Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 126



                                                                                                               MICHAEL MURRAY

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 126

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε την αλήθεια ότι ο δότης και ο λήπτης είναι το ίδιο. Θα χρειαστείς βοήθεια για να καταλάβεις το νόημα, γιατί είναι τόσο ξένο προς τις σκέψεις που έχεις συνηθίσει. Δώσε Του [στον Θεό] σήμερα την πίστη σου και ζήτησέ Του να μοιραστεί την εξάσκησή σου στην αλήθεια σήμερα.

Επανέλαβε την σημερινή ιδέα και ζήτησε βοήθεια για να καταλάβεις τι πραγματικά σημαίνει. Μην αφήσεις το νου σου να ξεχάσει αυτόν τον στόχο για πολύ, και πες στον εαυτό σου: Όλα όσα δίνω, δίνονται σε μένα. Και αυτό που θ’ ακούσεις απ’ Αυτόν θα το πιστέψεις γιατί αυτό που Αυτός δίνει θα ληφθεί από εσένα. Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.

ΜΑΘΗΜΑ 126
Όλα όσα δίνω δίνονται στον εαυτό μου.

(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

Παρ.1. Η σημερινή ιδέα, τελείως ξένη για το εγώ και το σκεπτικό του κόσμου, είναι κρίσιμη για την αντιστροφή της σκέψης που το Μάθημα θα επιφέρει.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

2Εάν πίστευες αυτήν την δήλωση, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα ως προς την πλήρη συγχώρεση, την βεβαιότητα του στόχου, και την σίγουρη κατεύθυνση.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

3Θα καταλάβαινες τα μέσα με τα οποία η σωτηρία έρχεται προς εσένα, και δεν θα δίσταζες να τα χρησιμοποιήσεις τώρα.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

Παρ.2. Ας εξετάσουμε αυτά που πράγματι πιστεύεις, στη θέση αυτής της ιδέας.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

2Σου φαίνεται ότι οι άλλοι άνθρωποι είναι χωριστοί από σένα και ικανοί να συμπεριφερθούν με τρόπους που δεν επηρεάζουν τις σκέψεις σου, ούτε οι δικές σου σκέψεις τις δικές τους.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

3Επομένως, οι νοοτροπίες σου δεν έχουν καμιά επίδραση πάνω τους και οι επικλήσεις τους για βοήθεια δεν σχετίζονται με κανένα τρόπο με τις δικές σου.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

4Σκέφτεσαι ακόμα ότι εκείνοι μπορεί ν’ αμαρτήσουν χωρίς να επηρεάσουν την δική σου αντίληψη για τον εαυτό σου, ενώ εσύ μπορείς να κρίνεις την αμαρτία τους και εντούτοις να μείνεις ανεπηρέαστος από την καταδίκη και να είσαι εν ειρήνη.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

Παρ.3. Όταν «συγχωρείς» μία αμαρτία, δεν υπάρχει κανένα άμεσο δικό σου κέρδος.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

2Κάνεις φιλανθρωπία προς κάποιον ανάξιο, απλώς για να δείξεις ότι είσαι καλύτερος, σε ανώτερο επίπεδο από Αυτόν που συγχωρείς.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

3Αυτός δεν κέρδισε την φιλανθρωπική σου ανεκτικότητα, την οποία εσύ δίνεις σε κάποιον ανάξιο για το δώρο, γιατί οι αμαρτίες του τον έχουν υποβιβάσει και δεν βρίσκεται σε αληθινή ισότητα με σένα.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

4Δεν έχει κανένα δικαίωμα στην συγχώρεσή σου.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

5Αυτή προσφέρει σ’ Αυτόν ένα δώρο, αλλά όχι σε σένα.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

Παρ.4. Έτσι η συγχώρεση είναι βασικά εσφαλμένη. ένα φιλανθρωπικό καπρίτσιο, καλοπροαίρετο, αλλά για έναν αποδέκτη που δεν το αξίζει, ένα δώρο που κάποιες φορές δίνεται, άλλες φορές κατακρατείται.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

2Εάν αυτός δεν αξίζει να του δοθεί, είναι σωστό να το κατακρατείς, και δεν είναι δίκαιο εσύ να υποφέρεις όταν αυτό κατακρατείται.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

3Η αμαρτία την οποία συγχωρείς δεν είναι δική σου.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

4Κάποιος άλλος ξέχωρος από σένα την διέπραξε.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

5Και εάν λοιπόν είσαι ευσπλαχνικός προς Αυτόν δίνοντάς του αυτό που δεν του αξίζει, το δώρο πλέον δεν είναι περισσότερο δικό σου απ’ ότι ήταν η αμαρτία του.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

Παρ.5. Εάν αυτό είναι αλήθεια, η συγχώρεση δεν έχει καμιά βάση πάνω στην οποία να σταθεί με βεβαιότητα και αξιοπιστία.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

2Είναι μια εκκεντρικότητα, στην οποία κάποιες φορές επιλέγεις με επιείκεια να δώσεις  μία νέα ευκαιρία χωρίς να το αξίζει ο άλλος.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

3Εντούτοις, παραμένει δικαίωμά σου να μην αφήσεις τον αμαρτωλό να διαφύγει της δίκαιης ανταπόδοσης της αμαρτίας του.
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

4Νομίζεις εσύ ότι ο Κύριος του Παραδείσου θα επέτρεπε να εξαρτηθεί η σωτηρία του κόσμου απ’ αυτό;
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

5Δεν θα ήταν μικρή τελικά η φροντίδα Του, εάν η σωτηρία σου επαφιόταν σ’ ένα καπρίτσιο;
(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

Παρ.6. Δεν κατανοείς την συγχώρεση.

(Στην Ενιαιότητα, αυτό που δίνω δίδεται σε μένα.)

Δεν υπάρχουν σχόλια: