Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ 13 - 16



του Michael Murray http://acim.ie/


Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 13
Στο σημερινό μάθημα, βλέπουμε ότι όσο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο με το εγώ στο Επίπεδο-1, ο νους μας θα παράγει φόβο. Δεν υπάρχει επιλογή σε αυτό επειδή στο Επίπεδο-1 ένας κόσμος χωρίς νόημα είναι ένας τρομακτικός κόσμος. Όμως, τώρα μπορούμε να επιλέξουμε να αντιληφθούμε ένα κόσμο με νόημα στο Επίπεδο-2 με ορθή αντίληψη ελεύθερη από φόβο. Ένας κόσμος με νόημα δεν θα παράγει φόβο.

ΜΑΘΗΜΑ 13
Ένας κόσμος χωρίς νόημα προκαλεί φόβο
(Το Ερώτημα είναι: Γιατί; Γιατί ένας κόσμος χωρίς νόημα παράγει φόβο;
Η Απάντηση είναι: Επειδή όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο με νόημα, που είναι ο Θεός και το Επίπεδο-2.)
1. Η σημερινή ιδέα είναι πράγματι μια άλλη μορφή της προηγούμενης, με μόνη διαφορά ότι αφορά ειδικότερα το ανακινούμενο συναίσθημα.
(Μπορώ να βιώνω φόβο μόνο όταν αντιλαμβάνομαι με την Περσόνα στον εγωικό διχασμένο νου στο Επίπεδο-1. Αν βιώνω τον οποιοδήποτε φόβο, τότε μπορεί μόνο να βρίσκομαι στην Ψευδή μου Εικόνα στην Περσόνα.)
2Στην πραγματικότητα, ένας κόσμος χωρίς νόημα είναι αδύνατος.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, στην κυριολεξία δεν αντιλαμβάνομαι τίποτα. Δεν αντιλαμβάνομαι τίποτα επειδή αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1, πράγμα που από μόνο του δεν είναι τίποτα.)
3Τίποτα δεν υπάρχει που να μην έχει νόημα.
(Ένας κόσμος χωρίς νόημα δεν υπάρχει, επειδή το εγώ από μόνο του δεν έχει νόημα.)
4Αυτό δεν συνεπάγεται ότι εσύ δεν θα νομίζεις ότι αντιλαμβάνεσαι κάτι που δεν έχει κανένα νόημα
(Το γεγονός ότι συνεχίζω να επιλέγω και να αντιλαμβάνομαι με το εγώ σημαίνει ότι πρέπει να έχω δώσει στον κόσμο κάποιο νόημα. Τώρα μπορώ να αλλάξω το νου μου και να δώσω στον κόσμο ένα άλλο νόημα.)
5Αντίθετα, είναι σφόδρα πιθανό ότι εσύ θα νομίζεις ότι πράγματι το αντιλαμβάνεσαι.
(Όσο νομίζω ότι σκέφτομαι», θα συνεχίζω να αντιλαμβάνομαι με το εγώ, πράγμα που σημαίνει ότι θα συνεχίσω να αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα.)
(παραγ.)2. Η αναγνώριση της απουσίας νοήματος προκαλεί έντονη ανησυχία σ’ όλους τους διαχωρισμένους.
(Αυτή η άσκηση θα προκαλέσει φόβο σε όλους όσους συνεχίζουν να διαλέγουν το εγώ και τις εγωικές «ψευδείς εικόνες».
2Αντιπροσωπεύει μια κατάσταση, όπου ο Θεός και το εγώ «προκαλούν» ο ένας τον άλλο ως προς το τίνος το νόημα θα γραφτεί στον κενό χώρο που η απουσία νοήματος προσφέρει.
(Η μόνη επιλογή που έχεις που θα σου δώσει το νόημα, είναι ανάμεσα στον Θεό και το Επίπεδο-2, και το εγώ και το Επίπεδο-1. Το εγώ θα σου δείχνει ένα κόσμο χωρίς νόημα στο επίπεδο-1. Ενώ ο Θεός θα σου δείχνει ένα κόσμο με νόημα στο Επίπεδο-2.)
3Το εγώ τρέχει φρενήρες για να εγγράψει εκεί τις δικές του ιδέες, φοβούμενο πως αλλιώς το κενό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καταδείξει την αδυναμία και την μη-πραγματικότητά του.
(Όσο συνεχίζω να «νομίζω ότι σκέφτομαι», θα συνεχίσω να δίνω την άδεια στο εγώ να εδραιώνει για λογαριασμό μου το νόημα του κόσμου.)
4Και ως προς αυτό μόνο έχει δίκιο.
( Αν το εγώ ήταν πραγματικό, τότε η ψευδαισθητική του πραγματικότητα του θα ήταν επίσης πραγματική για μένα. Αυτό θα σήμαινε ότι ένας κόσμος χωρίς νόημα είναι επίσης πραγματικός.)
3. Είναι ουσιώδες λοιπόν να μάθεις ν’ αναγνωρίζεις την απουσία νοήματος και να την αποδέχεσαι άφοβα.
(Δέχομαι ότι τώρα μπορώ να επιλέξω ένα νέο νόημα για τον κόσμο, και αυτό το νόημα θα είναι χωρίς φόβο. Δεν υπάρχει φόβος σε κανένα νόημα που δίνεται στο Επίπεδο-2.)
2Εάν φοβάσαι, είναι βέβαιο ότι θ’ αποδώσεις στον κόσμο γνωρίσματα που δεν έχει, και θα τον κατακλύσεις με εικόνες που δεν υπάρχουν.
(Όσο παραμένω στο Επίπεδο-1, θα παράγω φόβο. Τότε θα προβάλλω αυτόν τον φόβο σε ένα κόσμο χωρίς νόημα και θα τον γεμίζω με τρομακτικές εικόνες.)
3Για το εγώ, οι ψευδαισθήσεις είναι μηχανισμοί ασφάλειας, κι έτσι θα πρέπει να είναι και για σένα που εξισώνεις τον εαυτό σου με το εγώ.
(Όσο παραμένω στο Επίπεδο-1 θα έχω την ανάγκη να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου με όλους τους εγωϊκούς αμυντικούς μηχανισμούς. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι αμυντικοί μηχανισμοί είναι που προκαλούν ένα τρομακτικό κόσμο. Και, όσο παραμένω στο Επίπεδο-1, θα πιστεύω ότι χρειάζομαι το εγώ και τις άμυνες του για να κρατηθώ ασφαλής.)
4. Οι σημερινές ασκήσεις, που πρέπει να γίνουν τρεις ή τέσσερις φορές, για όχι περισσότερο από ένα λεπτό περίπου κάθε φορά, πρέπει να εφαρμοστούν μ’ ένα ελαφρώς διαφορετικό τρόπο από τις προηγούμενες.
(Αντί να αντιλαμβάνομαι πρώτα τον εξωτερικό κόσμο, θα αντιλαμβάνομαι τον εσωτερικό πρώτα και μετά τον εξωτερικό.)
2Με κλειστά μάτια, επανάλαβε τη σημερινή ιδέα στον εαυτό σου
(Όταν αντιλαμβάνομαι έναν κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι μαζί με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• μπορώ να επιλέξω τον Θεό και το Επίπεδο-2.)
3Μετά, άνοιξε τα μάτια σου, και κοίταξε γύρω σου αργά, λέγοντας:
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1 .Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• μπορώ να επιλέξω τον Θεό και το Επίπεδο-2.)
4Κοιτάζω ένα κόσμο χωρίς νόημα.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
5Επανάλαβε αυτή τη δήλωση στον εαυτό σου, καθώς κοιτάς γύρω σου.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
6Μετά κλείσε τα μάτια σου και ολοκλήρωσε λέγοντας:
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
7Ένας κόσμος χωρίς νόημα προκαλεί φόβο επειδή πιστεύω ότι βρίσκομαι σε ανταγωνισμό με τον Θεό.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
5. Μπορεί να σου φανεί δύσκολο ν’ αποφύγεις την αντίσταση, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σ’ αυτή την καταληκτική δήλωση.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
2Όποια μορφή κι αν πάρει αυτή η αντίσταση, υπενθύμισε στον εαυτό σου ότι πράγματι φοβάσαι μια τέτοια σκέψη εξαιτίας της «εκδίκησης» του «εχθρού».
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
3Δεν προσδοκάται ότι σ’ αυτό το στάδιο θα πιστέψεις την δήλωση, και πιθανόν θα την απορρίψεις ως εξωφρενική.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
4Παρατήρησε όμως με προσοχή οτιδήποτε σημάδια έκδηλου ή συγκαλυμμένου φόβου μπορεί αυτή να εγείρει.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα ∙ επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
6. Αυτή είναι η πρώτη μας προσπάθεια να δηλώσουμε μία σαφή σχέση αιτίας και αποτελέσματος, ενός τέτοιου είδους που εσύ είσαι πολύ άπειρος για ν’ αναγνωρίσεις.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
2Μην εμμείνεις στη καταληκτική δήλωση και μην προσπαθήσεις καν να την σκεφτείς, παρά μόνο κατά τις περιόδους πρακτικής.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).
3Αυτό επαρκεί προς το παρόν.
(Όταν αντιλαμβάνομαι ένα κόσμο χωρίς νόημα, τον αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Επομένως, τώρα μπορώ να επιλέξω έναν άλλο νου για να αντιληφθώ ένα κόσμο με νόημα• επιλέγω τον Θεό και το Επίπεδο-2).

ΜΑΘΗΜΑ 14
Στο σημερινό μάθημα φεύγουμε από τη ιδέα ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο που βλέπεις. Ο κόσμος που βλέπεις είναι ο κόσμος που αντιλαμβάνεσαι και μπορείς μόνο να αντιλαμβάνεσαι σε δύο Επίπεδα, Επίπεδο-1 ή Επίπεδο-2.
Και όπως από πάντα αντιλαμβανόσουν αυτόν τον κόσμο με το εγώ και την σκέψη του διαχωρισμού στο Επίπεδο-1 έτσι ο κόσμος που αντιλαμβάνεσαι με το εγώ είναι χωρίς νόημα. Όμως, μπορείς να αντιληφθείς έναν καινούργιο κόσμο με το Άγιο Πνεύμα στο Επίπεδο-2, και αυτός θα έχει νόημα. Αυτός είναι ένας κόσμος με νόημα επειδή θα τον αντιλαμβάνεσαι σαν έναν κόσμο Ενιαιότητας.
Σ’ αυτό το μάθημα αποστασιοποιούμαστε από την ιδέα ότι ο κόσμος είναι χωρίς νόημα που είναι μια ιδέα του Επιπέδου-1 μαζί με το εγώ. Και συνδεόμαστε σε μια καινούργια ιδέα του Επιπέδου-2 ότι ο κόσμος έχει τώρα νόημα μαζί με το Θεό.
ΜΑΘΗΜΑ 14
Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα.
( Η Ερώτηση είναι: Γιατί; Γιατί ο Θεός δεν δημιούργησε ένα κόσμο χωρίς νόημα;
Η Απάντηση είναι: ο Θεός μπορεί να δημιουργήσει μόνο αυτό που έχει νόημα και επομένως ο Θεός δημιούργησε έναν κόσμο με νόημα.)
(παραγ.)1. Η σημερινή ιδέα είναι, φυσικά, ο λόγος που ένας κόσμος χωρίς νόημα είναι αδύνατος.
( Αντιλαμβάνομαι μόνο έναν κόσμο διαχωρισμού όταν αντιλαμβάνομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1 και αυτό είναι αδύνατον, αυτός είναι ένας κόσμος χωρίς νόημα.)
2Ό,τι δεν δημιούργησε ο Θεός, δεν υπάρχει.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο του διαχωρισμού και επομένως ο κόσμος του διαχωρισμού δεν υπάρχει.)
3Και οτιδήποτε πράγματι υπάρχει, υπάρχει όπως Αυτός το δημιούργησε.
( Ο Θεός δημιούργησε μόνο καθ’ ομοίωση. Ένας κόσμος με νόημα είναι ένας κόσμος Ενιαιότητας.)
4Ο κόσμος που εσύ βλέπεις δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.
( Ο κόσμος που αντιλαμβάνεσαι είναι χωρίς νόημα επειδή αντιλαμβάνεσαι έναν κόσμο διαχωρισμού με το εγώ στο Επίπεδο-1. Αυτός είναι ο λόγος που αντιλαμβάνεσαι έναν κόσμο χωρίς νόημα.)
5Τον έφτιαξες εσύ, και δεν υπάρχει.
( Είναι δική σου επιλογή το εγώ και το Επίπεδο-1 η οποία είναι από μόνη της μια επιλογή χωρίς νόημα. Επομένως, ο κόσμος που αντιλαμβάνεσαι, ο κόσμος του διαχωρισμού δεν υπάρχει επειδή το εγώ δεν υπάρχει.)
( παραγ.)2. Οι σημερινές ασκήσεις πρέπει να γίνουν με τα μάτια κλειστά σ’ όλη τη διάρκεια.
( Κλείσε τα μάτια σου και πες δυνατά μέσα στο νου σου: «ο Θεός μπορεί μόνο να δημιουργήσει αυτό που έχει νόημα και επομένως ο Θεός δημιούργησε έναν κόσμο με νόημα, έναν κόσμο Ενιαιότητας όπως τον Εαυτό Του.)
2Η περίοδος της έρευνας στο νου πρέπει να είναι σύντομη, το πολύ ενός λεπτού.
(Ο Θεός μπορεί μόνο να δημιουργήσει αυτό που έχει νόημα και επομένως ο Θεός δημιούργησε έναν κόσμο με νόημα, έναν κόσμο Ενιαιότητας όπως τον Εαυτό Του.)
3Μην κάνεις περισσότερες από τρεις περιόδους πρακτικής με την σημερινή ιδέα, παρά μόνο εάν νιώθεις άνετα.
(Ο Θεός μπορεί μόνο να δημιουργήσει αυτό που έχει νόημα και επομένως ο Θεός δημιούργησε έναν κόσμο με νόημα, έναν κόσμο Ενιαιότητας όπως τον Εαυτό Του.)
4Εάν κάνεις, θα είναι επειδή πραγματικά καταλαβαίνεις για ποιο λόγο γίνονται.
( Αν ανακαλύψεις ότι είσαι άνετος μ’ αυτή την ιδέα σημαίνει ότι «Εσύ» είσαι τώρα επικεφαλής και όχι ο ψευδής σου εαυτός. Εσύ, ο αληθινός σου εαυτός είναι τώρα έτοιμος να αποδεχτεί το Επίπεδο-2 και το νόημα του Θεού για έναν κόσμο με νόημα.)
(παραγ.)3. Η σημερινή ιδέα είναι άλλο ένα βήμα για να μάθεις ν’ αφήνεις τις σκέψεις που εσύ έχεις γράψει πάνω στον κόσμο, και να βλέπεις τον Λόγο του Θεού στη θέση τους.
( Αυτό είναι ένα άλλο βήμα στην απελευθέρωση από την ιδέα ότι ο κόσμος που βλέπεις είναι ένας κόσμος διαχωρισμού. Ο κόσμος που αντιλαμβανόσουν ήταν χωρίς νόημα και το εγώ σου έδινε αυτό το νόημα στο Επίπεδο-1. Ο Θεός θα δώσει στον κόσμο ένα νέο νόημα για σένα στο Επίπεδο-2, και θα είναι ένας κόσμος Ενιαιότητας.)
2Τα αρχικά βήματα σ’ αυτή την ανταλλαγή, τα οποία μπορούν αληθινά ν’ αποκαλεστούν σωτηρία, μπορεί να είναι αρκετά δύσκολα, ακόμη και επώδυνα.
( Αυτά τα αρχικά βήματα μπορούν κυριολεκτικά να σε πάνε στον Ουρανό και έτσι αυτή είναι η σωτηρία σου. Όμως ο ψευδής εαυτός ίσως να είναι ακόμη μαζί σου.)
3Μερικά απ’ αυτά θα σε οδηγήσουν κατευθείαν στον φόβο.
( Αν ο ψευδής εαυτός είναι μαζί σου, θα φοβηθεί πολύ. Αυτό δεν πειράζει· απλά χρησιμοποίησε την αποστασιοποίηση του εαυτού για να ελευθερωθείς από τον ψευδή εαυτό.)
4Δεν θα εγκαταλειφθείς εκεί. Θα πας πολύ πέρα απ’ αυτό.
( Θα προχωρήσεις χωρίς τον ψευδή εαυτό που έκανες για εαυτό σου. Εσύ, ο Αληθινός σου Εαυτός δεν θα μείνει πίσω. Εσύ, ο αληθινός σου Εαυτός θα ταξιδέψει πολύ πιο πέρα από αυτό το Επίπεδο που είναι το Επίπεδο-2. Στην πραγματικότητα θα υπερβείς όλα τα Επίπεδα.)
5Κατευθυνόμαστε προς την τέλεια ασφάλεια και την τέλεια ειρήνη.
( Κατευθύνεσαι προς το Επίπεδο-2, προς την τέλεια ασφάλεια και την τέλεια ειρήνη, και πολλά περισσότερα.)
(παραγ.)4. Με κλειστά μάτια, σκέψου όλες τις φρικαλεότητες του κόσμου που έρχονται στο νου σου.
( Με κλειστά μάτια, σκέψου όλες τις φρικαλεότητες που άφησες πίσω στο Επίπεδο-1 με το εγώ και τον κόσμο του διαχωρισμού.)
2Ονόμασε καθεμιά που σου έρχεται στο μυαλό, και μετά αρνήσου την πραγματικότητά της.
( Αυτή η φρικαλεότητα( ονόμασε την ) υπήρχε μόνο στο νου μου επειδή πίστευα σε έναν κόσμο διαχωρισμού χωρίς νόημα ενώ ήμουν με το εγώ στο Επίπεδο-1.)
3Ο Θεός δεν την δημιούργησε, και άρα δεν είναι πραγματική.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο διαχωρισμού επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
4Πες για παράδειγμα:
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη φρικαλεότητα ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
5Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτόν τον πόλεμο, και άρα αυτός δεν είναι πραγματικός.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη φρικαλεότητα ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
6Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη συντριβή αεροπλάνου, και άρα αυτή δεν είναι πραγματική.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη φρικαλεότητα ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
7Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή την καταστροφή (εξειδίκευσε), και άρα αυτή δεν είναι πραγματική.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή την καταστροφή ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
( παραγ.)5. Κατάλληλα αντικείμενα για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας είναι επίσης οτιδήποτε φοβάσαι ότι μπορεί να συμβεί σε σένα ή σε κάποιον δικό σου για τον οποίο νοιάζεσαι.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτόν τον φόβο ( ονόμασε τον ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
2Σε κάθε περίπτωση, κατονόμασε πολύ συγκεκριμένα την «καταστροφή».
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτήν την καταστροφή ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
3Μην χρησιμοποιήσεις γενικούς όρους.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτό ( ονόμασε το ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
4Για παράδειγμα, μην πεις «Ο Θεός δεν δημιούργησε την αρρώστεια», αλλά πες «Ο Θεός δεν δημιούργησε τον καρκίνο» ή την καρδιακή προσβολή, ή οτιδήποτε γεννά φόβο μέσα σου.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή την αρρώστεια ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
( παραγ.)6. Αυτό είναι το προσωπικό σου δραματολόγιο φρικαλεοτήτων, τις οποίες τώρα κοιτάς.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη φρικαλεότητα ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
2Αυτά τα πράγματα είναι μέρος του κόσμου που εσύ βλέπεις.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη φρικαλεότητα ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
3Μερικά απ’ αυτά είναι κοινές ψευδαισθήσεις, και άλλα είναι μέρος της δικής σου προσωπικής κόλασης.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτές τις ψευδαισθήσεις ( ονόμασε τες ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
4Δεν έχει σημασία.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτήν την ψευδαίσθηση ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
5Ό,τι δεν δημιούργησε ο Θεός, μπορεί να υπάρχει μόνο μέσα στο δικό σου νου, ξέχωρα από τον δικό Του.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη φρικαλεότητα ( ονόμασε την ) επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα. Αν το αντιλαμβάνομαι αυτό, τη φρικαλεότητα (ονόμασε την ), αντιλαμβάνομαι έναν κόσμο χωρίς νόημα με το εγώ στο Επίπεδο-1.)
6Επομένως, δεν έχει κανένα νόημα.
(Αν το αντιλαμβάνομαι αυτό, τη φρικαλεότητα (ονόμασε την ), αντιλαμβάνομαι έναν κόσμο χωρίς νόημα με το εγώ στο Επίπεδο-1. Ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
7Σε αναγνώριση αυτού του γεγονότος, κλείσε την περίοδο πρακτικής επαναλαμβάνοντας τη σημερινή ιδέα:
( Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
8Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
(παραγ.)7. Η σημερινή ιδέα μπορεί φυσικά να εφαρμοστεί σε οτιδήποτε σε ενοχλήσει κατά την διάρκεια της ημέρας, έξω από τις περιόδους πρακτικής.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτό που δεν έχει νόημα. Και αυτό [ονόμασε το] είναι χωρίς νόημα επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
2Να είσαι πολύ συγκεκριμένος όταν την εφαρμόζεις.
( Αυτή η σκέψη που έχω για [ ονομασε το] είναι χωρίς νόημα. Και, ο Θεός δεν δημιούργησε αυτό που δεν έχει νόημα.)
3Πες:
( Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)
4Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα. Δεν δημιούργησε [ανέφερε συγκεκριμένα την κατάσταση που σε ενοχλεί] και επομένως αυτό δεν είναι πραγματικό.
( Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα. Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτή τη χωρίς νόημα κατάσταση[ονόμασε την ] επειδή ο Θεός δημιούργησε μόνο αυτό που έχει νόημα.)

ΜΑΘΗΜΑ 15
(Τώρα αρχίζουμε στο σημερινό μάθημα, να μαθαίνουμε ότι η Προβολή φτιάχνει την αντίληψη. Αυτό σημαίνει, ότι ο κόσμος που βλέπουμε έξω είναι μια προβολή της κατάστασης του νου που είναι μέσα μας με τον οποίο επιλέγουμε να την αντιληφθούμε. Υπάρχουν μόνο δύο επιλογές. Μπορούμε να επιλέξουμε το εγώ και την ψευδή εικόνα στο Επίπεδο-1. Ή, μπορούμε να επιλέξουμε το Άγιο Πνεύμα και την ορθή αντίληψη στο Επίπεδο-2. Όταν εξακολουθούμε να «νομίζουμε ότι σκεφτόμαστε», επιλέγουμε να είμαστε στο Επίπεδο-1. Μόνο το εγώ είναι που «νομίζει ότι σκέφτεται», και αν ακόμα «νομίζεις ότι σκέφτεσαι», τότε πρέπει να είσαι στο εγώ σου στο Επίπεδο-1)
ΜΑΘΗΜΑ 15
Οι σκέψεις μου είναι εικόνες που εγώ έχω φτιάξει.
(Η Ερώτηση είναι: Γιατί; Γιατί οι σκέψεις μου είναι εικόνες που έχω φτιάξει εγώ;
Η Απάντηση είναι: Η Προβολή φτιάχνει την Αντίληψη. Ο κόσμος είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Οι εικόνες που βλέπω έξω προέρχονται από τις σκέψεις μου που προβάλλω από μέσα μου.)
(παραγ.)1. Eπειδή οι σκέψεις που νομίζεις ότι σκέφτεσαι έχουν την μορφή εικόνας, δεν αναγνωρίζεις ότι αυτές δεν είναι τίποτα. Νομίζεις ότι τις σκέφτεσαι και έτσι πιστεύεις ότι τις βλέπεις.
(Οι εικόνες που βλέπεις έξω είναι οι σκέψεις που επέλεξες να πιστέψεις μέσα σου. Επομένως, ο κόσμος που βλέπεις έχει νόημα για σένα επειδή πιστεύεις τις σκέψεις που τον έφτιαξαν.
Όσο «νομίζεις ότι σκέφτεσαι», θα συνεχίσεις να φτιάχνεις τον κόσμο που βλέπεις. Οι σκέψεις που νομίζεις ότι σκέφτεσαι δεν είναι οι δικές σου σκέψεις, αλλά όλες ανήκουν στο εγώ στο Επίπεδο-1. Γι αυτό βλέπεις έναν τρομακτικό κόσμο.)
2Έτσι φτιάχτηκε η «όρασή» σου.
(Έτσι φτιάχτηκε ο κόσμος που αντιλαμβάνεσαι. Αν νομίζεις ότι σκέφτεσαι, τότε θα συνεχίσεις να βλέπεις αυτό που έβλεπες πάντα.)
3Αυτή είναι η λειτουργία που έχεις δώσει στα μάτια του σώματός σου
(Το σώμα θα βλέπει μόνο τις προβολές στις οποίες είναι προσκολλημένο. Αν νομίζεις ότι σκέφτεσαι, τότε θα βλέπεις έναν κόσμο διαχωρισμού· έναν τρομακτικό κόσμο, έναν κόσμο χωρίς νόημα.)
4Αυτό δεν είναι όραση.
(Αυτό δεν είναι πραγματική όραση, επειδή οι προβολές σου είναι που φτιάχνουν την αντίληψη σου. Βλέπεις τρομακτικές εικόνες όχι επειδή αυτές είναι εκεί, αλλά επειδή εσύ θέλεις να είναι εκεί. Αυτός είναι ο τρόπος σκέψης του εγώ, επειδή το εγώ θέλει να βλέπεις έναν τρομακτικό κόσμο.)
5Αυτό είναι εικονοποίηση.
( Το ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι» είναι αυτό που φτιάχνει τις εικόνες που βλέπεις. Η Προβολή φτιάχνει την Αντίληψη.)
6Παίρνει τη θέση της όρασης, αντικαθιστώντας την όραση με ψευδαισθήσεις.
(Το να νομίζεις ότι σκέφτεσαι αντικαθιστά την ορθή αντίληψη στο Επίπεδο-2 με την εσφαλμένη αντίληψη στο Επίπεδο-1. Μόνο το εγώ είναι αυτό που νομίζει ότι σκέφτεται. Επομένως, όταν νομίζεις ότι σκέφτεσαι, είσαι το εγώ.)
( παραγ.)2. Αυτή η εισαγωγική ιδέα για τη διαδικασία εικονοποίησης, την οποία εσύ ονομάζεις όραση, δεν θα έχει πολύ νόημα για σένα.
(Το να πιστεύεις ότι δεν σκέφτεσαι δεν πρόκειται να έχει και πολύ νόημα ακόμα για σένα. Αλλά με τον καιρό θα αντικαταστήσει την ιδέα του ότι νομίζεις ότι σκέφτεσαι.)
2Θ’ αρχίσεις να την καταλαβαίνεις, όταν δεις μικρά ψήγματα φωτός γύρω από οικεία αντικείμενα, που τώρα βλέπεις.
(Η πραγματική όραση θα αντικαταστήσει τις σκοτεινές εικόνες που έχει δημιουργήσει στο νου σου η ιδέα ότι νομίζεις ότι σκέφτεσαι. Η πραγματική όραση θα ανοίξει τον δρόμο ώστε το φως της αλήθειας να αντικαταστήσει την εσφαλμένη αντίληψη ότι τώρα βλέπεις.)
3Αυτό είναι το ξεκίνημα της πραγματικής όρασης.
(Η ορθή αντίληψη, που είναι η αληθινή όραση, σύντομα θα ακολουθήσει όταν αρχίσεις να δέχεσαι την ιδέα ότι «δεν σκέφτεσαι».)
4Μπορείς να είσαι βέβαιος ότι η πραγματική όραση θ’ ακολουθήσει γρήγορα, όταν θα έχει συμβεί αυτό.
(Αν είσαι πρόθυμος να αφήσεις την ιδέα «ότι νομίζεις ότι σκέφτεσαι», τότε η αληθινή όραση θα πάρει την θέση της αμέσως για σένα.)
(παραγ.)3. Καθώς προχωράμε, μπορεί να σου συμβούν πολλά «επεισόδια φωτός».
(Καθώς προχωράμε κι άλλο, στο Επίπεδο-2, θα έχεις νέες «φωτεινές ενοράσεις» που θα αντικαθιστούν εκείνες τις σκοτεινές σκέψεις που προκαλούν φόβο.)
2Μπορεί να πάρουν πολλές διαφορετικές μορφές, μερικές απ’ αυτές πολύ αναπάντεχες .
(Νέες ενοράσεις θα σου αποκαλύπτονται, καθώς ετοιμάζεσαι να τις δεχτείς. Μην προσδοκείς τα απροσδόκητα. Οι προσδοκίες είναι μόνο του εγώ.)
3Μην τις φοβηθείς .
(Δεν υπάρχει καθόλου φόβος στο Επίπεδο-2· αν φοβάσαι , τότε αυτή που φοβάται, πρέπει να είναι η ψευδής σου εικόνα που εξακολουθεί να είναι μαζί σου. Μόνο η ψευδής εικόνα μπορεί να φοβάται. Η προσωπικότητα σου δεν θα φοβηθεί την αλήθεια ∙ γνωρίζει την αλήθεια για σένα.)
4Είναι σημάδια ότι επιτέλους τα μάτια σου ανοίγουν.
(Αν είσαι χωρίς φόβο, τότε αρχίζεις να δέχεσαι την πραγματική όραση. Αρχίζεις να δέχεσαι έναν νέο τρόπο να βλέπεις έναν νέο κόσμο.)
5Τα σημάδια δεν θα επιμείνουν, γιατί απλώς συμβολίζουν την αληθινή αντίληψη και δεν σχετίζονται με γνώση
(Οι νέες ενοράσεις αποκαλύπτουν μόνο την ορθή αντίληψη, στο Επίπεδο-2. Η ορθή αντίληψη δεν είναι Γνώση, η οποία είναι Επίπεδο-3.)
6Αυτές οι ασκήσεις δεν θα σου αποκαλύψουν γνώση.
(Αυτές οι ασκήσεις δεν θα σε πάνε στην ευδαιμονία· αυτό θα συμβεί μόνο στο Επίπεδο-3. Το Επίπεδο-2 είναι μόνο η διόρθωση για το Επίπεδο-1).
7Όμως, θα ετοιμάσουν τον δρόμο γι’ αυτή.
(Όταν έχει διορθωθεί ολοκληρωτικά το Επίπεδο-1 από το Επίπεδο-2, τότε θα σου αποκαλυφθεί το Επίπεδο-3 , που είναι η Γνώση.)
(παραγ.)4. Κατά την εξάσκησή σου στην σημερινή ιδέα, επανάλαβέ την πρώτα στον εαυτό σου, και μετά εφάρμοσέ την σε οτιδήποτε βλέπεις γύρω σου, χρησιμοποιώντας το όνομά του και αφήνοντας τα μάτια σου να σταθούν πάνω του, καθώς λες:
(Ο κόσμος που βλέπω είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Οι εικόνες που βλέπω είναι προβολές από το νου μου.)
2Αυτό …………. είναι μια εικόνα που εγώ έχω φτιάξει
(Η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτή η εικόνα που βλέπω είναι στο νου μου, και προβάλλεται έξω στον κόσμο που βλέπω.)
3Εκείνο …………… είναι μια εικόνα που εγώ έχω φτιάξει.
(Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτή η εικόνα που βλέπω είναι στο νου μου, και προβάλλεται έξω στον κόσμο που βλέπω.)
4Δεν είναι απαραίτητο να συμπεριλάβεις ένα μεγάλο αριθμό συγκεκριμένων αντικειμένων για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας.
(Θυμήσου να μην ψάχνεις για συγκεκριμένα αντικείμενα, κάντα όλα ίδια, και να συμπεριλαμβάνεις και τα σημαντικά και τα ασήμαντα. Μην δίνεις σε κάτι περισσότερη σημασία από ό,τι σε κάτι άλλο. Κάντα όλα ίδια.)
5Είναι απαραίτητο, όμως, να συνεχίσεις να κοιτάς κάθε αντικείμενο, ενόσω επαναλαμβάνεις την ιδέα στον εαυτό σου.
(Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι στο νου μου, και προβάλλεται έξω στον κόσμο που βλέπω.)
Η ιδέα θα πρέπει να επαναλαμβάνεται αργά κάθε φορά.
(Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι στο νου μου, και προβάλλεται έξω στον κόσμο που βλέπω.)
5. Παρόλο που προφανώς δεν θα είσαι έτοιμος να εφαρμόσεις την ιδέα σε πάρα πολλά πράγματα μέσα στο λεπτό της πρακτικής που προτείνεται, προσπάθησε να κάνεις την επιλογή, όσο πιο τυχαία γίνεται.
(Θυμήσου να μην κρίνεις αυτό που βλέπεις. Μην δίνεις περισσότερη σημασία σε κάτι από ό,τι σε κάτι άλλο. Κάντα όλα ίδια. Και πες: Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι στο νου μου, και προβάλλεται έξω στον κόσμο που βλέπω.)
2Ακόμα και λιγότερο από ένα λεπτό θα είναι αρκετό για τις περιόδους πρακτικής, εάν αρχίσεις να νιώθεις δυσφορία.
(Αν νιώθεις οποιαδήποτε ταραχή ή ανησυχία, τότε πρόσθεσε αυτό το συναίσθημα σε αυτή την άσκηση και πες: «Αυτή η ταραχή που νιώθω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτό το συναίσθημα που νιώθω τώρα [ονόμασε το] είναι μέσα στο νου μου, και προβάλλεται έξω στο σώμα μου.)
3Μην κάνεις περισσότερο από τρεις περιόδους πρακτικής με τη σημερινή ιδέα εκτός, εάν αισθάνεσαι απόλυτα άνετα μ’ αυτήν, και μην ξεπεράσεις τις τέσσερις.
(Εφάρμοσε αυτή την ιδέα τρεις έως τέσσερις φορές σήμερα αν νιώθεις άβολα μ’ αυτήν. Πες: «Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι στο νου μου, και προβάλλεται έξω στον κόσμο που βλέπω.)
4Όμως, η ιδέα μπορεί να εφαρμοστεί όποτε χρειαστεί κατά τη διάρκεια της ημέρας.
(Αν νιώθεις κάπως άβολα μ’ αυτή την ιδέα, τότε εφάρμοσε αυτή την ιδέα σε κάθε εικόνα στην οποία αντιδράς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Πες: «Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι μια εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. Αυτή η εικόνα που βλέπω [ονόμασε την] είναι στο νου μου, και προβάλλεται έξω στον κόσμο που βλέπω.)

ΜΑΘΗΜΑ 16
Στο σημερινό μάθημα, επιχειρούμε να αφήσουμε την ιδέα ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι» να φύγει μια για πάντα. Η σκέψη ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι» είναι κεντρική στο σύστημα σκέψης του εγώ. Και όσο κρατάς την ιδέα ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι¨, τότε κρατάς το εγώ. Όλες οι άλλες σκέψεις του εγώ, προέρχονται από αυτή την μία ιδέα, η οποία είναι ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι». Όταν αφήσεις αυτή την ιδέα να φύγει, η Όραση θα την αντικαταστήσει για λογαριασμό σου. Στην Όραση, η ελευθερία σου από την αμαρτία, την ενοχή και τον φόβο είναι βέβαιη.
ΜΑΘΗΜΑ 16
Δεν έχω καμία ουδέτερη σκέψη.
(Το Ερώτημα είναι: Γιατί; Γιατί δεν έχω ουδέτερες σκέψεις; Η Απάντηση είναι: επειδή όταν νομίζω ότι σκέφτομαι, σκέφτομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1.)
(παραγ.)1. Η σημερινή ιδέα είναι ένα εναρκτήριο βήμα για την αναίρεση της πεποίθησης ότι οι σκέψεις σου δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα.
(Η σημερινή ιδέα είναι η αρχή της παραίτησης από τη σκέψη ότι «νομίζεις ότι σκέφτεσαι». Επομένως, είναι επίσης η αρχή της παραίτησης από το εγώ και το Επίπεδο-1).
2Τα πάντα, όσα βλέπεις, είναι το αποτέλεσμα των σκέψεών σου.
(Όλα όσα αντιλαμβάνεσαι είναι το αποτέλεσμα των σκέψεων σου.)
3Δεν υπάρχει καμιά εξαίρεση σ’ αυτό το γεγονός.
(Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις στο γεγονός ότι ο προβολή φτιάχνει την αντίληψη. Αυτό που σκέφτεσαι, το προβάλλεις, και αυτό που προβάλλεις το αντιλαμβάνεσαι.)
4Οι σκέψεις δεν είναι μεγάλες ή μικρές, δυνατές ή αδύναμες
(Όλες οι σκέψεις παράγουν αποτελέσματα. Στο Επίπεδο-1 οι σκέψεις είναι ή «σωστές» ή «λάθος», ή «καλές» ή «κακές». Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα επειδή δεν υπάρχουν ουδέτερες σκέψεις στο Επίπεδο-1.)
5Είναι απλώς αληθινές ή ψεύτικες.
(Στο Επίπεδο-2 οι σκέψεις είναι η «αληθινές» ή «ψευδείς». Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα στο Επίπεδο-2, επειδή δεν υπάρχουν ουδέτερες σκέψεις στο Επίπεδο-2.)
6Αυτές που είναι αληθινές δημιουργούν τα όμοιά τους
(Οι σκέψεις που είναι αληθινές δημιουργούν μόνο αυτό που είναι αληθινό: Ειρήνη, Χαρά και Αγάπη.)
7Εκείνες που είναι ψευδείς φτιάχνουν τα δικά τους.
(Οι σκέψεις που είναι εσφαλμένες, φτιάχνουν μόνο αυτό που είναι αναληθές: Αμαρτία, ενοχή και φόβο.)
(παραγ.)2. Δεν υπάρχει πιο αντιφατική έννοια από αυτήν που αφορά τις «αδρανείς» σκέψεις.
(Δεν υπάρχουν σκέψεις που να μπορείς να βιώσεις εκτός από αυτά τα δύο επίπεδα. Το Επίπεδο-1 θα φτιάχνει μόνο αυτό που είναι αναληθές, τρομακτικό και ψευδαισθητικό. Το Επίπεδο-2 θα δημιουργεί μόνο αυτό που είναι αληθινό, ή αυτό που είναι ειρηνικό και στοργικό.)
2Αυτό που δίνει έρεισμα για να διαμορφωθεί η αντίληψη ενός ολόκληρου κόσμου, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αδρανές
(Αν επιλέξεις το Επίπεδο-1 θα αντιλαμβάνεσαι ένα κόσμο χωρίς νόημα που προκαλεί έναν τρομακτικό κόσμο. Αν επιλέξεις το Επίπεδο-2 θα αντιλαμβάνεσαι ένα κόσμο με νόημα που προκαλεί ένα γαλήνιο κόσμο.)
3Κάθε σκέψη, που έχεις, συνεισφέρει στην αλήθεια ή στην ψευδαίσθηση. είτε προεκτείνει την αλήθεια ή πολλαπλασιάζει τις ψευδαισθήσεις.
(Στο Επίπεδο-1 ο νους σου θα κατακερματίζει και θα προβάλλει μόνο ψευδαισθήσεις διαχωρισμού. Στο Επίπεδο-2 ο νους σου θα επεκτείνει μόνο αυτό που είναι αληθινό, κι έτσι θα επεκτείνεις μόνο αυτό που είναι αληθινό, δηλαδή την Ενιαιότητα.)
4Μπορείς όντως να πολλαπλασιάσεις το τίποτα, αλλά δεν θα το επεκτείνεις εάν το κάνεις.

(Μπορείς να προβάλλεις και να κατακερματίζεις ψευδαισθήσεις, αλλά δεν μπορείς να τις μοιραστείς εξίσου με όλους εκτός από τον εαυτό σου. Μόνο η σκέψη της Ενιαιότητας μπορεί να επεκταθεί και να μοιραστεί εξίσου από σένα με όλους.)
(παραγ.)3. Πέρα από το ν’ αναγνωρίσεις ότι οι σκέψεις δεν είναι ποτέ αδρανείς, η σωτηρία απαιτεί επίσης ν’ αναγνωρίσεις επίσης ότι κάθε σκέψη που κάνεις είτε φέρνει γαλήνη ή πόλεμο, είτε αγάπη ή φόβο
(Η σωτηρία σου βασίζεται μόνο σε αυτό: από ποιο Επίπεδο επιλέγεις να αντιληφτείς τον κόσμο; Στο Επίπεδο-1, οι σκέψεις σου θα προκαλέσουν πόλεμο και φόβο. Στο Επίπεδο-2, οι σκέψεις σου θα προκαλέσουν μόνο γαλήνη και αγάπη. Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις, αλλά δεν είσαι ελεύθερος από τις συνέπειες αυτής της επιλογής.)
2Ένα ουδέτερο αποτέλεσμα είναι αδύνατο, γιατί η ουδέτερη σκέψη είναι αδύνατη.
(Υπάρχουν μόνο δύο συστήματα σκέψης, και πρέπει να βρίσκεσαι ή στο ένα ή στο άλλο κάθε φορά. Επομένως, ποτέ δεν υπάρχει στιγμή, που να μη σκέφτεσαι. Όλες οι σκέψεις παράγουν αποτελέσματα· δεν υπάρχουν αδρανείς σκέψεις.)
3Υπάρχει τόσος πειρασμός να υποτιμάς τις σκέψεις φόβου θεωρώντας τις ασήμαντες ή κοινότοπες και ανάξιες για ν’ ασχοληθείς, και γι’ αυτό είναι ουσιώδες να τις αναγνωρίσεις όλες ως εξίσου καταστροφικές, αλλά και εξίσου μη-πραγματικές.
(Στο Επίπεδο-1 οι σκέψεις που αρνείσαι φτιάχνουν τον κόσμο που βιώνεις, όσο μικρές και ασήμαντες να είναι. Αυτό που αρνείσαι, θα το προβάλλεις, και είναι αυτές οι σκέψεις που παράγουν ένα τρομακτικό κόσμο.)
4Θα εξασκηθούμε στην σημερινή ιδέα με πολλούς τρόπους, προτού μπορέσεις πραγματικά να την καταλάβεις.
(Δεν «νομίζω ότι σκέφτομαι». Είτε σκέφτομαι στο Επίπεδο-1 με τον εγωικό διχασμένο νου. Ή, σκέφτομαι στο Επίπεδο-2 με το Άγιο Πνεύμα. Όλες μου οι σκέψεις θα έχουν αποτελέσματα.)
(παραγ.)4. Κατά την εφαρμογή της σημερινής ιδέας, ψάξε το νου σου για ένα λεπτό περίπου, έχοντας τα μάτια κλειστά, και ενεργά επιδίωξε να μην παραβλέψεις καμία «μικρή» σκέψη, που μπορεί να τείνει να διαφύγει της έρευνας.
(Να θυμάσαι να μην κρίνεις τις σκέψεις που κάνεις, αν τις κρίνεις, τότε σκέφτεσαι με το εγώ. Όλες οι σκέψεις έχουν αποτελέσματα, μικρές και μεγάλες.)
2Αυτό είναι αρκετά δύσκολο μέχρι να το συνηθίσεις.
(Πες με δυνατή φωνή: «Δε νομίζω πια ότι σκέφτομαι. Όλες μου οι σκέψεις έχουν αποτελέσματα. Δεν υπάρχουν ουδέτερες σκέψεις».)
3Θ’ ανακαλύψεις ότι ακόμα δυσκολεύεσαι να μην κάνεις τεχνητές διακρίσεις.
(Πες ξανά: «Δεν νομίζω ότι σκέφτομαι. Όταν νομίζω ότι σκέφτομαι, σκέφτομαι με τον εγωικό διχασμένο νου στο Επίπεδο-1.»)
4Κάθε σκέψη που έρχεται στο νου σου, ανεξαρτήτως των ποιοτήτων που εσύ της αποδίδεις, είναι ένα κατάλληλο αντικείμενο για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας.
(Πες ξανά: «Δεν νομίζω ότι σκέφτομαι. Είτε σκέφτομαι στο Επίπεδο-1 με τον εγωικό διχασμένο νου, ή σκέφτομαι με το Άγιο Πνεύμα. Όλες μου οι σκέψεις έχουν αποτελέσματα».
5. Στις περιόδους πρακτικής, πρώτα επανάλαβε την ιδέα στον εαυτό σου, και μετά, καθώς καθεμιά περνά από το νου σου, κράτα την στην επίγνωσή σου ενώ λες στον εαυτό σου:
(Πες ξανά: «Δε νομίζω ότι σκέφτομαι. Όταν νομίζω ότι σκέφτομαι, σκέφτομαι με τον εγωικό διχασμένο νου στο Επίπεδο-1.»)
2Αυτή η σκέψη για ___________ δεν είναι μια ουδέτερη σκέψη.

(Πες αυτό: «Δε νομίζω ότι σκέφτομαι. Όταν νομίζω ότι σκέφτομαι, σκέφτομαι με τον εγωικό διχασμένο νου στο Επίπεδο-1. Επομένως, αυτή η σκέψη [ονόμασε την] που νομίζω ότι σκέφτομαι ανήκει στο εγώ στο Επίπεδο-1.)
3Εκείνη η σκέψη για ___________ δεν είναι μια ουδέτερη σκέψη.
(Πες αυτό: «Δε νομίζω ότι σκέφτομαι. Όταν νομίζω ότι σκέφτομαι, σκέφτομαι με τον εγωικό διχασμένο νου στο Επίπεδο-1. Επομένως, αυτή η σκέψη [ονόμασε την] που νομίζω ότι σκέφτομαι ανήκει στο εγώ στο Επίπεδο-1.)
4Ως συνήθως, χρησιμοποίησε τη σημερινή ιδέα όποτε αντιλαμβάνεσαι ότι κάποια συγκεκριμένη σκέψη σου φέρνει δυσφορία
(Αυτή η σκέψη που «νομίζω ότι σκέφτομαι» [ονόμασε την] μου προκαλεί ανησυχία. Ο λόγος που αυτή η σκέψη μου προκαλεί ανησυχία είναι ότι ακόμα «νομίζω ότι σκέφτομαι». Αυτό σημαίνει ότι σκέφτομαι με το εγώ στο Επίπεδο-1. Μπορώ τώρα να αποστασιοποιηθώ από αυτή την σκέψη χρησιμοποιώντας Π.Α.Σ.)
5Η ακόλουθη μορφή προτείνεται γι’ αυτόν τον σκοπό:
(Αυτή η σκέψη που «νομίζω ότι σκέφτομαι» δεν είναι μια ουδέτερη σκέψη. Δε νομίζω πια ότι σκέφτομαι, επομένως μπορώ να αφήσω αυτή την σκέψη να φύγει.)
6Αυτή η σκέψη για ___________ δεν είναι μια ουδέτερη σκέψη,επειδή δεν έχω καμιά ουδέτερη σκέψη.
(Αυτή η σκέψη που «νομίζω ότι σκέφτομαι, [ονόμασε την] δεν είναι μια ουδέτερη σκέψη. Δε «νομίζω ότι σκέφτομαι» πια, επομένως μπορώ να αφήσω αυτή την σκέψη για [ονόμασε το] να φύγει.)
(παραγ.)6. Τέσσερις ή πέντε περίοδοι πρακτικής προτείνονται, εάν νιώσεις άνετα όταν τις κάνεις.
(Δε νομίζω πια ότι σκέφτομαι, επομένως μπορώ να αφήσω αυτή την σκέψη για [ονόμασε το] να φύγει.)
2Εάν αισθανθείς πίεση, τρεις περίοδοι θα είναι αρκετές.
(Αν νιώθεις κάποια ένταση πες αυτό: «Αυτή η σκέψη που νομίζω ότι σκέφτομαι για [ονόμασε το] μου προκαλεί ανησυχία. Δε νομίζω πια ότι σκέφτομαι, επομένως μπορώ να αφήσω αυτή την σκέψη για [ονόμασε το] να φύγει.)
3Η διάρκεια της περιόδου πρακτικής θα πρέπει επίσης να μειωθεί, εάν νιώσεις ενόχληση.
(Αν νιώθεις κάπως άβολα, πες αυτό: «Δε νομίζω πια ότι σκέφτομαι, επομένως μπορώ να αφήσω αυτή την σκέψη να φύγει».)

Δεν υπάρχουν σχόλια: