Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 265 Το μόνο που βλέπω είναι η γλυκύτητα της δημιουργίας.




ΜΑΘΗΜΑ 265

Το μόνο που βλέπω είναι η γλυκύτητα της δημιουργίας.

Πραγματικά έχω παρεξηγήσει τον κόσμο, διότι έθεσα τις αμαρτίες πάνω σ’ αυτόν και τις είδα να μου ανταποδίδουν το βλέμμα μου. Πόσο άγριες φαινόντουσαν! Και πόσο λάθος έκανα όταν νόμιζα ότι αυτό που φοβόμουν βρισκόταν στον κόσμο, αντί μέσα στο νου μου και μόνο. Σήμερα βλέπω τον κόσμο μέσα στην ουράνια γλυκύτητα με την οποία λάμπει η δημιουργία. Δεν υπάρχει φόβος μέσα σ’ αυτόν. Καμία φαινομενική αμαρτία του ας μην επισκιάζει το φως του Ουρανού που λάμπει πάνω στον κόσμο. Αυτό που αντανακλάται εκεί βρίσκεται μέσα στο Νου του Θεού. Οι εικόνες που βλέπω αντανακλούν τις σκέψεις μου. Όμως ο νους μου είναι ένα με του Θεού. Επομένως μπορώ να αντιληφθώ την ευγένεια της δημιουργίας.


Μέσα στην σιωπή θέλω να δω τον κόσμο, ο οποίος δεν κάνει τίποτα άλλο εκτός  από το να αντανακλά τις Σκέψεις Σου, όπως και τις δικές μου. Ας θυμηθώ ότι αυτές είναι οι ίδιες, και θα δω την γλυκύτητα της δημιουργίας.

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 264 Περιβάλλομαι από την Αγάπη του Θεού.




ΜΑΘΗΜΑ 264

Περιβάλλομαι από την Αγάπη του Θεού.

Πατέρα, Εσύ στέκεις μπρος μου και πίσω μου, δίπλα μου, στην θέση που βλέπω τον εαυτό μου, και όπου πηγαίνω. Βρίσκεσαι σε όλα τα πράγματα που βλέπω, στους ήχους που ακούω, και σε κάθε χέρι που ζητά το δικό μου. Μέσα σε Σένα ο χρόνος εξαφανίζεται, και ο χώρος γίνεται μια πεποίθηση χωρίς νόημα. Διότι αυτό που περιβάλλει τον Υιό Σου και τον κρατά ασφαλή είναι η ίδια η Αγάπη. Δεν υπάρχει πηγή άλλη από αυτή, και τίποτα που να μην μοιράζεται την αγιότητά της ∙ τίποτα που να στέκεται πέρα από την δική Σου μια δημιουργία, ή χωρίς την Αγάπη που κρατά όλα τα πράγματα μέσα της. Πατέρα, ο Υιός Σου είναι σαν Εσένα. Ερχόμαστε σε Σένα με το δικό Σου Όνομα σήμερα, για να είμαστε σε ειρήνη μέσα στην παντοτινή Σου Αγάπη.


  Αδελφοί μου, ενωθείτε μαζί μου σε αυτό σήμερα. Αυτή είναι η προσευχή της σωτηρίας. Δεν πρέπει να ενωθούμε σε αυτό που θα σώσει τον κόσμο, μαζί με μας;

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Αλίμονο στους Φαρισαίους

Μετάφραση: Χριστίνα Τσιντέα

Ο Ιησούς είπε. «Αλίμονο στους Φαρισαίους, γιατί είναι σαν το σκυλί που κοιμάται σε ένα παχνί βοδιών, γιατί ούτε αυτό τρώει ούτε αφήνει τα βόδια να φάνε.»
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι όταν ο Ιησούς μιλούσε με Παραβολές, χρησιμοποιούσε την φύση και τα ζώα σαν σύμβολα Μεταφυσικής.
Το έκανε αυτό γιατί εκείνο τον καιρό, οι άνθρωποι ήταν πάρα πολύ συντονισμένοι με την φύση και μπορούσαν να την συσχετίσουν με πολλά από αυτά που έλεγε ο Ιησούς. Στην ανωτέρω παραβολή, ας δούμε τα σύμβολα που χρησιμοποίησε.
Οι Φαρισαίοι είναι το σύμβολο της ψευδούς εικόνας. Αυτή η ψευδής εικόνα έχει πνευματική ιδιαιτερότητα, την εικόνα του ‘καλού’ και του ‘άγιου’ ανθρώπου.
Και όπως ξέρουμε από τις ιστορικές μαρτυρίες, οι Φαρισαίοι γινόντουσαν μοχθηροί όταν ήταν να επιβάλλουν τιμωρίες χρησιμοποιώντας το νόμο του Μωυσή, ειδικά τον λιθοβολισμό μόνο των γυναικών. Έτσι, έχεις επίσης και την μοχθηρή ψευδή εικόνα στην σκιά. Οι Φαρισαίοι ήταν υπεύθυνοι για τους περισσότερους θανάτους των Εβραίων γυναικών από οποιαδήποτε άλλη αιτία εκείνη την εποχή. 
Ο Ιησούς αναφέρεται σε αυτό στα Μαθήματα όταν λέει ότι το εγώ είναι ‘πονηρό και κακόβουλο’ καθώς και υπερβολικά μοχθηρό.
Και, θα μπορούσες να πεις ακριβώς το ίδιο για τους Φαρισαίους, ότι χρησιμοποιούσαν τους νόμους του Μωυσή με πονηριά και υστεροβουλία, μάλιστα με μεγάλη μοχθηρία προς τις γυναίκες.
Έτσι, το επόμενο σύμβολο είναι το ‘σκυλί’. Και το σκυλί, επίσης αντιπροσωπεύει την εγωική σκέψη, που στην πραγματικότητα είναι ο τρόπος σκέψης του εγωικού διχασμένου νου. Και η περσόνα και η σκιά βρίσκονται σε πόλεμο αναμεταξύ τους.
Η εικόνα της Περσόνα μπορεί να φαίνεται τρυφερή, και φιλική, αλλά έχει όμως και την Σκιά, που μπορεί να γίνει πολύ μοχθηρή.
Άρα, οι Φαρισαίοι που είναι το σύμβολο της ψευδούς εικόνας, σκέφτονται σαν το σκυλί, που είναι το σύμβολο του εγωικού συστήματος σκέψης.
Και μετά έχεις τα Βόδια. Τα Βόδια είναι ένα σύμβολο της Στωικής Προσωπικότητας, που είναι στο κέντρο της και είναι ισορροπημένη ανάμεσα στις δυο ψευδείς εικόνες, του ‘καλού’ ανθρώπου από την μία, και του ‘κακού’ ανθρώπου από την άλλη.
Τώρα ας ξαναδούμε ολόκληρη την παραβολή χρησιμοποιώντας και αυτά τα νέα σύμβολα.
Ο Ιησούς είπε. «Αλίμονο στους Φαρισαίους, γιατί είναι σαν το σκυλί που κοιμάται σε ένα παχνί βοδιών, γιατί ούτε αυτό τρώει ούτε αφήνει τα βόδια να φάνε.»
Τώρα ορίστε η Παραβολή με την Μεταφυσική:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο Ιησούς είπε. Αλίμονο στην Ψευδή Εικόνα, γιατί είναι σαν το εγώ που κοιμάται στο παχνί της Προσωπικότητας, ούτε το εγώ τρώει, ούτε η Ψευδής Εικόνα αφήνει την Προσωπικότητα να τραφεί.»
~~~~~~~~~~~~~~~~
Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν η ψευδής εικόνα κάποιου γίνεται πιο ισχυρή από την προσωπικότητα. Η ψευδής εικόνα όντας σαν το εγώ θα χρησιμοποιήσει ό,τι έχει στην διάθεση της για να εξασφαλίσει ότι η προσωπικότητα δεν θα τραφεί από την αλήθεια.
Που σημαίνει ότι θα κρατά την προσωπικότητα τόσο απασχολημένη, που δεν θα έχει χρόνο ούτε καν να σκεφτεί για την αλήθεια ή να διαλογιστεί με ησυχία.
Ακριβώς το ίδιο εννοεί κι εδώ:



«Μην δίνετε ό,τι είναι άγιο στα σκυλιά, και μην πετάτε τα μαργαριτάρια σας στους χοίρους, γιατί θα τα ποδοπατήσουν και θα στραφούν για να σας επιτεθούν.»
Τα σκυλιά και τα γουρούνια για τα οποία αναφέρεται ο Ιησούς είναι και πάλι η ψευδής εικόνα. Λέει να μην δίνετε την αλήθεια σε κείνους που θα την ποδοπατήσουν, που σημαίνει ότι δεν θα της δώσουν αξία.
Και, όπως ξέρουμε η ψευδής εικόνα δεν θα δώσει αξία στην αλήθεια, πάντα να επιζητά την ιδιαιτερότητα κάθε φορά. Υπάρχει άλλη μια παραβολή όπου ο Ιησούς μιλά για την ψευδή εικόνα και την αλήθεια.


Ο Ιησούς είπε: « δεν βάζεις το νέο κρασί σε παλιούς ασκούς, γιατί το νέο κρασί θα ξινίσει». Οι παλαιοί ασκοί είναι οι ψευδείς εικόνες που χρησιμοποιούμε.
Και ο Ιησούς λέει να μην δίνετε την αλήθεια στην ψευδή εικόνα, γιατί αυτή δίνει αξία μόνο σε ό,τι είναι ψευδαισθητικό. Είναι οι ψευδαισθήσεις που δίνουν ζωή στην ψευδή εικόνα, και είναι η αλήθεια που θα επιφέρει τον θάνατο της.
Άρα, αν δίνεις αξία στην ψευδή σου εικόνα, τότε μεταφυσικά με την αιτία και το αποτέλεσμα, πρέπει να δίνεις αξία στο εγώ και στο ψευδαισθητικό σύστημα σκέψης του.
Επομένως, το μόνο που χρειάζεται να ρωτήσεις τον εαυτό σου είναι αυτή η ερώτηση: Πού είναι ο θησαυρός μου;
Είναι με την Ιδιαίτερη Ψευδή Εικόνα;
Ή είναι με την Ενιαιότητα και τον Θεό;
Γιατί, εκεί όπου Είναι ο Θησαυρός σου, εκεί θα είναι και το σπίτι σου!!!
Namaste
Michael





ΜΑΘΗΜΑ 263 Η άγια όραση μου βλέπει όλα τα πράγματα άγια.



ΜΑΘΗΜΑ 263


Η άγια όραση μου βλέπει όλα τα πράγματα άγια.

Πατέρα, ο Νους Σου δημιούργησε όλα όσα υπάρχουν, το Πνεύμα Σου εισήλθε σε αυτά, η Αγάπη Σου τους έδωσε ζωή. Και εγώ θα κοιτάζω ό,τι δημιούργησες Εσύ σαν να μπορούσε να είναι αμαρτωλό; Δεν θέλω να αντιλαμβάνομαι τέτοιες σκοτεινές και τρομακτικές εικόνες. Το όνειρο ενός τρελού δεν είναι καθόλου αυτό που επιλέγω αντί για την ομορφιά με την οποία Εσύ  ευλόγησες την δημιουργία ∙ αντί για όλη της την ομορφιά, την χαρά, και την αιώνια, ήρεμη εστία της μέσα σε Σένα.

Και όσο παραμένουμε ακόμα έξω από την πύλη του Ουρανού, ας κοιτάζουμε όλα όσα βλέπουμε μέσα από την αγία όραση και τα μάτια του Χριστού. Όλα τα φαινόμενα ας μας φαίνονται αγνά, έτσι ώστε να μπορέσουμε να τα προσπεράσουμε με αθωότητα, και να πορευτούμε μαζί προς την οικία του Πατέρα μας ως αδελφοί και άγιοι Υιοί του Θεού.  

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 262 Ας μην αντιλαμβάνομαι καθόλου διαφορές σήμερα.



ΜΑΘΗΜΑ 262

Ας μην αντιλαμβάνομαι καθόλου διαφορές σήμερα.

Πατέρα, έχεις έναν Υιό. Και αυτόν θέλω να δω σήμερα. Αυτός είναι η δική Σου δημιουργία. Για ποιο λόγο να αντιλαμβάνομαι χιλιάδες μορφές σε αυτό που παραμένει ως ένα; Γιατί θα πρέπει να δίνω σε αυτό το ένα χίλια ονόματα, όταν μόνο ένα αρκεί; Διότι ο Υιός Σου πρέπει να φέρει το Όνομά Σου, διότι Εσύ τον δημιούργησες. Ας μην τον βλέπω σαν ξένο προς τον Πατέρα του, ούτε σαν ξένο προς εμένα. Διότι είναι μέρος από μένα και εγώ μέρος από αυτόν, και οι δυο μας είμαστε μέρος από Σένα που είσαι η Πηγή μας, αιώνια ενωμένοι μέσα στην Αγάπη Σου ∙ για πάντα ο άγιος Υιός του Θεού.


Εμείς που είμαστε ένα θέλουμε την σημερινή ημέρα να αναγνωρίσουμε την αλήθεια για τον εαυτό μας. θέλουμε να έρθουμε σπίτι μας, και να αναπαυτούμε μέσα στην ενότητα. Διότι εκεί είναι η ειρήνη, και πουθενά αλλού δεν μπορούμε να αναζητήσουμε και να βρούμε την ειρήνη.

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 261 Ο Θεός είναι το καταφύγιο και η ασφάλειά μου.




ΜΑΘΗΜΑ 261

Ο Θεός είναι το καταφύγιο και η ασφάλειά μου.

