Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 72 Το να κρατώ πικρίες είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία. & ΜΑΘΗΜΑ 73 Η θέλησή μου είναι να υπάρχει φως.



ΜΑΘΗΜΑ 72

Το να κρατώ πικρίες είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία.

1. Ενώ έχουμε αναγνωρίσει ότι το σχέδιο του εγώ για την σωτηρία είναι το αντίθετο με του Θεού, δεν έχουμε ακόμα δώσει έμφαση στο ότι είναι μια ενεργή επίθεση στο σχέδιό Του, και μια εσκεμμένη προσπάθεια να το καταστρέψουμε. Στην επίθεση, προσάπτουμε στον Θεό τις ιδιότητες με τις οποίες είναι συνήθως συνδεμένο το εγώ, ενώ το εγώ φαίνεται πως παίρνει τις ιδιότητες του Θεού.
2. Η θεμελιώδης επιθυμία του εγώ είναι να αντικαταστήσει τον Θεό. Μάλιστα, το εγώ είναι η φυσική ενσωμάτωση αυτής της επιθυμίας. Γιατί αυτή η επιθυμία είναι που φαίνεται πως περιβάλλει το νου με ένα σώμα, κρατώντας τον διαχωρισμένο και μόνο, και ανίκανο να φτάσει άλλους νόες εκτός μέσα από ένα σώμα το οποίο φτιάχτηκε για να τον φυλακίσει. Ο περιορισμός στην επικοινωνία δεν μπορεί να είναι το καλύτερο μέσο για την επέκταση της επικοινωνίας. Και όμως, το εγώ αυτό θέλει να πιστέψεις.
3. Παρόλο που η προσπάθεια να κρατήσεις τους περιορισμούς που επιβάλλει το σώμα είναι προφανής εδώ, ίσως δεν είναι τόσο φανερό το γιατί είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού το να κρατάς πικρίες. Αλλά ας αναλογιστούμε το είδος των πραγμάτων εναντίον των οποίων έχεις την τάση να κρατάς πικρίες. Δεν έχουν πάντα σχέση με κάτι που κάνει ένα σώμα; Κάποιος λέει κάτι που δεν σου αρέσει. Κάνει κάτι που σε δυσαρεστεί. «Προδίδει» τις εχθρικές του σκέψεις με την συμπεριφορά του.
4. Εδώ δεν ασχολείσαι με το τι είναι αυτό το άτομο. Αντίθετα, σε απασχολεί αποκλειστικά το τι κάνει μέσα σε ένα σώμα. Αποτυγχάνεις και με το παραπάνω να τον βοηθήσεις να ελευθερωθεί από τους περιορισμούς του σώματος. Προσπαθείς ενεργά να τον κρατήσεις σε αυτό ταυτίζοντάς τον εσφαλμένα με αυτό, και κρίνοντάς τους ως ένα. Εδώ επιτίθεσαι στον Θεό, διότι αν ο Υιός Του είναι μόνο ένα σώμα, τότε το ίδιο πρέπει να είναι κι Αυτός. Είναι αδιανόητο ο δημιουργός να είναι εντελώς διαφορετικός από την δημιουργία του.
5. Αν ο Θεός είναι ένα σώμα, τότε ποιο πρέπει να είναι το σχέδιό Του για την σωτηρία; Τι άλλο θα μπορούσε να είναι εκτός από τον θάνατο; Και προσπαθώντας να Τον παρουσιάσουμε ως συγγραφέα της ζωής και όχι του θανάτου, Αυτός δεν είναι παρά ένας ψεύτης και απατεώνας, γεμάτος ψεύτικες υποσχέσεις και προσφέρει ψευδαισθήσεις στην θέση της αλήθειας. Η επίδοξη πραγματικότητα του σώματος κάνει αυτή την άποψη για τον Θεό πολύ πειστική. Μάλιστα, αν το σώμα ήταν αληθινό, θα ήταν δύσκολο πραγματικά να ξεφύγουμε από αυτό το συμπέρασμα. Και κάθε πικρία που κρατάς επιμένει ότι το σώμα είναι αληθινό. Παραβλέπει ολοκληρωτικά τι είναι ο αδελφός σου. Ενισχύει την πίστη σου ότι είναι ένα σώμα, και τον καταδικάζει γι αυτό. Και επιβεβαιώνει ότι η σωτηρία του πρέπει να είναι ο θάνατος, προβάλλοντας αυτή την επίθεση στον Θεό, και αποδίδοντάς Του την ευθύνη γι αυτό.
6. Σε αυτή την πολύ προσεκτικά προετοιμασμένη αρένα, όπου τα θυμωμένα ζώα αναζητούν το θήραμά τους και το έλεος δεν μπορεί να εισέλθει, το εγώ έρχεται να σε σώσει. Ο Θεός σε έφτιαξε σώμα. Πολύ καλά. Ας το δεχτούμε αυτό και ας χαρούμε. Σαν σώμα, μην αφήσεις τον εαυτό σου να στερηθεί αυτά που προσφέρει το σώμα. Πάρε τα λίγα που μπορείς να αποκτήσεις. Ο Θεός δεν σου έδωσε τίποτα. Το σώμα είναι ο μόνος σου σωτήρας. Αυτός είναι ο θάνατος του Θεού και της σωτηρίας σου.
7. Αυτή είναι η παγκόσμια πίστη του κόσμου που βλέπεις. Μερικοί μισούν το σώμα, και προσπαθούν να το πληγώσουν και να το ταπεινώσουν. Άλλοι αγαπούν το σώμα, και προσπαθούν να το δοξάσουν και να το εξυψώσουν. Αλλά όσο το σώμα στέκει στο κέντρο της αντίληψης που έχεις για τον εαυτό σου, επιτίθεσαι στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία, και κρατάς τις πικρίες σου εναντίον Αυτού και της δημιουργίας Του, έτσι ώστε να μην μπορέσεις ν’ ακούσεις την Φωνή της αλήθειας και να Την καλωσορίσεις ως Φίλη. Ο σωτήρας που έχεις επιλέξει παίρνει την δική Του θέση. Αυτός είναι ο φίλος σου ∙ και Εκείνος είναι εχθρός σου.
8. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να σταματήσουμε αυτές τις παράλογες επιθέσεις στην σωτηρία. Θα προσπαθήσουμε, αντί γι αυτό, να την καλωσορίσουμε. Η ανάποδη αντίληψή σου ήταν καταστροφική για την ειρήνη του νου σου. Έβλεπες τον εαυτό σου μέσα σε ένα σώμα και την αλήθεια έξω από σένα, κλειδωμένη μακριά από την επίγνωση σου από τους περιορισμούς του σώματος. Τώρα προσπαθούμε να το δούμε αυτό διαφορετικά.
9. Το φως της αλήθειας είναι μέσα μας, εκεί όπου τοποθετήθηκε από τον Θεό. Το σώμα είναι αυτό που είναι έξω από εμάς, και δεν μας απασχολεί. Το να είμαστε χωρίς σώμα σημαίνει ότι είμαστε στην φυσική μας κατάσταση. Το ν’ αναγνωρίσουμε το φως της αλήθειας μέσα σε μας σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας έτσι όπως είμαστε. Το να βλέπουμε τον Εαυτό μας ξεχωριστά από το σώμα σημαίνει ότι δίνουμε τέλος στην επίθεση εναντίον του σχεδίου του Θεού για την σωτηρία, και ότι το αποδεχόμαστε. Και όποτε το δικό Του σχέδιο γίνεται δεκτό, έχει ήδη διεκπεραιωθεί.
10. Ο στόχος μας σήμερα στις πιο εκτεταμένες περιόδους πρακτικής είναι να αποκτήσουμε επίγνωση ότι το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία έχει ήδη εκπληρωθεί μέσα σε μας. Για να πετύχουμε αυτό τον στόχο πρέπει να αντικαταστήσουμε την επίθεση με την αποδοχή. Όσο του επιτιθέμεθα, δεν μπορούμε να καταλάβουμε ποιο είναι το σχέδιο του Θεού για μας. Επομένως επιτιθέμεθα σε αυτό που δεν αναγνωρίζουμε. Τώρα προσπαθούμε να αφήσουμε κατά μέρος την κρίση, και να ρωτήσουμε ποιο είναι το σχέδιο του Θεού για μας:
Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα; Δεν γνωρίζω. Πες μου, ώστε να μπορέσω να καταλάβω.
 Έπειτα θα περιμένουμε με ησυχία για την απάντησή Του. Έχουμε επιτεθεί στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία χωρίς να θέλουμε ν’ ακούσουμε τι είναι. Έχουμε φωνάξει τα παράπονά μας τόσο δυνατά που δεν ακούσαμε την Φωνή Του. Έχουμε χρησιμοποιήσει τις πικρίες μας για να κλείσουμε τα μάτια μας και να βουλώσουμε  τ’ αυτιά μας.
11. Τώρα θέλουμε να δούμε, ν’ ακούσουμε και να μάθουμε. «Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα;» Ρώτησε και θα πάρεις απάντηση. Αναζήτησε και θα βρεις. Δεν ρωτούμε πια το εγώ τι είναι η σωτηρία και που να την βρούμε. Το ζητάμε από την αλήθεια. Να είσαι βέβαιος, λοιπόν, ότι η απάντηση θα είναι αληθινή εξαιτίας Αυτού στον Οποίο απευθύνεις την ερώτηση.
12. Όποτε νιώθεις ότι η εμπιστοσύνη σου κλονίζεται και ότι η ελπίδα της επιτυχίας τρεμοπαίζει με κίνδυνο να σβήσει, επανάλαβε την ερώτησή σου και το αίτημα σου, και θυμήσου ότι ρωτάς τον απεριόριστο Δημιουργό του άπειρου, ο Οποίος σε δημιούργησε σαν τον Εαυτό Του:
Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα; Δεν γνωρίζω. Πες μου, ώστε να μπορέσω να καταλάβω.
Αυτός θα σου απαντήσει. Να είσαι αποφασισμένος ν’ ακούσεις.
13. Μια ή δύο μικρότερες περίοδοι πρακτικής κάθε ώρα είναι αρκετές για σήμερα, εφόσον είναι κάπως μεγαλύτερες από ό,τι συνήθως. Αυτές οι ασκήσεις θα πρέπει ν’ αρχίζουν έτσι:
Το να κρατώ πικρίες είναι επίθεση στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία. Ας το αποδεχτώ αντί να του επιτίθεμαι. Τι είναι η σωτηρία, Πατέρα;

Έπειτα περίμενε περίπου ένα λεπτό με ησυχία, κατά προτίμηση με τα μάτια σου κλειστά, και άκουσε την απάντησή Του.

ΜΑΘΗΜΑ 73

Η θέλησή μου είναι να υπάρχει φως.

1. Σήμερα αναλογιζόμαστε την θέληση που μοιράζεσαι με τον Θεό. Αυτή δεν είναι η ίδια με τις άσκοπες επιθυμίες του εγώ, από τις οποίες προκύπτει μόνο σκοτάδι και κενότητα. Η θέληση που μοιράζεσαι με τον Θεό έχει όλη την δύναμη της δημιουργίας μέσα της. Οι ανούσιες επιθυμίες του εγώ δεν μοιράζονται, και επομένως δεν έχουν καμία απολύτως δύναμη. Οι επιθυμίες του δεν είναι άσκοπες με την έννοια ότι μπορούν να φτιάχνουν ένα κόσμο ψευδαισθήσεων στον οποίο η πίστη σου μπορεί να είναι πολύ ισχυρή. Αλλά είναι άσκοπες σε σχέση με την δημιουργία. Δεν φτιάχνουν τίποτα που να είναι αληθινό.
2. Οι άσκοπες επιθυμίες και οι πικρίες είναι συνεταίροι ή συν-κατασκευαστές στην απεικόνιση του κόσμου που βλέπεις. Οι επιθυμίες του εγώ τον προκάλεσαν, και η ανάγκη του εγώ για πικρίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την συντήρησή του, τον οικίζουν με φιγούρες που φαίνεται πως σου επιτίθενται και επικαλούνται την «δικαιολογημένη» κρίση σου. Αυτές οι φιγούρες γίνονται οι μεσάζοντες που προσλαμβάνει το εγώ για να διαχειριστούν το κύμα των παραπόνων. Στέκονται ανάμεσα στην επίγνωσή σου και στην πραγματικότητα του αδελφού σου. Βλέποντας αυτές, δεν γνωρίζεις τους αδελφούς σου ως Εαυτό σου.
3. Η θέλησή σου χάνεται για σένα μέσα σε αυτή την παράξενη αγοραπωλησία, στην οποία γίνεται διακίνηση και συναλλαγή της ενοχής, και οι πικρίες αυξάνουν με κάθε αγοραπωλησία. Μπορεί ένας τέτοιος κόσμος να έχει δημιουργηθεί από την Θέληση που ο Υιός του Θεού μοιράζεται με τον Πατέρα του; Δημιούργησε ο Θεός την καταστροφή για τον Υιό Του; Η δημιουργία είναι η Θέληση και τον Δύο μαζί. Θα δημιουργούσε ο Θεός ένα κόσμο που Τον σκοτώνει;
4. Σήμερα θα προσπαθήσουμε για άλλη μια φορά να φτάσουμε τον κόσμο που βρίσκεται σε συμφωνία με την θέλησή σου. Το φως είναι μέσα σε αυτόν διότι δεν αντιτίθεται στην Θέληση του Θεού. Δεν είναι ο Ουρανός, αλλά το φως του Ουρανού λάμπει πάνω του. Το σκοτάδι έχει εξαφανιστεί. Οι άσκοπες επιθυμίες του εγώ έχουν αποτραβηχτεί. Όμως το φως που λάμπει πάνω σε αυτό τον κόσμο αντανακλά την θέλησή σου, κι έτσι πρέπει να βρίσκεται μέσα σε σένα για να το αναζητήσουμε.
5. Η εικόνα του κόσμου μπορεί μόνο να καθρεφτίζει αυτό που είναι μέσα σου. Η πηγή του φωτός και του σκότους δεν μπορεί να βρεθεί έξω. Οι πικρίες σκοτεινιάζουν το νου σου, και βλέπεις ένα σκοτεινιασμένο κόσμο. Η συγχώρεση ανασηκώνει το σκοτάδι, επαναβεβαιώνει την θέλησή σου, και σε αφήνει να δεις ένα κόσμο φωτός. Έχουμε επανειλημμένα τονίσει ότι το εμπόδιο των πικριών ξεπερνιέται εύκολα, και δεν μπορεί να σταθεί ανάμεσα σε σένα και στην σωτηρία σου. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Θέλεις πραγματικά να βρίσκεσαι στην κόλαση; Θέλεις στ’ αλήθεια να θρηνείς, να υποφέρεις και να πεθαίνεις;
6. Ξέχνα τα επιχειρήματα του εγώ που προσπαθούν να αποδείξουν ότι όλο αυτό είναι πραγματικά ο Ουρανός. Εσύ γνωρίζεις ότι δεν είναι. Δεν μπορεί να θέλεις κάτι τέτοιο για τον εαυτό σου. Υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο οι ψευδαισθήσεις δεν μπορούν να πάνε. Τα βάσανα δεν είναι ευτυχία, και την ευτυχία είναι που θέλεις πραγματικά. Αυτή είναι η θέλησή σου στην πραγματικότητα. Κι έτσι η σωτηρία σου είναι επίσης θέλησή σου. Θέλεις να πετύχεις σε αυτό που κάνεις σήμερα. Το αναλαμβάνουμε με την ευλογία σου και την χαρούμενη συναίνεση σου.
7. Θα πετύχουμε σήμερα αν θυμάσαι ότι θέλεις την σωτηρία για τον εαυτό σου. Θέλεις να δεχτείς το σχέδιο του Θεού διότι το μοιράζεσαι. Δεν έχεις θέληση που να αντιτίθεται πραγματικά σε αυτό, και δεν θέλεις να κάνεις κάτι τέτοιο. Η σωτηρία είναι για σένα. Πάνω από οτιδήποτε άλλο, θέλεις την ελευθερία να θυμηθείς Ποιος πραγματικά είσαι. Σήμερα είναι το εγώ που στέκει αδύναμο ενώπιον της θέλησης σου. Η θέλησή σου είναι ελεύθερη, και τίποτα δεν μπορεί να υπερισχύσει ενάντιά της.
8. Επομένως, αναλαμβάνουμε τις σημερινές ασκήσεις με χαρούμενη αυτοπεποίθηση, βέβαιοι ότι θα βρούμε αυτό που είναι η θέλησή σου να βρούμε, και να θυμηθούμε αυτό που είναι η θέλησή σου να θυμηθείς. Καμία άσκοπη επιθυμία δεν μπορεί να μας καθυστερήσει, ούτε να μας εξαπατήσει με μια ψευδαίσθηση δύναμης. Σήμερα άφησε να γίνει το θέλημά σου, και να δώσει τέλος σε αυτή την παρανοϊκή πίστη ότι διαλέγεις την κόλαση στην θέση του Ουρανού.
9. Θα αρχίσουμε τις μεγαλύτερες περιόδους πρακτικής με την αναγνώριση ότι το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία, και μόνο το δικό Του, είναι εξ ολοκλήρου σε συμφωνία με την θέλησή σου. Δεν είναι ο σκοπός μιας ξένης δύναμης, που σου επιβάλλεται παρά την θέλησή σου. Είναι ο ένας σκοπός εδώ με τον οποίο εσύ και ο Πατέρας σου βρίσκεστε σε πλήρη συμφωνία. Σήμερα θα πετύχεις, τον χρόνο που έχει οριστεί για την απελευθέρωση του Υιού του Θεού από την κόλαση και από όλες τις άσκοπες επιθυμίες. Η θέλησή του τώρα επανορθώνεται στην επίγνωσή του. Είναι πρόθυμος αυτήν ακριβώς την ημέρα να δει το φως μέσα του και να σωθεί.
10. Αφού θυμίσεις στον εαυτό σου αυτό, και αποφασίσεις να κρατήσεις την θέλησή σου καθαρά μέσα στο νου σου, πες στον εαυτό σου με ευγενική σταθερότητα και ήσυχη βεβαιότητα:
Η θέλησή μου είναι να υπάρχει φως. Ας δω το φως που αντανακλά την Θέληση του Θεού και την δική μου.
Έπειτα άσε την θέλησή σου να επιβληθεί, ενωμένη με την δύναμη του Θεού και ενωμένη με τον Εαυτό σου. Τοποθέτησε το υπόλοιπο της περιόδου πρακτικής κάτω από την καθοδήγησή Τους. Ενώσου με Αυτές καθώς σου δείχνουν τον δρόμο.
11. Στις συντομότερες περιόδους πρακτικής, πάλι κάνε μια δήλωση του τι είναι αυτό που θέλεις πραγματικά. Πες:
Η θέλησή μου είναι  να υπάρχει φως. Το σκοτάδι δεν είναι η θέλησή μου.

Αυτό θα πρέπει να το επαναλαμβάνεις πολλές φορές την ώρα. Είναι πολύ σημαντικό, όμως, να εφαρμόζεις την σημερινή ιδέα αμέσως μόλις μπεις στον πειρασμό να κρατήσεις μία πικρία οποιουδήποτε είδους. Αυτό θα σε βοηθήσει να αφήσεις τις πικρίες σου να φύγουν, αντί να τις περιθάλπεις με στοργή και να τις κρύβεις στο σκοτάδι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: