ΜΑΘΗΜΑ 73 Η θέλησή μου είναι να υπάρχει φως.

ΜΑΘΗΜΑ 73

Η θέλησή μου είναι να υπάρχει φως.

1. Σήμερα αναλογιζόμαστε την θέληση που μοιράζεσαι με τον Θεό. Αυτή δεν είναι η ίδια με τις άσκοπες επιθυμίες του εγώ, από τις οποίες προκύπτει μόνο σκοτάδι και κενότητα. Η θέληση που μοιράζεσαι με τον Θεό έχει όλη την δύναμη της δημιουργίας μέσα της. Οι ανούσιες επιθυμίες του εγώ δεν μοιράζονται, και επομένως δεν έχουν καμία απολύτως δύναμη. Οι επιθυμίες του δεν είναι άσκοπες με την έννοια ότι μπορούν να φτιάχνουν ένα κόσμο ψευδαισθήσεων στον οποίο η πίστη σου μπορεί να είναι πολύ ισχυρή. Αλλά είναι άσκοπες σε σχέση με την δημιουργία. Δεν φτιάχνουν τίποτα που να είναι αληθινό.

2. Οι άσκοπες επιθυμίες και οι πικρίες είναι συνεταίροι ή συν-κατασκευαστές στην απεικόνιση του κόσμου που βλέπεις. Οι επιθυμίες του εγώ τον προκάλεσαν, και η ανάγκη του εγώ για πικρίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την συντήρησή του, τον οικίζουν με φιγούρες που φαίνεται πως σου επιτίθενται και επικαλούνται την «δικαιολογημένη» κρίση σου. Αυτές οι φιγούρες γίνονται οι μεσάζοντες που προσλαμβάνει το εγώ για να διαχειριστούν το κύμα των παραπόνων. Στέκονται ανάμεσα στην επίγνωσή σου και στην πραγματικότητα του αδελφού σου. Βλέποντας αυτές, δεν γνωρίζεις τους αδελφούς σου ως Εαυτό σου.

3. Η θέλησή σου χάνεται για σένα μέσα σε αυτή την παράξενη αγοραπωλησία, στην οποία γίνεται διακίνηση και συναλλαγή της ενοχής, και οι πικρίες αυξάνουν με κάθε αγοραπωλησία. Μπορεί ένας τέτοιος κόσμος να έχει δημιουργηθεί από την Θέληση που ο Υιός του Θεού μοιράζεται με τον Πατέρα του; Δημιούργησε ο Θεός την καταστροφή για τον Υιό Του; Η δημιουργία είναι η Θέληση και τον Δύο μαζί. Θα δημιουργούσε ο Θεός ένα κόσμο που Τον σκοτώνει;

4. Σήμερα θα προσπαθήσουμε για άλλη μια φορά να φτάσουμε τον κόσμο που βρίσκεται σε συμφωνία με την θέλησή σου. Το φως είναι μέσα σε αυτόν διότι δεν αντιτίθεται στην Θέληση του Θεού. Δεν είναι ο Ουρανός, αλλά το φως του Ουρανού λάμπει πάνω του. Το σκοτάδι έχει εξαφανιστεί. Οι άσκοπες επιθυμίες του εγώ έχουν αποτραβηχτεί. Όμως το φως που λάμπει πάνω σε αυτό τον κόσμο αντανακλά την θέλησή σου, κι έτσι πρέπει να βρίσκεται μέσα σε σένα για να το αναζητήσουμε.

5. Η εικόνα του κόσμου μπορεί μόνο να καθρεφτίζει αυτό που είναι μέσα σου. Η πηγή του φωτός και του σκότους δεν μπορεί να βρεθεί έξω. Οι πικρίες σκοτεινιάζουν το νου σου, και βλέπεις ένα σκοτεινιασμένο κόσμο. Η συγχώρεση ανασηκώνει το σκοτάδι, επαναβεβαιώνει την θέλησή σου, και σε αφήνει να δεις ένα κόσμο φωτός. Έχουμε επανειλημμένα τονίσει ότι το εμπόδιο των πικριών ξεπερνιέται εύκολα, και δεν μπορεί να σταθεί ανάμεσα σε σένα και στην σωτηρία σου. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Θέλεις πραγματικά να βρίσκεσαι στην κόλαση; Θέλεις στ’ αλήθεια να θρηνείς, να υποφέρεις και να πεθαίνεις;

6. Ξέχνα τα επιχειρήματα του εγώ που προσπαθούν να αποδείξουν ότι όλο αυτό είναι πραγματικά ο Ουρανός. Εσύ γνωρίζεις ότι δεν είναι. Δεν μπορεί να θέλεις κάτι τέτοιο για τον εαυτό σου. Υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο οι ψευδαισθήσεις δεν μπορούν να πάνε. Τα βάσανα δεν είναι ευτυχία, και την ευτυχία είναι που θέλεις πραγματικά. Αυτή είναι η θέλησή σου στην πραγματικότητα. Κι έτσι η σωτηρία σου είναι επίσης θέλησή σου. Θέλεις να πετύχεις σε αυτό που κάνεις σήμερα. Το αναλαμβάνουμε με την ευλογία σου και την χαρούμενη συναίνεση σου.

7. Θα πετύχουμε σήμερα αν θυμάσαι ότι θέλεις την σωτηρία για τον εαυτό σου. Θέλεις να δεχτείς το σχέδιο του Θεού διότι το μοιράζεσαι. Δεν έχεις θέληση που να αντιτίθεται πραγματικά σε αυτό, και δεν θέλεις να κάνεις κάτι τέτοιο. Η σωτηρία είναι για σένα. Πάνω από οτιδήποτε άλλο, θέλεις την ελευθερία να θυμηθείς Ποιος πραγματικά είσαι. Σήμερα είναι το εγώ που στέκει αδύναμο ενώπιον της θέλησης σου. Η θέλησή σου είναι ελεύθερη, και τίποτα δεν μπορεί να υπερισχύσει ενάντιά της.

8. Επομένως, αναλαμβάνουμε τις σημερινές ασκήσεις με χαρούμενη αυτοπεποίθηση, βέβαιοι ότι θα βρούμε αυτό που είναι η θέλησή σου να βρούμε, και να θυμηθούμε αυτό που είναι η θέλησή σου να θυμηθείς. Καμία άσκοπη επιθυμία δεν μπορεί να μας καθυστερήσει, ούτε να μας εξαπατήσει με μια ψευδαίσθηση δύναμης. Σήμερα άφησε να γίνει το θέλημά σου, και να δώσει τέλος σε αυτή την παρανοϊκή πίστη ότι διαλέγεις την κόλαση στην θέση του Ουρανού.

9. Θα αρχίσουμε τις μεγαλύτερες περιόδους πρακτικής με την αναγνώριση ότι το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία, και μόνο το δικό Του, είναι εξ ολοκλήρου σε συμφωνία με την θέλησή σου. Δεν είναι ο σκοπός μιας ξένης δύναμης, που σου επιβάλλεται παρά την θέλησή σου. Είναι ο ένας σκοπός εδώ με τον οποίο εσύ και ο Πατέρας σου βρίσκεστε σε πλήρη συμφωνία. Σήμερα θα πετύχεις, τον χρόνο που έχει οριστεί για την απελευθέρωση του Υιού του Θεού από την κόλαση και από όλες τις άσκοπες επιθυμίες. Η θέλησή του τώρα επανορθώνεται στην επίγνωσή του. Είναι πρόθυμος αυτήν ακριβώς την ημέρα να δει το φως μέσα του και να σωθεί.

10. Αφού θυμίσεις στον εαυτό σου αυτό, και αποφασίσεις να κρατήσεις την θέλησή σου καθαρά μέσα στο νου σου, πες στον εαυτό σου με ευγενική σταθερότητα και ήσυχη βεβαιότητα:

Η θέλησή μου είναι να υπάρχει φως. Ας δω το φως που αντανακλά την Θέληση του Θεού και την δική μου.

Έπειτα άσε την θέλησή σου να επιβληθεί, ενωμένη με την δύναμη του Θεού και ενωμένη με τον Εαυτό σου. Τοποθέτησε το υπόλοιπο της περιόδου πρακτικής κάτω από την καθοδήγησή Τους. Ενώσου με Αυτές καθώς σου δείχνουν τον δρόμο.

11. Στις συντομότερες περιόδους πρακτικής, πάλι κάνε μια δήλωση του τι είναι αυτό που θέλεις πραγματικά. Πες:

Η θέλησή μου είναι  να υπάρχει φως. Το σκοτάδι δεν είναι η θέλησή μου.

Αυτό θα πρέπει να το επαναλαμβάνεις πολλές φορές την ώρα. Είναι πολύ σημαντικό, όμως, να εφαρμόζεις την σημερινή ιδέα αμέσως μόλις μπεις στον πειρασμό να κρατήσεις μία πικρία οποιουδήποτε είδους. Αυτό θα σε βοηθήσει να αφήσεις τις πικρίες σου να φύγουν, αντί να τις περιθάλπεις με στοργή και να τις κρύβεις στο σκοτάδι.

ΜΑΘΗΜΑ 72 Το να κρατώ πικρίες είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία

ΜΑΘΗΜΑ 72

Το να κρατώ πικρίες είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία.

1. Ενώ έχουμε αναγνωρίσει ότι το σχέδιο του εγώ για την σωτηρία είναι το αντίθετο με του Θεού, δεν έχουμε ακόμα δώσει έμφαση στο ότι είναι μια ενεργή επίθεση στο σχέδιό Του, και μια εσκεμμένη προσπάθεια να το καταστρέψουμε. Στην επίθεση, προσάπτουμε στον Θεό τις ιδιότητες με τις οποίες είναι συνήθως συνδεμένο το εγώ, ενώ το εγώ φαίνεται πως παίρνει τις ιδιότητες του Θεού.
2. Η θεμελιώδης επιθυμία του εγώ είναι να αντικαταστήσει τον Θεό. Μάλιστα, το εγώ είναι η φυσική ενσωμάτωση αυτής της επιθυμίας. Γιατί αυτή η επιθυμία είναι που φαίνεται πως περιβάλλει το νου με ένα σώμα, κρατώντας τον διαχωρισμένο και μόνο, και ανίκανο να φτάσει άλλους νόες εκτός μέσα από ένα σώμα το οποίο φτιάχτηκε για να τον φυλακίσει. Ο περιορισμός στην επικοινωνία δεν μπορεί να είναι το καλύτερο μέσο για την επέκταση της επικοινωνίας. Και όμως, το εγώ αυτό θέλει να πιστέψεις.
3. Παρόλο που η προσπάθεια να κρατήσεις τους περιορισμούς που επιβάλλει το σώμα είναι προφανής εδώ, ίσως δεν είναι τόσο φανερό το γιατί είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού το να κρατάς πικρίες. Αλλά ας αναλογιστούμε το είδος των πραγμάτων εναντίον των οποίων έχεις την τάση να κρατάς πικρίες. Δεν έχουν πάντα σχέση με κάτι που κάνει ένα σώμα; Κάποιος λέει κάτι που δεν σου αρέσει. Κάνει κάτι που σε δυσαρεστεί. «Προδίδει» τις εχθρικές του σκέψεις με την συμπεριφορά του.
4. Εδώ δεν ασχολείσαι με το τι είναι αυτό το άτομο. Αντίθετα, σε απασχολεί αποκλειστικά το τι κάνει μέσα σε ένα σώμα. Αποτυγχάνεις και με το παραπάνω να τον βοηθήσεις να ελευθερωθεί από τους περιορισμούς του σώματος. Προσπαθείς ενεργά να τον κρατήσεις σε αυτό ταυτίζοντάς τον εσφαλμένα με αυτό, και κρίνοντάς τους ως ένα. Εδώ επιτίθεσαι στον Θεό, διότι αν ο Υιός Του είναι μόνο ένα σώμα, τότε το ίδιο πρέπει να είναι κι Αυτός. Είναι αδιανόητο ο δημιουργός να είναι εντελώς διαφορετικός από την δημιουργία του.
5. Αν ο Θεός είναι ένα σώμα, τότε ποιο πρέπει να είναι το σχέδιό Του για την σωτηρία; Τι άλλο θα μπορούσε να είναι εκτός από τον θάνατο; Και προσπαθώντας να Τον παρουσιάσουμε ως συγγραφέα της ζωής και όχι του θανάτου, Αυτός δεν είναι παρά ένας ψεύτης και απατεώνας, γεμάτος ψεύτικες υποσχέσεις και προσφέρει ψευδαισθήσεις στην θέση της αλήθειας. Η επίδοξη πραγματικότητα του σώματος κάνει αυτή την άποψη για τον Θεό πολύ πειστική. Μάλιστα, αν το σώμα ήταν αληθινό, θα ήταν δύσκολο πραγματικά να ξεφύγουμε από αυτό το συμπέρασμα. Και κάθε πικρία που κρατάς επιμένει ότι το σώμα είναι αληθινό. Παραβλέπει ολοκληρωτικά τι είναι ο αδελφός σου. Ενισχύει την πίστη σου ότι είναι ένα σώμα, και τον καταδικάζει γι αυτό. Και επιβεβαιώνει ότι η σωτηρία του πρέπει να είναι ο θάνατος, προβάλλοντας αυτή την επίθεση στον Θεό, και αποδίδοντάς Του την ευθύνη γι αυτό.
6. Σε αυτή την πολύ προσεκτικά προετοιμασμένη αρένα, όπου τα θυμωμένα ζώα αναζητούν το θήραμά τους και το έλεος δεν μπορεί να εισέλθει, το εγώ έρχεται να σε σώσει. Ο Θεός σε έφτιαξε σώμα. Πολύ καλά. Ας το δεχτούμε αυτό και ας χαρούμε. Σαν σώμα, μην αφήσεις τον εαυτό σου να στερηθεί αυτά που προσφέρει το σώμα. Πάρε τα λίγα που μπορείς να αποκτήσεις. Ο Θεός δεν σου έδωσε τίποτα. Το σώμα είναι ο μόνος σου σωτήρας. Αυτός είναι ο θάνατος του Θεού και της σωτηρίας σου.
7. Αυτή είναι η παγκόσμια πίστη του κόσμου που βλέπεις. Μερικοί μισούν το σώμα, και προσπαθούν να το πληγώσουν και να το ταπεινώσουν. Άλλοι αγαπούν το σώμα, και προσπαθούν να το δοξάσουν και να το εξυψώσουν. Αλλά όσο το σώμα στέκει στο κέντρο της αντίληψης που έχεις για τον εαυτό σου, επιτίθεσαι στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία, και κρατάς τις πικρίες σου εναντίον Αυτού και της δημιουργίας Του, έτσι ώστε να μην μπορέσεις ν’ ακούσεις την Φωνή της αλήθειας και να Την καλωσορίσεις ως Φίλη. Ο σωτήρας που έχεις επιλέξει παίρνει την δική Του θέση. Αυτός είναι ο φίλος σου ∙ και Εκείνος είναι εχθρός σου.
8. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να σταματήσουμε αυτές τις παράλογες επιθέσεις στην σωτηρία. Θα προσπαθήσουμε, αντί γι αυτό, να την καλωσορίσουμε. Η ανάποδη αντίληψή σου ήταν καταστροφική για την ειρήνη του νου σου. Έβλεπες τον εαυτό σου μέσα σε ένα σώμα και την αλήθεια έξω από σένα, κλειδωμένη μακριά από την επίγνωση σου από τους περιορισμούς του σώματος. Τώρα προσπαθούμε να το δούμε αυτό διαφορετικά.
9. Το φως της αλήθειας είναι μέσα μας, εκεί όπου τοποθετήθηκε από τον Θεό. Το σώμα είναι αυτό που είναι έξω από εμάς, και δεν μας απασχολεί. Το να είμαστε χωρίς σώμα σημαίνει ότι είμαστε στην φυσική μας κατάσταση. Το ν’ αναγνωρίσουμε το φως της αλήθειας μέσα σε μας σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας έτσι όπως είμαστε. Το να βλέπουμε τον Εαυτό μας ξεχωριστά από το σώμα σημαίνει ότι δίνουμε τέλος στην επίθεση εναντίον του σχεδίου του Θεού για την σωτηρία, και ότι το αποδεχόμαστε. Και όποτε το δικό Του σχέδιο γίνεται δεκτό, έχει ήδη διεκπεραιωθεί.
10. Ο στόχος μας σήμερα στις πιο εκτεταμένες περιόδους πρακτικής είναι να αποκτήσουμε επίγνωση ότι το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία έχει ήδη εκπληρωθεί μέσα σε μας. Για να πετύχουμε αυτό τον στόχο πρέπει να αντικαταστήσουμε την επίθεση με την αποδοχή. Όσο του επιτιθέμεθα, δεν μπορούμε να καταλάβουμε ποιο είναι το σχέδιο του Θεού για μας. Επομένως επιτιθέμεθα σε αυτό που δεν αναγνωρίζουμε. Τώρα προσπαθούμε να αφήσουμε κατά μέρος την κρίση, και να ρωτήσουμε ποιο είναι το σχέδιο του Θεού για μας:

Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα; Δεν γνωρίζω. Πες μου, ώστε να μπορέσω να καταλάβω.

 Έπειτα θα περιμένουμε με ησυχία για την απάντησή Του. Έχουμε επιτεθεί στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία χωρίς να θέλουμε ν’ ακούσουμε τι είναι. Έχουμε φωνάξει τα παράπονά μας τόσο δυνατά που δεν ακούσαμε την Φωνή Του. Έχουμε χρησιμοποιήσει τις πικρίες μας για να κλείσουμε τα μάτια μας και να βουλώσουμε  τ’ αυτιά μας.
11. Τώρα θέλουμε να δούμε, ν’ ακούσουμε και να μάθουμε. «Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα;» Ρώτησε και θα πάρεις απάντηση. Αναζήτησε και θα βρεις. Δεν ρωτούμε πια το εγώ τι είναι η σωτηρία και που να την βρούμε. Το ζητάμε από την αλήθεια. Να είσαι βέβαιος, λοιπόν, ότι η απάντηση θα είναι αληθινή εξαιτίας Αυτού στον Οποίο απευθύνεις την ερώτηση.
12. Όποτε νιώθεις ότι η εμπιστοσύνη σου κλονίζεται και ότι η ελπίδα της επιτυχίας τρεμοπαίζει με κίνδυνο να σβήσει, επανάλαβε την ερώτησή σου και το αίτημα σου, και θυμήσου ότι ρωτάς τον απεριόριστο Δημιουργό του άπειρου, ο Οποίος σε δημιούργησε σαν τον Εαυτό Του:

Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα; Δεν γνωρίζω. Πες μου, ώστε να μπορέσω να καταλάβω.

Αυτός θα σου απαντήσει. Να είσαι αποφασισμένος ν’ ακούσεις.
13. Μια ή δύο μικρότερες περίοδοι πρακτικής κάθε ώρα είναι αρκετές για σήμερα, εφόσον είναι κάπως μεγαλύτερες από ό,τι συνήθως. Αυτές οι ασκήσεις θα πρέπει ν’ αρχίζουν έτσι:

Το να κρατώ πικρίες είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία. Ας το αποδεχτώ αντί να του επιτίθεμαι. Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα;

Έπειτα περίμενε περίπου ένα λεπτό με ησυχία, κατά προτίμηση με τα μάτια σου κλειστά, και άκουσε την απάντησή Του.

ΜΑΘΗΜΑ 71 Μόνο το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία θα λειτουργήσει.

ΜΑΘΗΜΑ 71

Μόνο το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία θα λειτουργήσει.

1. Ίσως δεν συνειδητοποιείς ότι το εγώ έχει φτιάξει ένα σχέδιο για την σωτηρία σε αντίθεση με του Θεού. Σε αυτό το σχέδιο πιστεύεις εσύ. Εφόσον είναι το αντίθετο με του Θεού, πιστεύεις ακόμα ότι το να δεχτείς το σχέδιο του Θεού στην θέση του σχεδίου του εγώ σημαίνει ότι είσαι καταδικασμένος. Αυτό, φυσικά, ακούγεται εντελώς παράλογο. Όμως, αφού μελετήσουμε ποιο είναι το σχέδιο του εγώ, ίσως συνειδητοποιήσεις ότι, όσο παράλογο και να είναι, εσύ πραγματικά το πιστεύεις.
2. Το σχέδιο του εγώ για την σωτηρία επικεντρώνεται μόνο στο να κρατάς πικρίες. Υποστηρίζει ότι, αν κάποιος άλλος μιλούσε ή ενεργούσε διαφορετικά, αν κάποιο εξωτερικό γεγονός ή περίσταση μπορούσε να αλλάξει, τότε θα σωζόσουν. Επομένως, η πηγή της σωτηρίας συνεχώς γίνεται αντιληπτή ως έξω από σένα. Κάθε πικρία που κρατάς είναι μια διακήρυξη, και μια διαβεβαίωση στην οποία πιστεύεις, η οποία λέει, «Αν αυτό ήταν διαφορετικό, θα σωζόμουν.» Άρα, η αλλαγή του νου η απαραίτητη για την σωτηρία απαιτείται από όλους και όλα εκτός από σένα.
3. Ο ρόλος που αναθέτεις στον δικό σου νου σε αυτό το σχέδιο, είναι απλά για να καθορίσει τι, εκτός από τον ίδιο, πρέπει να αλλάξει για να σωθείς. Σύμφωνα με αυτό το παρανοϊκό σχέδιο, οποιαδήποτε πηγή σωτηρίας είναι αποδεκτή υπό τον όρο να μην λειτουργήσει. Αυτό διασφαλίζει ότι η άκαρπη έρευνα θα συνεχιστεί, διότι η ψευδαίσθηση επιμένει, ότι, αν και αυτή η ελπίδα έχει πάντα αποτύχει, υπάρχει ακόμα έδαφος για ελπίδα σε κάποια άλλα μέρη και σε άλλα πράγματα. Κάποιο άλλο άτομο θα εξυπηρετήσει αυτό το σχέδιο καλύτερα ∙ κάποια άλλη κατάσταση θα φέρει την επιτυχία.
4. Αυτό είναι το σχέδιο του εγώ για την σωτηρία σου. Σίγουρα μπορείς να δεις πόσο αυστηρά ευθυγραμμισμένο είναι με την βασική διδασκαλία του εγώ, «Αναζήτησε αλλά μην βρεις.» Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να εγγυηθεί με μεγαλύτερη βεβαιότητα ότι δεν θα βρεις την σωτηρία από το να διοχετεύσεις όλες σου τις προσπάθειες ψάχνοντας την εκεί που δεν βρίσκεται;
5. Το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία λειτουργεί απλά διότι, ακολουθώντας την καθοδήγησή Του, αναζητάς την σωτηρία εκεί που βρίσκεται. Αλλά αν θέλεις να επιτύχεις, έτσι όπως σου το υπόσχεται ο Θεός, πρέπει να είσαι πρόθυμος να την αναζητήσεις μόνο εκεί. Ειδάλλως, ο σκοπός σου διχάζεται και θα επιχειρείς να ακολουθήσεις δύο σχέδια για την σωτηρία τα οποία είναι διαμετρικά αντίθετα με κάθε τρόπο.  Το αποτέλεσμα μπορεί να φέρει μόνο σύγχυση, δυστυχία και μια βαθιά αίσθηση αποτυχίας και απελπισίας.
6. Πώς μπορείς να ξεφύγεις από όλα αυτά; Πολύ απλά. Η σημερινή ιδέα είναι η απάντηση. Μόνο το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία θα λειτουργήσει. Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή σύγκρουση γι αυτό, διότι δεν υπάρχει καμία πιθανή εναλλακτική για το σχέδιο του Θεού που θα σε σώσει. Του δικού Του σχεδίου και μόνο είναι βέβαιη η έκβαση. Δικό Του είναι το μόνο σχέδιο που πρέπει να πετύχει.
7. Ας ασκηθούμε στην αναγνώριση αυτής της βεβαιότητας σήμερα. Και ας αγαλλιάσουμε που υπάρχει μία απάντηση σε αυτό που φαίνεται σαν σύγκρουση χωρίς δυνατή λύση. Όλα τα πράγματα είναι δυνατά στον Θεό. Η σωτηρία πρέπει να είναι δική σου χάρη στο σχέδιό Του, το οποίο δεν είναι δυνατόν να αποτύχει.
8. Άρχισε τις δύο μεγαλύτερες περιόδους πρακτικής για σήμερα αναλογιζόμενος την σημερινή ιδέα, και συνειδητοποιώντας ότι περιέχει δύο μέρη, το κάθε ένα με ίση συνεισφορά στο σύνολο. Το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία θα λειτουργήσει, και τα άλλα σχέδια όχι. Μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να στενοχωρηθεί ή να θυμώσει στο δεύτερο μέρος ∙ ενυπάρχει στο πρώτο. Και στο πρώτο μέρος βρίσκεται η πλήρης απελευθέρωσή σου από όλες τις παρανοϊκές προσπάθειες και τις τρελές προτάσεις να ελευθερωθείς. Αυτές έχουν οδηγήσει σε θλίψη και θυμό ∙ αλλά το σχέδιο του Θεού θα πετύχει. Θα οδηγήσει σε απελευθέρωση και χαρά.
9. Έχοντας αυτό κατά νου, ας αφιερώσουμε το υπόλοιπο της εκτεταμένης πρακτικής περιόδου για να ζητήσουμε από τον Θεό να αποκαλύψει σε εμάς το σχέδιό Του. Ρωτήστε Τον πολύ συγκεκριμένα:

Τι θα ήθελες να κάνω; Πού θα ήθελες να πάω; Τι θα ήθελες να πω και σε ποιον;

Ανάθεσέ  Του ολοκληρωτικά το υπόλοιπο της περιόδου πρακτικής, και άφησε Αυτόν να σου πει τι χρειάζεται να γίνει από σένα στο σχέδιό Του για την σωτηρία σου. Η απάντηση που θα λάβεις θα βρίσκεται σε αναλογία με την προθυμία σου ν’ ακούσεις την Φωνή Του. Μην αρνηθείς ν’ ακούσεις. Το γεγονός και μόνο ότι κάνεις αυτές τις ασκήσεις αποδεικνύει ότι έχεις κάποια προθυμία ν’ ακούσεις. Αυτό είναι αρκετό για να διασφαλίσει την διεκδίκησή σου στην απάντηση του Θεού.
10. Στις πιο σύντομες περιόδους πρακτικής, λέγε στον εαυτό σου συχνά ότι το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία, αυτό και μόνο, θα λειτουργήσει. Να επαγρυπνείς για όποιο πειρασμό να κρατήσεις πικρίες σήμερα, και απάντησε σε αυτές με αυτή την μορφή της σημερινής ιδέας:

Το να κρατώ πικρίες είναι το αντίθετο του σχεδίου του Θεού για την σωτηρία. Και μόνο του δικό Του σχέδιο θα λειτουργήσει.

Προσπάθησε να το θυμάσαι την σημερινή ιδέα έξι με επτά φορές την ώρα. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να περάσεις μισό λεπτό ή λιγότερο από το να θυμάσαι την Πηγή της σωτηρίας σου, και να Την βλέπεις εκεί όπου βρίσκεται.

ΜΑΘΗΜΑ 70 Η σωτηρία μου προέρχεται από μένα.

ΜΑΘΗΜΑ 70

Η σωτηρία μου προέρχεται από μένα.

1. Κάθε πειρασμός δεν είναι τίποτα άλλο από κάποια μορφή του βασικού πειρασμού να μην πιστέψεις την σημερινή ιδέα. Η σωτηρία φαίνεται πως έρχεται από οπουδήποτε αλλού εκτός από εσένα. Το ίδιο, φαίνεται, και η πηγή της ενοχής. Δεν βλέπεις ούτε ότι η ενοχή ούτε η σωτηρία βρίσκονται στο δικό σου νου και πουθενά αλλού. Όταν συνειδητοποιήσεις ότι όλη η ενοχή είναι μόνο μια εφεύρεση του νου σου, τότε θα συνειδητοποιήσεις ότι και η ενοχή και η σωτηρία πρέπει να είναι στο ίδιο μέρος. Μόλις το καταλάβεις αυτό σώζεσαι.
2. Το φαινομενικό κόστος της αποδοχής της σημερινής ιδέας είναι αυτό: Σημαίνει ότι τίποτα έξω από σένα δεν μπορεί να σε σώσει ∙ τίποτα έξω από σένα δεν μπορεί να σου δώσει γαλήνη. Αλλά σημαίνει ακόμα, ότι τίποτα έξω από σένα δεν μπορεί να σε βλάψει, ή να ενοχλήσει την γαλήνη σου ή να σε ταράξει με οποιοδήποτε τρόπο. Η σημερινή ιδέα σε τοποθετεί επί κεφαλής του σύμπαντος, όπου ανήκεις εξαιτίας αυτού που είσαι. Αυτός δεν είναι ένας ρόλος που μπορεί να γίνει αποδεκτός εν μέρει. Και πρέπει σίγουρα ν’ αρχίζεις να βλέπεις ότι η σωτηρία είναι να τον αποδεχτείς.
3. Μπορεί, όμως, να μην σου είναι προφανές το γιατί η αναγνώριση ότι η ενοχή βρίσκεται μέσα στον δικό σου νου εμπεριέχει την συνειδητοποίηση ότι και η σωτηρία βρίσκεται εκεί, επίσης. Ο Θεός δεν θα έθετε την θεραπεία της ασθένειας εκεί όπου δεν μπορεί να βοηθήσει. Αυτός είναι ο τρόπος που δούλευε μέχρι τώρα ο δικός σου νους, αλλά όχι και ο δικός Του. Θέλει να θεραπευτείς, γι αυτό έχει κρατήσει την Πηγή της θεραπείας εκεί όπου βρίσκεται και η ανάγκη για θεραπεία.
4. Εσύ έχεις προσπαθήσει να κάνεις ακριβώς το αντίθετο, κάνοντας κάθε προσπάθεια, όσο παραμορφωμένη και φαντασιώδης και να είναι, να διαχωρίσεις την θεραπεία από την ασθένεια για την οποία προοριζόταν, κι έτσι να κρατήσεις την ασθένεια. Ο σκοπός σου ήταν να σιγουρέψεις ότι δεν θα γίνει η θεραπεία. Ο σκοπός του Θεού είναι να σιγουρέψει ότι θα γίνει.
5. Σήμερα ασκούμαστε στη συνειδητοποίηση ότι η Θέληση του Θεού και η δική μας είναι πραγματικά ίδιες σε αυτό. Ο Θεός θέλει να θεραπευτούμε, και εμείς στην πραγματικότητα δεν θέλουμε να είμαστε ασθενείς, διότι αυτό μας κάνει δυστυχισμένους. Επομένως, με το να αποδεχτούμε την σημερινή ιδέα, στην πραγματικότητα βρισκόμαστε σε συμφωνία με τον Θεό. Αυτός δεν θέλει να είμαστε ασθενείς. Ούτε κι εμείς το θέλουμε. Αυτός θέλει να θεραπευτούμε. Το ίδιο θέλουμε κι εμείς.
6. Είμαστε έτοιμοι για δύο μεγαλύτερες περιόδους πρακτικής σήμερα, η κάθε μια από τις οποίες θα πρέπει να διαρκέσει περίπου δέκα με δεκαπέντε λεπτά. Θα αφήσουμε, όμως, εσένα να αποφασίσεις το πότε θα τις αναλάβεις. Θα ακολουθούμε αυτή την πρακτική για κάμποσα μαθήματα, και θα ήταν καλό πάλι να αποφασίσεις από πριν πότε θα είναι ο καλύτερος χρόνος να αφιερώσεις για την κάθε μία από αυτές, και έπειτα να μείνεις πιστός στην δική σου απόφαση όσο το δυνατόν περισσότερο.
7. Άρχισε αυτές τις περιόδους πρακτικής επαναλαμβάνοντας την σημερινή ιδέα, προσθέτοντας μία δήλωση που σηματοδοτεί την αναγνώριση σου ότι η σωτηρία δεν προέρχεται από πουθενά έξω από σένα. Θα μπορούσες να το πεις κατ’ αυτόν τον τρόπο:

Η σωτηρία μου προέρχεται από μένα. Δεν μπορεί να προέρχεται από πουθενά αλλού.

Έπειτα αφιέρωσε μερικά λεπτά, με τα μάτια σου κλειστά, για να ανακεφαλαιώσεις μερικά από τα εξωτερικά μέρη στα οποία έχεις ψάξει για την σωτηρία στο παρελθόν, - σε άλλους ανθρώπους, σε διαφορετικές καταστάσεις και γεγονότα, και σε αντιλήψεις για τον εαυτό σου που αναζήτησες να κάνεις αληθινές. Αναγνώρισε ότι αυτή δεν βρίσκεται εκεί, και πες στον εαυτό σου:

Η σωτηρία δεν μπορεί να προέρχεται από κανένα από αυτά τα πράγματα. Η σωτηρία μου προέρχεται από μένα και μόνο.

8. Τώρα θα προσπαθήσουμε πάλι να φτάσουμε το φως μέσα σου, το οποίο βρίσκεται εκεί όπου βρίσκεται η σωτηρία σου. Δεν μπορείς να την βρεις στα σύννεφα που περιβάλλουν το φως, κι εκεί είναι που το έψαχνες πριν. Δεν είναι εκεί. Είναι πέρα από τα σύννεφα, μέσα στο φως πέρα από αυτά. Να θυμάσαι ότι θα χρειαστεί να περάσεις μέσα από τα σύννεφα πριν μπορέσεις να φτάσεις το φως. Αλλά να θυμάσαι, ακόμα, ότι ποτέ δεν βρήκες τίποτα μέσα στα σύννεφα που φαντάστηκες που να είχε διάρκεια, ή που να το ήθελες.
9.Εφόσον όλες οι ψευδαισθήσεις της σωτηρίας σε έχουν προδώσει, σίγουρα δεν θέλεις να παραμείνεις μέσα στα σύννεφα, ψάχνοντας μάταια εκεί για είδωλα, ενώ θα μπορούσες να εισέλθεις με ευκολία μέσα στο φως της αληθινής σωτηρίας. Προσπάθησε να περάσεις τα σύννεφα με όποιο μέσο σου φαίνεται καλύτερο. Αν σε βοηθά, σκέψου εμένα να κρατώ το χέρι σου και να σε οδηγώ. Και σε διαβεβαιώνω ότι αυτό δεν είναι μια αβάσιμη φαντασίωση.
10. Για τις σύντομες και συχνές περιόδους πρακτικής σήμερα, υπενθύμισε στον εαυτό σου ότι η σωτηρία σου προέρχεται από σένα, και τίποτα άλλο εκτός από τις δικές σου σκέψεις δεν μπορεί να καθυστερήσει την πρόοδό σου. Είσαι ελεύθερος από κάθε εξωτερική παρέμβαση. Είσαι υπεύθυνος για την δική σου σωτηρία. Εσύ είσαι υπεύθυνος για την σωτηρία του κόσμου. Πες, λοιπόν:

Η σωτηρία μου προέρχεται από μένα. Τίποτα έξω από μένα δεν μπορεί να με παρεμποδίσει. Μέσα σε μένα είναι η σωτηρία του κόσμου και η δική μου.

ΜΑΘΗΜΑ 69 Οι πικρίες μου κρύβουν το φως του κόσμου μέσα μου.

ΜΑΘΗΜΑ 69

Οι πικρίες μου κρύβουν το φως του κόσμου μέσα μου.

1. Κανένας δεν μπορεί να δει αυτό που κρύβουν οι πικρίες σου. Επειδή  οι πικρίες κρύβουν το φως του κόσμου μέσα σου, όλοι στέκουν μέσα στο σκοτάδι, κι εσύ δίπλα τους. Αλλά καθώς σηκώνεται το πέπλο των παραπόνων σου, απελευθερώνεσαι μαζί τους. Μοιράσου την σωτηρία σου τώρα μαζί με αυτόν που στέκεται δίπλα σου όταν βρίσκεσαι στην κόλαση. Αυτός είναι ο αδελφός σου μέσα στο φως του κόσμου που σας σώζει και τους δύο.
2. Σήμερα ας κάνουμε άλλη μία πραγματική προσπάθεια να φτάσουμε στο φως μέσα σου. Πριν αναλάβεις την προσπάθεια αυτή στην πιο εκτεταμένη περίοδο πρακτικής, ας αφιερώσουμε αρκετά λεπτά για να σκεφτούμε τι προσπαθούμε να κάνουμε. Στην κυριολεξία επιχειρούμε να έρθουμε σε επαφή με την σωτηρία του κόσμου. Προσπαθούμε να δούμε πέρα από το πέπλο του σκότους που την κρατά καλυμμένη. Προσπαθούμε να αφήσουμε το πέπλο να σηκωθεί, και να δούμε τα δάκρυα του Υιού του Θεού να εξαφανίζονται μέσα στο ηλιόφως.
3. Ας αρχίσουμε την μεγαλύτερη περίοδο πρακτικής μας σήμερα με την πλήρη συνειδητοποίηση ότι έτσι είναι, και με πραγματική αποφασιστικότητα να φτάσουμε σε αυτό που είναι το πιο αγαπητό σε μας από οτιδήποτε άλλο. Η σωτηρία είναι η μόνη μας ανάγκη. Δεν υπάρχει άλλος σκοπός εδώ, και καμία άλλη λειτουργία να εκπληρώσουμε. Ο μόνος μας στόχος είναι να μάθουμε την σωτηρία. Ας δώσουμε τέλος σήμερα, στην αρχαία αναζήτηση, βρίσκοντας το φως μέσα μας, και σηκώνοντάς το ψηλά για να το δουν όλοι όσοι ψάχνουν μαζί με μας, και να αγαλλιάσουν.
4. Πολύ ήσυχα τώρα, με τα μάτια σου κλειστά, προσπάθησε να απελευθερώσεις όλο το περιεχόμενο που καταλαμβάνει γενικά την συνειδητότητά σου. Σκέψου ότι ο νους είναι ένας τεράστιος κύκλος, περικυκλωμένος από ένα στρώμα βαριών, σκοτεινών σύννεφων. Εσύ μπορείς να δεις μόνο τα σύννεφα διότι φαινομενικά στέκεσαι έξω από το κύκλο και πολύ διαχωρισμένος από αυτόν.
5. Από εκεί που στέκεσαι, δεν μπορείς να δεις κανένα λόγο να πιστέψεις ότι υπάρχει ένα υπέρλαμπρο φως κρυμμένο από τα σύννεφα. Τα σύννεφα φαίνεται να είναι η μόνη πραγματικότητα. Φαίνεται ότι είναι το μόνο που υπάρχει για να δεις. Επομένως, δεν επιχειρείς να δεις μέσα από αυτά και πέρα από αυτά, πράγμα που είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσες να πειστείς πραγματικά για την μη υπόστασή τους.  Αυτό θα επιχειρήσουμε να κάνουμε σήμερα.
6. Αφού έχεις σκεφτεί την σημαντικότητα αυτού που προσπαθούμε να κάνουμε για σένα και τον κόσμο, προσπάθησε να ηρεμήσεις με τέλεια ακινησία, και να θυμηθείς μόνο το πόσο θέλεις να φτάσεις το φως μέσα σου σήμερα, -- τώρα! Να είσαι αποφασισμένος να πας πέρα από τα σύννεφα. Άπλωσε το χέρι σου και άγγιξέ τα μέσα στο νου σου. Σπρώξε τα στο πλάι με το χέρι σου ∙ νιώσε τα να ακουμπάνε στα μάγουλά σου και στο μέτωπό σου και στα βλέφαρά σου καθώς περνάς μέσα από αυτά. Συνέχισε ∙ τα σύννεφα δεν μπορούν να σε σταματήσουν.
7. Αν κάνεις τις ασκήσεις σωστά, θ’ αρχίσεις να νιώθεις μια αίσθηση πως ανυψώνεσαι και οδηγείσαι μπροστά. Η μικρή προσπάθεια και αποφασιστικότητά σου επικαλούνται την δύναμη του σύμπαντος να σε βοηθήσει, και ο Θεός ο Ίδιος θα σε σηκώσει από το σκοτάδι στο φως. Βρίσκεσαι σε συμφωνία με την Θέλησή Του. Δεν μπορείς να αποτύχεις διότι η θέλησή σου είναι δική Του.
8. Έχε εμπιστοσύνη στον Πατέρα σου σήμερα, και να είσαι σίγουρος ότι Αυτός σε έχει ακούσει και σου έχει απαντήσει. Μπορεί να μην αναγνωρίζεις την απάντησή του ακόμα, αλλά μπορείς πραγματικά και είσαι βέβαιος ότι σου δίδεται και ότι θα την λάβεις. Προσπάθησε, καθώς επιχειρείς να πας μέσα από τα σύννεφα προς το φως, να κρατήσεις την εμπιστοσύνη σου στο νου σου. Προσπάθησε να θυμηθείς ότι επιτέλους ενώνεις την θέληση σου με του Θεού. Προσπάθησε να κρατήσεις στο νου σου πολύ καθαρά την σκέψη πως ό,τι αναλαμβάνεις μαζί με τον Θεό πρέπει να πετύχει. Έπειτα άφησε την δύναμη του Θεού να λειτουργήσει μέσα σε σένα και μέσα από σένα, και ας γίνει το Θέλημά Του και το δικό σου.
9. Στις πιο σύντομες περιόδους άσκησης, τις οποίες θα θελήσεις να κάνεις όσο πιο συχνά γίνεται αναλογιζόμενος την σημαντικότητα της σημερινής ιδέας για σένα και την ευτυχία σου, θύμιζε στον εαυτό σου ότι οι πικρίες σου κρύβουν το φως του κόσμου από την επίγνωσή σου. Να θυμίζεις, ακόμα, στον εαυτό σου ότι δεν ψάχνεις γι αυτό μόνος σου, και ότι γνωρίζεις που να το αναζητήσεις. Πες, λοιπόν:

Οι πικρίες κρύβουν το φως του κόσμου μέσα μου. Δεν μπορώ να δω αυτό που έχω κρύψει. Όμως θέλω να το αφήσω να αποκαλυφθεί σε μένα, για την σωτηρία μου και την σωτηρία του κόσμου.

Ακόμα, βεβαιώσου ότι λες στον εαυτό σου:

Αν κρατήσω κάποια πικρία το φως του κόσμου θα κρυφτεί από μένα,

..σε περίπτωση που μπεις στον πειρασμό να κρατήσεις κάποιο παράπονο εναντίον κάποιου σήμερα

ΜΑΘΗΜΑ 68 Η αγάπη δεν κρατά πικρίες.

ΜΑΘΗΜΑ 68

Η αγάπη δεν κρατά πικρίες.

1. Εσύ που δημιουργήθηκες από την αγάπη όμοιος με αυτήν, δεν γίνεται να κρατάς πικρίες και να γνωρίζεις τον Εαυτό σου. Το να κρατάς μία πικρία σημαίνει ότι ξεχνάς ποιος είσαι.  Το να κρατάς μία πικρία σημαίνει ότι βλέπεις τον εαυτό σου σαν σώμα. Το να κρατάς μια πικρία σημαίνει ότι αφήνεις το εγώ να κυβερνά το νου σου και να καταδικάζει τα σώμα  σε θάνατο. Ίσως, ακόμα, δεν συνειδητοποιείς απόλυτα το τι κάνεις στο νου σου όταν κρατάς πικρίες. Αυτό φαίνεται σαν να σε αποκόπτει από την Πηγή σου και να σε κάνει διαφορετικό από Εκείνον. Σε κάνει να πιστεύεις ότι Εκείνος είναι όπως νομίζεις ότι έχεις γίνει εσύ, διότι κανένας δεν μπορεί να συλλάβει τον Δημιουργό του ως διαφορετικό από τον ίδιο.
2. Αποκομμένος από τον Εαυτό σου, ο οποίος παραμένει γνώστης της ομοιότητάς Του με τον Δημιουργό Του, ο Εαυτός σου φαίνεται πως κοιμάται, ενώ το μέρος του νου σου που υφαίνει ψευδαισθήσεις στον ύπνο του φαίνεται πως είναι ξύπνιο. Μπορούν όλα αυτά να προκύψουν όταν κρατάς πικρίες; Ω, ναι! Γιατί αυτός που κρατά πικρίες αρνείται ότι δημιουργήθηκε από την αγάπη, και ο Δημιουργός του έχει γίνει τόσο τρομακτικός γι αυτόν στο όνειρο μίσους που ονειρεύεται. Ποιος μπορεί να ονειρεύεται το μίσος και να μην φοβάται τον Θεό;
3. Είναι το ίδιο βέβαιο ότι εκείνοι που κρατούν πικρίες θα επαναπροσδιορίζουν τον Θεό σύμφωνα με την δική τους εικόνα, όσο βέβαιο είναι ότι ο Θεός τους δημιούργησε όμοιους με Αυτόν ως μέρος δικό Του. Είναι το ίδιο βέβαιο ότι εκείνοι που κρατούν πικρίες θα υποφέρουν από ενοχή, όσο βέβαιο είναι ότι εκείνοι που συγχωρούν θα βρίσκουν την γαλήνη. Είναι το ίδιο βέβαιο ότι εκείνοι που κρατούν πικρίες θα ξεχνούν ποιοι είναι, όσο βέβαιο είναι ότι εκείνοι που συγχωρούν θα θυμηθούν.
4. Δεν θα ήσουν πρόθυμος να απελευθερώσεις τις πικρίες σου αν πίστευες ότι όλα αυτά ισχύουν; Ίσως δεν θεωρείς ότι μπορείς να αφήσεις τις πικρίες σου να φύγουν. Αυτό, όμως, είναι απλά θέμα κίνητρου. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να βρούμε πως θα ένιωθες χωρίς αυτές. Αν το πετύχεις, έστω και πολύ λίγο, δεν θα υπάρξει ποτέ ξανά πρόβλημα κινήτρου.
5. Άρχισε τις σημερινές εκτεταμένες περιόδους άσκησης ερευνώντας τον νου σου για εκείνες τις πικρίες τις οποίες θεωρείς σημαντικές. Μερικές από αυτές θα είναι αρκετά εύκολο να τις βρεις. Έπειτα σκέψου αυτές που σου φαίνονται δευτερεύουσες πικρίες που κρατάς εναντίον εκείνων που συμπαθείς ή ακόμα και αγαπάς. Γρήγορα θα γίνει προφανές ότι δεν υπάρχει κανένας εναντίον του οποίου να μην κρατάς κάποιου είδους πικρία. Αυτό σε έχει αφήσει μόνο σε όλο το σύμπαν, έτσι όπως αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου.
6. Τώρα αποφάσισε να δεις όλους αυτούς τους ανθρώπους ως φίλους. Πες σε όλους, σκεφτόμενος τον κάθε ένα με την σειρά καθώς το λες:

Θέλω να σε δω ως φίλο μου, έτσι ώστε να μπορέσω να θυμηθώ ότι είσαι κομμάτι δικό μου και να μπορέσω να γνωρίσω τον εαυτό μου.

Πέρασε το υπόλοιπο της περιόδου πρακτικής προσπαθώντας να σκεφτείς τον εαυτό σου ως απόλυτα γαλήνιο με όλους και με όλα, ασφαλή μέσα σε ένα κόσμο που σε προστατεύει και σε αγαπά, και που ανταποδίδεις την αγάπη του. Προσπάθησε να νιώσεις να σε περιβάλλει ασφάλεια, να αιωρείται από πάνω σου και να σε κρατά. Προσπάθησε να πιστέψεις ,έστω και για λίγο, ότι τίποτα δεν μπορεί να σε βλάψει με κανένα τρόπο. Στο τέλος της περιόδου άσκησης πες στον εαυτό σου:

Η αγάπη δεν κρατά πικρίες. Όταν αφήσω όλες τις πικρίες μου να φύγουν θα γνωρίζω ότι είμαι απόλυτα ασφαλής.

7. Οι σύντομες περίοδοι πρακτικής θα πρέπει να περιλαμβάνουν μια γρήγορη εφαρμογή της σημερινής ιδέας σε αυτή την μορφή, όποτε προκύψει κάποια σκέψη πικρίας εναντίον οποιουδήποτε, σωματικά παρόντα ή όχι:

Η αγάπη δεν κρατά πικρίες. Ας μην προδίδω τον Εαυτό μου.

Ακόμα, επανάλαβε την ιδέα αρκετές φορές την ώρα με αυτή την μορφή:

Η αγάπη δεν κρατά πικρίες. Θα ήθελα να ξυπνήσω μέσα στον Εαυτό μου αφήνοντας κατά μέρος όλες μου τις πικρίες και ξυπνώντας μέσα σε Αυτόν.

. 

ΜΑΘΗΜΑ 67 Η Αγάπη με δημιούργησε καθ’ ομοίωσή της.

ΜΑΘΗΜΑ 67

Η Αγάπη με δημιούργησε καθ’ ομοίωσή της.

1. Η σημερινή ιδέα είναι μια ολοκληρωμένη και ακριβής δήλωση του τι είσαι. Γι αυτό είσαι το φως του κόσμου. Γι αυτό ο Θεός σε όρισε σωτήρα του κόσμου. Γι αυτό ο Υιός του Θεού αποβλέπει σε σένα για την σωτηρία του. Τον σώζει αυτό που είσαι. Σήμερα θα κάνουμε κάθε προσπάθεια να φτάσουμε σε αυτήν την αλήθεια για σένα, και να συνειδητοποιήσουμε πλήρως, έστω για μια στιγμή, ότι είναι η αλήθεια.
2. Στην μεγαλύτερη περίοδο πρακτικής, θα σκεφτούμε για την πραγματικότητά σου και την εξ ολοκλήρου αναλλοίωτη και αμετάβλητη φύση της. Θα αρχίσουμε επαναλαμβάνοντας αυτή την αλήθεια για σένα, και έπειτα θα περάσουμε μερικά λεπτά προσθέτοντας κάποιες σχετικές σκέψεις, όπως:

Η αγιότητα με δημιούργησε άγιο. Η καλοσύνη με δημιούργησε καλό. Η χρησιμότητα με δημιούργησε χρήσιμο. Η τελειότητα με δημιούργησε τέλειο.

Όποια ιδιότητα βρίσκεται σε συμφωνία με τον Θεό έτσι όπως Αυτός προσδιορίζει τον Εαυτό Του είναι κατάλληλη για χρήση. Σήμερα προσπαθούμε να ακυρώσουμε τον δικό σου ορισμό για τον Θεό και να τον αντικαταστήσουμε με τον δικό Του. Επίσης θα προσπαθήσουμε να δώσουμε έμφαση ότι εσύ είσαι μέρος του δικού Του ορισμού για τον Εαυτό Του.

3. Αφού έχεις κάνει αρκετές τέτοιες σχετικές σκέψεις, προσπάθησε να αφήσεις όλες τις σκέψεις να λιγοστέψουν για ένα σύντομο προπαρασκευαστικό διάλειμμα, και έπειτα προσπάθησε να φτάσεις πέρα από όλες τις εικόνες και προκαταλήψεις για τον εαυτό σου, στην αλήθεια μέσα σου. Αν σε δημιούργησε η αγάπη όμοιο με αυτή, αυτός ο Εαυτός πρέπει να βρίσκεται μέσα σου. Και κάπου μέσα στο νου σου Αυτός βρίσκεται εκεί για να τον βρεις.
4. Μπορεί να βρεις απαραίτητο να επαναλάβεις την σημερινή ιδέα πότε- πότε για να αντικαταστήσεις σκέψεις που σε αποσπούν. Μπορεί ακόμα, να βρεις ότι αυτό δεν είναι αρκετό, και ότι χρειάζεται να συνεχίσεις να προσθέτεις άλλες σκέψεις σχετικές με την αλήθεια για τον εαυτό σου. Όμως, μπορεί και να πετύχεις να προσπεράσεις όλα αυτά, και μέσα από αυτό το διάλειμμα του κενού από σκέψεις, να φτάσεις στην επίγνωση ενός λαμπρού φωτός στο οποίο αναγνωρίζεις τον εαυτό σου έτσι όπως σε δημιούργησε η αγάπη. Να είσαι πεισμένος ότι σήμερα θα κάνεις πολλά για να φέρεις αυτή την επίγνωση πιο κοντά, είτε νιώθεις ότι το έχεις πετύχει είτε όχι.
5.  Σήμερα θα σε βοηθήσει πολύ να εξασκήσεις την σημερινή ιδέα όσο πιο συχνά μπορείς. Χρειάζεσαι να ακούς την αλήθεια για τον εαυτό σου όσο πιο συχνά γίνεται, διότι ο νους σου είναι υπέρ- απασχολημένος με ψευδείς εικόνες για τον εαυτό του. Τέσσερις ή πέντε φορές την ώρα, και ίσως περισσότερο, θα σε ωφελούσε πάρα πολύ να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι η αγάπη σε δημιούργησε όμοιο με αυτή. Άκουσε την αλήθεια για τον εαυτό σου με αυτό.
6.  Προσπάθησε να συνειδητοποιήσεις στις πιο σύντομες περιόδους πρακτικής ότι αυτή δεν είναι η δική σου μικροσκοπική, μοναχική φωνή που σου το λέει αυτό. Αυτή είναι η Φωνή που μιλά από τον Θεό, και σου θυμίζει τον Πατέρα σου και τον Εαυτό σου. Αυτή είναι η Φωνή της αλήθειας, που αντικαθιστά όλα όσα σου λέει το εγώ για τον εαυτό σου, με την απλή αλήθεια για τον Υιό του Θεού. Δημιουργήθηκες από την αγάπη όμοιος με αυτή.

ΜΑΘΗΜΑ 66 .Η ευτυχία μου και η λειτουργία μου είναι ένα.

ΜΑΘΗΜΑ 66

.Η ευτυχία μου και η λειτουργία μου είναι ένα.

1. Σίγουρα θα έχεις παρατηρήσει κάποια έμφαση που δίνεται στα τελευταία μαθήματα στη σχέση ανάμεσα στην εκπλήρωση της λειτουργίας σου και στην επίτευξη της ευτυχίας. Αυτό γίνεται διότι δεν βλέπεις πραγματικά την σχέση. Και όμως υπάρχει κάτι περισσότερο από κάποια σχέση ανάμεσα σε αυτά τα δύο ∙ είναι τα ίδια. Οι μορφές τους είναι διαφορετικές, αλλά το περιεχόμενό τους είναι εξ ολοκλήρου ένα.
2. Το εγώ βρίσκεται σε συνεχή μάχη με τον Άγιο Πνεύμα για το βασικό ερώτημα για το ποια είναι η λειτουργία σου. Το ίδιο μάχεται με το Άγιο Πνεύμα για το τι είναι η ευτυχία σου. Αυτή δεν είναι μια αμφίδρομη μάχη. Το εγώ επιτίθεται και το Άγιο Πνεύμα δεν ανταποκρίνεται. Αυτό γνωρίζει ποια είναι η λειτουργία σου. Γνωρίζει ότι είναι η ευτυχία σου.
3. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να προσπεράσουμε αυτήν την εντελώς ανούσια μάχη και να φτάσουμε στην αλήθεια για την λειτουργία μας. Δεν θα καταπιαστούμε με χωρίς νόημα διαφωνίες ως προς το τι είναι. Δεν θα εμπλακούμε σε προσδιορισμούς  για το τι είναι η ευτυχία και το πώς αποκτιέται. Δεν θα κάνουμε το χατίρι στο εγώ ακούγοντας τις επιθέσεις του προς την αλήθεια. Απλά χαιρόμαστε που μπορούμε να μάθουμε τι είναι η αλήθεια.
4. Η μεγαλύτερη περίοδος πρακτικής σήμερα έχει σκοπό να αποδεχτείς το γεγονός ότι όχι μόνο υπάρχει πραγματική σχέση ανάμεσα στην λειτουργία που σου έδωσε ο Θεός και στην ευτυχία σου, αλλά ότι είναι πραγματικά το ίδιο. Ο Θεός σου δίνει μόνο ευτυχία. Επομένως, η λειτουργία που σου έδωσε Αυτός πρέπει να είναι η ευτυχία, παρόλο που μπορεί να φαίνεται κάτι άλλο. Οι σημερινές ασκήσεις είναι μία προσπάθεια να υπερβούμε τις διαφορές στην μορφή, και ν’ αναγνωρίσουμε  ένα κοινό περιεχόμενο όπου υπάρχει στ’ αλήθεια.
5. Άρχισε τις δεκάλεπτες – δεκαπεντάλεπτες περιόδους άσκησης ανακεφαλαιώνοντας αυτές τις σκέψεις:

Ο Θεός μου δίνει μόνο ευτυχία. Αυτός μου έχει δώσει την λειτουργία μου. Άρα η λειτουργία μου πρέπει να είναι η ευτυχία.

Προσπάθησε να δεις την λογική σε αυτή την ακολουθία, ακόμα κι αν δεν αποδέχεσαι ακόμα το συμπέρασμα. Μόνο αν οι δύο πρώτες σκέψεις είναι λανθασμένες το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι εσφαλμένο. Ας σκεφτούμε, λοιπόν, τα προαναφερθέντα για λίγο, καθώς θα ασκούμαστε.
6. Η πρώτη δήλωση είναι ότι ο Θεός σου δίνει μόνο ευτυχία. Αυτό θα μπορούσε να είναι λανθασμένο, φυσικά, αλλά για να είναι λανθασμένο είναι απαραίτητο να δώσουμε ένα ορισμό στον Θεό ως κάτι που δεν είναι. Η Αγάπη δεν μπορεί να είναι κακό, και ό,τι δεν είναι ευτυχία είναι κακό. Ο Θεός δεν μπορεί να δώσει αυτό που δεν έχει, και δεν γίνεται να έχει αυτό που δεν είναι. Εκτός κι αν ο Θεός σου δίνει μόνο ευτυχία, τότε Αυτός πρέπει να είναι κακός. Και αυτόν τον ορισμό πιστεύεις γι Αυτόν αν δεν δέχεσαι την πρώτη δήλωση.
7. Η δεύτερη δήλωση είναι ότι ο Θεός σου έδωσε την λειτουργία σου. Έχουμε δει ότι υπάρχουν μόνο δύο μέρη  στο νου σου. Το ένα κυβερνάται από το εγώ, και είναι φτιαγμένο από ψευδαισθήσεις. Το άλλο είναι το σπίτι του Αγίου Πνεύματος, εκεί όπου κατοικεί η αλήθεια. Δεν υπάρχουν άλλοι οδηγοί από αυτούς για να επιλέξεις, και δεν υπάρχουν άλλα αποτελέσματα ως απόρροιες της επιλογής σου, από τον φόβο που πάντα γεννά το εγώ, και την αγάπη που το Άγιο Πνεύμα προσφέρει για να τον αντικαταστήσει.
8. Επομένως, η λειτουργία σου πρέπει να ορίζεται από τον Θεό μέσω της Φωνής Του, ή να φτιάχνεται από το εγώ που έφτιαξες εσύ για να Τον αντικαταστήσεις. Ποιο από τα δύο είναι αλήθεια; Εκτός κι αν ο Θεός είναι Αυτός που σου έδωσε την λειτουργία σου, πρέπει να είναι δώρο του εγώ. Όμως, το εγώ έχει πραγματικά δώρα για να δώσει, όντας το ίδιο ψευδαίσθηση και προσφέροντας μόνο ψευδαισθήσεις δώρων; 
9. Αυτό αναλογίσου κατά την μεγαλύτερη περίοδο άσκησης σήμερα. Αναλογίσου, ακόμα, και τις πολλές μορφές που έχει πάρει μέσα στο νου σου η ψευδαίσθηση της λειτουργίας σου, και τους πολλούς τρόπους με τους οποίους προσπάθησες να βρεις την σωτηρία κάτω από την καθοδήγηση του εγώ. Την βρήκες; Ήσουν ευτυχισμένος;. Σου έφεραν γαλήνη; Σήμερα χρειαζόμαστε μεγάλη ειλικρίνεια. Θυμήσου τις εκβάσεις αμερόληπτα, και σκέψου αν ήταν ποτέ λογικό να περιμένεις ευτυχία από οτιδήποτε σου έχει προτείνει ποτέ το εγώ. Και όμως το εγώ είναι η μόνη εναλλακτική στην Φωνή του Αγίου Πνεύματος.

10. Θα ακούς ή την τρέλα ή την αλήθεια. Προσπάθησε να κάνεις αυτή την επιλογή καθώς σκέφτεσαι τα προαναφερθέντα στα οποία βασίζεται το συμπέρασμά μας. Μπορούμε να συνεισφέρουμε σε αυτό το συμπέρασμα μόνο, και σε κανένα άλλο. Γιατί ο Θεός ο ίδιος το μοιράζεται μαζί μας. Η σημερινή ιδέα είναι άλλο ένα γιγάντιο άλμα στην αντίληψη αυτού που είναι ίδιο ως ίδιο, και του διαφορετικού ως διαφορετικό.  Στην μια πλευρά είναι όλες οι ψευδαισθήσεις. Όλη η αλήθεια είναι στην άλλη. Ας προσπαθήσουμε σήμερα να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο η αλήθεια είναι αληθινή.

11. Στις πιο μικρές περιόδους άσκησης, οι οποίες θα βοηθούσαν καλύτερα αν τις αναλάμβανες δύο φορές την ώρα, προτείνεται αυτή η μορφή εφαρμογής:
Η ευτυχία μου και λειτουργία μου είναι ένα, διότι ο Θεός μου έχει δώσει και τις δύο.
Δεν θα σου πάρει περισσότερο από ένα λεπτό, ίσως και λιγότερο, να επαναλαμβάνεις αυτά τα λόγια αργά και τα σκέφτεσαι για λίγο καθώς τα λες.

ΜΑΘΗΜΑ 65 Η μόνη μου λειτουργία είναι αυτή που μου έδωσε ο Θεός.

ΜΑΘΗΜΑ 65

Η μόνη μου λειτουργία είναι αυτή που μου έδωσε ο Θεός.

1. Η σημερινή ιδέα επιβεβαιώνει την αφοσίωσή σου στην σωτηρία. Ακόμα σου υπενθυμίζει ότι δεν έχεις άλλη λειτουργία από αυτή. Και οι δύο αυτές σκέψεις είναι προφανώς απαραίτητες για μια ολοκληρωτική αφοσίωση. Η σωτηρία δεν μπορεί να είναι ο μόνος στόχος την στιγμή που περιθάλπεις άλλους. Η πλήρης αποδοχή της σωτηρίας ως μόνη σου λειτουργία συμπεριλαμβάνει απαραίτητα δύο φάσεις ∙ την αναγνώριση της σωτηρίας ως λειτουργία σου, και την παραίτηση από όλους τους άλλους στόχους που έχεις επινοήσει για τον εαυτό σου.
2. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορείς ν’ αναλάβεις την δικαιωματική σου θέση ανάμεσα στους σωτήρες του κόσμου. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορείς να πεις και να το εννοείς, «Η μόνη μου λειτουργία είναι αυτή που μου έδωσε ο Θεός.» Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορείς να βρεις ειρήνη του νου.
3. Σήμερα, και για κάποιες από τις επόμενες μέρες, αφιέρωσε δέκα ή δεκαπέντε λεπτά για μια πιο ουσιαστική περίοδο πρακτικής, κατά την οποία να προσπαθείς να κατανοήσεις και ν’ αποδεχτείς αυτό που σημαίνει πραγματικά η σημερινή ιδέα. Η σημερινή ιδέα σου προσφέρει την διαφυγή από όλες τις δυσκολίες που αντιλαμβάνεσαι. Τοποθετεί το κλειδί στην πόρτα της ειρήνης, την οποία είχες κλείσει για τον εαυτό σου, με τα ίδια σου τα χέρια. Σου δίνει την απάντηση σε όλες τις αναζητήσεις σου από τότε που άρχισε ο χρόνος.
4. Προσπάθησε, αν είναι δυνατόν, να αναλαμβάνεις τις καθημερινές περιόδους άσκησης περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα. Προσπάθησε, ακόμα, να ορίσεις από πριν αυτή την ώρα, και έπειτα να μείνεις πιστός σε αυτή όσο το δυνατόν περισσότερο. Ο σκοπός αυτού είναι να τακτοποιήσει την ημέρα σου έτσι ώστε να αφιερώνεις χρόνο για τον Θεό, όπως και για όλους τους άλλους ασήμαντους καθημερνούς στόχους που επιδιώκεις. Αυτό είναι μέρος της μακροπρόθεσμης εκπαίδευσης πειθαρχίας που χρειάζεται ο νους σου, έτσι ώστε το Άγιο Πνεύμα να μπορεί να τον χρησιμοποιήσει με συνέπεια για τον σκοπό που μοιράζεται μαζί σου.
5. Για τις μεγαλύτερες περιόδους άσκησης, άρχισε επαναλαμβάνοντας την ιδέα της ημέρας. Έπειτα κλείσε τα μάτια σου, επανάλαβε την ιδέα από μέσα σου για άλλη μια φορά, και παρατήρησε το νου σου προσεκτικά για να πιάσεις όποιες σκέψεις περνούν από αυτόν. Στην αρχή, μην κάνεις καμιά προσπάθεια να συγκεντρωθείς μόνο σε σκέψεις σχετικές με την σημερινή ιδέα. Καλύτερα, προσπάθησε να ξεσκεπάσεις κάθε σκέψη που προσπαθεί να παρεμβληθεί. Παρατήρησε την κάθε μία έτσι όπως έρχεται σε σένα, όσο γίνεται με λιγότερη έγνοια και εμπλοκή, αφήνοντας την κάθε μία να φύγει λέγοντας στον εαυτό σου:

Αυτή η σκέψη αντανακλά ένα στόχο που με εμποδίζει να δεχτώ την μόνη μου λειτουργία.

6. Έπειτα από κάποιο διάστημα, θα είναι πιο δύσκολο να βρεθούν σκέψεις που παρεμβάλλονται. Προσπάθησε, όμως, να συνεχίσεις για ένα λεπτό ακόμα περίπου, προσπαθώντας να πιάσεις μερικές από τις άσκοπες σκέψεις που διέφυγαν από την προσοχή σου προηγουμένως, αλλά μην πιέζεσαι ούτε να κάνεις υπερβολική προσπάθεια γι αυτό. Έπειτα πες στον εαυτό σου:

Πάνω σε αυτό το καθαρό πινάκιο, ας γραφτεί για μένα η αληθινή μου λειτουργία.

Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις αυτά ακριβώς τα λόγια, αλλά προσπάθησε να έχεις την αίσθηση της προθυμίας να αφήσεις να αντικατασταθούν οι ψευδαισθήσεις σου με την αλήθεια.
7. Στο τέλος, επανάλαβε την σημερινή ιδέα άλλη μια φορά, και αφιέρωσε το υπόλοιπο της περιόδου πρακτικής για να προσπαθήσεις να εστιάσεις στην σημασία της για σένα, στην ανακούφιση που θα σου φέρει η αποδοχή της επιλύνοντας όλες τις συγκρούσεις σου μια για πάντα, και στο μέγεθος που πραγματικά θέλεις την σωτηρία σου και όχι τις ανόητες ιδέες σου που ισχυρίζονται το αντίθετο.
8. Στις συντομότερες περιόδους πρακτικής, τις οποίες θα πρέπει να αναλαμβάνεις τουλάχιστον μία φορά κάθε ώρα, χρησιμοποίησε αυτή την μορφή για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας:

Η μοναδική μου λειτουργία είναι αυτή που μου έδωσε ο Θεός. Δεν θέλω καμία άλλη και δεν έχω καμία άλλη εκτός από αυτή.

Μερικές φορές κλείνε τα μάτια σου καθώς ασκείσαι σε αυτό, και μερικές φορές κράτησε τα μάτια σου ανοιχτά και κοίτα γύρω σου. Αυτό που βλέπεις τώρα είναι που θ’ αλλάξει ολοκληρωτικά όταν αποδεχτείς εντελώς την σημερινή ιδέα.

ΜΑΘΗΜΑ 64 Ας μην ξεχνώ την λειτουργία μου.

ΜΑΘΗΜΑ 64

Ας μην ξεχνώ την λειτουργία μου.

1. Η σημερινή ιδέα είναι απλά άλλος ένας τρόπος να πεις «Ας μην παραπλανηθώ από τον πειρασμό.» Ο σκοπός του κόσμου που βλέπεις είναι να συγκαλύψει την λειτουργία σου της συγχώρεσης, και να σου παρέχει μια δικαιολογία για να την ξεχνάς. Είναι ο πειρασμός να εγκαταλείψεις τον Θεό και τον Υιό Του παίρνοντας μια εμφάνιση σώματος. Αυτό βλέπουν τα μάτια του σώματος.
2. Τίποτα από ό,τι φαίνεται πως βλέπουν τα μάτια του σώματος δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο από μια μορφή πειρασμού, εφόσον αυτός ήταν ο σκοπός του ίδιου του σώματος. Ωστόσο, έχουμε μάθει ότι το Άγιο Πνεύμα έχει μία άλλη χρήση για όλες τις ψευδαισθήσεις που έχεις φτιάξει, επομένως Αυτό βλέπει έναν άλλο σκοπό σε αυτές. Για το Άγιο Πνεύμα, ο κόσμος είναι ένα μέρος όπου μαθαίνεις να συγχωρείς τον εαυτό σου γι αυτό που θεωρούσες ως αμαρτίες σου. Κάτω από αυτό το πρίσμα αντίληψης, η σωματική εμφάνιση του πειρασμού γίνεται η πνευματική αναγνώριση της σωτηρίας.
3. Για να ανακεφαλαιώσουμε τα τελευταία μαθήματα, η λειτουργία σου εδώ είναι να είσαι το φως του κόσμου, μια λειτουργία που σου έχει δοθεί από τον Θεό. Μόνο η αλαζονεία του εγώ σε οδηγεί να το αμφισβητείς αυτό, και μόνο ο φόβος του εγώ σε παροτρύνει να θεωρείς τον εαυτό σου ανάξιο του έργου που σου έχει ορίσει ο Θεός ο Ίδιος. Η σωτηρία του κόσμου περιμένει την συγχώρεσή σου, διότι μέσω αυτής ξεφεύγει ο Υιός του Θεού από όλες τις ψευδαισθήσεις, άρα και από κάθε πειρασμό. Ο Υιός του Θεού είσαι εσύ.
4. Μόνο εκπληρώνοντας την λειτουργία που σου έχει δοθεί από τον Θεό θα είσαι ευτυχισμένος. Και αυτό διότι η λειτουργία σου είναι να είσαι χαρούμενος χρησιμοποιώντας τα μέσα με τα οποία η ευτυχία γίνεται αναπόφευκτη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Επομένως, κάθε φορά που επιλέγεις αν θα εκπληρώσεις ή όχι την λειτουργία σου, στην πραγματικότητα επιλέγεις αν θα είσαι χαρούμενος ή όχι.
5.Ας το θυμόμαστε αυτό σήμερα. Ας το υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας το πρωί και πάλι το βράδυ, αλλά και όλη την ημέρα. Προετοιμάσου για όλες τις αποφάσεις που θα πάρεις σήμερα με το να θυμάσαι ότι στην πραγματικότητα είναι όλες πολύ απλές. Η κάθε μία θα σε οδηγεί είτε στην ευτυχία ή στην δυστυχία. Μπορεί μια τόσο απλή απόφαση να είναι τόσο δύσκολη; Ας μην σε εξαπατά η μορφή της απόφασης. Η πολυπλοκότητα της μορφής δεν σημαίνει και πολυπλοκότητα περιεχομένου. Είναι αδύνατον οποιαδήποτε απόφαση πάνω στην γη να έχει περιεχόμενο διαφορετικό από αυτή την απλή επιλογή. Αυτή είναι η μόνη επιλογή που βλέπει το Άγιο Πνεύμα. Άρα είναι και η μόνη επιλογή που υπάρχει.
6. Σήμερα, λοιπόν, ας ασκηθούμε με αυτές τις σκέψεις:
Ας μην ξεχνώ την λειτουργία μου. Ας μην προσπαθώ να αντικαταστήσω την λειτουργία που μου έχει δώσει ο Θεός με μία δική μου. Ας συγχωρώ και ας είμαι χαρούμενος.
Αφιέρωσε τουλάχιστον δέκα με δεκαπέντε λεπτά σήμερα αναλογιζόμενος αυτό με κλειστά τα μάτια. Σχετικές σκέψεις θα έρθουν να σε βοηθήσουν, αν θυμάσαι την ζωτική σημασία που έχει η λειτουργία σου για σένα και για τον κόσμο.
7. Στις συχνές εφαρμογές της σημερινής ιδέας κατά την διάρκεια της ημέρας, αφιέρωσε αρκετά λεπτά για ν’ ανακεφαλαιώσεις αυτές τις σκέψεις, και έπειτα σκέψου γύρω από αυτές μόνο και για τίποτα άλλο. Αυτό θα είναι δύσκολο, ειδικά στην αρχή, εφόσον δεν είσαι ειδήμων στην νοητική πειθαρχία που απαιτείται. Ίσως χρειαστεί να επαναλάβεις «Ας μην ξεχνώ την λειτουργία μου» αρκετά συχνά για να σε βοηθήσει να συγκεντρωθείς.
8. Χρειάζονται δύο μορφές πιο σύντομων περιόδων άσκησης. Κάποιες φορές, κάνε τις ασκήσεις με τα μάτια σου κλειστά, προσπαθώντας να συγκεντρωθείς στις σκέψεις που χρησιμοποιείς. Άλλες φορές, κράτησε τα μάτια σου ανοιχτά ανακεφαλαιώνοντας τις σκέψεις, και έπειτα κοίταξε αργά και μη επιλεκτικά γύρω σου, λέγοντας στον εαυτό σου:

Αυτός είναι ο κόσμος που είναι η λειτουργία μου να σώσω.