Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

ΜΑΘΗΜΑΤΑ 162 - 164


..
ΜΑΘΗΜΑ 162
Είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός

1. Αυτή και μόνο η σκέψη, αν την κρατήσεις σταθερά μέσα στο νου, θα μπορούσε να σώσει τον κόσμο. Από καιρού εις καιρόν θα την επαναλαμβάνουμε, καθώς θα φτάνουμε σε ένα άλλο στάδιο μάθησης. Θα σημαίνει όλο και περισσότερα σε σένα όσο προχωράς. Αυτά τα λόγια είναι ιερά, διότι είναι τα λόγια που ο Θεός έδωσε ως απάντηση στον κόσμο που έφτιαξες. Με αυτά ο κόσμος εξαφανίζεται, και όλα τα πράγματα που φαίνονται μέσα από ομιχλώδη σύννεφα και νεφελώδεις ψευδαισθήσεις εξαφανίζονται καθώς προφέρονται αυτές οι λέξεις. Διότι προέρχονται από τον Θεό.
2. Εδώ βρίσκεται ο Λόγος με τον οποίο ο Υιός έγινε η ευτυχία του Πατέρα του, η Αγάπη Του και η ολοκλήρωσή Του. Εδώ διακηρύσσεται η δημιουργία, και τιμάται γι αυτό που είναι. Δεν υπάρχει όνειρο που τα λόγια αυτά δεν θα διαλύσουν ∙ ούτε μία σκέψη αμαρτίας και καμία ψευδαίσθηση μέσα στο όνειρο που δεν θα ξεθωριάσουν μπροστά στην δύναμή τους. Είναι η σάλπιγγα της αφύπνισης που ηχεί σε όλο τον κόσμο. Οι νεκροί ανασταίνονται ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμά της. Και εκείνοι που ζουν και ακούν αυτό τον ήχο ποτέ δεν θα κοιτούν τον θάνατο.
3. Άγιος πραγματικά είναι αυτός που κάνει αυτά τα λόγια δικά του ∙ σηκώνεται με αυτά στο νου του, τα θυμάται όλη την διάρκεια της ημέρας, και την νύχτα τα παίρνει μαζί του καθώς πηγαίνει για ύπνο. Τα όνειρά του είναι χαρούμενα και η ανάπαυσή του εξασφαλισμένη και το σώμα του θεραπευμένο, διότι κοιμάται και ξυπνάει με την αλήθεια μπροστά του πάντα. Αυτός θα σώσει τον κόσμο, διότι δίνει στον κόσμο αυτό που λαμβάνει κάθε φορά που ασκείται στα λόγια της αλήθειας.
4. Σήμερα ασκούμαστε με απλότητα. Γιατί τα λόγια που χρησιμοποιούμε είναι ισχυρά, και δεν χρειάζονται σκέψεις πέρα από αυτά για να αλλάξουν το νου αυτού που τα χρησιμοποιεί. Τόσο ολοκληρωτικά αλλάζει που γίνεται το θησαυροφυλάκιο μέσα στο οποίο ο Θεός τοποθετεί όλα Του τα δώρα και όλη Του την Αγάπη, για να μοιραστούν σε όλο τον κόσμο, να αυξηθούν δίνοντας τα, και να διατηρηθούν ολοκληρωμένα επειδή το μοίρασμα τους είναι απεριόριστο. Κι έτσι μαθαίνεις να σκέφτεσαι μαζί με τον Θεό. Η όραση του Χριστού έχει επανορθωθεί στα μάτια σου σώζοντας το νου σου.
5. Εσένα τιμούμε σήμερα. Δικό σου είναι το δικαίωμα στην τέλεια αγιότητα που τώρα δέχεσαι. Με αυτή την αποδοχή η σωτηρία φτάνει σε όλους, γιατί ποιος θα μπορούσε να περιθάλψει την αμαρτία όταν αγιότητα σαν αυτή ευλογεί τον κόσμο; Ποιος θα μπορούσε να απελπιστεί όταν η τέλεια χαρά είναι δική σου, προσιτή σε όλους σαν θεραπεία για την θλίψη και την δυστυχία, για κάθε αίσθηση απώλειας, και για την πλήρη απόδραση από την αμαρτία και την ενοχή;
6. Και ποιος δεν θα ήθελε να είναι αδελφός με σένα τώρα ∙ εσένα, τον λυτρωτή και σωτήρα του. Ποιος δεν θα ήθελε να σε καλωσορίσει μέσα στην καρδιά του με τρυφερή πρόσκληση, ανυπομονώντας να ενωθεί με κάποιον σαν αυτόν σε αγιότητα; Είσαι έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός. Αυτά τα λόγια διαλύουν την νύχτα, και δεν υπάρχει πια σκοτάδι. Το φως έχει έρθει σήμερα για να ευλογήσει τον κόσμο. Διότι έχεις αναγνωρίσει τον Υιό του Θεού, και σ’ αυτή την αναγνώριση είναι και η αναγνώριση του κόσμου.

ΜΑΘΗΜΑ 163
Δεν υπάρχει θάνατος. Ο Υιός του Θεού είναι ελεύθερος
1. Ο θάνατος είναι μια σκέψη που παίρνει πολλές μορφές, πολύ συχνά μη αναγνωρίσιμες. Μπορεί να εμφανιστεί σαν λύπη, φόβος, άγχος ή αμφιβολία ∙ σαν θυμός, απιστία και έλλειψη εμπιστοσύνης ∙ ως έγνοια για το σώμα, φθόνος, και σε όλες τις μορφές με τις οποίες η ευχή σου να γίνεις έτσι όπως δεν είσαι, μπορεί να σε βάλει σε πειρασμό. Όλες αυτές οι σκέψεις δεν είναι παρά αντανάκλαση της λατρείας του θανάτου σαν σωτήρα και σαν χορηγό της απελευθέρωσης.
2. Όντας η ενσάρκωση του φόβου, ο οικοδεσπότης της αμαρτίας, ο θεός των ενόχων και ο άρχοντας όλων των ψευδαισθήσεων και αυταπατών, πραγματικά η σκέψη του θανάτου φαντάζει ισχυρή. Γιατί φαίνεται σαν να κρατά όλα τα ζωντανά πράγματα μέσα στα ζαρωμένα χέρια του ∙ όλες τις ελπίδες και τις επιθυμίες μέσα στην καταστροφική λαβή του ∙ κοιτώντας όλους τους στόχους με τα τυφλά του μάτια. Οι αδύναμοι, οι αβοήθητοι και ασθενείς υποκλίνονται μπροστά στην εικόνα του, νομίζοντας ότι αυτή και μόνο είναι αληθινή, αναπόφευκτη, άξια της εμπιστοσύνης τους. Γιατί μόνο αυτός είναι βέβαιο πως θα έρθει.
3. Όλα τα άλλα πράγματα εκτός από τον θάνατο φαίνονται αβέβαια, χάνονται πολύ γρήγορα ενώ αποκτώνται με πολύ μεγάλη δυσκολία, η έκβασή τους είναι αβέβαιη, έχουν την τάση να προδίδουν τις ελπίδες που κάποτε ενέπνευσαν και αφήνουν πίσω τους την γεύση της σκόνης και της στάχτης, στην θέση των ελπίδων και των ονείρων. Αλλά ο θάνατος είναι αξιόπιστος. Διότι θα έρθει με βέβαια βήματα όταν έρθει η ώρα για την άφιξή του. Αυτός ποτέ δεν θα αποτύχει να πάρει όλη την ζωή ως όμηρο του.
4. Θέλεις να υποκλίνεσαι σε είδωλα σαν αυτό; Εδώ η δύναμη και η ισχύς του Θεού του Ίδιου γίνονται αντιληπτές μέσα σε ένα είδωλο φτιαγμένο από σκόνη. Εδώ το αντίθετο του Θεού διακηρύσσεται άρχοντας όλης της δημιουργίας, ισχυρότερος από την Θέληση του Θεού για ζωή, ατέλειωτη αγάπη και την τέλεια, αναλλοίωτη σταθερότητα του Ουρανού. Εδώ η Θέληση του Πατέρα και του Υιού δέχονται την τελική τους ήττα για να τοποθετηθούν κάτω από την ταφόπετρα που ο θάνατος έθεσε πάνω στο σώμα του άγιου Υιού του Θεού.
5. Ανίερος μέσα στην ήττα του, αυτός έχει γίνει αυτό που θέλει να τον κάνει ο θάνατος. Ο επιτάφιός του, που ο ίδιος ο θάνατος έχει γράψει, δεν του δίνει κανένα όνομα, διότι έχει γίνει πια χώμα. Δεν λέει παρά αυτό: «Εδώ κείτεται ένας μάρτυρας που αποδεικνύει ότι ο Θεός είναι νεκρός.» Και αυτό γράφει ξανά, και ξανά, ενώ εν τω μεταξύ οι λάτρεις του συμφωνούν, και γονατίζοντας με το μέτωπο στο έδαφος, ψιθυρίζουν έντρομοι ότι έτσι είναι.
6. Είναι αδύνατον να λατρεύεις τον θάνατο σε οποιαδήποτε μορφή, και ακόμα να επιλέγεις κάποιες μορφές που δεν θα περιθάλπεις και θα αποφεύγεις, ενώ ακόμα πιστεύεις στις υπόλοιπες. Γιατί ο θάνατος είναι καθολικός. Είτε όλα τα πράγματα πεθαίνουν, είτε ζουν και δεν είναι δυνατόν να πεθάνουν. Δεν είναι δυνατός κανένας συμβιβασμός. Διότι εδώ ξανά βλέπουμε μία προφανή θέση, την οποία πρέπει να δεχτούμε αν θέλουμε να είμαστε σώφρονες ∙ ό,τι αντικρούει μία σκέψη ολοκληρωτικά δεν μπορεί να είναι αληθινό, εκτός κι αν το αντίθετο είναι αποδεδειγμένα λανθασμένο.
7. Η ιδέα του θανάτου του Θεού είναι τόσο εξωφρενική που ακόμα και οι παράφρονες έχουν δυσκολία στο να την πιστέψουν. Διότι υπονοεί ότι ο Θεός ήταν κάποτε ζωντανός και τώρα με κάποιο τρόπο πέθανε ∙ σκοτώθηκε, προφανώς, από εκείνους που δεν Τον ήθελαν ζωντανό. Η ισχυρότερη θέλησή τους θα υπερισχύσει της δικής Του, κι έτσι η αιώνια ζωή υποχώρησε μπροστά στον θάνατο. Και μαζί με τον Πατέρα πέθανε και ο Υιός.
8. Οι λάτρεις του θανάτου μπορεί να φοβούνται. Και όμως, είναι δυνατόν σκέψεις σαν αυτές να είναι τρομακτικές; Αν έβλεπαν ότι αυτό είναι το μόνο που πιστεύουν, τότε αμέσως θα απελευθερωνόντουσαν. Και εσύ αυτό θα τους δείξεις σήμερα. Δεν υπάρχει θάνατος, και τον αποκηρύσσουμε σε κάθε του μορφή, για την σωτηρία την δική τους αλλά και για την δική μας. Ο Θεός δεν έφτιαξε τον θάνατο. Άρα όποια μορφή και να παίρνει πρέπει να είναι ψευδαίσθηση. Αυτή την θέση παίρνουμε σήμερα. Και μας έχει δοθεί να κοιτάξουμε πέρα από τον θάνατο και να δούμε την ζωή πέρα από αυτόν.

9. Πατέρα μας, ευλόγησε τα μάτια μας σήμερα. Είμαστε οι αγγελιαφόροι Σου, και θέλουμε να δούμε την ένδοξη αντανάκλαση της Αγάπης Σου που λάμπει μέσα στο κάθε τι. Ζούμε και κινούμαστε μέσα σε Σένα μόνο. Δεν είμαστε διαχωρισμένοι από την αιώνια ζωή Σου. Δεν υπάρχει θάνατος, γιατί ο θάνατος δεν είναι το Θέλημά Σου. Και κατοικούμε εκεί όπου μας έθεσες, στην ζωή που μοιραζόμαστε μαζί με Σένα και όλα τα ζωντανά πράγματα, για να είμαστε σαν Εσένα και μέρος από Εσένα για πάντα. Δεχόμαστε τις Σκέψεις Σου ως δικές μας, και η θέλησή μας είναι ένα με την δική Σου εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν

ΜΑΘΗΜΑ 164
Τώρα είμαστε ένα με Αυτόν ο Οποίος είναι η Πηγή μας
1. Ποια άλλη ώρα από το τώρα είναι δυνατόν να αναγνωριστεί η αλήθεια; Το παρόν είναι ο μόνος χρόνος που υπάρχει. Γι αυτό σήμερα, αυτήν την στιγμή, τώρα, ερχόμαστε να κοιτάξουμε αυτό που ήταν πάντα εκεί ∙ όχι στην όρασή μας, άλλα στα μάτια του Χριστού. Αυτός κοιτάζει πέρα από τον χρόνο, και βλέπει την αιωνιότητα έτσι όπως απεικονίζεται εκεί. Ακούει τους ήχους που γεννά ο ανούσιος, πολυάσχολος κόσμος, αλλά τους ακούει αμυδρά. Διότι πέρα από αυτούς το μόνο που ακούει είναι το τραγούδι του Ουρανού, και την Φωνή που μιλά εκ μέρους του Θεού πιο ξεκάθαρη, πιο ουσιαστική, πιο κοντινή.
2. Ο κόσμος ξεθωριάζει εύκολα μπροστά στην όρασή Του. Οι ήχοι του γίνονται όλο και πιο αδύναμοι. Μια μελωδία από πέρα, μακριά από τον κόσμο γίνεται όλο και πιο ευδιάκριτη ∙ ένα αρχαίο κάλεσμα στο οποίο Αυτός δίνει μια αρχαία απάντηση. Θα τα αναγνωρίσεις και τα δύο, διότι δεν είναι παρά η δική σου απάντηση στο Κάλεσμα του Πατέρα σου προς τα σένα. Ο Χριστός απαντά εκ μέρους σου, αντηχώντας τον Εαυτό σου, χρησιμοποιώντας την φωνή σου για να δώσει την χαρμόσυνη συναίνεσή Του ∙ δεχόμενος την απελευθέρωσή σου εκ μέρους σου.
3. Πόσο άγια είναι η άσκησή σου σήμερα, καθώς ο Χριστός σου δίνει τον όρασή Του και ακούει για λογαριασμό σου, και απαντά εν ονόματι σου στο Κάλεσμα που ακούει! Πόσο ήσυχη είναι η ώρα που δίνεις για να την περάσεις μαζί Του, πέρα από τον κόσμο. Πόσο εύκολα ξεχνιούνται όλες οι φαινομενικές αμαρτίες και όλες οι λύπες σβήνουν από την μνήμη σου. Σήμερα η θλίψη παραμερίζεται, διότι τα θεάματα και οι ήχοι που έρχονται από κάπου πιο κοντά από τον κόσμο είναι ξεκάθαρα για σένα που σήμερα θέλεις να δεχτείς τα δώρα που δίνει Αυτός.
4. Υπάρχει μια σιωπή μέσα στην οποία ο κόσμος δεν μπορεί να εισβάλλει. Υπάρχει μια πανάρχαια ειρήνη που φέρεις μέσα στην καρδιά σου και δεν την έχεις χάσει. Υπάρχει μια αίσθηση αγιότητας μέσα σου που η σκέψη της αμαρτίας δεν έχει αγγίξει ποτέ. Όλα αυτά θα τα θυμηθείς σήμερα. Η πιστή άσκηση σήμερα θα σου φέρει ανταμοιβές τόσο μεγάλες και τόσο διαφορετικές από κάθε τι που αναζητούσες μέχρι τώρα, ώστε να γνωρίζεις ότι εδώ βρίσκεται ο θησαυρός σου, κι εδώ και η ανάπαυσή σου.
5. Αυτή είναι η μέρα που οι μάταιες φαντασιώσεις σου παραμερίζουν σαν αυλαία, για ν’ αποκαλύψουν τι βρίσκεται πέρα από αυτές. Τώρα γίνεται ορατό αυτό που βρίσκεται πραγματικά εκεί, ενώ όλες οι σκιές που φαινομενικά το έκρυβαν, χάνονται. Τώρα η ισορροπία αποκαθίσταται, και η ζυγαριά της κρίσης αφήνεται σε Αυτόν που κρίνει σωστά. Και στην κρίση Του ο κόσμος θα ξεδιπλωθεί με απόλυτη αθωότητα μπροστά στα μάτια σου. Τώρα θα τον δεις με τα μάτια του Χριστού. Τώρα σου γίνεται ξεκάθαρη η μεταμόρφωσή του.
6. Αδελφέ μου, αυτή η μέρα είναι άγια για τον κόσμο. Η όρασή σου, που σου έχει δοθεί από κάπου πέρα από όλα τα πράγματα αυτού του κόσμου, επιστρέφει το βλέμμα της σε αυτά με ένα νέο φως. Και αυτό που βλέπεις γίνεται η θεραπεία και η σωτηρία του κόσμου. Αυτό που αξίζει και αυτό που δεν αξίζει γίνονται αντιληπτά ως αυτό που είναι. Και αυτό που αξίζει την αγάπη σου λαμβάνει την αγάπη σου, ενώ δεν απομένει τίποτα να φοβηθείς.
7. Δεν θα κρίνουμε σήμερα. Δεν θα λάβουμε παρά μόνο αυτό που μας δίδεται από μια κρίση πέρα από αυτό τον κόσμο. Οι ασκήσεις μας σήμερα γίνονται το δώρο ευγνωμοσύνης μας για την απελευθέρωσή μας από την τύφλωση και από την δυστυχία. Όλα όσα βλέπουμε θα αυξάνουν την χαρά μας, διότι η αγιότητά τους αντανακλά την δική μας. Στεκόμαστε μέσα στο φως της συγχώρεσης στην όραση του Χριστού, και όλος ο κόσμος συγχωρείται μέσα στην δική μας . Ευλογούμε τον κόσμο, έτσι όπως τον βλέπουμε μέσα στο φως με το οποίο μας βλέπει ο Σωτήρας μας, και του προσφέρουμε την ελευθερία που μας δίδεται μέσω της όρασης Εκείνου που βλέπει μόνο μέσα από το φως της συγχώρεσης, και όχι μέσω της δικής μας.
8. Άνοιξε την αυλαία στην άσκησή σου απλά αφήνοντας να φύγουν όλα τα πράγματα που νομίζεις ότι θέλεις. Παραμερίζεις τους τιποτένιους θησαυρούς σου, και αφήνεις καθαρό και ανοιχτό χώρο μέσα στο νου σου όπου ο Χριστός μπορεί να έρθει, και να σου προσφέρει τον θησαυρό της σωτηρίας. Έχει την ανάγκη του καθαγιασμένου νου σου για να σώσει τον κόσμο. Δεν αξίζει ένας τέτοιος σκοπός να γίνει δικός σου; Δεν αξίζει ν’ αναζητήσεις την όραση του Χριστού σήμερα, περισσότερο από τους στόχους αυτού του κόσμου που δεν φέρνουν ικανοποίηση;
9. Ας μην αφήσουμε την σημερινή μέρα να φύγει χωρίς τα δώρα που κρατά, δίνοντας την συναίνεση και την αποδοχή σου. Μπορούμε ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, αν τα αναγνωρίσεις. Μπορεί να μην βλέπεις πόση αξία έχει για τον κόσμο η αποδοχή σου. Αλλά αυτό σίγουρα το θέλεις ∙ μπορείς ν’ ανταλλάξεις όλα σου τα βάσανα με την χαρά σήμερα. Ασκήσου με ζήλο, και το δώρο είναι δικό σου. Θα σε εξαπατούσε ποτέ ο Θεός; Μπορεί ποτέ Αυτός να αθετήσει την υπόσχεσή Του; Μπορείς να κρατάς τα τόσο μικρά και ασήμαντα , όταν τα Χέρια Του παραδίδουν την απόλυτη σωτηρία 
στον Υιό Του;

Δεν υπάρχουν σχόλια: