Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Κάποιοι λένε ότι αυτός ο κόσμος είναι μια ψευδαίσθηση. Τι ακριβώς είναι η ψευδαίσθηση;





Κάποιοι λένε ότι αυτός ο κόσμος είναι μια ψευδαίσθηση.
Τι ακριβώς είναι η ψευδαίσθηση;
Οι μεγαλύτερες κομπίνες, φάρσες και ψευδαισθήσεις είναι πάντα και οι πιο απλές και οι πιο προφανείς. Είναι σαν τον παπατζή που βλέπεις στη γωνία του δρόμου με ένα μικρό τραπέζι να κάνει το κόλπο των 3 καρτών. Ο παπατζής προσπαθεί να ξεγελάσει όλα αυτά τα κορόιδα που περνάνε ψάχνοντας για εύκολο χρήμα.
Το κόλπο είναι να μπορέσεις να βρεις τον παπά. Σου δείχνει την κάρτα και μετά πρέπει να ακολουθήσεις τα χέρια του παπατζή και να μην χάσεις την κάρτα καθώς την εναλλάσσει ανάμεσα σε δυο άλλες κάρτες. Όταν σταματήσει, πρέπει να επιλέξεις τον παπά και όταν το κάνεις είσαι σίγουρος ότι έχεις επιλέξει σωστά αλλά κάθε φορά κάνεις λάθος.
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι σε ξεγελάει κάτω από τη μύτη σου. Πως; Δεν ξέρεις πως αλλά κάθε φορά ενώ είσαι τόσο σίγουρος ότι επιλέγεις σωστά, χάνεις.
Είναι όπως και με το εγώ που δεν ξεγελάει μόνο εσένα αλλά και όλους τους άλλους. Το εγώ έπεισε ολόκληρο τον κόσμο ότι όχι μόνο είμαστε διαχωρισμένοι ο ένας από τον άλλο, αλλά ότι στην πραγματικότητα είμαστε διαχωρισμένοι και από τον Θεό και μερικοί φθάνουν ακόμη και στο σημείο να λένε ότι ο Θεός είναι νεκρός.
Πως έγινε αυτή η φάρσα; Πως τα κατάφερε ο παπατζής, το εγώ; Πως εξαπάτησε το εγώ ολόκληρο τον κόσμο; Ας ρίξουμε φως στην ιστορία.
Ολόκληρο το σύστημα σκέψης του εγώ είναι κτισμένο πάνω σε τρεις βασικούς πυλώνες, που είναι οι τρεις σκέψεις της αμαρτίας, της ενοχής &του φόβου. Όπως ακριβώς και ο παπατζής με το κόλπο των 3 καρτών, το εγώ χρησιμοποιεί αυτούς τους 3 πυλώνες (σκέψεις) σαν τις 3 κάρτες του.
Και να πως το εγώ παίζει αυτές τις 3 κάρτες εναντίον σου και χάνεις κάθε φορά…
Η ιστορία του εγώ.
Η ιστορία του εγώ λέει ότι είσαι διαχωρισμένος (αμαρτωλός) στο παρόν, ότι είσαι ένοχος στο παρελθόν και φοβάσαι το μέλλον. Αυτό ο κόσμος το ονομάζει γραμμικό χρόνο και είναι αυτές οι τρεις σκέψεις που φτιάχνουν το σύστημα σκέψης του εγώ όπως αυτό είναι σήμερα. Το εγώ λέει ότι αμαρτήσαμε έναντι του Θεού και αυτή η αμαρτία είναι ο λόγος που είμαστε διαχωρισμένοι. Το εγώ μας λέει ότι αυτό συνέβη στο παρελθόν και έτσι τώρα έχουμε ένα ένοχο παρελθόν. Κατόπιν μας λέει ότι ο Θεός θα μας τιμωρήσει με την κόλαση στις μέρες που πρόκειται να έρθουν και έτσι τώρα φοβόμαστε το μέλλον. Αυτή είναι η ιστορία του εγώ και όλοι την έχουμε πατήσει παντελώς μ’ αυτήν.
Όμως βλέπετε τη φάρσα; Βλέπετε το κόλπο που το εγώ κάνει σ’ αυτή την ιστορία που όλοι την πιστεύουν;
Ας κάνουμε μια παράκαμψη προς τα πίσω και ας δούμε και πάλι την ιστορία του εγώ. Το εγώ μας λέει ότι είμαστε αμαρτωλοί στο παρόν που σημαίνει ότι είμαστε διαχωρισμένοι στη παρούσα στιγμή. Αλλά αυτή η δήλωση απλά δεν είναι αλήθεια, απέχει μακράν από αυτήν, και να πως μπορείς να το αποδείξεις.
Αν μπορέσεις να βρεθείς ολοκληρωτικά στη παρούσα στιγμή, θα νοιώσεις και θα βιώσεις αυτό που θα σε πείσει πέρα από κάθε λέξη ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός αυτή ακριβώς τη στιγμή. Και αν δεν υπάρχει διαχωρισμός ακριβώς τώρα, τότε δεν μπορεί να υπάρχει ενοχή στο παρελθόν. Και αν δεν υπάρχει ενοχή στο παρελθόν τότε δεν μπορεί να υπάρχει φόβος στο μέλλον.
Ολόκληρη η ιστορία του εγώ καταρρέει τη στιγμή που ανακαλύπτεις την μπλόφα του και γίνεσαι παρών. Ο Θεός είναι στη παρούσα στιγμή. Ο Χριστός είναι στη παρούσα στιγμή. Ο Ανώτερος σου Εαυτός είναι στη Παρούσα στιγμή. Ο Πνευματικός σου Αληθινός Εαυτός του Επιπέδου-2 είναι παρών.
Είσαι μόνο εσύ στη ψευδή εικόνα που δεν μπορείς να είσαι παρών επειδή δεν υπάρχει ψευδής εαυτός στη παρούσα στιγμή. Γι’ αυτό μερικοί άνθρωποι έχουν πρόβλημα με το διαλογισμό, επειδή η ψευδής εικόνα μισεί το διαλογισμό, γιατί την πάει σε ένα πολύ επικίνδυνο μέρος γι’ αυτήν που είναι η παρούσα στιγμή.
Αυτή η αυταπάτη είναι και ο λόγος που αυτό το σχέδιο λειτουργεί για το εγώ. Οι άνθρωποι όντως πιστεύουν ότι ζουν στη παρούσα στιγμή ακριβώς τώρα αλλά δεν ζουν. Όλοι ζουν στο παρελθόν και όλα όσα βλέπουν είναι παρελθόν. Ακόμη και το μέλλον που βλέπουν να έρχεται ακόμη και αυτό βρίσκεται στο παρελθόν.
Βιβλίο Εργασιών, Μάθημα 7.
1. Αυτή η ιδέα είναι ιδιαίτερα δύσκολο αρχικά να γίνει πιστευτή. 2Εντούτοις, είναι η αιτία όλων των προηγούμενων.
3Είναι ο λόγος που τίποτα απ’ όσα βλέπεις δεν σημαίνει τίποτα.
4Είναι ο λόγος που έχεις δώσει σε όλα όσα βλέπεις τη σημασία που έχουν για σένα.
5Είναι ο λόγος που δεν καταλαβαίνεις τίποτα απ’ όσα βλέπεις.
6Είναι ο λόγος που οι σκέψεις σου δεν σημαίνουν τίποτα και γιατί είναι σαν τα πράγματα που βλέπεις.
7Είναι ο λόγος του γιατί δεν ταράζεσαι ποτέ για τον λόγο που εσύ νομίζεις.
8Είναι ο λόγος του γιατί ταράζεσαι επειδή βλέπεις κάτι που δεν υπάρχει εκεί.
2. Οι παλιές ιδέες για τον χρόνο είναι πολύ δύσκολο ν’ αλλάξουν, επειδή όλα όσα πιστεύεις έχουν την ρίζα τους στον χρόνο και εξαρτώνται από το να μην μάθεις αυτές τις νέες ιδέες γι’ αυτά. 2Όμως, ακριβώς γι’ αυτό, χρειάζεσαι νέες ιδέες για τον χρόνο. 3Αυτή η πρώτη ιδέα για τον χρόνο δεν είναι πραγματικά τόσο παράξενη, όσο μπορεί αρχικά να φανεί.
3. Κοίταξε ένα φλυτζάνι, για παράδειγμα. 2Βλέπεις ένα φλυτζάνι, ή απλώς ξαναβλέπεις τις παλιές σου εμπειρίες του να πιάνεις ένα φλυτζάνι, να διψάς, να πίνεις από ένα φλυτζάνι, να νιώθεις το χείλος του φλυτζανιού πάνω στα χείλη σου, να τρως πρωϊνό, κ.ο.κ. 3Ακόμα και οι αισθητικές σου αντιδράσεις για το φλυτζάνι, δεν οφείλονται στις παλιές σου εμπειρίες; 4Πώς αλλιώς θα ήξερες, εάν αυτό το είδος φλυτζανιού θα σπάσει εάν το ρίξεις κάτω; 5Τι γνωρίζεις γι’ αυτό το φλυτζάνι πέρα απ’ όσα έμαθες στο παρελθόν; 6Δεν θα είχες ιδέα για το τι είναι αυτό το φλυτζάνι, εάν δεν το είχες μάθει στο παρελθόν. 7Άρα, πραγματικά το βλέπεις;
4. Κοίτα γύρω σου. Αυτό ισχύει εξίσου για οτιδήποτε βλέπεις. 3Αναγνώρισέ το αυτό εφαρμόζοντας την σημερινή ιδέα αδιακρίτως σε οτιδήποτε βλέπεις. 4Για παράδειγμα:
5Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το μολύβι.
6Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το παπούτσι.
7Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το χέρι.
8Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το σώμα.
9Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το πρόσωπο.
Η μεγαλύτερη εξαπάτηση που έχει καταφέρει το εγώ είναι να σε κάνει να πιστέψεις ότι αυτή τη στιγμή, ακριβώς εδώ, ακριβώς τώρα είσαι διαχωρισμένος από το Θεό.
Αυτή είναι και η μεγαλύτερη εξαπάτηση του κόσμου από την αρχή του χρόνου. Από αυτή τη μια ψευδαίσθηση ξεπήδησαν αναρίθμητες άλλες και θυμήσου αυτό που μας λένε τα Μαθήματα, οι ψευδαισθήσεις φτιάχνουν ψευδαισθήσεις, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πραγματικές.
Και να και μια άλλη μεγάλη ψευδαίσθηση που εξαιτίας της αντιμετωπίζεις πολλές άλλες φρικτές ψευδαισθήσεις κάθε μέρα. Η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση σ’ αυτόν τον κόσμο είναι ο «Χρόνος», επειδή στο Επίπεδο-1 στο σύστημα σκέψης του εγώ, δεν υπάρχει «Παρούσα Στιγμή». Αυτή είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση από όλες σ’ αυτόν τον κόσμο. Οι περισσότεροι άνθρωποι σ’ αυτόν τον κόσμο πιστεύουν ότι βιώνουν την παρούσα στιγμή κάθε στιγμή αλλά στην πραγματικότητα ζουν στο παρελθόν όπως μας λέει το Μάθημα 7 από το Βιβλίο Εργασιών. Αυτό δεν είναι μόνο ψευδαίσθηση αλλά είναι και παραισθητικό. Όπως έχουμε ήδη πει, ο χρόνος σ’ αυτό τον κόσμο βασίζεται σε τρεις ιδέες ..αμαρτία, ενοχή και φόβο. Ο χρόνος σ’ αυτό τον κόσμο βασίζεται στο να είμαστε αμαρτωλοί στο παρόν, ένοχοι στο παρελθόν και φοβισμένοι για το μέλλον.
Αυτό είναι λάθος, δεν είναι αλήθεια και μπορείς να το αποδείξεις με το να γίνεις παρών αυτή τη στιγμή ακριβώς εδώ και ακριβώς τώρα όπως συζητήσαμε παραπάνω. Αλλά είναι ευκολότερο να το λέμε παρά να το κάνουμε επειδή για να βιώσεις την Παρούσα Στιγμή χρειάζεται να βιώσεις το Επίπεδο-3. Και αυτό για τους περισσότερους ανθρώπους είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα. Γι’ αυτό τα 5 Επίπεδα της Genesis μας βοηθάν τόσο πολύ να ακυρώσουμε αυτή τη μια ψευδαίσθηση.
Για να ακυρώσεις αυτή τη μια ψευδαίσθηση που θα ακυρώσει όλες τις ψευδαισθήσεις χρειάζεται να αλλάξεις την αντίληψη σου. Στα Επίπεδα-1 και -2 η αντίληψη είναι το παν επειδή είναι το μόνο που υπάρχει σ’ αυτά τα δύο επίπεδα.
Υπάρχει μια πρόταση στα Μαθήματα που έχει χρησιμοποιηθεί εκτός κειμένου περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη και λέει: «Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο που βλέπεις.» Όταν ακούω τους ανθρώπους να εξηγούν αυτή την πρόταση, την ερμηνεύουν σαν ο Θεός να μην έχει καμία σχέση μ’ αυτόν τον κόσμο. Τη σημασία αυτής της πρότασης μπορείς να την ανακαλύψεις όταν την ερμηνεύσεις σύμφωνα με τη Μεταφυσική. Και ερμηνεύεται ως εξής: ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο που «αντιλαμβάνεσαι».
Αυτό που βλέπεις είναι αυτό που αντιλαμβάνεσαι. Το να βλέπεις και να αντιλαμβάνεσαι είναι το ίδιο, που σημαίνει ότι έχει να κάνει με το πώς ερμηνεύεις τις εικόνες που βλέπεις γύρω σου. Και υπάρχουν δυο επιλογές στο τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την οποιαδήποτε εικόνα. Μπορούμε να επιλέξουμε να αντιλαμβανόμαστε τις εικόνες με το σύστημα σκέψης του διαχωρισμού που σημαίνει ότι θα αντιλαμβανόμαστε τους πάντες και τα πάντα σ’ αυτόν τον κόσμο με το εγώ. Αυτό τα Μαθήματα το ονομάζουν «ψευδή αντίληψη». Και αν αντιλαμβάνεσαι το διαχωρισμό, θα νοιώθεις διαχωρισμένος και είναι αυτό το συναίσθημα του διαχωρισμού από τον Θεό που μας πείθει ότι ο διαχωρισμός είναι αληθινός. Αυτό που σε προδίδει δεν είναι τα συναισθήματα σου, επειδή τα συναισθήματα σου προέρχονται από τις σκέψεις σου. Αυτό που σε προδίδει είναι οι σκέψεις σου επειδή όλα τα συναισθήματα προέρχονται από τις σκέψεις σου και είναι μόνο οι σκέψεις του διαχωρισμού που παράγουν τα συναισθήματα της διαχωριστικότητας και της μοναξιάς που όλοι βιώνουμε.
Ή μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε με το σύστημα σκέψης της Ενιαιότητας μαζί με τον Θεό. Αυτό τα Μαθήματα το ονομάζουν «Αληθινή Αντίληψη». Σ’ αυτό το νου θα έχεις σκέψεις Ενιαιότητας και επομένως θα έχεις συναισθήματα Ενιαιότητας.
Στην Ενιαιότητα, θα νοιώθεις ότι βρίσκεσαι σπίτι σου, εκεί που ταιριάζεις και θα νοιώθεις αποδεκτός κατά πάντα επειδή δεν υπάρχει φόβος που να σε διαχωρίζει από κάποιον άλλον.
Η γαλήνη είναι η απουσία του φόβου. Θα νοιώθεις αγαπητός επειδή δεν υπάρχει ενοχή να σε διαχωρίζει από οποιονδήποτε άλλον. Έτσι είναι η αληθινή αγάπη, η Αγάπη είναι η απουσία ενοχής. Αυτή είναι και η μόνη αληθινή επιλογή που όλοι μας έχουμε, από ποιο νου, από ποιο επίπεδο επιλέγουμε να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Και η επιλογή είναι η εξής: αν αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο από το Επίπεδο-1 τότε θα αναλαμβανόμαστε ένα κόσμο σωστού έναντι του λάθους, του καλού έναντι του κακού. Θα αντιλαμβανόμαστε ένα κόσμο αγάπης/μίσους και θα καλούμε αυτό το βδέλυγμα της αγάπης, αληθινή αγάπη. Αν αντιλαμβανόμαστε αυτόν τον κόσμο με την ψευδή αντίληψη θα αρνούμαστε την παρουσία του Θεού που δεν μας άφησε ποτέ. Και να θυμάσαι, «Είναι μόνο ο νους του εγώ που σε έπεισε ότι είσαι διαχωρισμένος από τον Θεό», αυτό είναι όλο. Λύσε αυτό το ένα πρόβλημα και έχεις λύσει όλα τα προβλήματα.
