Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 26




Στο σημερινό μάθημα, ασχολούμαστε ακόμα με την παραίτηση από την ιδέα ότι νομίζεις ότι σκέφτεσαι. Αυτή και μόνο η ιδέα είναι η αιτία όλων των σκέψεων επίθεσης προς τον εαυτό σου. Η σκέψη ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι», είναι μια επίθεση στην ατρωτότητα σου. Στο Επίπεδο-1, μόνο η ψευδής εικόνα είναι αυτή που νομίζει ότι σκέφτεται. Επιπλέον, μόνο όταν παραιτηθείς από την ιδέα ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι», θα παραιτηθείς και από την ψευδή εικόνα. Αυτό είναι η αιτία και το αποτέλεσμα.
ΜΑΘΗΜΑ 26
Οι επιθετικές μου σκέψεις επιτίθενται στην ατρωτότητα μου.
(Το Ερώτημα είναι: Γιατί; Γιατί οι σκέψεις επίθεσης επιτίθενται στην ατρωτότητα μου;
Η Απάντηση είναι: Η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι», με κάνει ευάλωτο.)
(παραγ.)1. Είναι σίγουρα προφανές ότι εάν μπορείς να δεχθείς επίθεση, δεν είσαι άτρωτος.
(Αν ακόμα «νομίζω ότι σκέφτομαι» χρειάζεται να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου, και τότε πρέπει να «νομίζω ότι πιστεύω» ότι μπορώ να δεχτώ επίθεση.)
2Βλέπεις την επίθεση ως πραγματική απειλή.
(Αν ακόμα «νομίζω» ότι χρειάζεται να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, τότε πρέπει να «νομίζω» ότι όλες οι επιθέσεις φαίνονται πολύ πραγματικές.)
3Αυτό συμβαίνει επειδή πιστεύεις ότι μπορείς πράγματι να επιτεθείς.
(Το να αμύνομαι σημαίνει ότι επιτίθεμαι κι έτσι, όλες οι άμυνες σημαίνουν επίθεση. Το να «νομίζω» ότι χρειάζεται να αμυνθώ σημαίνει ότι πρέπει να «νομίζω» ότι μπορώ να επιτεθώ.)
4Και αυτό που θα είχε αποτελέσματα προερχόμενο από σένα, πρέπει επίσης να έχει αποτελέσματα ερχόμενο σε σένα.
(Η Προβολή φτιάχνει την Αντίληψη. Αυτό που προβάλλεις θα αντιλαμβάνεσαι, και αυτό που αντιλαμβάνεσαι θα σε επηρεάζει. Αυτός είναι ο Νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος.)
5Αυτός είναι ο νόμος που τελικά θα σε σώσει, αλλά τώρα τον χρησιμοποιείς λάθος.
(Ο Νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος τελικά θα είναι ο σωτήρας σου, αλλά μόνο όταν τον χρησιμοποιήσεις προς όφελος σου στο Επίπεδο-2.)
6Πρέπει επομένως να μάθεις πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί (ο νόμος) για τα δικά σου ύψιστα συμφέροντα, και όχι ενάντια σ’ αυτά.
(Ο Νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος θα λειτουργήσει προς όφελος σου, αλλά μόνο όταν μάθεις πώς να τον χρησιμοποιείς.)
(παραγ.)2. Επειδή οι επιθετικές σκέψεις σου θα προβληθούν (προς τα έξω), εσύ θα φοβάσαι τις επιθέσεις.
(Αν συνεχίζεις να «νομίζεις ότι σκέφτεσαι», πράγμα που είναι η αιτία, τότε σκέφτεσαι με το εγώ. Το αποτέλεσμα αυτής της αιτίας θα είναι ότι θα φοβάσαι για επιθέσεις. Αυτό είναι η αιτία και το αποτέλεσμα που λειτουργούν εναντίον σου.)
2Και εάν φοβάσαι τις επιθέσεις, πρέπει να πιστεύεις ότι δεν είσαι άτρωτος.
(Πάντα θα θεωρείς τον εαυτό σου ευάλωτο σε επίθεση αν συνεχίσεις να «νομίζεις ότι σκέφτεσαι».)
3Οι επιθετικές σκέψεις επομένως σε κάνουν τρωτό μέσα στο δικό σου νου, εκεί ακριβώς όπου βρίσκονται οι επιθετικές σκέψεις.
(Η αιτία και το αποτέλεσμα δεν είναι διαχωρισμένα. Αν «νομίζεις ότι σκέφτεσαι», τότε σκέφτεσαι με το εγώ. Το εγώ είναι μια επίθεση εναντίον σου, εναντίον του αληθινού σου Εαυτού· επομένως, αν σκέφτεσαι με το εγώ, τότε πρέπει να επιτίθεσαι στον εαυτό σου.)
4Οι επιθετικές σκέψεις και η ατρωτότητα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές παράλληλα.
(Υπάρχουν μόνο δύο συστήματα σκέψης. Αν σκέφτεσαι με το εγώ, πρέπει να είσαι στο Επίπεδο-1. Αν σκέφτεσαι με τον Θεό, πρέπει να είσαι στο Επίπεδο-2.)
5Είναι αντιφατικές μεταξύ τους.
(Όταν δεχτείς ένα από αυτά τα συστήματα σκέψης, πρέπει να αρνηθείς το άλλο. Αυτό είναι η αιτία και το αποτέλεσμα.)
(παραγ.)3. Η σημερινή ιδέα εισάγει την σκέψη ότι πάντα επιτίθεσαι στον εαυτό σου πρώτα.
(Η επίθεση στον εαυτό μου είναι η πρώτη αιτία αν συνεχίσω να «νομίζω» ότι πρέπει να αμύνομαι. Όλες οι άμυνες σημαίνουν επίθεση.)
2Εάν οι επιθετικές σκέψεις περιέχουν την πεποίθηση ότι είσαι ευάλωτος, το αποτέλεσμά τους είναι να σε αποδυναμώσουν στα δικά σου μάτια.
(Το αποτέλεσμα της σκέψης ότι πρέπει να αμυνθώ σημαίνει ότι πρέπει να είμαι ευάλωτος, και γι αυτό πρέπει να είμαι κι αδύναμος.)
3Έτσι, έχουν επιτεθεί στην αντίληψή σου για τον εαυτό σου.
(Το ότι ακόμα νομίζω ότι σκέφτομαι, λοιπόν, σημαίνει ότι οι «δικές μου» σκέψεις είναι επίθεση προς τον εαυτό μου.)
4Και επειδή πιστεύεις σ’ αυτές, δεν μπορείς πλέον να πιστεύεις στον εαυτό σου.
(Αν ακόμα «νομίζω ότι σκέφτομαι», τότε δεν μπορώ πια να γνωρίζω τον Αληθινό μου Εαυτό.)
5Μια εσφαλμένη εικόνα του εαυτού σου έχει πάρει την θέση του τι είσαι.
(Μόνο η ψευδής εικόνα είναι αυτή που «νομίζει ότι σκέφτεται». Επίσης, αν εξακολουθώ να νομίζω «ότι σκέφτομαι», τότε «αυτό» που σκέφτεται πρέπει να είναι η ψευδής μου εικόνα.)
(παραγ.)4. Η εξάσκηση στην σημερινή ιδέα θα σε βοηθήσει να καταλάβεις ότι η τρωσιμότητα ή η ατρωσιμότητα είναι το αποτέλεσμα των δικών σου σκέψεων. 2Τίποτα άλλο εκτός από τις δικές σου σκέψεις δεν μπορεί να σου επιτεθεί.
(Αν «νομίζω ότι σκέφτομαι», τότε πρέπει να είμαι ευάλωτος. Η ατρωτότητα μου βασίζεται στην παραίτηση από την ιδέα ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι».
2Τίποτα άλλο εκτός από τις δικές σου σκέψεις δεν μπορεί να σου επιτεθεί.
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που μπορεί να μου επιτεθεί. Όλες οι άλλες σκέψεις επίθεσης που φαίνονται ότι μου επιτίθενται βασίζονται σε αυτή την μία ιδέα που ανήκει στο εγώ.)
3Τίποτα άλλο εκτός από τις δικές σου σκέψεις δεν μπορεί να σε κάνει να σκεφτείς ότι είσαι τρωτός.
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
4Και τίποτα άλλο εκτός από τις σκέψεις σου δεν μπορεί να σου αποδείξει ότι αυτό δεν ισχύει.
(Μόνο όταν παραιτηθώ από την σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι», θα βιώσω και θα αποδείξω στον εαυτό μου την ατρωτότητα μου.)
(παραγ.)5. Έξι περίοδοι πρακτικής απαιτούνται για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας.
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
2Δύο πλήρη λεπτά πρέπει να αφιερωθούν για κάθε περίοδο, παρόλο που ο χρόνος μπορεί να μειωθεί στο ένα λεπτό, εάν υπάρχει έντονη δυσφορία.
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
3Μην μειώσεις όμως τη διάρκεια περισσότερο.
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
(παραγ.)6. Η περίοδος πρακτικής πρέπει να ξεκινήσει με την επανάληψη της σημερινής ιδέας, μετά κλείσε τα μάτια σου και εξέτασε τα άλυτα θέματα, των οποίων η έκβαση σε απασχολεί..
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
2Η έγνοια μπορεί να έχει τη μορφή της κατάθλιψης, της στενοχώριας, του θυμού, ενός αισθήματος βάρους, του φόβου, προαισθήματος ή εμμονής.
(Μόνο η σκέψη [ονόμασε την] που «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
3Οποιοδήποτε ανεπίλυτο πρόβλημα επανέρχεται στις σκέψεις σου κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι κατάλληλο θέμα για πρακτική εφαρμογή
(Μόνο αυτή η σκέψη [ονόμασε την] που «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
4Δεν θα μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις πολλά θέματα σε κάθε περίοδο πρακτικής, γιατί πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος από το συνηθισμένο σε κάθε ένα.
(Μόνο αυτή η σκέψη [ονόμασε την] που «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι που με κάνει ευάλωτο.)
5Η σημερινή ιδέα πρέπει να εφαρμοστεί ως εξής:
(παραγ.)7. Κατ’ αρχήν ονόμασε την κατάσταση:
(Μόνο αυτή η σκέψη για [ονόμασε το] που «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι αυτή που με κάνει ευάλωτο.)
2Ανησυχώ για ______________
(Μόνο αυτή η σκέψη «με απασχολεί [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι, είναι που με κάνει ευάλωτο.)
3Μετά εξέτασε κάθε πιθανή έκβαση που σου έρχεται στο νου ως προς αυτό, η οποία σου προκαλεί ανησυχία, και ανάφερε καθεμιά συγκεκριμένα, λέγοντας:
(Μόνο αυτή η σκέψη «με απασχολεί [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι, είναι που με κάνει ευάλωτο.)
4Φοβάμαι ότι __________________ θα συμβεί.
(Μόνο αυτή η σκέψη ότι «φοβάμαι ότι θα συμβεί [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.)
8. Εάν κάνεις ορθά τις ασκήσεις, θα έχεις πέντε ή έξι ανησυχητικές εκδοχές για κάθε κατάσταση που θα χρησιμοποιήσεις ως θέμα, και πολύ πιθανόν να είναι και περισσότερες.
(Μόνο αυτή η σκέψη ότι «με απασχολεί το [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.
Μόνο αυτή η σκέψη ότι «φοβάμαι το [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.
Μόνο αυτή η σκέψη ότι «φοβάμαι για [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.
Μόνο αυτή η σκέψη ότι «ανησυχώ για [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.
Μόνο αυτή η σκέψη ότι «με ταράζει το [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.
Μόνο αυτή η σκέψη ότι «δυσανασχετώ για το [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.)
2Είναι πιο εποικοδομητικό να ασχοληθείς με λίγες καταστάσεις προσεκτικά παρά ν’ ασχοληθείς επιφανειακά με περισσότερες.
(Είναι μόνο αυτές οι σκέψεις για [ονόμασε τες] που νομίζω ότι σκέφτομαι που με κάνουν ευάλωτο.)
3Καθώς ο κατάλογος με τις προσδοκώμενες εκβάσεις για κάθε κατάσταση συνεχίζεται, πιθανότατα θ’ ανακαλύψεις ότι κάποιες από αυτές, ιδιαίτερα εκείνες που σου έρχονται στο νου προς το τέλος, είναι λιγότερο αποδεκτές από σένα.
(Μόνο αυτή η σκέψη ότι «με απασχολεί το [ονόμασε το]» που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που με κάνει ευάλωτο.)
4Προσπάθησε όμως, όσο μπορείς, να τις χειριστείς όλες με τον ίδιο τρόπο.
(Μόνο αυτές οι σκέψεις για [ονόμασε τες] που νομίζω ότι σκέφτομαι είναι που κάνουν ευάλωτο.)
(παραγ.)9. Αφού έχεις ονομάσει κάθε έκβαση που φοβάσαι, πες στον εαυτό σου:
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι που κάνει ευάλωτο.)
2Αυτή η σκέψη είναι μια επίθεση κατά του εαυτού μου.
(Η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι μια επίθεση στον εαυτό μου.)
3Ολοκλήρωσε κάθε περίοδο πρακτικής επαναλαμβάνοντας άλλη μια φορά την σημερινή ιδέα στον εαυτό σου.
(Μόνο η σκέψη ότι «νομίζω ότι σκέφτομαι» είναι που με κάνει ευάλωτο.)

Δεν υπάρχουν σχόλια: