ενέχυρο για να ξεπληρωθεί με κάτι περισσότερο από εκείνον που πήρε το δώρο. Αυτή η παράδοξη παραμόρφωση για το τι σημαίνει να δίνεις, επικρατεί σε όλα τα επίπεδα του κόσμου που βλέπεις. Απογυμνώνει από κάθε νόημα όλα τα δώρα που δίνεις, και δεν αφήνει τίποτα σε αυτά που λαμβάνεις.
3. Ένας μείζων στόχος αυτών των Μαθημάτων είναι να αναιρέσει την άποψη που έχεις όσον αφορά το να δίνεις, έτσι ώστε να μπορείς να λάβεις. Γιατί το να δίνεις έχει γίνει μια πηγή φόβου, και έτσι επιθυμείς να αποφύγεις το μόνο μέσο με το οποίο μπορείς και να λάβεις. Δέξου την ειρήνη και την χαρά του Θεού, και θα μάθεις να βλέπεις διαφορετικά τα δώρα. Τα δώρα του Θεού ποτέ δεν μειώνονται καθώς δίνονται. Αντίθετα, αυξάνονται με αυτό τον τρόπο.
4. ¨Όπως η ειρήνη και η χαρά του Ουρανού δυναμώνουν όταν τις δέχεσαι ως δώρα του Θεού σε σένα, έτσι και η χαρά του Δημιουργού σου αυξάνεται όταν δέχεσαι την χαρά Του και την ειρήνη Του ως δικές σου. Ή αληθινή προσφορά είναι δημιουργία. Επεκτείνει το απεριόριστο στο άπειρο, το αιώνιο στο άχρονο, και την αγάπη στον εαυτό της. Προσθέτει σε αυτό που είναι ήδη ολοκληρωμένο, όχι με την έννοια ότι προσθέτει περισσότερα, διότι αυτό υπονοεί ότι ήταν λιγότερο πριν. Προσθέτει αφήνοντας αυτό που δεν μπορεί να περιοριστεί μέσα στον εαυτό του, να εκπληρώσει τον στόχο του να χαρίσει όλα όσα έχει, διασφαλίζοντάς τα έτσι για πάντα για τον εαυτό του.
5. Σήμερα δέξου την ειρήνη και την χαρά του Θεού ως δικές σου. Άφησέ Τον να ολοκληρωθεί έτσι όπως Αυτός ορίζει την ολοκλήρωση. Θα καταλάβεις ότι αυτό που ολοκληρώνει Αυτόν πρέπει να ολοκληρώνει και τον Υιό Του. Αυτός δεν μπορεί να δίνει μέσω της απώλειας. Ούτε κι εσύ μπορείς. Δέξου τα δώρα Του της χαράς και της ειρήνης σήμερα, και Αυτός θα σε ευχαριστήσει για τα δώρα σου προς Αυτόν.
6. Σήμερα οι ασκήσεις μας θα αρχίσουν λίγο διαφορετικά. Σήμερα, άρχισε φέρνοντας στο νου σου εκείνους τους αδερφούς στους οποίους έχεις αρνηθεί την ειρήνη και την χαρά του Θεού, οι οποίες είναι δικαίωμά τους σύμφωνα με τους νόμους ισότητας του Θεού. Εδώ τις αρνήθηκες στον εαυτό σου. Και εδώ πρέπει να επιστρέψεις για να τις διεκδικήσεις για δικές σου..
7. Σκέψου τους «εχθρούς» σου για λίγο, και πες στον κάθε ένα, έτσι όπως σου έρχονται στο νου:
Αδερφέ μου, ειρήνη και χαρά προσφέρω σε σένα, ώστε να μπορώ να έχω δικές μου την ειρήνη και την χαρά του Θεού.
Έτσι προετοιμάζεσαι για να αναγνωρίσεις τα δώρα του Θεού προς εσένα, και ν’ αφήσεις το νου σου να ελευθερωθεί από όλα όσα θα μπορούσαν να εμποδίσουν την επιτυχία σου σήμερα. Τώρα είσαι έτοιμος να βιώσεις την χαρά και την ειρήνη που έχεις αρνηθεί στον εαυτό σου. Τώρα μπορείς να πεις, «Η ειρήνη και η χαρά του Θεού είναι δικές μου», διότι έχεις δώσει αυτό που επιθυμείς να λάβεις.
8. Σήμερα πρέπει να πετύχεις, αν προετοιμάσεις το νου σου έτσι όπως προτείνουμε. Διότι έχεις αφήσει όλα τα εμπόδια προς την ειρήνη και την χαρά να ανασηκωθούν, και αυτό που είναι δικό σου μπορείς να έρθει σε σένα επιτέλους. Έτσι πες στον εαυτό σου, «Η ειρήνη και η χαρά του Θεού είναι δικές μου,» και κλείσε τα μάτια σου για λίγο, και άφησε την Φωνή Του να σε βεβαιώσει ότι τα λόγια που λες είναι αληθινά.
9. Πέρνα τα πέντε λεπτά μαζί Του κάθε φορά που μπορείς σήμερα, αλλά μην νομίζεις ότι λιγότερο δεν αξίζει καθόλου τον κόπο όταν δεν καταφέρεις να Του αφιερώσεις περισσότερο χρόνο. Τουλάχιστον ας θυμάσαι κάθε ώρα να πεις τα λόγια που Τον καλούν να σου δώσει ό,τι Εκείνος θέλει να σου δώσει, και θέλει να λάβεις. Να είσαι αποφασισμένος να μην αναμιχθείς σε αυτό που Εκείνος θέλει. Και αν κάποιος αδερφός φανεί ότι σε βάζει σε πειρασμό να αρνηθείς τα δώρα του Θεού σε αυτόν, δες το σαν μια ευκαιρία να αφήσεις τον εαυτό σου να λάβει τα δώρα του Θεού για δικά σου. Έπειτα ευλόγησε τον αδερφό σου με ευγνωμοσύνη, και πες:
Αδερφέ μου, ειρήνη και χαρά προσφέρω σε σένα, ώστε να μπορώ να έχω δικές μου την ειρήνη και την χαρά του Θεού.

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 104 Αναζητώ μόνο αυτό που μου ανήκει αληθινά


ΜΑΘΗΜΑ 104
 
Αναζητώ μόνο αυτό που μου ανήκει αληθινά

1. Η σημερινή ιδέα συνεχίζει με την σκέψη ότι η χαρά και η γαλήνη δεν είναι καθόλου άσκοπα όνειρα. Είναι δικαίωμά σου, επειδή είσαι αυτό που είσαι. Έρχονται σε σένα από τον Θεό που δεν γίνεται να αποτύχει να σου δώσει αυτό που θέλει. Όμως πρέπει να υπάρχει ένα μέρος έτοιμο να δεχτεί τα δώρα Του. Αυτά δεν γίνονται ευπρόσδεκτα με χαρά από ένα νου που στην θέση που ανήκουν τα δώρα Εκείνου, αυτός έχει τοποθετήσει τα δώρα που έχει φτιάξει αυτός σαν υποκατάστατα των δικών Του δώρων.
2. Σήμερα ας αποβάλουμε όλα τα ανούσια δώρα που έχουμε φτιάξει εμείς και τα έχουμε τοποθετήσει πάνω στον ιερό βωμό όπου ανήκουν τα δώρα του Θεού. Τα δικά Του δώρα είναι που μας ανήκουν πραγματικά. Τα δικά Του είναι τα δώρα που είναι κληρονομιά μας από πριν υπάρξει χρόνος, και θα είναι ακόμα δικά μας όταν ο χρόνος περάσει στην αιωνιότητα. Δικά Του είναι τα δώρα που βρίσκονται μέσα μας τώρα, διότι είναι αιώνια. Και δεν χρειάζεται να περιμένουμε για να τα έχουμε. Μας ανήκουν σήμερα.
3. Γι αυτό επιλέγουμε να τα έχουμε τώρα, και να ξέρουμε ότι επιλέγοντας αυτά στην θέση εκείνων που είχαμε φτιάξει εμείς, ενώνουμε την θέλησή μας με την Θέληση του Θεού, και τις αναγνωρίζουμε σαν ένα και το αυτό. Οι μεγαλύτερες περίοδοι άσκησης σήμερα, τα πέντε λεπτά ανά ώρα που δίνουμε στην αλήθεια για την σωτηρία σου, θα πρέπει ν’ αρχίζουν έτσι:
Αναζητώ μόνο αυτό που μου ανήκει αληθινά,
             Και η χαρά και η γαλήνη είναι κληρονομιά μου.
Έπειτα άφησε κατά μέρος τις συγκρούσεις του κόσμου που προσφέρει άλλα δώρα και άλλους στόχους φτιαγμένους από ψευδαισθήσεις, ψάχνοντας παντού για μαρτυρίες αυτών των δώρων αναζητώντας τες σε ένα κόσμο των ονείρων.
4. Όλα αυτά σήμερα τα παραμερίζουμε, και αναζητούμε στην θέση τους αυτό που είναι αληθινά δικό μας, καθώς ζητούμε να αναγνωρίσουμε αυτά που μας έχει δώσει ο Θεός. Καθαρίζουμε ένα ιερό χώρο μέσα στο νου μας ενώπιον του βωμού Του, εκεί όπου τα δικά Του δώρα της χαράς και της γαλήνης είναι ευπρόσδεκτα, και στον οποίο ερχόμαστε για να βρούμε αυτά που μας έχουν δοθεί από Αυτόν. Ερχόμαστε με εμπιστοσύνη σήμερα, γνωρίζοντας ότι αυτό που μας ανήκει αληθινά, είναι αυτό που Εκείνος δίνει. Και δεν επιθυμούμε τίποτα άλλο, γιατί τίποτα άλλο δεν μας ανήκει αληθινά.
5. Έτσι ελευθερώνουμε τον δρόμο γι Αυτόν απλά αναγνωρίζοντας ότι το Θέλημά Του έχει ήδη γίνει, και ότι η χαρά και η γαλήνη μας ανήκουν ως αιώνια δώρα Του. Δεν θα αφήσουμε τον εαυτό μας να τα χάσει από τα «μάτια» του ανάμεσα στις ώρες που ερχόμαστε να τα αναζητήσουμε εκεί όπου Αυτός τα έχει τοποθετήσει.. Και όσο πιο συχνά μπορούμε ας θυμόμαστε:
Αναζητώ μόνο αυτό που μου ανήκει αληθινά.
Τα δώρα του Θεού, η χαρά και η γαλήνη, είναι τα μόνα που θέλω.

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Κεφάλαιο 3.Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ V.Πέρα από την Αντίληψη


V.Πέρα από την Αντίληψη

1. Έχω πει ότι οι ικανότητες που έχεις είναι μόνο σκιές της πραγματικής σου δύναμης, και ότι η αντίληψη, η οποία εκ φύσεως βασίζεται στην κρίση, άρχισε μόνο μετά τον διαχωρισμό. Από τότε κανένας δεν είναι σίγουρος για τίποτα. Έχω ήδη διευκρινίσει ότι η ανάσταση ήταν το μέσον επιστροφής στην γνώση, η οποία επιτεύχθηκε από την ένωση της δικής μου θέλησης με του Πατέρα. Τώρα μπορούμε να ορίσουμε την διάκριση που θα ξεκαθαρίσει κάποιες από τις μετέπειτα δηλώσεις μας.
2. Μετά τον διαχωρισμό, οι λέξεις «δημιουργώ» και «φτιάχνω» είναι σε σύγχυση. Όταν φτιάχνεις κάτι, το κάνεις εξαιτίας κάποιας συγκεκριμένης αίσθησης  έλλειψης  ή ανάγκης. Οτιδήποτε έχει φτιαχτεί για ένα συγκεκριμένο σκοπό δεν έχει πραγματική  δυνατότητα γενίκευσης . Όταν φτιάχνεις κάτι για να συμπληρώσεις κάποια έλλειψη που έχεις αντιληφθεί, σιωπηλά υπονοείς ότι πιστεύεις στον διαχωρισμό. Το εγώ έχει εφεύρει πολλά ευφυή συστήματα σκέψης γι αυτό τον σκοπό. Κανένα από αυτά δεν είναι δημιουργικό. Η εφευρετικότητα είναι χαμένη προσπάθεια ακόμα και στην ευφυή της μορφή. Η πολύ εξειδικευμένη φύση της εφεύρεσης δεν είναι αντάξια της αφηρημένης δημιουργικότητας των δημιουργιών του Θεού.
3. Η γνώση, όπως ήδη έχουμε παρατηρήσει, δεν οδηγεί σε πράξεις. Η σύγχυση ανάμεσα στην πραγματική σου δημιουργία και σε αυτό που έχεις φτιάξει για εαυτό σου είναι τόσο έντονη που είναι στην κυριολεξία αδύνατον να γνωρίζεις τίποτα. Η γνώση είναι πάντα σταθερή, και είναι ολοφάνερο ότι εσύ δεν είσαι. Παρόλα αυτά, είσαι απόλυτα σταθερός έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός. Με αυτή την έννοια, όταν η συμπεριφορά σου είναι ασταθής, διαφωνείς με την Ιδέα του Θεού για την δημιουργία σου. Μπορείς να το κάνεις αυτό, αν το επιλέξεις, αλλά αν ο νους βρισκόταν σε ορθή κατάσταση, δεν θα ήθελες καθόλου να το κάνεις.
4. Η θεμελιώδης ερώτηση που κάνεις συνέχεια στον εαυτό σου δεν μπορεί να απευθύνεται καθόλου στον εαυτό σου. Συνεχώς ρωτάς τι είναι αυτό που είσαι. Αυτό υπονοεί ότι η απάντηση δεν είναι μόνο μία που γνωρίζεις, αλλά επίσης ότι βρίσκεται και στην δικαιοδοσία σου να την απαντήσεις. Εν τούτοις, δεν μπορείς να αντιληφθείς τον εαυτό σου σωστά. Δεν έχεις εικόνα που να γίνει αντιληπτή. Η λέξη «εικόνα» πάντα σχετίζεται με την αντίληψη, και δεν είναι μέρος της γνώσης. Οι εικόνες είναι συμβολικές και συμβολίζουν κάτι άλλο. Η ιδέα της «αλλαγής της εικόνας σου» αναγνωρίζει την δύναμη της αντίληψης, αλλά υπονοεί, ακόμα, ότι δεν υπάρχει κάτι  σταθερό για να γνωρίσεις.
5. Η γνώση δεν υπόκειται σε ερμηνεία. Μπορεί να προσπαθήσεις να «ερμηνεύσεις» το νόημα, αλλά αυτό είναι πάντα ανοιχτό στο σφάλμα διότι αναφέρεται στην αντίληψη του νοήματος. Τέτοιες αντιφάσεις είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών να θεωρείς τον εαυτό σου διαχωρισμένο και μη διαχωρισμένο ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να έχεις μια τόσο θεμελιώδη σύγχυση χωρίς να αυξάνεται η γενική σου σύγχυση ακόμα περισσότερο. Ο νους σου μπορεί να έχει γίνει πολύ ευφυής, αλλά όπως συμβαίνει πάντα όταν η μέθοδος και το περιεχόμενο είναι διαχωρισμένα, αναλώνεται μάταια στο να δραπετεύσει από κάπου που είναι αδύνατον. Η ευφυΐα είναι ολοκληρωτικά διαχωρισμένη από την γνώση, επειδή  η γνώση δεν την χρειάζεται. Ο ευφυής τρόπος σκέψης δεν είναι η αλήθεια που θα σε ελευθερώσει, όμως είσαι ελεύθερος από την ανάγκη να καταπιαστείς με αυτόν όταν είσαι πρόθυμος να τον εγκαταλείψεις .
6. Η προσευχή είναι ο μόνος τρόπος για να ζητήσεις κάτι. Είναι το μέσον των θαυμάτων. Αλλά η μόνη προσευχή που έχει νόημα είναι για συγχώρεση, διότι αυτοί που έχουν συγχωρεθεί έχουν τα πάντα. Μόλις γίνει αποδεκτή η συγχώρεση, η προσευχή με την συνηθισμένη έννοια, είναι εντελώς χωρίς νόημα. Η προσευχή για συγχώρεση δεν είναι τίποτα άλλο από ένα αίτημα να μπορέσεις να αναγνωρίσεις αυτό που ήδη έχεις. Επιλέγοντας την αντίληψη αντί για την γνώση, έθεσες τον εαυτό σου σε μια θέση που θα μπορούσες να μοιάσεις στον Πατέρα σου μόνο όταν αντιλαμβάνεσαι θαυματουργικά. Έχεις χάσει την γνώση ότι εσύ ο ίδιος είσαι ένα θαύμα του Θεού. Η δημιουργία είναι η Πηγή σου και η μόνη σου αληθινή λειτουργία.
7. Η δήλωση «Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και ομοίωσή Του» χρειάζεται επανερμηνεία. Η «εικόνα» μπορεί να γίνει κατανοητή ως «σκέψη», και η «ομοίωση» ως «όμοιας ιδιότητας». Ο Θεός δημιούργησε το πνεύμα με την δική Του Σκέψη και με ιδιότητα σαν την δική Του. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Η αντίληψη, από την άλλη πλευρά, είναι αδύνατη χωρίς κάποια πίστη στο «περισσότερο» ή το «λιγότερο». Εμπεριέχει επιλεκτικότητα σε κάθε επίπεδο. Η αντίληψη είναι μια συνεχής διαδικασία αποδοχής και απόρριψης, οργάνωσης και αποδιοργάνωσης, μετακίνησης και αλλαγής. Η αξιολόγηση είναι ένα βασικό κομμάτι της αντίληψης, διότι οι κρίσεις είναι απαραίτητες για να μπορέσεις να επιλέξεις.
8. Τι συμβαίνει στις αντιλήψεις αν δεν υπάρχουν κρίσεις, παρά μόνο τέλεια ισότητα; Η αντίληψη καθίσταται αδύνατη. Την αλήθεια γίνεται μόνο να την γνωρίζεις. Είναι εξίσου αληθινή ολόκληρη, και γνωρίζοντας οποιοδήποτε κομμάτι από αυτήν σημαίνει ότι την γνωρίζεις ολόκληρη. Μόνο η αντίληψη εμπεριέχει μερική επίγνωση. Η γνώση υπερβαίνει τους νόμους που κυβερνούν την αντίληψη, διότι η μερική γνώση είναι αδύνατη. Είναι όλη ένα και δεν έχει χωριστά κομμάτια. Εσύ που είσαι πραγματικά ένα με αυτή δεν χρειάζεται παρά να γνωρίσεις τον εαυτό σου και η γνώση σου θα είναι πλήρης. Το να γνωρίζεις το θαύμα του Θεού σημαίνει να Τον γνωρίζεις.
9. Η συγχώρεση είναι η θεραπεία της αντίληψης του διαχωρισμού. Είναι απαραίτητη η σωστή αντίληψη του αδελφού σου, διότι οι νόες έχουν επιλέξει να βλέπουν τους εαυτούς τους ως διαχωρισμένους. Το πνεύμα γνωρίζει τον Θεό απόλυτα. Αυτή είναι η θαυματουργή του δύναμη. Το γεγονός ότι ο κάθε ένας έχει ολόκληρη αυτή την δύναμη είναι μια κατάσταση εντελώς ξένη για τον τρόπο σκέψης αυτού του κόσμου. Ο κόσμος πιστεύει ότι αν κάποιος έχει τα πάντα, τότε δεν απομένει τίποτα άλλο. Αλλά τα θαύματα του Θεού είναι τόσο καθολικά όσο και οι Σκέψεις Του διότι είναι οι Σκέψεις Του.
10. Η προσευχή χρειάζεται όσο διαρκεί η αντίληψη. Εφόσον η αντίληψη βασίζεται στην έλλειψη, εκείνοι που αντιλαμβάνονται δεν έχουν δεχτεί απόλυτα την Επανόρθωση και δεν έχουν παραδοθεί απόλυτα στην αλήθεια. Η αντίληψη βασίζεται σε μια διαχωρισμένη κατάσταση, έτσι ώστε όποιος αντιλαμβάνεται έστω και λίγο να χρειάζεται θεραπεία. Η επικοινωνία, όχι η προσευχή, είναι η φυσική κατάσταση εκείνων που γνωρίζουν. Ο Θεός και το θαύμα Του είναι αχώριστοι. Πόσο όμορφες αλήθεια είναι οι Σκέψεις του Θεού που ζουν μέσα στο φως Του! Η αξία σου είναι  πέρα από κάθε  αντίληψη διότι είναι πέρα από κάθε αμφιβολία. Μην αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου με διαφορετικό φως. Γνώρισε τον εαυτό σου στο Ένα Φως όπου το θαύμα που είσαι είναι απόλυτα καθαρό.


ΜΑΘΗΜΑ 103 Ο Θεός εφόσον είναι Αγάπη, είναι επίσης κι ευτυχία




ΜΑΘΗΜΑ 103

Ο Θεός εφόσον είναι Αγάπη, είναι επίσης κι ευτυχία

1. Η ευτυχία είναι μια ιδιότητα της αγάπης. Δεν γίνεται να είναι ξεχωριστά από αυτήν. Και ούτε μπορεί να βιωθεί εκεί όπου δεν βρίσκεται η αγάπη. Η αγάπη δεν έχει όρια, γιατί βρίσκεται παντού. Άρα και η χαρά βρίσκεται παντού. Και όμως, μπορεί ο νους να το αρνηθεί αυτό και να πιστεύει ότι υπάρχουν κενά στην αγάπη όπου μπορεί να εισέλθει η αμαρτία, φέρνοντας πόνο αντί χαρά. Αυτή η παράξενη πεποίθηση επιθυμεί να περιορίσει την ευτυχία επαναπροσδιορίζοντας την αγάπη ως περιορισμένη, και δημιουργώντας αντίσταση σε αυτό που δεν έχει όρια και κανένα αντίθετο.
2. Τότε ο φόβος συνδέεται με την αγάπη, και τα αποτέλεσμα του γίνονται το κληροδότημα του νου που πιστεύει πως ό,τι έφτιαξε είναι αλήθεια. Αυτές οι εικόνες, χωρίς καμιά πραγματικότητα στ’ αλήθεια, φέρουν μαρτυρίες για τον φόβο προς τον Θεό, ξεχνώντας ότι αφού Εκείνος είναι Αγάπη, πρέπει να είναι και χαρά. Αυτό το βασικό σφάλμα θα προσπαθήσουμε να φέρουμε στην αλήθεια σήμερα, και να διδάξουμε τον εαυτό μας:
Ο Θεός εφόσον είναι Αγάπη, είναι επίσης κι ευτυχία.
Αν Τον φοβάμαι σημαίνει πως φοβάμαι την χαρά.
Άρχισε τις ασκήσεις σου σήμερα με αυτή την σκέψη , η οποία διορθώνει την ψευδή πεποίθηση ότι ο Θεός είναι φόβος. Επίσης τονίζει ότι η ευτυχία σου ανήκει, διότι Εκείνος είναι αυτό που είναι.
3. Άφησε αυτή την διόρθωση να τοποθετηθεί μέσα στο νου σου στην αρχή κάθε ώρας σήμερα. Έπειτα καλωσόρισε όλη την ευτυχία που φέρνει καθώς η αλήθεια αντικαθιστά τον φόβο, και η χαρά γίνεται αυτό που προσδοκείς ότι θα λάβει την θέση του πόνου. Εφόσον ο Θεός είναι Αγάπη, θα σου δοθεί. Ενίσχυε αυτή την προσδοκία τακτικά όλη την ημέρα, και ησύχασε όλους σου τους φόβους με αυτή την διαβεβαίωση, την ευγενική και απόλυτα αληθινή:
Ο Θεός εφόσον είναι Αγάπη, είναι επίσης κι ευτυχία.
Και η ευτυχία είναι αυτό που αναζητώ σήμερα.
Δεν γίνεται ν’ αποτύχω, διότι αναζητώ την αλήθεια.

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

ΜΑΘΗΜΑ 102 Μοιράζομαι το Θέλημα του Θεού για την ευτυχία μου.


ΜΑΘΗΜΑ 102
Μοιράζομαι το Θέλημα του Θεού για την ευτυχία μου.

1. Δεν θέλεις να υποφέρεις. Μπορεί να νομίζεις ότι αυτό σου εξαγοράζει κάτι, και μπορεί ακόμα να πιστεύεις ότι σου εξαγοράζει κάτι που θέλεις. Σίγουρα αυτή η πεποίθησή σου είναι ήδη κλονισμένη, τουλάχιστον αρκετά για να σε κάνει να την αμφισβητείς, και να υποπτεύεσαι ότι δεν έχει καμία λογική. Δεν έχει φύγει εντελώς ακόμα, αλλά τώρα πια της λείπουν οι ρίζες που κάποτε την κρατούσαν τόσο σφικτά στα σκοτεινά και απόκρυφα μέρη του νου σου.
2. Σήμερα προσπαθούμε να αποδυναμώσουμε κι άλλο το ήδη αδυνατισμένο κράτημα της, και να συνειδητοποιήσουμε ότι ο πόνος δεν έχει κανένα νόημα, είναι ολότελα χωρίς αιτία και χωρίς δύναμη να καταφέρει τίποτα. Δεν μπορεί να σου εξαγοράσει τίποτα απολύτως. Δεν σου προσφέρει τίποτα, και δεν υπάρχει. Και το καθετί που νομίζεις ότι σου προσφέρει επίσης δεν υπάρχει. Υπήρξες σκλάβος ενός τίποτα. Σήμερα ελευθερώσου και ένωσε την θέλησή σου με το χαρούμενο Θέλημα του Θεού.
3. Για αρκετές μέρες θα συνεχίσουμε να αφιερώνουμε της περιόδους πρακτικής μας σε ασκήσεις που είναι σχεδιασμένες για να σε βοηθήσουν να φτάσεις την ευτυχία που το Θέλημα του Θεού έχει τοποθετήσει μέσα σου. Εδώ βρίσκεται το σπίτι σου, και εδώ είναι η ασφάλειά σου. Εδώ είναι η γαλήνη σου, και εδώ δεν υπάρχει καθόλου φόβος. Εδώ είναι η σωτηρία. Εδώ βρίσκεται επιτέλους η ανάπαυση.
4. Άρχισε τις περιόδους πρακτικής σου με αυτή την αποδοχή της Θέλησης του Θεού για σένα:
Μοιράζομαι το Θέλημα του Θεού για την ευτυχία μου, και το δέχομαι σαν λειτουργία μου τώρα.
Έπειτα αναζήτησε αυτή την λειτουργία βαθιά μέσα στο νου σου, γιατί εκεί βρίσκεται και περιμένει την επιλογή σου. Δεν γίνεται να μην την βρεις όταν μάθεις ότι είναι και δική σου επιλογή, και ότι μοιράζεσαι το Θέλημα του Θεού.
5. Να είσαι ευτυχισμένος γιατί η μόνη σου λειτουργία εδώ είναι η ευτυχία. Δεν χρειάζεται να αγαπάς τον Υιό του Θεού λιγότερο από ότι Εκείνος του Οποίου η Αγάπη τον δημιούργησε γεμάτο αγάπη όμοιο με τον Εαυτό Του.
Εκτός από τις ωριαίες πεντάλεπτες ανάπαυλες , κάνε συχνές παύσεις σήμερα, για να λες στον εαυτό σου ότι τώρα έχεις αποδεχτεί την ευτυχία ως την δική σου, μοναδική λειτουργία. Και να είσαι σίγουρος ότι ενώνεσαι με το Θέλημα του Θεού καθώς το κάνεις αυτό.