Ή μπορούμε να επιλέξουμε να αντιλαμβανόμαστε αυτόν τον κόσμο με τον Θεό στην Ενιαιότητα. Αυτό σημαίνει ότι όταν πετύχεις την Ενιαιότητα, θα νοιώθεις διαφορετικά, θα νοιώθεις απόλυτη γαλήνη κάθε μέρα, ανεξαιρέτως, αλλά μόνο όταν τελικά αποστασιοποιηθείς από το σύστημα σκέψης του διαχωρισμού του εγώ.
Όλα όσα βλέπεις στον κόσμο ακριβώς αυτή την στιγμή, όλες τις εικόνες που βλέπεις, θα συνεχίσεις να τις βλέπεις όπως είναι. Όμως, αυτό που θα αλλάξει θα είναι η αντίληψη σου για τις εικόνες και όταν συμβεί αυτή η αλλαγή τα πάντα στο κόσμο σου θα αλλάξουν.
Η Αντίληψη είναι το κλειδί για την αλλαγή και η αλλαγή είναι το κλειδί για τον Εαυτό.
Όσο συνεχίζεις να «αντιλαμβάνεσαι» με το εγώ θα συνεχίσεις να διατηρείς αμετακίνητους τον ψευδή εαυτό και την ψευδή εικόνα. Θυμήσου μόνο η ψευδής εικόνα θα επιμένει να βλέπει ή να αντιλαμβάνεται μαζί με το σύστημα σκέψης του εγώ επειδή αυτός ο τρόπος αντίληψης σημαίνει ζωή (ψευδής πραγματικότητα) για την ψευδή εικόνα.
Η ψευδής εικόνα δίνει ζωή στο εγώ και το εγώ δίνει ζωή στη ψευδή εικόνα αλλά χρησιμοποιώντας την δική σου ενέργεια. Είναι ένας γάμος που γίνεται στη κόλαση και αυτός που πληρώνει το λογαριασμό είσαι πάντα εσύ, αυτός που αντιλαμβάνεται.
Είναι ο νους που περιπλανάται που μας παίρνει μακριά από τη παρούσα στιγμή. Και είναι μόνο η ψευδής εικόνα που δελεάζει το νου σου να περιπλανηθεί. Η περιπλάνηση του νου σε βάζει μέσα σε ιστορίες που γίνονται δράματα που σε πηγαίνουν στη κόλαση. Αυτός είναι ο στόχος της ψευδής εικόνας, στόχος της είναι να σε οδηγήσει στη κόλαση και το πετυχαίνει σχεδόν κάθε φορά.
Μην σπαταλάς το χρόνο σου να ακυρώσεις τις ψευδαισθήσεις που δεν φέρνουν καμία διαφορά στο ταξίδι σου. Είναι όλες αποτελέσματα αυτής της μιας πρωταρχικής ψευδαίσθησης. Και αυτή η ψευδαίσθηση είναι η «πίστη» στο διαχωρισμό. Τη στιγμή που θα ακυρώσεις αυτή την ψευδαίσθηση, ακυρώνεις και όλες τις άλλες.
Σ’ ακούω να ρωτάς, «πως ακυρώνεις αυτή τη μια ψευδαίσθηση»; Την ακυρώνεις με το Θαύμα όπως συζητήσαμε σε άλλες αναρτήσεις. Και όπως ήδη έχουμε πει δεν μπορούμε κατευθείαν να ακυρώσουμε αυτές τις τρεις σκέψεις που συνιστούν ολόκληρο το σύστημα σκέψης του εγώ επειδή και οι τρεις είναι ασυνείδητες.
Έτσι γινόμαστε εξυπνότεροι από το εγώ, ακυρώνουμε τα αποτελέσματα της αμαρτίας, της ενοχής και του φόβου. Αυτή είναι η διαδικασία «ακύρωσης». Είναι η ακύρωση των συναισθηματικών μας εμποδίων.
Και αυτό τo κάνει το Θαύμα, είναι το πιο ισχυρό εργαλείο στο Επίπεδο-2, επειδή επιτίθεται στο εγώ εκεί που πονάει.
Να θυμάσαι: Το Θαύμα θα σε φέρει Σπίτι!
Νάμαστε
Michael Murray.

Δεν υπάρχουν σχόλια: