Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 243 Σήμερα δεν θα κρίνω τίποτα από ό,τι συμβαίνει.



ΜΑΘΗΜΑ 243

Σήμερα δεν θα κρίνω τίποτα από ό,τι συμβαίνει.

Θα είμαι ειλικρινής με το εαυτό μου σήμερα. Δεν θα θεωρώ ότι ήδη γνωρίζω αυτό που πρέπει να μείνει πέρα από την τωρινή κατανόησή μου. Δεν θα θεωρώ ότι μπορώ να καταλάβω το όλον από κομμάτια της αντίληψής μου, τα οποία είναι το μόνο που μπορώ να δω. Σήμερα αναγνωρίζω ότι έτσι είναι. Κι έτσι απαλλάσσομαι από κρίσεις που δεν μπορώ να κάνω. Έτσι ελευθερώνω τον εαυτό μου και όλα όσα βλέπω, και τα αφήνω να είναι σε ειρήνη έτσι όπως μας δημιούργησε ο Θεός.


Πατέρα, σήμερα αφήνω την δημιουργία να είναι ο εαυτός της. Τιμώ όλα της τα μέρη, στα οποία συμπεριλαμβάνομαι κι εγώ. Είμαστε ένα διότι το κάθε μέρος περιέχει την μνήμη Σου, και η αλήθεια πρέπει να λάμψει σε όλους μας σαν ένα.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

«Αυτό που Υπάρχει..κι εσύ» (Loving What Is)* Byron Katie


«Αυτό που Υπάρχει..κι εσύ» (Loving What Is)* Byron Katie

Αυτό στο οποίο αναφέρεται η Byron Katie είναι η Ολοκληρωτική Μη-Προσκόλληση.
Μπορώ να σε ακούσω να ρωτάς: τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ας προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε με τον παρακάτω τρόπο.
Φαντάσου τον εαυτό σου να κάθεται σε κάποιο παγκάκι στο πάρκο και να γίνονται διάφορα γύρω σου μπροστά στα μάτια σου.
Παιδιά παίζουν μπάλα, άλλοι τρέχουν, άλλοι παίζουν ποδόσφαιρο. Σκυλιά τρέχουν ολόγυρα και επίσης παρατηρείς μερικούς «ύποπτους» ανθρώπους να παραμονεύουν. Καθώς παρακολουθείς αυτές τις εικόνες κάτι συμβαίνει Μεταφυσικά μέσα σου, δεν το γνωρίζεις μέχρις ότου να είναι πλέον πολύ αργά και καταλήγεις να είσαι το θύμα σ’ αυτό το πάρκο. Την στιγμή που αρχίζεις να παρατηρείς τις εικόνες που βλέπεις κάτι συμβαίνει αυτόματα: η ψευδής σου εικόνα αρχίζει να προσκολλάει σκέψεις στην κάθε εικόνα που βλέπει. Ίσως να προσκολλάς κάποιες σκέψεις στα παιδιά που παίζουν· είναι η ψευδής σου εικόνα που κρίνει τι φοράνε, ίσως να μην είναι ντυμένα πολύ καλά, και έτσι η ψευδής εικόνα προσκολλάει σκέψεις στους γονείς. Ίσως βλέπεις κάποια κοπέλα ή κάποιο νεαρό να τρέχουν χωρίς την κατάλληλη ενδυμασία· παρακολούθησε την ψευδή εικόνα καθώς προσκολλάει σκέψεις (τις οποίες πιστεύεις ότι είναι κρίσεις) σ’ αυτήν την εικόνα. Ίσως βλέπεις κάποιον ύποπτο χαρακτήρα να παραμονεύει στους θάμνους και τώρα παρακολούθησε καθώς η ψευδής εικόνα προσκολλάει σκέψεις και σ’ αυτήν την εικόνα.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τη στιγμή που θα δεις οποιαδήποτε εικόνα και δεν έχεις το νου σου, η ψευδής εικόνα θα κλέψει αυτήν την εικόνα από εσένα και θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται αυτήν την εικόνα με τον διχασμένο νου του εγώ του σωστού και του λάθους του καλού και του κακού. Και πιο συγκεκριμένα: θα κοιτάς κάθε εικόνα στο πάρκο και θα προσκολλάς σκέψεις στην κάθε εικόνα που θα προέρχονται από το σύστημα σκέψης του εγώ.
Υπάρχει μια παραβολή που είπε κάποτε ο Ιησούς πολύ σχετική με όσα λέμε, είπε: «να επαγρυπνάς για τον κλέφτη τη νύχτα».
Ο κλέφτης τη νύχτα είναι η ψευδής εικόνα που κλέβει κάθε εικόνα που βλέπεις και δίνει αυτές τις εικόνες στον εγωϊκό διχασμένο νου· τώρα θα αντιλαμβάνεσαι όλα όσα βλέπεις, την κάθε εικόνα, μέσα από τον φακό της ψευδούς εικόνας και του συστήματος σκέψης του εγώ.
Τη στιγμή που η ψευδής εικόνα κλέβει τις εικόνες που βλέπεις, την έχεις πατήσει, επειδή θα έχεις παραδώσει όλη σου τη δύναμη στο εγώ. Θα το καταλάβεις αυτό κάνοντας το.
Τώρα από τις εικόνες που βλέπεις θα δεις ότι επιλέγεις (η ψευδής σου εικόνα) κάποιους χαρακτήρες να πάνε στο καλό δωμάτιο και κάποιους να πάνε στο κακό δωμάτιο. Τα παιδιά που παίζουν θα πάνε στο καλό δωμάτιο και οι «ύποπτοι» χαρακτήρες που τους βλέπεις να παραμονεύουν στους θάμνους θα πάνε στο «κακό» δωμάτιο.
Θα νομίζεις ότι «εσύ» είσαι στην πραγματικότητα που το κάνεις αυτό, ενώ στο μεταξύ η ψευδής εικόνα που γίνεται εσύ κάνει όλες αυτές τις σκέψεις για σένα, και ποτέ δεν μπορείς να δεις την «αλλαγή».
Αυτή η μεταστροφή στην ψευδή εικόνα μπορεί να γίνει στο ανοιγόκλημα του ματιού χωρίς εσύ στην Προσωπικότητα σου να καταλαβαίνεις ότι έγινε η μεταστροφή. Την στιγμή που βλέπεις μια καινούργια εικόνα η ψευδής σου εικόνα την κλέβει με μια κρίση όπως: ω! αυτό είναι πραγματικά «καλό» ή ω! αυτό είναι πραγματικά «κακό».
Από την στιγμή που θα αποδεχτείς μια κρίση για την εικόνα που βλέπεις θα αρχίζεις να σκέφτεσαι και να κρίνεις με την ψευδή εικόνα και το σύστημα σκέψης του εγώ.
Ας δούμε ένα άλλο παράδειγμα: ίσως πρόκειται να οργανώσεις ένα πάρτι ή να κάνεις κάποια ξεχωριστή συγκέντρωση στο σπίτι σου. Παρακολούθησε τώρα πως η ψευδής εικόνα αρχίζει να προσκολλάει σκέψεις σ’ αυτό το συμβάν και πως όλες αυτές οι σκέψεις έχουν σαν σκοπό να σε αγχώσουν. Παραδείγματος χάριν, «θέλεις όλοι να περάσουν καλά», ή «ελπίζεις να μην πιούν πάρα πολύ» κ.λ.π κ.λ.π.
Πριν καλά-καλά το καταλάβεις θα έχεις τόσο άγχος επειδή η ψευδής εικόνα θα έχει προσκολλήσει πάρα πολλές σκέψεις σ’ αυτό το συμβάν. Όσο πιο πολλές προσκολλήσεις έχεις τόσο πιο πολύ θα χάνεις τη γαλή- νη σου. Θυμήσου τι έγραψα στο τελευταίο μου βιβλίο, «Ξύπνα». Όλες οι προσκολλήσεις έχουν σαν σκοπό να σου αφαιρέσουν τη γαλήνη. Και αυτό είναι το πραγματικό παιχνίδι της ψευδούς εικόνας, στόχος της είναι να σου αφαιρέσει τη γαλήνη επειδή όταν είσαι σε κατάσταση άγχους η ψευδής εικόνα και το σύστημα σκέψης του εγώ τρέφονται από την ενέργεια σου.
Και ένα τελευταίο παράδειγμα: ίσως δεις ένα καημένο σκυλί που έχει πεθάνει σχεδόν από τη πείνα. Δες τώρα την ψευδή εικόνα να προβάλλει μίσος και επίθεση σε όλους εκείνους που θεωρεί υπεύθυνους, που ίσως να είναι και οι ιδιοκτήτες αυτού του σκύλου. Ίσως δεις κάποιο παιδί που δεν το φροντίζουν όπως θα έπρεπε. Δες τώρα την ψευδή εικόνα πως προβάλλει πάνω στους γονείς αυτού του παιδιού.
Η ψευδής εικόνα πάντα ψάχνει μια εικόνα που θα ταιριάζει στο στόχο της. Υπάρχει μια πρόταση στα Μαθήματα όπου ο Ιησούς μιλάει γι αυτό. Tο εγώ στέλνει πεινασμένα σκυλιά φόβου για να αναζητήσουν τα θύματα τους. Τα πεινασμένα σκυλιά είναι οι ψευδείς εικόνες που έχουμε κάνει για τους εαυτούς μας. Αυτά τα «πεινασμένα σκυλιά», οι ψευδείς μας εικόνες βγαίνουν να αναζητήσουν την αμαρτία, την ενοχή, τον φόβο, τον πόνο και τα βάσανα. Γιατί; Επειδή αυτά τα συναισθήματα δίνουν ζωή στην ψευδή εικόνα και στο σύστημα σκέψης του εγώ.
Ας πάμε όμως πιο βαθιά στη Μη-Προσκόλληση και ας δούμε έναν άλλο τρόπο για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο. Ο Μπαγκαβάν Σρι Ραμάνα Μαχάρσι μας έδειξε σε βάθος πως να φτάσουμε την Ολοκληρωτική Μη-Προσκόλληση. Όταν ο Ραμάνα ήταν γύρω στα 12 συνήθιζε να διαλογίζεται για μέρες χωρίς να διακόπτει το διαλογισμό του και το έκανε αυτό μέσα στην απόλυτη σιωπή έξω από τις πύλες του Ναού. Μετά από κάποιες εβδομάδες τα αγόρια στον δρόμο άρχισαν να πετάνε πέτρες στο νεαρό γκουρού. Οι καλόγεροι του ναού έμειναν έκθαμβοι σ’ αυτό που αντίκρυζαν· το νεαρό αγόρι δεν έκανε την παραμικρή κίνηση στις πέτρες που του πετούσαν. Δεν αντέδρασε καθόλου. Ο Ραμάνα έκανε εφαρμογή της Μη-Προσκόλλησης, δεν προσκόλλησε καθόλου σκέψεις σωστού ή λάθους, καλού ή κακού στα αγόρια που τον λιθοβολούσαν.
Όμως δεν έφτανε αυτό. Ο Ραμάνα μπήκε ακόμη πιο βαθιά στη Μη-Προσκόλληση. Οι μοναχοί βλέποντας τι συνέβαινε, τον έβαλαν μέσα στο Ναό και του παραχώρησαν μια κρύπτη βαθιά κάτω από τον κυρίως Ναό. Ο Ραμάνα πέρασε μήνες διαλογιζόμενος μέσα σε απόλυτη σιωπή σε ένα καινούργιο περιβάλλον χωρίς να τρώει σχεδόν καθόλου. H κρύπτη όντας αχρησιμοποίητη για πολύ καιρό ήταν μια φωλιά γεμάτη από τρωκτικά. Οι αρουραίοι και τα τρωκτικά τριγυρίζανε τον Ραμάνα και κυριολεκτικά του τρώγανε την σάρκα καθώς διαλογιζότανε. Μπροστά σ’ αυτό που συνέβαινε ο Ραμάνα δεν κουνιότανε καθόλου, δεν έκανε το παραμικρό μορφασμό και δεν προσκόλλησε σκέψεις σωστού ή λάθους , καλού ή κακού. Οι ουλές έμειναν στα πόδια και στον βουβώνα του για το υπόλοιπο της ζωής του.
Δεν μας ζητείται να φτάσουμε στα άκρα· αυτό ήταν το σενάριο του Ραμάνα για την δική του αφύπνιση. Έκανε την μετακίνηση από το Επίπεδο-1 κατευθείαν στο Επίπεδο-3 και η αφύπνιση του ήταν έτσι προδιαγεγραμμένη. Το μόνο που μας ζητείται είναι να πάρουμε το Επίπεδο-2 σαν την καινούργια διαδρομή αφύπνισης στο Επίπεδο-3.
Κάτι τελευταίο που θα ήθελα να πω όσον αφορά το Ραμάνα, είναι ότι είχε χρησιμοποιήσει την Ολοκληρωτική Συγχώρεση για να αντιμετωπίσει το πονοσώμα που αναδύθηκε όταν οι αρουραίοι του έτρωγαν την σάρκα. Ο Ραμάνα προφανώς μπήκε βαθιά μέσα στο πονοσώμα, έγινε ένα μ’ αυτό και μετά το χρησιμοποίησε για να διαλύσει την πίστη του στο διαχωρισμό φέρνοντας το στην αλήθεια που βρισκότανε στο νου του.
H επίτευξη της Μη-Προσκόλλησης είναι μια διαδικασία.
Υπάρχουν 3 Βήματα.
1ο Βήμα. Πρέπει να αρχίσεις να συνειδητοποιείς την στιγμή που προσκολλάς σκέψεις στις εικόνες που βλέπεις. Κάνε μια βόλτα στο πάρκο και εξασκήσου, ή ακόμη όταν είσαι στη στάση του λεωφορείου, στο σιδηροδρομικό σταθμό, στο αεροδρόμιο ή στο ταξί. Μπορείς να εξασκηθείς σχεδόν παντού.
2ο Βήμα. Σημείωσε τις σκέψεις που προσκολλάς. Είναι από την Περσόνα ή από την Σκιά; Οι σκέψεις που προσκολλάς θα σου δείξουν σε ποια ψευδή εικόνα βρίσκεσαι.
3ο Βήμα. Μετά πρέπει να πιάσεις την ψευδή εικόνα τη στιγμή που αναδύεται στην επίγνωση σου και να παρατηρήσεις πως προσκολλάει σκέψεις στις εικόνες που βλέπεις.
Αυτό εννοεί ο Έκχαρτ Τόλε όταν λέει να είσαι η γάτα που παρακολουθεί την ποντικότρυπα. Αν μπορέσεις να συλλάβεις την ψευδή εικόνα που αναδύεται τότε πολύ σύντομα δεν θα βρίσκει πουθενά να κρυφτεί. Και όταν φτάσεις αυτό το σημείο, Έχεις κερδίσει. Το παιχνίδι τελείωσε! Το εγώ έχει χάσει!
Νάμαστε!
Michael Murray.
Μετάφραση: Κέλλυ Παλαντζίδου
*Αυτή είναι η επίσημη μετάφραση του τίτλου του βιβλίου της Byron Katie στα Ελληνικά· εγώ θα πρότεινα τη μετάφραση: «Να αγαπάς αυτό που Υπάρχει»

ΜΑΘΗΜΑ 242 Αυτή η μέρα είναι του Θεού. Είναι το δώρο μου προς Αυτόν.



ΜΑΘΗΜΑ 242

Αυτή η μέρα είναι του Θεού. Είναι το δώρο μου προς Αυτόν.

Δεν θα ζήσω την ζωή μου μόνος μου σήμερα. Δεν καταλαβαίνω τον κόσμο, άρα το να προσπαθώ να ζήσω την ζωή μου μόνος δεν μπορεί να είναι παρά ανοησία. Αλλά υπάρχει Ένας ο Οποίος γνωρίζει ποιο είναι το καλύτερο για μένα. Και Αυτός χαίρεται να μην κάνει για μένα άλλες επιλογές εκτός από αυτές που με οδηγούν στον Θεό. Δίνω αυτή την μέρα σε Αυτόν, διότι δεν  θα ήθελα να καθυστερήσω την επιστροφή μου στο σπίτι μου, και Αυτός είναι που γνωρίζει τον δρόμο για τον Θεό.


Έτσι δίνουμε την σημερινή μέρα σε Σένα. Ερχόμαστε με απόλυτα ανοιχτό νου. Δεν ζητούμε τίποτα που μπορεί να νομίζουμε ότι θέλουμε. Δώσε μας αυτό που Εσύ θα ήθελες να λάβουμε. Γνωρίζεις όλες τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας. Και θα μας δώσεις όλα όσα χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν να βρούμε τον δρόμο προς τα Σένα.

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 241 Αυτή την άγια στιγμή έρχεται η σωτηρία.


ΜΑΘΗΜΑ 241

Αυτή την άγια στιγμή έρχεται η σωτηρία.

Πόση χαρά έχουμε σήμερα! Είναι μια ώρα ξεχωριστού εορτασμού. Γιατί η σημερινή μέρα φέρει την στιγμή της απελευθέρωσης στον σκοτεινιασμένο κόσμο. Η μέρα ήρθε που οι λύπες φεύγουν και ο πόνος τελειώνει. Η δόξα της σωτηρίας ανατέλλει σήμερα σε ένα κόσμο απελευθερωμένο. Αυτή είναι μια ώρα ελπίδας για αμέτρητα εκατομμύρια ανθρώπων. Θα ενώνονται μαζί σου καθώς τους συγχωρείς όλους. Διότι εγώ συγχωρούμαι από εσένα σήμερα.


 Έχουμε συγχωρέσει ο ένας τον άλλο τώρα, και επιτέλους έχουμε έρθει σε Σένα πάλι. Πατέρα, ο Υιός Σου, που ποτέ δεν έφυγε, επιστρέφει στον Ουρανό και στο σπίτι του. Πόσο χαρούμενοι είμαστε που η σωφροσύνη μας επανορθώνεται, και που θυμόμαστε ότι όλοι είμαστε ένα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ;



ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ;




1. Ο κόσμος είναι μια εσφαλμένη αντίληψη. Είναι γεννημένος από το σφάλμα, και δεν έχει αφήσει την πηγή του. Θα παραμείνει για όσο εσύ συνεχίζεις να ασπάζεσαι την σκέψη που τoν γέννησε. Όταν η σκέψη του διαχωρισμού έχει αλλάξει σε σκέψη αληθινής συγχώρεσης, τότε ο κόσμος θα γίνει ορατός μέσα σε ένα πολύ διαφορετικό φως ∙ κάποιο που οδηγεί στην αλήθεια, όπου όλος ο κόσμος εξαφανίζεται και όλα του τα σφάλματα εξαλείφονται. Τώρα η πηγή του έχει φύγει, οπότε φεύγουν και οι επιδράσεις του. 

2. Ο κόσμος φτιάχτηκε σαν μια επίθεση εναντίον του Θεού. Συμβολίζει τον φόβο. Και τι άλλο είναι ο φόβος εκτός από απουσία αγάπης; Επομένως ο κόσμος ήταν προορισμένος να είναι ένας τόπος όπου ο Θεός δεν θα μπορούσε να εισέλθει, και όπου ο Υιός Του θα μπορούσε να είναι χωριστά από Αυτόν. Εδώ γεννήθηκε η αντίληψη, διότι η γνώση δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοιες παρανοϊκές σκέψεις. Αλλά τα μάτια εξαπατούν, και τα αυτιά ακούν λανθασμένα. Τώρα τα σφάλματα γίνονται πολύ πιθανά, διότι η βεβαιότητα έχει φύγει. 

3. Στην θέση της έχουν γεννηθεί οι μηχανισμοί της ψευδαίσθησης. Και τώρα πηγαίνουν να βρουν αυτό που τους έχει δοθεί να αναζητούν. Σκοπεύουν να εκπληρώσουν τον σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκε να αποδείξει ο κόσμος και να τον πραγματοποιήσουν. Μέσα στις ψευδαισθήσεις του βλέπουν μόνο μία γερή βάση όπου υπάρχει η αλήθεια, διατηρημένη μακριά από τα ψέματα. Ωστόσο, όλα όσα αναφέρουν δεν είναι παρά ψευδαίσθηση που παραμένει μακριά από την αλήθεια. 

4. Η όραση αν και φτιάχτηκε για να σε οδηγήσει μακριά από την αλήθεια, μπορεί να αποκτήσει νέα κατεύθυνση. Οι ήχοι μπορούν να γίνουν το κάλεσμα για τον Θεό, και όλη η αντίληψη μπορεί να πάρει ένα νέο σκοπό από Αυτόν που ο Θεός όρισε ως Σωτήρα στον κόσμο. Ακολούθησε το φως Του, και δες τον κόσμο έτσι όπως τον βλέπει Αυτός. Άκου μόνο την Φωνή Του σε όλα όσα σου λέει. Και άφησε Αυτόν να σου δίνει την ειρήνη και την βεβαιότητα που έχεις πετάξει μακριά σου, αλλά ο Ουρανός έχει διατηρήσει μέσα σε Αυτόν για σένα. 

5. Ας μην επαναπαυτούμε ικανοποιημένοι μέχρις ότου όλος ο κόσμος να ενωθεί με την αλλαγμένη αντίληψή μας. Ας μην ικανοποιηθούμε έως ότου η συγχώρεση να ολοκληρωθεί.
 Και ας μην επιχειρήσουμε να αλλάξουμε την λειτουργία μας. Πρέπει να σώσουμε τον κόσμο. Διότι εμείς που τον φτιάξαμε πρέπει να τον δούμε μέσα από τα μάτια του Χριστού, έτσι ώστε αυτό που φτιάχτηκε για να πεθάνει να μπορεί να επανορθωθεί στην αιώνια ζωή.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 240 Ο φόβος δεν δικαιολογείται σε καμία μορφή.


ΜΑΘΗΜΑ 240

Ο φόβος δεν δικαιολογείται σε καμία μορφή.

Ο φόβος είναι αυταπάτη. Επιμαρτυρεί ότι βλέπεις τον εαυτό σου έτσι όπως ποτέ δεν γίνεται να είναι, άρα βλέπεις ένα κόσμο που είναι αδύνατον να υπάρχει. Ούτε ένα πράγμα σε αυτό τον κόσμο δεν είναι αληθινό. Δεν έχει σημασία η μορφή με την οποία μπορεί να εμφανίζεται. Απλά φέρει μαρτυρίες των ψευδαισθήσεων που έχεις για τον εαυτό σου. Σήμερα ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Είμαστε οι Υιοί του Θεού. δεν υπάρχει φόβος μέσα μας, γιατί ο κάθε ένας από εμάς είναι μέρος της Ίδιας της Αγάπης.


Πόσο ανόητοι είναι οι φόβοι μας! Θα άφηνες Εσύ ποτέ τον Υιό Σου να υποφέρει; Δώσε μας πίστη σήμερα να αναγνωρίσουμε τον Υιό Σου, και να τον απελευθερώσουμε. Ας τον συγχωρήσουμε στο Όνομά Σου, ώστε να μπορέσουμε να καταλάβουμε την αγιότητά μας, και να νιώσουμε την αγάπη γι αυτόν που είναι και Δικός Σου.

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ139


 MICHAEL MURRAY

Η αβεβαιότητα για το τι πρέπει να είσαι, είναι αυτο-εξαπάτηση σε τέτοιο τεράστιο βαθμό, που το μέγεθός της με δυσκολία μπορεί να συλληφθεί. Δεν υπάρχει σύγκρουση που να μην περιέχει την απλή, μία ερώτηση, «Τι είμαι;» . Ποιος όμως θα έκανε αυτή την ερώτηση, εάν όχι Αυτός που έχει αρνηθεί ν’ αναγνωρίσει τον εαυτό του;

Η Εξιλέωση θεραπεύει την παράξενη ιδέα ότι είναι δυνατό ν’ αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου και να είσαι αβέβαιος για τι πραγματικά είσαι. Γιατί εδώ φτάνουμε στην απόφαση να δεχτούμε τους εαυτούς μας όπως ο Θεός μας δημιούργησε. Και τι είναι η επιλογή πέρα από αβεβαιότητα για το ποιοι είμαστε; Δεν υπάρχει αμφιβολία που να μην έχει την ρίζα της εδώ. Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου. Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.


ΜΑΘΗΜΑ 139
Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου.

(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.1. Εδώ είναι το τέλος της επιλογής.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Γιατί εδώ φτάνουμε στην απόφαση να δεχτούμε τους εαυτούς μας όπως ο Θεός μας δημιούργησε.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Και τι είναι η επιλογή πέρα από αβεβαιότητα για το ποιοι είμαστε;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Δεν υπάρχει αμφιβολία που να μην έχει την ρίζα της εδώ.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

5Δεν υπάρχει ερώτηση που να μην την καθρεφτίζει.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

6Δεν υπάρχει σύγκρουση που να μην περιέχει την απλή, μία ερώτηση, «Τι είμαι;»
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.2. Ποιος όμως θα έκανε αυτή την ερώτηση, εάν όχι Αυτός που έχει αρνηθεί ν’ αναγνωρίσει τον εαυτό του;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Μόνο η άρνηση ν’ αποδεχτείς τον εαυτό σου θα έκανε αυτήν την ερώτηση αληθοφανή.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Το μόνο πράγμα που με βεβαιότητα μπορεί να είναι γνωστό σε κάθε ζωντανό πλάσμα είναι το τι είναι.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Από αυτή την μία οπτική βεβαιότητας, κοιτά τα άλλα πλάσματα βέβαιο για τον εαυτό του.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.3. Η αβεβαιότητα για το τι πρέπει να είσαι, είναι αυτο-εξαπάτηση σε τέτοιο τεράστιο βαθμό, που το μέγεθός της με δυσκολία μπορεί να συλληφθεί.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Το να είσαι ζωντανός και να μην γνωρίζεις τον εαυτό σου σημαίνει ότι πιστεύεις ότι στην πραγματικότητα είσαι νεκρός.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Γιατί τι είναι η ζωή εάν όχι το να είσαι ο εαυτός σου, και τι είναι αληθινό εάν όχι εσύ;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Ποιος αμφιβάλλει;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

5Για τι πράγμα αμφιβάλλει;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

6Ποιον ρωτάει;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

7Ποιος μπορεί να του απαντήσει;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.4. Αυτός απλώς δηλώνει ότι δεν είναι ο εαυτός του και άρα, όντας κάτι άλλο, υποβάλλει ερωτήσεις σε αυτό το κάτι άλλο.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Εντούτοις, δεν θα μπορούσε να είναι ζωντανός καθόλου, παρά μόνο εάν γνώριζε την απάντηση.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Εάν ρωτά κάνοντας πως δεν ξέρει, απλώς δείχνει ότι δεν θέλει να είναι αυτό που είναι.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Το έχει αποδεχτεί γιατί αυτός ζει. το έχει κατακρίνει και έχει αρνηθεί την αξία του και έχει αποφασίσει ότι δεν γνωρίζει την μόνη βεβαιότητα με την οποία ζει.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.5. Έτσι γίνεται αβέβαιος για την ζωή του, επειδή έχει αρνηθεί αυτό που είναι.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Γι’ αυτήν την άρνηση χρειάζεσαι την Εξιλέωση.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Η άρνησή σου δεν έχει αλλάξει καθόλου αυτό που είσαι.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Αλλά έχεις διαχωρίσει τον νου σου σε αυτόν που γνωρίζει και σε αυτόν που δεν γνωρίζει την αλήθεια.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

5Είσαι ο εαυτός σου.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

6Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία γι’ αυτό.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

7Και όμως εσύ αμφιβάλλεις.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

8Εντούτοις δεν ρωτάς ποιο μέρος του εαυτού σου μπορεί πραγματικά ν’ αμφισβητεί τον εαυτό σου.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

9Δεν μπορεί πραγματικά να είναι μέρος του εαυτού σου που θέτει αυτό το ερώτημα.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

10Γιατί αυτό προϋποθέτει κάποιον που γνωρίζει την απάντηση.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

11Εάν ήταν μέρος δικό σου, τότε η βεβαιότητα θα ήταν αδύνατη.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.6. Η Εξιλέωση θεραπεύει την παράξενη ιδέα ότι είναι δυνατό ν’ αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου και να είσαι αβέβαιος για τι πραγματικά είσαι.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Αυτό είναι το βάθος της τρέλας.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Κι όμως αυτή είναι η παγκόσμια ερώτηση του κόσμου.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Τι άλλο σημαίνει αυτό εκτός από το ότι ο κόσμος έχει τρελαθεί;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

5Γιατί να συμμερίζεσαι την τρέλα του με την λυπηρή πεποίθηση ότι αυτό που είναι εδώ παγκόσμιο είναι αλήθεια;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.7. Τίποτα από αυτά που πιστεύει ο κόσμος δεν είναι αλήθεια.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Ο κόσμος είναι ένας χώρος με σκοπό να είναι το σπίτι όπου, εκείνοι που ισχυρίζονται ότι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους, μπορούν να έρθουν ν’ αναρωτηθούν τι είναι τελικά.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Και θα έρθουν ξανά μέχρι να γίνει δεκτή η ώρα της Εξιλέωσης και να μάθουν ότι είναι αδύνατο ν’ αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου και να μην έχεις επίγνωση του τι είσαι.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.8. Μόνο αποδοχή μπορεί να ζητηθεί από σένα, γιατί το τι είσαι είναι βέβαιο.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Έχει αποφασιστεί για πάντα από τον ιερό Νου του Θεού και τον δικό σου.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Είναι τόσο πολύ πέρα από κάθε αμφιβολία και ερώτημα, που το να ρωτάς τι μπορεί να είσαι αποτελεί πλήρη απόδειξη ότι πιστεύεις την αντίφαση πως δεν γνωρίζεις αυτό που είναι αδύνατο να μην γνωρίζεις.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Είναι άραγε αυτό ένα ερώτημα ή μια δήλωση η οποία αρνείται τον εαυτό της με δήλωση;
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

5Ας μην αφήσουμε τώρα τους ιερούς μας νόες ν’ απασχοληθούν με ανούσιους στοχασμούς σαν αυτόν.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.9. Έχουμε μια αποστολή εδώ.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Δεν ήρθαμε για να ενισχύσουμε την τρέλα, στην οποία κάποτε πιστεύαμε.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Ας μην ξεχνάμε τον στόχο που αποδεχτήκαμε.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Δεν ήρθαμε μόνο για να κερδίσουμε την ευτυχία μας.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

5Το τι δεχόμαστε για το τι είμαστε δηλώνει το τι πρέπει να είναι όλοι, μαζί με μας.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

6Μην απογοητεύσεις τους αδελφούς σου γιατί θ’ απογοητεύσεις τον εαυτό σου.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

7Κοίτα τους με αγάπη, ώστε να μπορέσουν να γνωρίσουν ότι είναι μέρη σου και εσύ δικό τους.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.10. Αυτό διδάσκει η Εξιλέωση και καταδείχνει ότι η Ενιαιότητα του Υιού του Θεού είναι άτρωτη από την πεποίθησή του ότι δεν γνωρίζει τι είναι.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Σήμερα αποδέξου την Εξιλέωση, όχι για ν’ αλλάξεις την πραγματικότητα, αλλά για ν’ αποδεχθείς την αλήθεια για τον εαυτό σου και να προχωρήσεις στον δρόμο σου αγαλλιάζοντας μέσα στην ατελείωτη Αγάπη του Θεού.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Μόνο αυτό μας ζητείται να κάνουμε.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Μόνο αυτό θα κάνουμε σήμερα.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.11. Θ’ αφιερώσουμε πέντε λεπτά το πρωί και το βράδυ για να συγκεντρώσουμε το νου μας στη σημερινή μας αποστολή.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Ξεκινάμε μ’ αυτή την ανακεφαλαίωση για το τι είναι η αποστολή μας:
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου, γιατί παραμένω όπως ο Θεός με δημιούργησε.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Δεν έχουμε χάσει την γνώση που ο Θεός μας έδωσε όταν μας δημιούργησε όμοιους Του.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

5Μπορούμε να την θυμηθούμε για κάθε έναν, επειδή στην δημιουργία όλοι οι νόες είναι ένας.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

6Και στη μνήμη μας υπάρχει η ενθύμηση του πόσο αγαπημένοι μας είναι οι αδελφοί μας στ’ αλήθεια, πόσο κάθε νους είναι μέρος μας, πόσο πιστοί ήταν πραγματικά σε μας και πόσο η αγάπη του Πατέρα μας τους εμπεριέχει όλους.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Παρ.12. Με ευχαριστίες προς όλη την δημιουργία, στο Όνομα του Δημιουργού της και της Ενιαιότητάς του με όλες τις όψεις της δημιουργίας, επαναλαμβάνουμε την αφοσίωσή μας στον σκοπό μας σήμερα, κάθε ώρα, καθώς αφήνουμε παράμερα όλες τις σκέψεις που θα μας αποσπούσαν από τον ιερό μας στόχο.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

2Για αρκετά λεπτά άσε να καθαρίσει ο νους σου απ’ όλες τις ανόητες περιπλοκότητες, που ο κόσμος θα εξύφαινε γύρω από τον ιερό Υιό του Θεού.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

3Και γνώρισε την εύθραυστη φύση των αλυσίδων που φαίνονται να κρατούν την γνώση του εαυτού σου χωριστά από την επίγνωσή σου, καθώς λες:
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

4Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου, γιατί παραμένω όπως ο Θεός με δημιούργησε.
(Σήμερα, θα δεχτώ ότι είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)


Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 138



MICHAEL MURRAY

Να θυμάσαι ότι νομίζεις πώς είσαι αντιμέτωπος με χιλιάδες αποφάσεις, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο μια απόφαση να πάρεις. Ακόμα και αυτό φαίνεται να είναι μια απόφαση. Και όταν αυτή η μία ληφθεί, θ’ αντιληφθείς ότι δεν ήταν καθόλου μια απόφαση. Από όλες τις επιλογές που έχεις προσπαθήσει να κάνεις, αυτή είναι η απλούστερη, η πιο κατηγορηματική και πρωτότυπη απ’ όλες τις άλλες, αυτή που διευθετεί όλες τις αποφάσεις.

Ακόμα κι αν αποφάσιζες για όλες τις υπόλοιπες, αυτή μένει άλυτη. Όταν όμως λύσεις αυτήν, οι άλλες επίσης λύνονται μαζί της, γιατί όλες οι αποφάσεις απλώς κρύβουν αυτήν την μία πίσω από διαφορετικές μορφές. Εδώ είναι η τελική και η μόνη απόφαση, στην οποία η αλήθεια γίνεται δεκτή ή απορρίπτεται. Ο Παράδεισος είναι η απόφαση που πρέπει να πάρω. Σήμερα, επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.

ΜΑΘΗΜΑ 138
Ο Παράδεισος είναι η απόφαση που πρέπει να πάρω.

(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.1. Μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο ο Παράδεισος είναι μια επιλογή, γιατί εδώ πιστεύουμε ότι υπάρχουν εναλλακτικές ανάμεσα στις οποίες μπορούμε να επιλέξουμε.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Πιστεύουμε ότι όλα τα πράγματα έχουν ένα αντίθετο και επιλέγουμε αυτό που θέλουμε.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Εάν ο Παράδεισος υπάρχει, θα πρέπει να υπάρχει και η κόλαση, γιατί η αντίθεση είναι ο τρόπος που φτιάχνουμε όσα αντιλαμβανόμαστε και όσα νομίζουμε ότι είναι πραγματικά.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.2. Η δημιουργία δεν γνωρίζει κανένα αντίθετο.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Εδώ όμως η αντίθεση είναι μέρος του «πραγματικού».
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Αυτή η περίεργη αντίληψη της αλήθειας κάνει την επιλογή του Παράδεισου να φαίνεται ότι είναι ίδια με την επιλογή απεμπόλησης της κόλασης.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Δεν είναι πραγματικά έτσι.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Όμως, αυτό που είναι αληθές μέσα στη δημιουργία του Θεού δεν μπορεί να εισέλθει εδώ μέχρι να καθρεφτιστεί μ’ έναν τρόπο που ο κόσμος να μπορεί να το κατανοήσει.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

6Η αλήθεια δεν μπορεί να έρθει εκεί όπου θα την αντιλαμβάνονταν μόνο με φόβο.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

7Αυτό θα ήταν σφάλμα επειδή η αλήθεια δεν μπορεί να κομιστεί στις ψευδαισθήσεις.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

8Η αντίθεση κάνει την αλήθεια μη-καλοδεχούμενη και έτσι δεν μπορεί να έρθει.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.3. Η επιλογή είναι η προφανής απόδραση απ’ αυτά που φαίνονται ως αντίθετα.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Η απόφαση επιτρέπει σ’ έναν από τους συγκρουόμενους στόχους να γίνει το επίκεντρο της προσπάθειας και της επένδυσης του χρόνου.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Χωρίς απόφαση, ο χρόνος απλώς αναλώνεται και η προσπάθεια εξανεμίζεται.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Ξοδεύεται με αντάλλαγμα το τίποτα και ο χρόνος περνά χωρίς αποτελέσματα.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Δεν υπάρχει καμιά αίσθηση κέρδους, γιατί τίποτα δεν επιτυγχάνεται. τίποτα δεν μαθαίνεται.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.4. Να θυμάσαι ότι νομίζεις πώς είσαι αντιμέτωπος με χιλιάδες αποφάσεις, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο μια απόφαση να πάρεις.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Ακόμα και αυτό φαίνεται να είναι μια απόφαση.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Μην προκαλείς σύγχυση στον εαυτό σου με όλες τις αμφιβολίες που μυριάδες αποφάσεις θα παράγουν.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Παίρνεις μόνο μία απόφαση.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Και όταν αυτή η μία ληφθεί, θ’ αντιληφθείς ότι δεν ήταν καθόλου μια απόφαση.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

6Γιατί η αλήθεια είναι αλήθεια και τίποτα άλλο δεν είναι αλήθεια.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

7Δεν υπάρχει αντίθετο για να διαλέξεις μεταξύ τους.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

8Δεν υπάρχει αντίκρουση στην αλήθεια.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.5. Η επιλογή εξαρτάται από την μάθηση.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Η αλήθεια δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο μάθησης, μπορεί μόνο ν’ αναγνωριστεί.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Στην αναγνώριση έγκειται η αποδοχή της και όταν γίνεται αποδεκτή, γίνεται γνωστή.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Όμως η γνώση είναι πέρα από τους στόχους που επιδιώκουμε να διδάξουμε μέσα στο πλαίσιο αυτού του Μαθήματος.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Οι δικοί μας διδακτικοί στόχοι προς επίτευξη αφορούν το πώς μέσω της μάθησης θα τους φτάσεις, ποιοι είναι και τι σου προσφέρουν.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

6Οι αποφάσεις είναι το αποτέλεσμα της μάθησής σου, επειδή εξαρτώνται από το τι δέχτηκες ως αλήθεια για το ποιος είσαι και ποιες είναι οι ανάγκες σου.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.6. Σ’ αυτόν τον παρανοϊκά περίπλοκο κόσμο, ο Παράδεισος φαίνεται να παίρνει την μορφή επιλογής, παρά να είναι αυτό που είναι.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Από όλες τις επιλογές που έχεις προσπαθήσει να κάνεις, αυτή είναι η απλούστερη, η πιο κατηγορηματική και πρωτότυπη απ’ όλες τις άλλες, αυτή που διευθετεί όλες τις αποφάσεις.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Ακόμα κι αν αποφάσιζες για όλες τις υπόλοιπες, αυτή μένει άλυτη.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Όταν όμως λύσεις αυτήν, οι άλλες επίσης λύνονται μαζί της, γιατί όλες οι αποφάσεις απλώς κρύβουν αυτήν την μία πίσω από διαφορετικές μορφές.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Εδώ είναι η τελική και η μόνη απόφαση, στην οποία η αλήθεια γίνεται δεκτή ή απορρίπτεται.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.7. Οπότε σήμερα ξεκινάμε συλλογιζόμενοι την επιλογή, για την οποία φτιάχτηκε ο χρόνος, προκειμένου να μας βοηθήσει να την κάνουμε.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Αυτός είναι ο ιερός του σκοπός, που τώρα έχει μεταμορφωθεί από την πρόθεση που του έδωσες και έχει γίνει ένα μέσο για να καταδειχθεί ότι η κόλαση είναι αληθινή, η ελπίδα αλλάζει σε απελπισία και η ζωή η ίδια πρέπει στο τέλος να ηττηθεί από τον θάνατο.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Μόνο, στον θάνατο λύνονται τα αντίθετα, επειδή η λήξη της αντίθεσης είναι ο θάνατος.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Και έτσι η σωτηρία πρέπει να θεωρηθεί ως θάνατος, γιατί η ζωή θεωρείται αντίθεση.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Η λύση της σύγκρουσης είναι επίσης και η λήξη της ζωής.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.8. Αυτές οι τρελές πεποιθήσεις μπορεί ασυνείδητα ν’ αποκτήσουν μεγάλη ένταση και να βυθίσουν τον νου σε τρόμο και τόσο έντονη αγωνία, που δεν θ’ απεμπολήσει τις ιδέες του για προστασία του.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Πρέπει να σωθεί από την σωτηρία, απειλείται από την ασφάλεια και να είναι μαγικά οπλισμένος ενάντια στην αλήθεια.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς επίγνωση, για να διατηρηθούν ασφαλείς και ανέπαφες, πέρα από ερωτήματα, αιτιολόγηση και αμφιβολία.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.9. Ο Παράδεισος επιλέγεται συνειδητά.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Η επιλογή δεν μπορεί να γίνει μέχρι να γίνουν οι εναλλακτικές αντιληπτές επακριβώς και κατανοητές.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Όλα όσα είναι καλυμμένα με σκιές πρέπει να γίνουν κατανοητά, να κριθούν ξανά, αυτήν τη φορά με την βοήθεια του Παράδεισου.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Και όλα τα λάθη στις κρίσεις που έχει κάνει ο νους μέχρι τότε, είναι ανοικτά προς διόρθωση, καθώς η αλήθεια τα αφήνει στην άκρη ως αναίτια.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Τώρα αυτά είναι χωρίς αποτελέσματα.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

6Δεν μπορούν να κρυφτούν, γιατί το τίποτα τους αναγνωρίζεται.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.10. Η συνειδητή επιλογή του Παράδεισου είναι τόσο βέβαιη, όσο και η λήξη του φόβου της κόλασης, όταν αυτός βγει από την προστατευτική ασπίδα της μη-επίγνωσης και έρθει στο φως.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Ποιος μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στο έκδηλα ορατό και το μη-αναγνωρίσιμο;
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Από την άλλη, ποιος μπορεί να μην καταφέρει να πάρει απόφαση ανάμεσα σε εναλλακτικές όταν μόνο η μία φαίνεται άξια λόγου, ενώ η άλλη τελείως ανάξια, μια φανταστική πηγή ενοχής και πόνου;
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Ποιος διστάζει να πάρει μια τέτοια απόφαση;
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Σήμερα θα διστάσουμε να επιλέξουμε;
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.11. Κάνουμε την επιλογή για τον Παράδεισο καθώς ξυπνάμε και διαθέτουμε πέντε λεπτά για να βεβαιωθούμε ότι πήραμε την μια απόφαση που είναι νοητικά υγιής.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Αναγνωρίζουμε ότι κάνουμε μια συνειδητή επιλογή ανάμεσα σ’ αυτό που υπάρχει και σ’ αυτό που δεν έχει τίποτα παρά μια φαινομενικότητα αλήθειας.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Η ψευδο-ύπαρξή του, όταν κομιστεί σ’ αυτό που είναι πραγματικό, φαίνεται ότι είναι σαθρή και διάφανη στο φως.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Τώρα δεν προκαλεί κανένα τρόμο γιατί αυτό που φαινόταν τεράστιο, εκδικητικό, άσπλαχνο με μίσος, χρειάζεται αδιαφάνεια για να δοθεί φόβος εκεί.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Τώρα αναγνωρίζεται σαν ένα ανόητο, συνηθισμένο λάθος.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Παρ.12. Πριν κλείσουμε τα μάτια μας για ύπνο σήμερα, επιβεβαιώνουμε πάλι την επιλογή που κάναμε κάθε ώρα μέχρι τότε.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

2Τώρα διαθέτουμε τα τελευταία πέντε λεπτά της ημέρας μας στην απόφαση με την οποία ξυπνήσαμε.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

3Με την πάροδο κάθε ώρας, δηλώναμε την επιλογή μας ξανά και αφιερώσαμε μια σύντομη περίοδο ησυχίας για να διατηρήσουμε την νοητική μας υγεία.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

4Τελικά, κλείνουμε την ημέρα μ’ αυτό, αναγνωρίζοντας ότι επιλέξαμε μόνο αυτό που θέλαμε:
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

5Ο Παράδεισος είναι η απόφαση που πρέπει να πάρω.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

6Την παίρνω τώρα, και δεν θ’ αλλάξω άποψη, γιατί είναι το μόνο πράγμα που θέλω.
(Σήμερα επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)


Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 137


MICHAEL MURRAY,

Τώρα συνευρισκόμαστε για να κάνουμε καλά όλα όσα ήταν άρρωστα και να προσφέρουμε ευλογία εκεί όπου υπήρχε επίθεση. Δεν θ’ αφήσουμε να ξεχαστεί αυτή η λειτουργία κάθε ώρα της ημέρας, ενθυμούμενοι τον σκοπό μας με αυτή τη σκέψη: Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος. Και θα ευλογήσω τους αδελφούς μου, γιατί θεραπεύομαι μαζί τους, όπως κι εκείνοι θεραπεύονται μαζί μου.

Η σημερινή ιδέα παραμένει η κεντρική σκέψη στην οποία επαφίεται η σωτηρία. Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.

ΜΑΘΗΜΑ 137
Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος.

(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.1. Η σημερινή ιδέα παραμένει η κεντρική σκέψη στην οποία επαφίεται η σωτηρία.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Γιατί η θεραπεία είναι αντίθετη με όλες τις ιδέες του κόσμου που σχετίζονται με την αρρώστια και με διαχωρισμένες καταστάσεις.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Η αρρώστια είναι ένα αποτράβηγμα από τους άλλους και ένας αποκλεισμός της ενότητας.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Γίνεται μια πόρτα που κλείνει έναν αποκομμένο εαυτό και τον κρατά απομονωμένο και μόνο.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.2. Η αρρώστια είναι απομόνωση.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Γιατί φαίνεται να διαχωρίζει έναν εαυτό απ’ όλους τους άλλους, να τον κάνει να υποφέρει από κάτι που οι άλλοι δεν αισθάνονται.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Δίνει στο σώμα την τελική εξουσία να κάνει τον αποκλεισμό πραγματικό, και να κρατήσει τον νου μέσα σε μοναχική φυλακή, διχασμένο και κομματιασμένο από έναν συμπαγή τοίχο αρρωστημένης σάρκας, τον οποίο δεν μπορεί να υπερβεί.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.3. Ο κόσμος υπακούει στους κανόνες τους οποίους υπηρετεί η αρρώστια, ενώ η θεραπεία λειτουργεί αυτόνομα απ’ αυτούς.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Είναι αδύνατον κάποιος να θεραπευτεί μόνος.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Στην αρρώστια το άτομο πρέπει να είναι ξέχωρο και διαχωρισμένο.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Όμως η θεραπεία είναι η απόφασή του να γίνει και πάλι ένα και να δεχτεί τον Εαυτό του με όλα τα μέρη Του άθικτα και ακέραια.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

5Στην αρρώστια, αυτός ο Εαυτός φαίνεται να είναι διαμελισμένος και χωρίς την ενότητα που Του δίνει ζωή.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

6Η θεραπεία επιτυγχάνεται όταν το άτομο συνειδητοποιεί ότι το σώμα δεν έχει καμιά δύναμη να επιτεθεί στην συμπαντική Ενιαιότητα του Υιού του Θεού.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.4. Η αρρώστια θ’ αποδείκνυε ότι τα ψέματα πρέπει να είναι η αλήθεια.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Όμως, η θεραπεία δείχνει ότι η αλήθεια είναι αλήθεια.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Ο διαχωρισμός που επιβάλλει η αρρώστια δεν έχει συμβεί ποτέ αληθινά.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Το να θεραπευτείς σημαίνει να δεχτείς απλώς αυτό που πάντα ήταν η απλή αλήθεια, και που θα παραμείνει πάντα ακριβώς όπως είναι πάντα.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

5Όμως τα μάτια που έχουν συνηθίσει σε   ψευδαισθήσεις πρέπει να δουν ότι αυτό το οποίο κοιτούν είναι ψέμα.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

6Οπότε, η θεραπεία, την οποία η αλήθεια δεν χρειάζεται ποτέ, πρέπει να δείξει ότι η αρρώστια δεν είναι πραγματική.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.5. Η θεραπεία λοιπόν μπορεί να ονομαστεί αντι-όνειρο, γιατί στο όνομα της αλήθειας ακυρώνει το όνειρο της αρρώστιας, αλλά όχι την αλήθεια την ίδια.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Όπως η συγχώρεση παραβλέπει όλες τις αμαρτίες, που δεν έγιναν ποτέ, έτσι η θεραπεία απομακρύνει τις ψευδαισθήσεις που δεν έχουν συμβεί.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Όπως ο πραγματικός κόσμος θ’ αναστηθεί και θα πάρει την θέση αυτού που δεν υπήρξε ποτέ απολύτως, έτσι η θεραπεία απλώς αποκαθιστά τις φαντασιακές καταστάσεις και τις λανθασμένες ιδέες που τα όνειρα πλάθουν σαν εικόνες της αλήθειας.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.6. Όμως, μην σκεφτείς ότι δεν σου αξίζει η θεραπεία για την λειτουργία σου εδώ.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Γιατί ο αντι-Χριστός γίνεται πιο δυνατός από τον Χριστό για όσους ονειρεύονται ότι ο κόσμος είναι πραγματικός.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Το σώμα φαίνεται πολύ πιο συμπαγές και πιο σταθερό από τον νου.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Και η αγάπη γίνεται ένα όνειρο, ενώ ο φόβος παραμένει η μόνη πραγματικότητα που μπορεί να γίνει ορατή, να δικαιολογηθεί και να κατανοηθεί πλήρως.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.7. Όπως η συγχώρεση φέρνει στο φως όλες τις αμαρτίες και ο πραγματικός κόσμος παίρνει την θέση εκείνου που έχεις φτιάξει, έτσι και η θεραπεία πρέπει ν’ αντικαταστήσει τις φαντασιώσεις της αρρώστιας, τις οποίες αποθέτεις μπροστά στην απλή αλήθεια.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Όταν δεις την αρρώστια να εξαφανίζεται αντικρούοντας όλους τους νόμους που λένε ότι πρέπει να είναι αληθινή, τότε οι ερωτήσεις έχουν απαντηθεί.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Και οι νόμοι δεν γίνεται πλέον να τιμώνται, ούτε να υπακούονται.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.8. Η θεραπεία είναι ελευθερία.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Γιατί δείχνει ότι τα όνειρα δεν επικρατούν έναντι της αλήθειας.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Η θεραπεία μοιράζεται.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Μ’ αυτό το γνώρισμα, η θεραπεία αποδεικνύει ότι άλλοι νόμοι, διαφορετικοί από εκείνους που υποστηρίζουν το αναπόφευκτο της αρρώστιας, είναι πιο ισχυροί από τα αρρωστημένα αντίθετά τους.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

5Η θεραπεία είναι σθένος.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

6Γιατί με το απαλό της χέρι γίνεται υπέρβαση της ασθένειας και οι νόες που είχαν απομονωθεί μέσα σ’ ένα σώμα είναι πλέον ελεύθεροι να συνενωθούν με άλλους νόες, και να είναι παντοτινά ισχυροί.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.9. Η θεραπεία, η συγχώρεση και η χαρούμενη ανταλλαγή όλου του κόσμου της λύπης μ’ έναν κόσμο απροσπέλαστο στη στενοχώρια, είναι τα μέσα με τα οποία το Άγιο Πνεύμα σε παροτρύνει να Τον ακολουθήσεις.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Τα ήπια μαθήματά Του διδάσκουν πόσο εύκολα μπορεί η σωτηρία να είναι δική σου. πόσο λίγη εξάσκηση χρειάζεται να κάνεις για να επιτρέψεις στους νόμους Του ν’ αντικαταστήσουν εκείνους που εσύ έφτιαξες για να κρατήσεις τον εαυτό σου φυλακισμένο στο θάνατο.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Η ζωή Του γίνεται δική σου, καθώς προεκτείνεις την μικρή βοήθεια που Αυτός ζητά για να σ’ ελευθερώσει απ’ όλα όσα σου προκάλεσαν πόνο.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.10. Καθώς αφήνεις τον εαυτό σου να θεραπευτεί, βλέπεις όλους γύρω σου ή εκείνους που έρχονται στο νου σου ή εκείνους που άγγιξες ή εκείνους που φαίνεται να μην έχουν επαφή μαζί σου, θεραπευμένους μαζί με σένα.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Ίσως δεν τους αναγνωρίσεις όλους, ίσως δεν συνειδητοποιήσεις πόσο μεγάλη είναι η προσφορά σου στον κόσμο, όταν αφήσεις την θεραπεία να έρθει σε σένα.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Όμως, ποτέ δεν θεραπεύεσαι μόνος.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Και χιλιάδες επί χιλιάδων θα λάβουν το δώρο που εσύ παίρνεις, όταν θεραπεύεσαι.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.11. Εκείνοι που θεραπεύονται γίνονται εργαλεία θεραπείας.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Ούτε μεσολαβεί χρόνος ανάμεσα στην στιγμή όπου εκείνοι θεραπεύονται και σ’ όλη την χάρη της θεραπείας που τους δίνεται για να δώσουν.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Ό,τι είναι αντίθετο στον Θεό δεν υπάρχει, και όποιος δεν δέχεται το αντίθετο μέσα στον νου του γίνεται ένα καταφύγιο όπου οι αποκαμωμένοι μπορούν ν’ απαγκιάσουν.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Γιατί εδώ δίνεται η αλήθεια και όλες οι ψευδαισθήσεις έρχονται στην αλήθεια.
 (Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.12. Δεν θα πρόσφερες καταφύγιο στην Βούληση του Θεού;
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Εσύ απλώς καλείς τον Εαυτό σου να νιώσει σαν στο σπίτι του.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Μπορεί ν’ αρνηθεί αυτή την πρόσκληση;
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Ζήτησε να συμβεί το αναπόφευκτο και δεν θ’ αποτύχεις ποτέ.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

5Η άλλη επιλογή είναι να ζητήσεις να είναι, αυτό που δεν μπορεί να είναι, και αυτό δεν μπορεί να πετύχει.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

6Σήμερα ζητάμε ν’ απασχολήσει τον νου μας μόνο η αλήθεια, οι σκέψεις της θεραπείας να κινηθούν πέρα από το ήδη θεραπευμένο σ’ αυτό που ακόμα χρήζει θεραπείας, με επίγνωση ότι αμφότερα θα συμβούν ως ένα.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.13. Θα θυμηθούμε ανά ώρα ότι η λειτουργία μας είναι ν’ αφήσουμε τον νου μας να θεραπευτεί, ώστε να μπορέσουμε να μεταφέρουμε θεραπεία στον κόσμο, ανταλλάσσοντας την κατάρα με ευλογία, τον πόνο με χαρά, τον διαχωρισμό με την ειρήνη του Θεού.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Δεν αξίζει να δώσεις ένα λεπτό της ώρας για να λάβεις ένα δώρο σαν αυτό;
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Δεν είναι αυτός ο λίγος χρόνος μια μικρή δαπάνη για το δώρο που εμπεριέχει τα πάντα;
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.14. Πάντως, πρέπει να είμαστε έτοιμοι για ένα τέτοιο δώρο.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Και έτσι θ’ αρχίσουμε την ημέρα μας με αυτό και θα διαθέσουμε πέντε λεπτά σ’ αυτές τις σκέψεις με τις οποίες θα κλείσουμε επίσης και το βράδυ:
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Και θα μοιραστώ την θεραπεία μου με τον κόσμο, ώστε η αρρώστια να εκδιωχθεί από τον νου του Υιού του Θεού, ο Οποίος είναι ο μόνος Εαυτός μου.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.15. Άσε τη θεραπεία να συμβεί σε σένα σήμερα.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

2Και καθώς αναπαύεσαι ήσυχα, να είσαι έτοιμος να δίνεις όπως λαμβάνεις, να κρατάς μόνο αυτό που δίνεις και να λαμβάνεις τον Λόγο του Θεού για να παίρνει την θέση όλων των ανόητων ιδεών που φαντασιώθηκαν ποτέ.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

3Τώρα συνευρισκόμαστε για να κάνουμε καλά όλα όσα ήταν άρρωστα και να προσφέρουμε ευλογία εκεί όπου υπήρχε επίθεση.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

4Δεν θ’ αφήσουμε να ξεχαστεί αυτή η λειτουργία κάθε ώρα της ημέρας, ενθυμούμενοι τον σκοπό μας με αυτή τη σκέψη:
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

5Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος.
(Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)

6Και θα ευλογήσω τους αδελφούς μου, γιατί θεραπεύομαι μαζί τους, όπως κι εκείνοι θεραπεύονται μαζί μου.
 (Στην Ενιαιότητα, όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος.)