Θα ταυτίζομαι με αυτό που θεωρώ ότι είναι το καταφύγιο και η ασφάλειά μου. Θα βλέπω τον εαυτό μου εκεί που αντιλαμβάνομαι την δύναμή μου, και νομίζω ότι ζω μέσα στο κάστρο όπου είμαι ασφαλής και δεν γίνεται να δεχτώ επίθεση. Σήμερα, ας μην αναζητήσω την ασφάλεια στον κίνδυνο, ούτε να επιχειρήσω να βρω την ειρήνη μου σε δολοφονικές επιθέσεις. Ζω μέσα στον Θεό. Μέσα σε Αυτόν βρίσκω το καταφύγιο και την δύναμή μου. Μέσα σε Αυτόν βρίσκεται η Ταυτότητά μου. Μέσα σε Αυτόν βρίσκεται η παντοτινή ειρήνη. Και μόνο εκεί θα θυμηθώ Ποιος πραγματικά είμαι.


Ας μην αναζητώ είδωλα. Πατέρα μου, θέλω να έρθω σπίτι σε Σένα, σήμερα. Επιλέγω να είμαι έτσι όπως Εσύ  με δημιούργησες, και να βρω τον Υιό που Εσύ δημιούργησες ως Εαυτό μου.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ;


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ;
1.Το σώμα είναι μια περίφραξη που ο Υιός του Θεού φαντάζεται πως έχει χτίσει, για να διαχωρίσει κάποια κομμάτια του Εαυτού του από άλλα. Μέσα σε αυτή την περίφραξη νομίζει ότι ζει, για να πεθάνει κάποια στιγμή καθώς αυτή θα παλιώνει και θα φθείρεται. Γιατί μέσα σε αυτή την περίφραξη νομίζει ότι είναι ασφαλής από την αγάπη. Ταυτίζεται με την ασφάλειά του, και θεωρεί τον εαυτό του αυτό που είναι ασφάλεια. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να είναι βέβαιος ότι παραμένει μέσα σε ένα σώμα, κρατώντας την αγάπη απέξω;

2. Το σώμα δεν θα μείνει. Και όμως, αυτό το βλέπει σαν διπλή ασφάλεια. Γιατί η προσωρινότητα του Υιού του Θεού είναι η «απόδειξη» ότι οι περίφραξή του λειτουργεί, και κάνει το έργο που της αναθέτει ο νους του. Γιατί αν η ενότητα του παράμενε ακόμα ανέπαφη, ποιος θα μπορούσε να επιτεθεί ή να υποστεί επίθεση; Ποιος θα μπορούσε να είναι ο νικητής; Ποιος θα μπορούσε να είναι το θήραμά του; Ποιος θα μπορούσε να είναι το θύμα; Ποιος ο δολοφόνος; Και αν δεν πέθαινε, τι «απόδειξη» θα υπήρχε ότι ο αιώνιος Υιός του Θεού μπορεί να καταστραφεί;

3. Το σώμα είναι ένα όνειρο. Όπως τα άλλα όνειρα μερικές φορές φαίνεται πως απεικονίζει την ευτυχία, αλλά μπορεί εντελώς ξαφνικά να γυρίσει σε φόβο, εκεί όπου γεννιέται κάθε όνειρο. Γιατί μόνο η αγάπη δημιουργεί στην αλήθεια, και η αλήθεια ποτέ δεν μπορεί να φοβάται. Φτιαγμένο για να είναι τρομακτικό, το σώμα πρέπει να υπηρετήσει τον σκοπό που του έχει δοθεί. Αλλά μπορούμε να αλλάξουμε τον σκοπό που θα υπακούει το σώμα αλλάζοντας αυτό που θεωρούμε ότι είναι η πρόθεση του.

4. Το σώμα είναι το μέσον με το οποίο ο Υιός του Θεού επιστρέφει στην νοητική του διαύγεια. Παρόλο που φτιάχτηκε για να τον περιφράξει μέσα στην κόλαση δίχως διαφυγή, εν τούτοις ο στόχος του Ουρανού έχει αντικαταστήσει τον στόχο της αναζήτησης της κόλασης. Ο Υιός του Θεού απλώνει το χέρι του για να φτάσει τον αδερφό του, και να τον βοηθήσει να περπατήσει στον δρόμο μαζί του. Τώρα το σώμα είναι άγιο. Τώρα υπηρετεί για να θεραπεύσει το νου τον οποίο φτιάχτηκε για να σκοτώσει.


5. Θα ταυτίζεσαι με αυτό που θεωρείς ότι θα σε κάνει ασφαλή. Ό,τι και να είναι αυτό, εσύ θα πιστεύεις ότι είναι ένα μαζί σου. Η ασφάλειά σου βρίσκεται στην αλήθεια, και όχι στα ψέματα. Ταυτίσου με την αγάπη, και βρίσκεσαι στο σπίτι σου. Ταυτίσου με την αγάπη, και βρες τον Εαυτό σου.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 260 Ας θυμηθώ ότι με δημιούργησε ο Θεός.


ΜΑΘΗΜΑ 260

Ας θυμηθώ ότι με δημιούργησε ο Θεός.

Πατέρα, δεν έφτιαξα εγώ τον εαυτό μου, παρόλο που μέσα στην τρέλα μου πίστεψα ότι το έκανα. Όμως, σαν δική Σου Σκέψη, δεν έχω αφήσει την Πηγή μου, και παραμένω μέρος Εκείνου που με δημιούργησε. Ο Υιός Σου, Πατέρα μου, σε καλεί σήμερα. Ας θυμηθώ ότι με δημιούργησες Εσύ. Ας θυμηθώ την Ταυτότητά μου. Και ας αφήσω την αθωότητά μου να ανυψωθεί ξανά μπροστά στα μάτια του Χριστού, μέσα από τα οποία θα ήθελα να βλέπω τους αδελφούς μου και τον εαυτό μου σήμερα.


Τώρα θυμόμαστε την Πηγή μας, και Εκεί μέσα βρίσκουμε την αληθινή μας Ταυτότητα επιτέλους. Πραγματικά είμαστε άγιοι , διότι η Πηγή μας δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει αμαρτία. Και εμείς που είμαστε οι Υιοί Του είμαστε ο ένας σαν τον άλλο, και όμοιοι με Εκείνον.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 259 Ας θυμηθώ ότι δεν υπάρχει αμαρτία.

ΜΑΘΗΜΑ 259

Ας θυμηθώ ότι δεν υπάρχει αμαρτία.

Η αμαρτία είναι η μόνη σκέψη που κάνει τον στόχο του Θεού να μοιάζει ανέφικτος. Τι άλλο θα μπορούσε να μας τυφλώσει στο προφανές, και να κάνει το παράξενο και το παραμορφωμένο να φαντάζει πιο καθαρό; Τι άλλο από την αμαρτία γεννά τις επιθέσεις μας; Τι άλλο εκτός από την αμαρτία θα μπορούσε να είναι η πηγή της ενοχής, που απαιτεί τιμωρία και πόνο; Και τι άλλο εκτός από την αμαρτία θα μπορούσε να είναι η πηγή του φόβου, αποκρύπτοντας την δημιουργία του Θεού ∙ δίνοντας στην αγάπη τις ιδιότητες του φόβου και της επίθεσης;


Πατέρα, σήμερα δεν θέλω να είμαι παράφρων. Δεν θέλω να φοβάμαι την αγάπη, ούτε ν’ αναζητώ καταφύγιο στο αντίθετό της. Γιατί η αγάπη δεν έχει αντίθετο. Εσύ είσαι η Πηγή όλων όσων υπάρχουν. Και όλα όσα υπάρχουν παραμένουν μαζί Σου, και Εσύ μαζί τους.

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 258 Ας θυμάμαι ότι στόχος μου είναι ο Θεός.



ΜΑΘΗΜΑ 258

Ας θυμάμαι ότι στόχος μου είναι ο Θεός.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να εκπαιδεύσουμε το νου μας να παραβλέπει όλους τους μικρούς ανόητους στόχους, και να θυμόμαστε ότι στόχος μας είναι ο Θεός. Η μνήμη Του είναι κρυμμένη μέσα στο νου μας, καλυμμένη πίσω από τους ανούσιους μικρούς στόχους μας που δεν μας προσφέρουν τίποτα, και δεν υπάρχουν. Θα συνεχίσουμε να αφήνουμε την χάρη του Θεού να λάμπει χωρίς να το γνωρίζουμε, ενώ στην θέση Του θα αναζητούμε τα παιχνίδια και τα μπιχλιμπίδια του κόσμου; Ο Θεός είναι ο μόνος μας στόχος, η μόνη μας Αγάπη. Δεν έχουμε άλλο στόχο από το να Τον θυμηθούμε.


Στόχος μας είναι μόνο να ακολουθήσουμε τον δρόμο που οδηγεί σε Σένα. Δεν έχουμε άλλο στόχο από αυτόν. Τι άλλο θα μπορούσαμε να θέλουμε από το να Σε θυμηθούμε; Τι άλλο θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε από την Ταυτότητά μας;

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 257 Ας θυμάμαι ποιος είναι ο σκοπός μου.



ΜΑΘΗΜΑ 257

Ας θυμάμαι ποιος είναι ο σκοπός μου.

Αν ξεχνάω τον στόχο μου το μόνο που γίνεται είναι να μπερδεύομαι, αβέβαιος για το τι είμαι, άρα οι πράξεις μου είναι αντιμαχόμενες. Κανένας δεν μπορεί να υπηρετεί αντιμαχόμενους στόχους και να τους υπηρετεί καλά.  Ούτε μπορεί να λειτουργεί χωρίς βαθιά θλίψη και μεγάλη απογοήτευση. Άρα ας είμαστε αποφασισμένοι να θυμόμαστε τι θέλουμε σήμερα, ώστε να μπορέσουμε να ενοποιήσουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας ουσιαστικά, και να πετύχουμε μόνο αυτό που θα ήθελε ο Θεός να κάνουμε σήμερα.


Πατέρα, η συγχώρεση είναι το μέσο για την σωτηρία μας, το οποίο έχεις επιλέξει Εσύ. Σήμερα, ας μην ξεχνούμε ότι δεν γίνεται να έχουμε άλλη θέληση από την δική Σου. Άρα και ο σκοπός μας πρέπει να είναι δικός Σου επίσης, αν θέλουμε να φτάσουμε την ειρήνη που Εσύ βούλεσαι για εμάς.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 256 Ο Θεός είναι ο μόνος στόχος που έχω σήμερα.


ΜΑΘΗΜΑ 256

Ο Θεός είναι ο μόνος στόχος που έχω σήμερα.

Ο δρόμος προς τον Θεό εδώ, είναι μέσω της συγχώρεσης. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Αν ο νους δεν είχε ενστερνιστεί με τόση φροντίδα την αμαρτία, τι ανάγκη θα υπήρχε να βρεις τον δρόμο για εκεί που ήδη βρίσκεσαι; Ποιος θα ήταν ακόμα αβέβαιος; Ποιος είναι δυνατόν να μην είναι σίγουρος για το τι είναι; Και ποιος ακόμα θα παρέμενε κοιμισμένος, μέσα σε βαριά σύννεφα αμφιβολίας για την αγιότητά του, αυτός που ο Θεός δημιούργησε αναμάρτητο; Εδώ μόνο ονειρευόμαστε. Αλλά μπορούμε να ονειρευτούμε ότι έχουμε συγχωρήσει αυτόν στον οποίον κάθε αμαρτία παραμένει αδύνατη, και αυτό επιλέγουμε να ονειρευτούμε σήμερα. Ο Θεός είναι ο στόχος μας ∙ η συγχώρεση είναι το μέσο με το οποίο ο νους μας επιστρέφει επιτέλους σε Αυτόν.


Κι έτσι, Πατέρα μας, ερχόμαστε σε Σένα με τον τρόπο που Εσύ έχεις ορίσει. Δεν έχουμε κανένα άλλο στόχο από το ν’ ακούσουμε την Φωνή Σου, και να βρούμε τον δρόμο που μας έχει δείξει ο άγιος Λόγος Σου.

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 255 Αυτή την ημέρα επιλέγω να την περάσω μέσα σε απόλυτη ειρήνη.



ΜΑΘΗΜΑ 255

Αυτή την ημέρα επιλέγω να την περάσω μέσα σε απόλυτη ειρήνη.

Δεν μου φαίνεται πως μπορώ να επιλέξω να έχω μόνο ειρήνη σήμερα. Και όμως, ο Θεός μου με διαβεβαιώνει ότι ο Υιός Του είναι σαν Αυτόν. Αυτή την ημέρα ας έχω πίστη σε Εκείνον ο Οποίος λέει ότι είμαι ο Υιός του Θεού. Και ας αφήσω την ειρήνη που επιλέγω να είναι δική μου σήμερα να φέρει μαρτυρίες της αλήθειας γι αυτό που λέει Εκείνος. Ο Υιός του Θεού δεν γίνεται να έχει έννοιες, και πρέπει να παραμένει πάντα στην ειρήνη του Ουρανού. Στο Όνομά Του, αφιερώνω την σημερινή μέρα στο να βρω τι θέλει ο Πατέρας μου για μένα, το δέχομαι ως δικό μου, και το δίνω σε όλους του Υιούς του Πατέρα μου, μαζί με μένα.


Κι έτσι, Πατέρα μου, θα ήθελα να περάσω αυτή την ημέρα μαζί Σου. Ο Υιός Σου δεν Σε έχει ξεχάσει. Η ειρήνη που του έδωσες βρίσκεται ακόμα μέσα στο νου του, και εκεί επιλέγω να περάσω την σημερινή μέρα.

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 150

MICHAEL MURRAY

Ξεκίνησε κάθε μέρα αφιερώνοντας χρόνο στην προετοιμασία του νου σου για να μάθεις τι μπορεί να σου προσφέρει κάθε ιδέα που θ’ ανακεφαλαιώσεις, σε ελευθερία και σε ειρήνη. Άνοιξε τον νου σου και καθάρισέ τον απ’ όλες τις σκέψεις που θα σε παραπλανούσαν και άσε αυτήν την σκέψη μόνο να τον απασχολήσει πλήρως, απομακρύνοντας τις υπόλοιπες:

Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Πέντε λεπτά με αυτή τη σκέψη επαρκούν για να ξεκινήσει η μέρα εναρμονισμένη με την κατεύθυνση που όρισε ο Θεός και να τεθεί ο δικός Του Νους επικεφαλής όλων των σκέψεων που θα λάβεις εκείνη την ημέρα.

Κάθε ώρα της ημέρας, φέρε στον νου σου την σκέψη με την οποία ξεκίνησε η μέρα και διέθεσε ένα ήσυχο λεπτό μαζί της. Μετά επανάλαβε χωρίς βιασύνη τις δύο ιδέες στις οποίες εξασκείσαι εκείνη την ημέρα, και διέθεσε επαρκή χρόνο για να δεις τα δώρα που περιέχουν για σένα και άφησέ τις να ληφθούν εκεί όπου προορίζονται.

Κλείνουμε κάθε μέρα εξάσκησης που ανακεφαλαιώνουμε όπως ξεκινήσαμε, επαναλαμβάνοντας πρώτα την σκέψη που έκανε την ημέρα ένα ιδιαίτερο χρόνο ευλογίας και ευτυχίας για μας, και που μέσω της πίστης μας αποκατέστησε τον κόσμο στο φως από το σκοτάδι, στη χαρά από την λύπη, στην ειρήνη από τον πόνο, στην ιερότητα από την αμαρτία.

ΜΑΘΗΜΑ 150
Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Παρ.1.(139) Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου.
(Στην Ενιαιότητα, αποδέχομαι ότι είμαι όπως ο Θεός με δημιούργησε.)

Παρ.2.(140) Μόνο η σωτηρία μπορεί να θεωρηθεί ότι θεραπεύει.
(Στην Ενιαιότητα και την Ησυχία,  ακούω μόνο τη Φωνή για τον Θεό.)

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 149

 MICHAEL MURRAY

Ξεκίνησε κάθε μέρα αφιερώνοντας χρόνο στην προετοιμασία του νου σου για να μάθεις τι μπορεί να σου προσφέρει κάθε ιδέα που θ’ ανακεφαλαιώσεις, σε ελευθερία και σε ειρήνη. Άνοιξε τον νου σου και καθάρισέ τον απ’ όλες τις σκέψεις που θα σε παραπλανούσαν και άσε αυτήν την σκέψη μόνο να τον απασχολήσει πλήρως, απομακρύνοντας τις υπόλοιπες:

Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Πέντε λεπτά με αυτή τη σκέψη επαρκούν για να ξεκινήσει η μέρα εναρμονισμένη με την κατεύθυνση που όρισε ο Θεός και να τεθεί ο δικός Του Νους επικεφαλής όλων των σκέψεων που θα λάβεις εκείνη την ημέρα.

Κάθε ώρα της ημέρας, φέρε στον νου σου την σκέψη με την οποία ξεκίνησε η μέρα και διέθεσε ένα ήσυχο λεπτό μαζί της. Μετά επανάλαβε χωρίς βιασύνη τις δύο ιδέες στις οποίες εξασκείσαι εκείνη την ημέρα, και διέθεσε επαρκή χρόνο για να δεις τα δώρα που περιέχουν για σένα και άφησέ τις να ληφθούν εκεί όπου προορίζονται.

Κλείνουμε κάθε μέρα εξάσκησης που ανακεφαλαιώνουμε όπως ξεκινήσαμε, επαναλαμβάνοντας πρώτα την σκέψη που έκανε την ημέρα ένα ιδιαίτερο χρόνο ευλογίας και ευτυχίας για μας, και που μέσω της πίστης μας αποκατέστησε τον κόσμο στο φως από το σκοτάδι, στη χαρά από την λύπη, στην ειρήνη από τον πόνο, στην ιερότητα από την αμαρτία.
Metaphysics.


ΜΑΘΗΜΑ 149
Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Παρ.1.(137) Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος.
(Στην Ενιαιότητα, δεν θεραπεύομαι μόνος.)

Παρ.2.(138) Ο Παράδεισος είναι η απόφαση που πρέπει να πάρω.

(Σήμερα, επιλέγω την Ενιαιότητα με τον Θεό.)

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 148


MICHAEL MURRAY,

Ξεκίνησε κάθε μέρα αφιερώνοντας χρόνο στην προετοιμασία του νου σου για να μάθεις τι μπορεί να σου προσφέρει κάθε ιδέα που θ’ ανακεφαλαιώσεις, σε ελευθερία και σε ειρήνη. Άνοιξε τον νου σου και καθάρισέ τον απ’ όλες τις σκέψεις που θα σε παραπλανούσαν και άσε αυτήν την σκέψη μόνο να τον απασχολήσει πλήρως, απομακρύνοντας τις υπόλοιπες:

Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Πέντε λεπτά με αυτή τη σκέψη επαρκούν για να ξεκινήσει η μέρα εναρμονισμένη με την κατεύθυνση που όρισε ο Θεός και να τεθεί ο δικός Του Νους επικεφαλής όλων των σκέψεων που θα λάβεις εκείνη την ημέρα.

Κάθε ώρα της ημέρας, φέρε στον νου σου την σκέψη με την οποία ξεκίνησε η μέρα και διέθεσε ένα ήσυχο λεπτό μαζί της. Μετά επανάλαβε χωρίς βιασύνη τις δύο ιδέες στις οποίες εξασκείσαι εκείνη την ημέρα, και διέθεσε επαρκή χρόνο για να δεις τα δώρα που περιέχουν για σένα και άφησέ τις να ληφθούν εκεί όπου προορίζονται.

Κλείνουμε κάθε μέρα εξάσκησης που ανακεφαλαιώνουμε όπως ξεκινήσαμε, επαναλαμβάνοντας πρώτα την σκέψη που έκανε την ημέρα ένα ιδιαίτερο χρόνο ευλογίας και ευτυχίας για μας, και που μέσω της πίστης μας αποκατέστησε τον κόσμο στο φως από το σκοτάδι, στη χαρά από την λύπη, στην ειρήνη από τον πόνο, στην ιερότητα από την αμαρτία.


ΜΑΘΗΜΑ 148
Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Παρ.1.(135). Εάν υπερασπιστώ τον εαυτό μου, δέχομαι επίθεση.
(Στην απουσία άμυνας μου, είμαι Ένα με τον Θεό.)

Παρ.2.(136).Η αρρώστια είναι μία άμυνα ενάντια στην αλήθεια.

(Δεν είμαι σώμα· είμαι όπως ο Θεός με δημιούργησε.)

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 147


 MICHAEL MURRAY

Ξεκίνησε κάθε μέρα αφιερώνοντας χρόνο στην προετοιμασία του νου σου για να μάθεις τι μπορεί να σου προσφέρει κάθε ιδέα που θ’ ανακεφαλαιώσεις, σε ελευθερία και σε ειρήνη. Άνοιξε τον νου σου και καθάρισέ τον απ’ όλες τις σκέψεις που θα σε παραπλανούσαν και άσε αυτήν την σκέψη μόνο να τον απασχολήσει πλήρως, απομακρύνοντας τις υπόλοιπες:

Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Πέντε λεπτά με αυτή τη σκέψη επαρκούν για να ξεκινήσει η μέρα εναρμονισμένη με την κατεύθυνση που όρισε ο Θεός και να τεθεί ο δικός Του Νους επικεφαλής όλων των σκέψεων που θα λάβεις εκείνη την ημέρα.

Κάθε ώρα της ημέρας, φέρε στον νου σου την σκέψη με την οποία ξεκίνησε η μέρα και διέθεσε ένα ήσυχο λεπτό μαζί της. Μετά επανάλαβε χωρίς βιασύνη τις δύο ιδέες στις οποίες εξασκείσαι εκείνη την ημέρα, και διέθεσε επαρκή χρόνο για να δεις τα δώρα που περιέχουν για σένα και άφησέ τις να ληφθούν εκεί όπου προορίζονται.

Κλείνουμε κάθε μέρα εξάσκησης που ανακεφαλαιώνουμε όπως ξεκινήσαμε, επαναλαμβάνοντας πρώτα την σκέψη που έκανε την ημέρα ένα ιδιαίτερο χρόνο ευλογίας και ευτυχίας για μας, και που μέσω της πίστης μας αποκατέστησε τον κόσμο στο φως από το σκοτάδι, στη χαρά από την λύπη, στην ειρήνη από τον πόνο, στην ιερότητα από την αμαρτία.

ΜΑΘΗΜΑ 147
Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Παρ.1. (133) Δεν θα δώσω αξία σ’ αυτό που δεν έχει αξία.
(Σήμερα, επιλέγω μόνο αυτό που έχει αξία. Σήμερα, επιλέγω την Ενιαιότητα.)

Παρ.2.(134) Ας αντιληφθώ την συγχώρεση όπως αυτή είναι.
(Σήμερα, επιλέγω μόνο αυτό που έχει αξία. Σήμερα, επιλέγω την Ενιαιότητα.)



Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 254 Ας ησυχάσει κάθε φωνή μέσα μου, εκτός από του Θεού.




ΜΑΘΗΜΑ 254

Ας ησυχάσει κάθε φωνή μέσα μου, εκτός από του Θεού.


Πατέρα, σήμερα θέλω να ακούσω μόνο την Φωνή Σου. Έρχομαι σε Σένα μέσα σε βαθύτατη σιωπή, για ν’ ακούσω την Φωνή Σου και να λάβω τον Λόγο Σου. Δεν έχω άλλη προσευχή από αυτή: Έρχομαι σε Σένα για να Σου ζητήσω την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι μόνο η Θέλησή Σου, την οποία μοιράζομαι μαζί Σου σήμερα.

Σήμερα δεν αφήνουμε τις σκέψεις του εγώ να κατευθύνουν τα λόγια και τις πράξεις μας. Όταν τέτοιες σκέψεις συμβαίνουν, αποσυρόμαστε ήσυχα και τις κοιτάμε, και έπειτα τις αφήνουμε να φύγουν. Δεν θέλουμε αυτό που φέρνουν μαζί τους. Κι έτσι δεν επιλέγουμε να τις κρατήσουμε. Είναι σιωπηλές τώρα. Και μέσα στην σιγαλιά, την καθαγιασμένη από την Αγάπη Του, ο Θεός μας μιλά και μας λέει την θέλησή μας, εφόσον έχουμε επιλέξει να Τον θυμηθούμε.


Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 146

 MICHAEL MURRAY, 

Ξεκίνησε κάθε μέρα αφιερώνοντας χρόνο στην προετοιμασία του νου σου για να μάθεις τι μπορεί να σου προσφέρει κάθε ιδέα που θ’ ανακεφαλαιώσεις, σε ελευθερία και σε ειρήνη. Άνοιξε τον νου σου και καθάρισέ τον απ’ όλες τις σκέψεις που θα σε παραπλανούσαν και άσε αυτήν την σκέψη μόνο να τον απασχολήσει πλήρως, απομακρύνοντας τις υπόλοιπες:

Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Πέντε λεπτά με αυτή τη σκέψη επαρκούν για να ξεκινήσει η μέρα εναρμονισμένη με την κατεύθυνση που όρισε ο Θεός και να τεθεί ο δικός Του Νους επικεφαλής όλων των σκέψεων που θα λάβεις εκείνη την ημέρα.

Κάθε ώρα της ημέρας, φέρε στον νου σου την σκέψη με την οποία ξεκίνησε η μέρα και διέθεσε ένα ήσυχο λεπτό μαζί της. Μετά επανάλαβε χωρίς βιασύνη τις δύο ιδέες στις οποίες εξασκείσαι εκείνη την ημέρα, και διέθεσε επαρκή χρόνο για να δεις τα δώρα που περιέχουν για σένα και άφησέ τις να ληφθούν εκεί όπου προορίζονται.

Κλείνουμε κάθε μέρα εξάσκησης που ανακεφαλαιώνουμε όπως ξεκινήσαμε, επαναλαμβάνοντας πρώτα την σκέψη που έκανε την ημέρα ένα ιδιαίτερο χρόνο ευλογίας και ευτυχίας για μας, και που μέσω της πίστης μας αποκατέστησε τον κόσμο στο φως από το σκοτάδι, στη χαρά από την λύπη, στην ειρήνη από τον πόνο, στην ιερότητα από την αμαρτία.

ΜΑΘΗΜΑ 146
Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Παρ.1.(131) Κανείς δεν μπορεί ν’ αποτύχει, όταν ζητά να φτάσει στην αλήθεια.
(Σήμερα, επιλέγω τον κόσμο της Ενιαιότητας.)

Παρ.2.(132) Απελευθερώνω τον κόσμο από όλα όσα σκέφτηκα ότι ήταν.

(Σήμερα, αποστασιοποιούμαι από τον κόσμο του διαχωρισμού. Επομένως, είμαι έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός.)

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 145



 MICHAEL MURRAY,

Ξεκίνησε κάθε μέρα αφιερώνοντας χρόνο στην προετοιμασία του νου σου για να μάθεις τι μπορεί να σου προσφέρει κάθε ιδέα που θ’ ανακεφαλαιώσεις, σε ελευθερία και σε ειρήνη. Άνοιξε τον νου σου και καθάρισέ τον απ’ όλες τις σκέψεις που θα σε παραπλανούσαν και άσε αυτήν την σκέψη μόνο να τον απασχολήσει πλήρως, απομακρύνοντας τις υπόλοιπες:

Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Πέντε λεπτά με αυτή τη σκέψη επαρκούν για να ξεκινήσει η μέρα εναρμονισμένη με την κατεύθυνση που όρισε ο Θεός και να τεθεί ο δικός Του Νους επικεφαλής όλων των σκέψεων που θα λάβεις εκείνη την ημέρα.

Κάθε ώρα της ημέρας, φέρε στον νου σου την σκέψη με την οποία ξεκίνησε η μέρα και διέθεσε ένα ήσυχο λεπτό μαζί της. Μετά επανάλαβε χωρίς βιασύνη τις δύο ιδέες στις οποίες εξασκείσαι εκείνη την ημέρα, και διέθεσε επαρκή χρόνο για να δεις τα δώρα που περιέχουν για σένα και άφησέ τις να ληφθούν εκεί όπου προορίζονται.

Κλείνουμε κάθε μέρα εξάσκησης που ανακεφαλαιώνουμε όπως ξεκινήσαμε, επαναλαμβάνοντας πρώτα την σκέψη που έκανε την ημέρα ένα ιδιαίτερο χρόνο ευλογίας και ευτυχίας για μας, και που μέσω της πίστης μας αποκατέστησε τον κόσμο στο φως από το σκοτάδι, στη χαρά από την λύπη, στην ειρήνη από τον πόνο, στην ιερότητα από την αμαρτία.

ΜΑΘΗΜΑ 145
Ο νους μου κρατά μόνο αυτό που σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.

Παρ.1.(129) Πέρα απ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχει ένας κόσμος που θέλω.
 (Ο κόσμος της Ενιαιότητας είναι ο κόσμος που θέλω.)

Παρ.2.(130) Είναι αδύνατον να βλέπω δύο κόσμους.
 (Πρέπει να επιλέξω είτε τον κόσμο της Ενιαιότητας ή τον κόσμο του διαχωρισμού.)


Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 253 Ο Εαυτός μου είναι κυβερνήτης του σύμπαντος.



ΜΑΘΗΜΑ 253

Ο Εαυτός μου είναι κυβερνήτης του σύμπαντος.

Είναι αδύνατον  να μου συμβεί οτιδήποτε ακάλεστο από μένα. Ακόμα και σ’ αυτόν τον κόσμο, εγώ είμαι αυτός που κυβερνώ το πεπρωμένο μου. Αυτό που συμβαίνει είναι αυτό που επιθυμώ. Αυτό που δεν συμβαίνει είναι αυτό που δεν θέλω να γίνει. Αυτό πρέπει να το δεχτώ. Γιατί έτσι οδηγούμαι πέρα από αυτόν τον κόσμο, προς τις δημιουργίες μου, τα παιδιά της θέλησής μου, στον Ουρανό όπου ο ιερός μου Εαυτός κατοικεί μαζί με αυτές και Αυτόν που με δημιούργησε.

Εσύ είσαι ο Εαυτός τον Οποίο δημιούργησες Υιό, για να δημιουργεί σαν Εσένα και Ένα μαζί Σου. Ο Εαυτός μου, που κυβερνά το σύμπαν, δεν είναι παρά η Θέλησή Σου σε τέλεια ένωση με την δική μου, η οποία δεν μπορεί παρά να προσφέρει την χαρούμενη συναίνεσή της στην δική Σου, ώστε να μπορεί να επεκταθεί προς τον Εαυτό της.


Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 252 Ο Υιός του Θεού είναι η Ταυτότητά μου.





ΜΑΘΗΜΑ 252

Ο Υιός του Θεού είναι η Ταυτότητά μου.

Ο Εαυτός μου είναι άγιος πέρα από κάθε σκέψη αγιότητας που μπορώ να συλλάβω. Η λαμπρή και τέλεια αγνότητά του είναι πολύ πιο λαμπερή από κάθε φως που έχουν αντικρύσει ποτέ τα μάτια μου. Η αγάπη του είναι απεριόριστη, με μια ένταση που κρατά όλα τα πράγματα μέσα της, μέσα σε μια ήρεμη και ήσυχη βεβαιότητα. Η δύναμή της δεν προέρχεται από φλογερά ένστικτα που κινούν τον κόσμο, αλλά από την απεριόριστη Αγάπη του Θεού του Ίδιου. Αλήθεια, πόσο πέρα από αυτόν τον κόσμο πρέπει να βρίσκεται ο Εαυτός μου, και συνάμα πόσο κοντά σε μένα και πλησίον του Θεού!

Πατέρα, Εσύ γνωρίζεις την αληθινή μου Ταυτότητα. Αποκάλυψέ Την τώρα σε μένα που είμαι ο Υιός Σου, ώστε να μπορέσω να αφυπνιστώ στην αλήθεια μέσα σε Σένα, και να γνωρίσω ότι ο Ουρανός έχει αποκατασταθεί σε μένα.


Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ



Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ 10 ΠΑΡΘΕΝΩΝ

Η Βασιλεία των ουρανών μοιάζει με δέκα παρθένες οι οποίες αφού πήραν μαζί τους τα λυχνάρια τους πήγαν να υποδεχθούν τον νυμφίο.
 Πέντε από αυτές ήταν σώφρονες και φρόντισαν να έχουν μαζί τους απόθεμα λαδιού για τα λυχνάρια τους, ενώ οι άλλες πέντε ήταν ανόητες και δεν φρόντισαν να έχουν μαζί τους το αναγκαίο απόθεμα λαδιού.
 Επειδή δε αργούσε ο νυμφίος και η νύχτα προχωρούσε έπεσαν να κοιμηθούν.
Τα μεσάνυχτα ακούστηκε μια γοερή κραυγή η οποία ανήγγειλε τον ερχομό του νυμφίου.
Οι παρθένες σηκώθηκαν για να προαπαντήσουν τον νυμφίο.
Οι μεν σώφρονες παρθένες που είχαν απόθεμα λαδιού άναψαν τα λυχνάρια τους, οι δε μωρές ζητούσαν απεγνωσμένα από τις σώφρονες να τους δώσουν λίγο λάδι.
 Εκείνες τους απάντησαν πως μόλις αρκεί για τα δικά τους τα λυχνάρια και καλά θα κάνουν να πάνε να αγοράσουν.
Οι ανόητες παρθένες έτρεξαν να αγοράσουν λάδι, αλλά εν τω μεταξύ ο νυμφίος έφθασε και μπήκε στο χώρο του γάμου με τις πέντε φρόνιμες και έκλεισε την πόρτα.
Οι ανόητες παρθένες έφθασαν μετά και άρχισαν να φωνάζουν «Κύριε, Κύριε άνοιξέ μας.»
 Αυτός τους απάντησε:  «Αλήθεια σας λέγω ,δεν σας γνωρίζω» και έμειναν τελικά έξω του νυμφώνος
 «Γρηγορείτε ουν, ότι ουκ οίδατε την ημέραν ουδέ την ώραν εν η ο Υιός του ανθρώπου έρχεται»  (Ματθ.κε΄13)



Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ
Όταν ο Ιησούς μιλούσε με παραβολές, μιλούσε επίσης και σε επίπεδα.
Η Παραβολή των Δέκα Παρθένων σημαίνει το εξής στο Επίπεδο-1: όταν κοιτάξεις την εικόνα σε αυτή την δημοσίευση, βλέπεις Δέκα Παρθένες. Αλλά, στην πραγματικότητα δεν είναι δέκα, είναι μόνο Πέντε!!!
Οι Πέντε Παρθένες που τους τελείωσε το λάδι είναι οι Πέντε ‘Ψευδείς Εικόνες’ των Πέντε που έχουν λάδι στα λυχνάρια τους, οι οποίες είναι οι Προσωπικότητες τους.
Οι Πέντε με το λάδι στα λυχνάρια τους (Προσωπικότητες) λένε ‘Όχι’ στις δικές τους ψευδείς εικόνες, αυτές που δεν έχουν το λάδι. Το λάδι αντιπροσωπεύει την ενέργεια, και όταν ενδυναμώνεις την Προσωπικότητα αυτό είναι ακριβώς που κάνεις, την φωτίζεις.
Και, όταν λες όχι στην Ψευδή Εικόνα, η ενέργεια της, ή το φως της, θα σβήσει πολύ, πολύ γρήγορα. Έτσι απενεργοποιείς το εγώ, ολοκληρωτικά! Λες όχι στην Ψευδή Εικόνα, Τελεία και Παύλα!
Αυτή είναι ακριβώς η ίδια διαδικασία που μας ζητείται να κάνουμε στο Genesis. Όταν λες όχι στην Ψευδή Εικόνα, ενδυναμώνεις την Προσωπικότητα. Μετά το φως όλο και θα δυναμώνει στην Προσωπικότητα όσο συνεχίζεις να λες όχι στην Ψευδή Εικόνα.
Ο Ιησούς δεν γνωρίζει κάποια ψευδή εικόνα, ούτε μπορεί να γνωρίζει, ούτε καν θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με μια Ψευδή Εικόνα. Έχει ήδη πει ‘Όχι’ ολοκληρωτικά στο εγώ, όπως έχει πει επανειλημμένα στα Μαθήματα Θαυμάτων.
Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει στην Παραβολή, λέει, «Δεν σας γνωρίζω».
Namaste
Michael
Του Michael Murray
Μετάφραση: Χριστίνα Τσιντέα

ΜΑΘΗΜΑ 251 Δεν χρειάζομαι τίποτα, παρά μόνο την αλήθεια.


ΜΑΘΗΜΑ 251
Δεν χρειάζομαι τίποτα, παρά μόνο την αλήθεια.

Έψαξα για πολλά πράγματα και βρήκα απελπισία. Τώρα αναζητώ μόνο ένα, γιατί σε αυτό το ένα βρίσκονται όλα όσα χρειάζομαι. Όλα όσα αναζητούσα πριν δεν τα χρειαζόμουν, ούτε καν τα ήθελα. Την μοναδική μου ανάγκη δεν την αναγνώριζα. Αλλά τώρα βλέπω ότι χρειάζομαι μόνο την αλήθεια. Με αυτή όλες οι ανάγκες ικανοποιούνται, όλες οι λαχτάρες τελειώνουν, όλες οι ελπίδες τελικά εκπληρώνονται και τα όνειρα φεύγουν. Τώρα έχω όλα όσα θα μπορούσα να χρειάζομαι. Τώρα έχω όλα όσα θα μπορούσα να θέλω. Και τώρα επιτέλους βρίσκομαι σε γαλήνη.


Και γι αυτή την γαλήνη, Πατέρα μας, προσφέρουμε τις ευχαριστίες μας. Αυτό που αρνηθήκαμε στον εαυτό μας Εσύ το επανέφερες, και μόνο αυτό είναι που πραγματικά θέλουμε.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ;


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ;



1. Η αμαρτία είναι παράνοια. Είναι ένα μέσο με το οποίο ο νους οδηγείται στην τρέλα, και επιδιώκει να αφήσει τις ψευδαισθήσεις να πάρουν την θέση της αλήθειας. Και όντας τρελός, βλέπει ψευδαισθήσεις εκεί όπου θα έπρεπε να είναι η αλήθεια, και εκεί όπου βρίσκεται πραγματικά. Η αμαρτία έδωσε μάτια στο σώμα, γιατί τί υπάρχει που θα ήθελαν να δουν οι αναμάρτητοι; Τι ανάγκη έχουν αυτοί από θεάματα, ήχους ή άγγιγμα; Τι θα ήθελαν ν’ ακούσουν ή να πιάσουν; Τι θα ένιωθαν; Το να νιώθεις σημαίνει ότι δεν  γνωρίζεις. Και η αλήθεια μπορεί να πληρωθεί με την γνώση, και με τίποτα άλλο.

2. Το σώμα είναι το όργανο που έφτιαξε ο νους στην προσπάθειά του να εξαπατήσει τον εαυτό του. Σκοπός του είναι να κοπιάζει. Ωστόσο, ο στόχος των κόπων του μπορεί ν’ αλλάξει. Και τώρα το σώμα υπηρετεί ένα διαφορετικό στόχο αγώνα. Αυτό που επιζητά τώρα επιλέγεται από τον στόχο που έχει πάρει ο νους στην θέση του στόχου της αυταπάτης. Η αλήθεια μπορεί να γίνει ο στόχος του όπως και τα ψέματα. Τότε οι αισθήσεις θα αναζητούν μαρτυρίες της αλήθειας και όχι των ψευδαισθήσεων.

3. Η αμαρτία είναι ο οίκος όλων των ψευδαισθήσεων, οι οποίες το μόνο που κάνουν είναι να αντιπροσωπεύουν πράγματα φανταστικά, προερχόμενα από σκέψεις αναληθείς. Είναι οι «αποδείξεις» ότι αυτό που δεν έχει πραγματικότητα είναι πραγματικό. Η αμαρτία «αποδεικνύει» ότι ο Υιός του Θεού είναι κακός ∙ ότι η αιωνιότητα είναι πεπερασμένη∙ και ότι η αιώνια ζωή πρέπει να πεθάνει. Και ο Θεός ο Ίδιος έχει χάσει τον Υιό που αγαπά, και αυτό που έχει απομείνει για να Τον ολοκληρώνει είναι η φθορά, ότι η Θέλησή Του έχει ξεπεραστεί για πάντα από τον θάνατο, η αγάπη έχει σφαγιαστεί από τα μίσος, και δεν υπάρχει πια ειρήνη.

4. Τα όνειρα ενός τρελού είναι τρομακτικά, και η αμαρτία πραγματικά μοιάζει να τρομοκρατεί. Ωστόσο, αυτό που αντιλαμβάνεται η αμαρτία δεν είναι παρά ένα παιδικό παιχνίδι. Ο Υιός του Θεού μπορεί να παίζει ότι έχει γίνει σώμα, θήραμα του κακού και της ενοχής, με μια μικρή ζωή που λήγει με τον θάνατο. Αλλά όλο αυτό το διάστημα ο Πατέρας του εξακολουθεί να λάμπει επάνω του, και τον αγαπά με αιώνια Αγάπη που οι μυθοπλασίες του δεν μπορούν καθόλου ν’ αλλάξουν.

5. Ω Υιέ του Θεού, για πόσο ακόμα θα παίζεις το παιχνίδι της αμαρτίας; Μήπως πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος αυτά τα αιχμηρά παιδικά παιχνίδια; Πόσο σύντομα θα είσαι έτοιμος να έρθεις στο σπίτι σου; Μήπως σήμερα; Δεν υπάρχει αμαρτία. Η δημιουργία είναι αμετάβλητη. Ακόμα θέλεις να καθυστερείς την επιστροφή σου στον Ουρανό; Για πόσο ακόμα, ω Υιέ του Θεού, για πόσο ακόμα;