Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ 6 & 7




ΜΑΘΗΜΑ 6

Στο σημερινό μάθημα, το «Μάθημα 6», βλέπουμε τώρα την εισαγωγή περισσότερων Μεταφυσικών εννοιών και συμβόλων και του Επιπέδου-1 και του Επιπέδου-2. Τώρα μαθαίνουμε για τις εγωικές άμυνες της άρνησης, της απώθησης, της προβολής, της ενοχής και του φόβου.
Για να διορθώσουμε τις εγωικές άμυνες, και να αποστασιοποιηθούμε από το Επίπεδο-1, έχουμε τέσσερις από τις «10 Διορθώσεις» που είναι σκέψεις και ιδέες του Επιπέδου-2. Είναι η Ευθύνη, η Αποδοχή, η Διάκριση, και η Ολοκληρωτική Συγχώρεση.

ΜΑΘΗΜΑ 6

Είμαι ταραγμένος επειδή βλέπω κάτι που δεν υπάρχει.

(Το ερώτημα είναι: Γιατί ταράζομαι επειδή βλέπω κάτι που δεν υπάρχει; Η Απάντηση είναι: «Ταράζομαι επειδή βλέπω κάτι που έχω αρνηθεί, απωθήσει και μετά το έχω προβάλλει. Τώρα, ξέρω, ότι η ταραχή μου δεν είναι εκεί έξω· είναι μέσα στο νου μου. Ξέρω ότι την έχω προβάλλει από το νου μου επειδή έχω αντιδράσει σε αυτή. Και ξέρω, ότι μπορώ να αντιδρώ μόνο στις δικές μου προβολές. Ξέρω πως θα αντιδράσω σε αυτό το οποίο προβάλλω, τελεία και παύλα!).

(παραγ.)1.Οι ασκήσεις μ’ αυτή την ιδέα είναι πολύ παρόμοιες με τις προηγούμενες

(Χρησιμοποίησε αυτή την ιδέα με όποιον άνθρωπο, ή όποια κατάσταση ή γεγονός σου έχει προκαλέσει ταραχή. Αν έχεις αντιδράσει σε κάποιον, ή σε κάποια κατάσταση ή συμβάν, τότε έχεις επιλέξει να το αρνηθείς μέσα στο νου σου, και μετά να το προβάλλεις έξω πάνω σε κείνον τον άνθρωπο, το συμβάν ή την κατάσταση. Το κάνεις αυτό επειδή προτιμάς να δεις το πρόβλημα έξω αντί να το αντιμετωπίσεις μέσα σου. Τώρα, το αποτέλεσμα είναι να είσαι το θύμα, και ο άνθρωπος, το συμβάν ή η κατάσταση να γίνονται ο θύτης.)

2Και πάλι, για την εφαρμογή της ιδέας είναι απαραίτητο να ονομάσεις συγκεκριμένα και την μορφή της ενόχλησης (θυμός, φόβος, ανησυχία, κατάθλιψη, κλπ) και την πηγή που θεωρείς ότι την προκαλεί

(Με δυνατή φωνή, ονόμασε και την «ταραχή» και τον «θύτη» προς τον οποίον απευθύνεται η σκέψη σου.)
3Για παράδειγμα:

(Πες δυνατά στο νου σου: «Δεν είμαι ________ με ______επειδή έχω αρνηθεί αυτή την ταραχή, την έχω απωθήσει, και μετά την πρόβαλλα πάνω στον_____» Τώρα μπορώ να καταργήσω αυτή την προβολή παίρνοντας την Ολοκληρωτική Ευθύνη. Κάνοντας το αυτό, περιλαμβάνεις και την «Αποδοχή» και την «Διάκριση». Η Αποδοχή δηλώνει ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται έξω από σένα, και η Διάκριση είναι όταν αποδέχεσαι αυτό το γεγονός.)

4Είμαι θυμωμένος με τον ________ γιατί βλέπω κάτι που δεν υπάρχει.

(Πες δυνατά στο νου σου: Δεν είμαι θυμωμένος με____ γιατί έχω αρνηθεί αυτόν τον θυμό, τον έχω απωθήσει, και μετά τον πρόβαλλα πάνω στον_____». Αυτή είναι η ενοχή μου. Μπορώ τώρα να καταργήσω αυτή την ενοχή με το να αποδεχτώ ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί έξω. Και, παίρνοντας εγώ ο ίδιος την Ολοκληρωτική Ευθύνη γι’ αυτό, μπορώ τώρα να καταργήσω την ενοχή μου. Αυτό είναι η Διάκριση και, επίσης, και η Ολοκληρωτική Συγχώρεση.)

5Ανησυχώ για ________ επειδή βλέπω κάτι που δεν υπάρχει.

(Πες με δυνατή φωνή στο νου σου: «Δεν ανησυχώ για _____ επειδή έχω αρνηθεί αυτόν τον φόβο. Έχω απωθήσει αυτόν τον φόβο, και μετά τον πρόβαλλα πάνω στον _____». Τώρα μπορώ να καταργήσω αυτόν τον φόβο παίρνοντας εγώ ο ίδιος την Ολοκληρωτική Ευθύνη για αυτόν. Τώρα χρησιμοποίησε την Ολοκληρωτική Συγχώρεση για να καταργήσεις αυτόν τον φόβο.)

(παραγ.)2. Η σημερινή ιδέα είναι χρήσιμη για να εφαρμοστεί σε οτιδήποτε φαίνεται να σε ταράζει και έτσι κάθε ενόχληση κατά την διάρκεια της ημέρας μπορεί ν’ αξιοποιηθεί γι’ αυτόν τον σκοπό

(Χρησιμοποίησε αυτή την ιδέα σήμερα, όποτε έχεις κάποια εσωτερική αντίδραση προς κάποιον, ή προς κάποια κατάσταση ή συμβάν, ή προς κάθε πόνο ή ταραχή που βιώνεις στο σώμα σου. Μετά, νιώσε το συναίσθημα και φέρε αυτό το συναισθηματικό τραύμα πίσω στην αιτία, που είναι πάντα μέσα στο νου σου.
Τώρα πες: «Παίρνω την Ολοκληρωτική Ευθύνη γι’ αυτή την ταραχή, και ονόμασε την (_____). Και, επειδή έχω πάρει την Ολοκληρωτική Ευθύνη γι’ αυτήν, τώρα την κάνω δική μου, την κατέχω, κι έτσι τώρα μπορώ να την αφήσω να φύγει. Αυτή είναι η Ολοκληρωτική Συγχώρεση.)

2Όμως, οι τρεις ή τέσσερις περίοδοι πρακτικής που απαιτούνται, πρέπει να γίνουν αφού πρώτα διαθέσεις ένα περίπου λεπτό για να ερευνήσεις το νου σου και μετά να εφαρμόσεις την ιδέα σε κάθε ενοχλητική σκέψη που ανακάλυψες κατά την έρευνά σου.

(Πριν από κάθε μάθημα, να κάθεσαι ήσυχα για κάνα δυο λεπτά, και να παρατηρείς το νου σου για τις όποιες ενοχλητικές σκέψεις που μπορεί να έχεις αρνηθεί. Μετά, πες σε κάθε μία από αυτές: «Μπορώ να πάρω την Ολοκληρωτική Ευθύνη γι’ αυτή την ταραχή, μετά ονόμασε την (______) και επειδή έχω πάρει την Ολοκληρωτική Ευθύνη γι’ αυτή, τώρα μπορώ να την αφήσω να φύγει.)

(παραγ.)3. Και πάλι, εάν δυσκολεύεσαι να εφαρμόσεις την ιδέα σε κάποιες ενοχλητικές σκέψεις περισσότερο απ’ ότι σε άλλες, υπενθύμισε στον εαυτό σου τις δυο δηλώσεις του προηγούμενου μαθήματος:

(Να θυμάσαι, αυτές οι δύο προειδοποιήσεις είναι: «Δεν υπάρχουν μικρές ενοχλήσεις» και «Αυτές είναι εξίσου ενοχλητικές για την γαλήνη του νου μου». Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ιεραρχία ψευδαισθήσεων. Όλος ο πόνος, ο θυμός και όλα τα εσωτερικά τραύματα και οι ταραχές είναι το ίδιο.)

2Δεν υπάρχουν μικρές ταραχές

(Πες με δυνατή φωνή: «Δεν υπάρχει ιεραρχία ψευδαισθήσεων. Όλος ο πόνος, ο θυμός και όλα τα εσωτερικά συναισθηματικά τραύματα και οι ταραχές που βιώνω είναι τα ίδια.»)

3Όλες είναι εξίσου ενοχλητικές για την ειρήνη του νου μου.

(Όλες οι ταραχές που αρνούμαι, και μικρές και μεγάλες, θα τις αρνούμαι, θα τις απωθώ, και θα τις προβάλλω. Τότε θα αντιδρώ σε αυτές, και η καθεμιά τους θα είναι ενόχληση για το νου μου. Τώρα μπορώ να καταργήσω αυτές τις ταραχές χρησιμοποιώντας την Ολοκληρωτική Συγχώρεση.)

4Και:

(Και, επειδή τις αρνούμαι, και μετά τις προβάλλω έξω, αυτές θα προκαλέσουν ενόχληση στο νου μου. Αλλά, τώρα μπορώ να τις απελευθερώσω παίρνοντας την Ολοκληρωτική Ευθύνη για όλες αυτές τις σκέψεις και, χρησιμοποιώντας την Ολοκληρωτική Συγχώρεση, μπορώ να τις καταργήσω μέσα στο νου μου.)

5Δεν μπορώ να κρατήσω αυτή τη μορφή ταραχής και ν’ αφήσω τις άλλες να φύγουν.

(Αν θέλω ολοκληρωτική γαλήνη του νου, τότε δεν μπορώ να κρατήσω ούτε μια ενόχληση που να είναι διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη. Πρέπει να είμαι πρόθυμος να πάρω «Ολοκληρωτική» Ευθύνη για να έχω Ολοκληρωτική Γαλήνη του Νου. Τώρα παίρνω Ολοκληρωτική Ευθύνη για όλα μου τα συναισθήματα, και τα «καλά» και τα «κακά», και τα μικρά και τα μεγάλα, επειδή είναι όλα τα ίδια).

6Για τους σκοπούς αυτών των ασκήσεων, λοιπόν, θα τις θεωρήσω όλες ίδιες.

(Δεν υπάρχει ιεραρχία ψευδαισθήσεων, όλες οι ενοχλήσεις που βιώνω είναι όλες το ίδιο. Και όποτε ταραχτώ σήμερα, θα πάρω την Ολοκληρωτική Ευθύνη, και θα Δεχτώ ότι το πρόβλημα δεν είναι έξω από μένα. Τότε θα χρησιμοποιήσω την Ολοκληρωτική Συγχώρεση για να καταργήσω όλες μου τις ενοχλήσεις σήμερα.)

Michael.

*Η μετάφραση του Βιβλίου Εργασιών είναι από την επίσημη έκδοση στα Ελληνικά του «A Course in Miracles», Foundation for Inner Peace: « Ένα Μάθημα στα Θαύματα».


ΜΑΘΗΜΑ 7

Στο σημερινό μάθημα, το Μάθημα 7 έρχεσαι σε επαφή με την έννοια του χρόνου του Επιπέδου-1 που είναι οι φαινομενικές παρελθούσες και μελλοντικές σου εμπειρίες. Ο διχασμένος νου του εγώ διευθετεί όλο τον χρόνο που βιώνεις στο Επίπεδο-1 και έτσι όσο πιστεύεις ότι αυτό που βλέπεις έξω από εσένα είναι πραγματικό, βλέπεις μόνο το παρελθόν.

Όμως υπάρχει και μία άλλη έννοια του χρόνου· είναι στο Επίπεδο-2 και είναι μέσα σου. Βρίσκεται στο νου σου και ονομάζεται Παρούσα Στιγμή ή το Τώρα. Έτσι λοιπόν σήμερα θα επιχειρήσουμε να ελευθερώσουμε το παρελθόν και να συγκεντρωθούμε στην Παρούσα Στιγμή όπου κατοικεί η Γαλήνη.

Σ’ αυτό το μάθημα ο Ιησούς εισάγει την Μη-Προσκόλληση στη λίστα των 10 Διορθώσεων. Προσκολλάς σκέψεις σε όλα όσα βλέπεις και αυτές οι σκέψεις είναι στην πραγματικότητα εικόνες από το παρελθόν.

ΜΑΘΗΜΑ 7.

Βλέπω μόνο το παρελθόν.

( Η Ερώτηση είναι: Γιατί; Γιατί βλέπω μόνο το παρελθόν;
Η Απάντηση είναι: Επειδή αυτό που τα μάτια μου βλέπουν εξωτερικά είναι στην πραγματικότητα μια προβολή από το νου μου εσωτερικά. Είναι η εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Όλα όσα βλέπω έξω από εμένα είναι μια εικόνα που έφτιαξα στο νου μου και μετά πρόβαλλα έξω και μέσα στον κόσμο.)

1.Αυτή η ιδέα είναι ιδιαίτερα δύσκολο αρχικά να γίνει πιστευτή.

( Πιστεύεις ότι διευθετείς τον χρόνο σου και ότι το « μέλλον» σου είναι πραγματικά το μέλλον. Όμως το ψευδαισθητικό σου μέλλον είναι στην πραγματικότητα μια επανάληψη των παρελθοντικών σου εμπειριών. Κάθε απόφαση που παίρνεις για το μέλλον βασίζεται πάνω στο «σωστό» και « λάθος» στο «καλό» και στο «κακό».)

2Εντούτοις, είναι η αιτία όλων των προηγούμενων.

( Όπως και με τα προηγούμενα μαθήματα κάθε κρίση που κάνεις έχει σχέση με το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό. Έτσι κάθε μελλοντική επιλογή βασίζεται σ’ αυτό που έχεις κάνει «σωστά» και σ’ αυτό που έχεις κάνει «λανθασμένα» στο παρελθόν. Τώρα λοιπόν, το μέλλον σου θα είναι και πάλι το παρελθόν σου ανάλογα με αυτές τις επιλογές.)

3Είναι ο λόγος που τίποτα απ’ όσα βλέπεις δεν σημαίνει τίποτα.

( Όπως και σε όλα τα προηγούμενα μαθήματα το εγώ σου δίνει κάθε νόημα στο Επίπεδο-1. Επομένως είναι το εγώ που παίρνει κάθε απόφαση για λογαριασμό σου. Το εγώ παίρνει τις μελλοντικές αποφάσεις βασισμένο στις παρελθοντικές σου εμπειρίες.
Δεν παίρνεις εσύ τις αποφάσεις επειδή εσύ δεν σκέφτεσαι! Κάθε ουσιαστική απόφαση την παίρνει το εγώ για σένα. Το γνωρίζεις αυτό επειδή το εγώ πάντα βασίζεται σ’ αυτό που είναι «καλό» και σ’ αυτό που δεν είναι «καλό» για σένα. Ή σ’ αυτό που είναι «σωστό» και σ’ αυτό που δεν είναι «σωστό» για σένα. Μόνο το εγώ μπορεί να πάρει τέτοιες αποφάσεις.)

4Είναι ο λόγος που έχεις δώσει σε όλα όσα βλέπεις τη σημασία που έχουν για σένα.

( Αυτός είναι ο λόγος που τίποτε από όσα βλέπεις δεν σημαίνει τίποτε. Κάθε ερμηνεία για λάθη του παρελθόντος του τύπου «σωστού» και «λάθους» και κρίσεις για το «καλό» και το «κακό» στην πραγματικότητα προέρχονται από το εγώ.)

5Είναι ο λόγος που δεν καταλαβαίνεις τίποτα απ’ όσα βλέπεις.

( Σε κάθε κατανόηση που πιστεύεις ότι φθάνεις στο Επίπεδο-1 προέρχεται από το εγώ. Και το εγώ παίρνει τις αποφάσεις για σένα βασισμένο σε ό,τι είναι «καλό» για σένα και σ’ αυτό που «δεν είναι καλό» για σένα· σ’ αυτό που είναι σωστό για σένα και σ’ αυτό που δεν είναι σωστό για σένα.)

6Είναι ο λόγος που οι σκέψεις σου δεν σημαίνουν τίποτα και γιατί είναι σαν τα πράγματα που βλέπεις.
( Ο λόγος που οι σκέψεις σου δεν σημαίνουν τίποτα είναι επειδή δεν σκέφτεσαι.
Όλες οι σκέψεις που νομίζεις ότι κάνεις ανήκουν στο εγώ στο Επίπεδο-1. Βασίζονται πάντα σ’ αυτό που είναι «σωστό» και «λάθος» και σ’ αυτό που είναι «καλό» και «κακό».)

7Είναι ο λόγος του γιατί δεν ταράζεσαι ποτέ για τον λόγο που εσύ νομίζεις.
( Ο λόγος του γιατί δεν ταράζεσαι ποτέ για τον λόγο που εσύ νομίζεις είναι επειδή δεν σκέφτεσαι. Κάθε σκέψη στο Επίπεδο-1 ανήκει στο εγώ. Όταν νομίζεις ότι ταράζεσαι, χρησιμοποιείς τον « Εκλογικευτή» που είναι μια «μάσκα» της ψευδούς εικόνας στο Επίπεδο-1.)

8Είναι ο λόγος του γιατί ταράζεσαι επειδή βλέπεις κάτι που δεν υπάρχει εκεί.

( Ταράζεσαι με κάτι που βλέπεις επειδή το έχεις αρνηθεί, το έχεις απωθήσει και μετά το πρόβαλλες σε κάποιον ή κάτι. Αυτό είναι το εγώ που σκέφτεται για σένα.)

2.Οι παλιές ιδέες για τον χρόνο είναι πολύ δύσκολο ν’ αλλάξουν, επειδή όλα όσα πιστεύεις έχουν την ρίζα τους στον χρόνο και εξαρτώνται από το να μην μάθεις αυτές τις νέες ιδέες γι’ αυτά.

( Στο Επίπεδο-1, αυτές οι καινούργιες ιδέες για τον χρόνο δεν υπάρχουν, επειδή το εγώ δεν τις επιτρέπει στο σύστημα σκέψης του. Στο Επίπεδο-2, ο μόνος χρόνος που υπάρχει είναι το Παρόν και το εγώ δεν μπορεί ή δεν θα δεχτεί την Παρούσα Στιγμή. Αν το εγώ δεχτεί την Παρούσα Στιγμή τότε το εγώ παύει να υπάρχει. Το εγώ βασίζεται αποκλειστικά στον χρόνο, που είναι το παρελθόν και το μέλλον και φοβάται πολύ το Παρόν.)

2Όμως, ακριβώς γι’ αυτό, χρειάζεσαι νέες ιδέες για τον χρόνο.

( Όμως γι’ αυτό ακριβώς χρειάζεσαι να αποκολληθείς από τον χρόνο στο Επίπεδο-1 και να Αποδεχτείς τον χρόνο στο Επίπεδο-2. Και οι δύο αυτές ιδέες για τον χρόνο είναι ξεχωριστά η μια από την άλλη και δεν μπορούν να συνυπάρχουν.)

3Αυτή η πρώτη ιδέα για τον χρόνο δεν είναι πραγματικά τόσο παράξενη, όσο μπορεί αρχικά να φανεί.

( Αν δεν κρίνεις αυτή την ιδέα αλλά απλά την εφαρμόσεις, θα έχεις μια άλλη εμπειρία του χρόνου.)

(παρ.) 3. Κοίταξε ένα φλυτζάνι, για παράδειγμα.

( Παρατήρησε το φλυτζάνι χωρίς να προσκολλάς οποιεσδήποτε σκέψεις σ’ αυτό όπως: είναι ένα ωραίο φλυτζάνι ή δεν είναι ένα τόσο ωραίο φλυτζάνι; Μπορείς να αποδεχτείς το φλυτζάνι χωρίς προσκόλληση;)

2Βλέπεις ένα φλυτζάνι, ή απλώς ξαναβλέπεις τις παλιές σου εμπειρίες του να πιάνεις ένα φλυτζάνι, να διψάς, να πίνεις από ένα φλυτζάνι, να νιώθεις το χείλος του φλυτζανιού πάνω στα χείλη σου, να τρως πρωϊνό, κ.ο.κ.

( Μπορείς να παρατηρήσεις το φλυτζάνι χωρίς να το συνδέσεις με σκέψεις από το παρελθόν; Μπορείς να πιείς από το φλυτζάνι χωρίς να το συνδέσεις με παλιές εμπειρίες δίψας; Μπορείς να σκεφτείς ότι θα αφήσεις το φλυτζάνι να πέσει χωρίς να προσδέσεις σκέψεις ότι θα σπάσει;)

3Ακόμα και οι αισθητικές σου αντιδράσεις για το φλυτζάνι, δεν οφείλονται στις παλιές σου εμπειρίες;

( Είναι ο αισθήσεις του σώματος σου που παίρνουν την απόφαση για το φλυτζάνι; Δεν είναι η εμπειρία σου τώρα της γνώσης του ποιος είναι ο «σωστός» τρόπος ή ο «καλός» τρόπος για να πιείς από το φλυτζάνι; Βασίζονται οι αποφάσεις σου στο ποιος είναι ο «λάθος» τρόπος ή ο μη «σωστός» τρόπος για να πιείς, στο φλυτζάνι από το παρελθόν;)

4Πώς αλλιώς θα ήξερες, εάν αυτό το είδος φλυτζανιού θα σπάσει εάν το ρίξεις κάτω;

( Πήρες τώρα τις αποφάσεις σου για το φλυτζάνι βασισμένος στις παρελθοντικές σου εμπειρίες όταν ήπιες από το φλυτζάνι; Ίσως νομίζεις ότι πίνεις από το φλυτζάνι τώρα στην παρούσα στιγμή αλλά δεν πίνεις στην πραγματικότητα από το φλυτζάνι στο παρελθόν;)

5Τι γνωρίζεις γι’ αυτό το φλυτζάνι πέρα απ’ όσα έμαθες στο παρελθόν;

(Όλα όσα έμαθες για το φλυτζάνι βασίζονται σε εμπειρίες από το «παρελθόν» για το φλυτζάνι.)

6Δεν θα είχες ιδέα για το τι είναι αυτό το φλυτζάνι, εάν δεν το είχες μάθει στο παρελθόν. 7Άρα, πραγματικά το βλέπεις;
( Όλη η ερμηνεία που δίνεις στο φλυτζάνι πηγάζει από παρελθοντικές εμπειρίες για το φλυτζάνι. Πως τότε θα γνώριζες πως να πιείς από το φλυτζάνι ή ακόμη και πως να το κρατήσεις;)

(παραγ.) 4. Κοίτα γύρω σου.

( Κοίταξε γύρω σου. Όλα όσα βλέπεις έξω από εσένα είναι η εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Είναι αυτό αλήθεια;)

2. Αυτό ισχύει εξίσου για οτιδήποτε βλέπεις.

( Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις σ’ αυτή την ιδέα· όλα όσα αντιλαμβάνεσαι να είναι εξωτερικά από εσένα είναι στην πραγματικότητα μια εσωτερική εικόνα που προβάλλεται έξω από το νου.)

3Αναγνώρισέ το αυτό εφαρμόζοντας την σημερινή ιδέα αδιακρίτως σε οτιδήποτε βλέπεις.

( Αν «Αποδεχτείς» αυτή την ιδέα τότε ισχύει για όλα όσα βλέπουν τα μάτια σου.)

4Για παράδειγμα:

( Μην κάνεις εξαιρέσεις εφαρμόζοντάς αυτή την ιδέα με βάση αυτό που νομίζεις ότι είναι «σωστό» ή «λάθος» ή «καλό» ή «κακό».

5Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το μολύβι.

( Αυτό το μολύβι είναι μια εικόνα στο νου μου που προβάλλεται έξω από το νου μου)

6Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το παπούτσι.
( Αυτό το παπούτσι είναι μια εικόνα στο νου μου που προβάλλεται έξω από το νου μου)

7Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το χέρι.

( Αυτό το χέρι είναι μια εικόνα στο νου μου που προβάλλεται έξω από το νου μου)

8Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το σώμα.

( Αυτό το σώμα είναι μια εικόνα στο νου μου που προβάλλεται έξω από το νου μου)

9Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το πρόσωπο.

( Αυτό το πρόσωπο είναι μια εικόνα στο νου μου που προβάλλεται έξω από το νου μου)

( παραγ.) 5. Μην παραμείνεις σε κανένα συγκεκριμένο πράγμα, όμως θυμήσου να μην κάνεις και καμία ειδική εξαίρεση.

( Θυμήσου να τα κάνεις όλα το ίδιο· μην δίνεις περισσότερη αξία σε μια εικόνα έναντι κάποιας άλλης. Δεν υπάρχει ιεραρχία στις ψευδαισθήσεις. Όλα όσα αντιλαμβάνεσαι εξωτερικά είναι το ίδιο· δεν υπάρχουν εξαιρέσεις σ’ αυτή την ιδέα.)

2Κοίτα εν συντομία κάθε αντικείμενο, και μετά προχώρησε στο επόμενο.

( Κοίταξε κάθε αντικείμενο για περίπου 10 δευτερόλεπτα ενώ επαναλαμβάνεις:
« Αυτό_________είναι μια εικόνα στο νου μου που προβάλλεται έξω από το νου μου»)

3Τρεις ή τέσσερις περίοδοι πρακτικής, διάρκειας περίπου ενός λεπτού, θα είναι αρκετές.

( Εφάρμοσε αυτή την ιδέα τρεις ή τέσσερις φορές την ημέρα ενώ επιλέγεις τουλάχιστον έξι με οκτώ διαφορετικές εικόνες σε κάθε περίοδο.)

Δεν υπάρχουν σχόλια: