Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 59



ΜΑΘΗΜΑ 59

Οι ακόλουθες ιδέες είναι για επανάληψη σήμερα:

Μάθημα 41
Ο Θεός πηγαίνει μαζί μου όπου και να πάω.

Πώς είναι δυνατόν να είμαι μόνος μου όταν ο Θεός πηγαίνει μαζί μου; Πώς γίνεται να έχω αμφιβολίες και να μην είμαι σίγουρος για τον εαυτό μου όταν η τέλεια βεβαιότητα κατοικεί μέσα σ’ Αυτόν; Πώς μπορώ να ενοχλούμαι από οτιδήποτε όταν Αυτός αναπαύεται μέσα σε μένα με απόλυτη γαλήνη; Πώς μπορώ να υποφέρω όταν η αγάπη και η χαρά με περιβάλλουν μέσω Εκείνου; Ας μην διατηρώ ψευδαισθήσεις για τον εαυτό μου. Είμαι τέλειος διότι ο Θεός πηγαίνει μαζί μου όπου κι αν πάω.

Μάθημα 42
Ο Θεός είναι η δύναμή μου. Η πραγματική όραση είναι το δώρο Του.

Ας μην βασιστώ στα μάτια μου για να βλέπω σήμερα. Ας είμαι πρόθυμος να ανταλλάξω την αξιολύπητη ψευδαίσθηση ότι βλέπω, με την πραγματική όραση η οποία δίνεται από τον Θεό. Η όραση του Χριστού είναι το δικό Του δώρο, και το έχει δώσει σε μένα. Ας επικαλεστώ αυτό το δώρο σήμερα, έτσι ώστε αυτή η μέρα να με βοηθήσει να κατανοήσω την αιωνιότητα.

Μάθημα 43
Ο Θεός είναι η Πηγή μου. Δεν μπορώ να δω χωριστά από Αυτόν.

Μπορώ να δω αυτά που θέλει ο Θεός να βλέπω. Δεν μπορώ να δω τίποτα άλλο. Πέρα από το Θέλημά Του βρίσκονται μόνο ψευδαισθήσεις. Αυτές διαλέγω όταν νομίζω ότι μπορώ να βλέπω χωριστά από Αυτόν. Αυτές διαλέγω όταν προσπαθώ να δω με τα μάτια του σώματος. Όμως, η όραση του Χριστού μου έχει δοθεί για να τα αντικαταστήσω. Επιλέγω να δω μέσα από αυτή την όραση.

Μάθημα 44
Ο Θεός είναι το φως με το οποίο βλέπω.

Δεν βλέπω στο σκοτάδι. Ο Θεός είναι το μόνο φως. Επομένως, αν θέλω να δω, πρέπει να βλέπω μέσω Αυτού. Έχω προσπαθήσει να προσδιορίσω τι είναι το να βλέπω, αλλά έκανα λάθος. Τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να καταλάβω ότι ο Θεός είναι το φως με το οποίο βλέπω. Ας καλωσορίσω την πραγματική όραση και τον ευτυχισμένο κόσμο που θα μου δείξει.

Μάθημα 45
Ο Θεός είναι ο Νους με τον οποίο σκέφτομαι.

Δεν έχω σκέψεις που να μην μοιράζομαι με τον Θεό. Δεν έχω σκέψεις χωριστά από Εκείνον, διότι δεν έχω νου χωριστά από τον Δικό Του. Σαν μέρος του Νου Του, οι σκέψεις μου είναι δικές Του και οι Σκέψεις Του είναι δικές μου.


Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 58



ΜΑΘΗΜΑ 58

Αυτές είναι οι ιδέες για επανάληψη σήμερα:

Μάθημα 36
Η αγιότητά μου περιλαμβάνει όλα όσα βλέπω.

Από την αγιότητά μου προέρχεται η αντίληψη του πραγματικού κόσμου. Έχοντας συγχωρέσει, δεν θεωρώ πια τον εαυτό μου ένοχο. Μπορώ να δεχτώ την αθωότητα, η οποία είναι η αλήθεια για μένα. Βλέποντας μέσα από μάτια κατανόησης, η αγιότητα του κόσμου είναι το μόνο που βλέπω, διότι μπορώ να απεικονίσω μόνο τις σκέψεις που κάνω για τον εαυτό μου.

Μάθημα 37
Η αγιότητά μου ευλογεί τον κόσμο.

Η αντίληψη της αγιότητάς μου δεν ευλογεί μόνο εμένα. Όλοι και όλα όσα βλέπω με το φως της μοιράζονται την χαρά που φέρνει σε μένα. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην συμμετέχει σ’ αυτήν την χαρά, διότι δεν υπάρχει τίποτα που να μην μοιράζεται την αγιότητά μου. Καθώς αναγνωρίζω την αγιότητά μου έτσι και η αγιότητα του κόσμου ακτινοβολεί ώστε να την βλέπουν όλοι.

Μάθημα 38
Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να κάνει η αγιότητά μου.

Η αγιότητά μου έχει απεριόριστη δύναμη να θεραπεύει, διότι διαθέτει απεριόριστη δύναμη να σώζει. Τι υπάρχει από το οποίο να χρειάζεται να σωθείς εκτός από ψευδαισθήσεις; Και τι είναι οι ψευδαισθήσεις εκτός από ψευδείς ιδέες για τον εαυτό μου; Η αγιότητά μου τις αναιρεί όλες, δηλώνοντας την αλήθεια για μένα. Ενώπιον της παρουσίας της αγιότητάς μου, την οποία μοιράζομαι με τον ίδιο τον Θεό, όλα τα είδωλα εξαφανίζονται.

Μάθημα 39
Η αγιότητά μου είναι η σωτηρία μου.

Εφόσον η αγιότητά μου με σώζει από όλες τις ενοχές, η αναγνώριση της αγιότητάς μου είναι και η αναγνώριση της σωτηρίας μου. Είναι επίσης και η αναγνώριση της σωτηρίας ολόκληρου του κόσμου. Μόλις αποδεχτώ την αγιότητά μου, τίποτα δεν μπορεί να με κάνει να φοβηθώ. Και επειδή είμαι άφοβος, όλοι πρέπει να μοιράζονται αυτή την κατανόηση, η οποία είναι το δώρο του Θεού προς εμένα και τον κόσμο.

Μάθημα 40
Είμαι ευλογημένος ως Υιός του Θεού.

Εδώ βρίσκεται η διεκδίκησή μου προς ό,τι είναι καλό και μόνο καλό. Είμαι ευλογημένος ως Υιός του Θεού. Όλα τα καλά πράγματα είναι δικά μου, διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Δεν είναι δυνατόν να υποφέρω καμία απώλεια ή στέρηση ή πόνο εξαιτίας της Ιδιότητάς μου. Ο Πατέρας μου με στηρίζει, με προστατεύει, και με κατευθύνει σε όλα τα πράγματα. Η φροντίδα του για μένα είναι απεριόριστη, και είναι μαζί μου για πάντα. Είμαι αιώνια ευλογημένος ως Υιός Του.


Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 57



ΜΑΘΗΜΑ 57
Σήμερα ας επαναλάβουμε αυτές τις ιδέες:

Μάθημα 31
Δεν είμαι το θύμα του κόσμου που βλέπω.

Πώς μπορώ να είμαι θύμα ενός κόσμου που μπορεί να αναιρεθεί ολοκληρωτικά αν εγώ το επιλέξω; Οι αλυσίδες μου χαλαρώνουν. Μπορώ να τις πετάξω απλά μόλις το επιθυμήσω. Η πόρτα αυτής της φυλακής είναι ανοιχτή. Μπορώ να φύγω απλά βγαίνοντας έξω. Τίποτα δεν με κρατά σε αυτόν τον κόσμο. Μόνο η επιθυμία να μένω σε αυτόν με κρατά αιχμάλωτο. Ας παραιτηθώ από τις παρανοϊκές ευχές μου και ας περάσω επιτέλους στο φως.

Μάθημα 32
Εγώ έχω επινοήσει τον κόσμο που βλέπω.

Έχω επινοήσει τη φυλακή στην οποία βλέπω τον εαυτό μου. Το μόνο που χρειάζεται ν’ αναγνωρίσω είναι αυτό και μετά είμαι ελεύθερος. Ξεγέλασα τον εαυτό μου και τον έκανα να πιστέψει ότι είναι δυνατόν να αιχμαλωτιστεί ο Υιός του Θεού. Αυτή η πεποίθησή μου ήταν πικρά εσφαλμένη και θέλω ν’ απαλλαγώ απ’ αυτήν. Ο Υιός του Θεού πρέπει να είναι πάντα ελεύθερος. Είναι όπως τον δημιούργησε ο Θεός και όχι όπως τον έκανα εγώ. Αυτός βρίσκεται εκεί όπου θέλει ο Θεός, και όχι εκεί όπου εγώ σκέφτηκα να τον κρατήσω αιχμάλωτο.

Μάθημα 33
Υπάρχει ένας άλλος τρόπος να κοιτάξω τον κόσμο.

Εφόσον ο σκοπός του κόσμου δεν είναι αυτός που εγώ του είχα αποδώσει, πρέπει να υπάρχει άλλος τρόπος να τον βλέπω. Τα βλέπω όλα ανάποδα, και οι σκέψεις μου είναι αντίθετες προς την αλήθεια. Βλέπω τον κόσμο σαν μια φυλακή για τον Υιό του Θεού. Τότε πρέπει ο κόσμος να είναι ένα μέρος που ο Υιός του Θεού μπορεί να απελευθερωθεί. Θέλω να δω τον κόσμο όπως είναι, σαν ένα μέρος όπου ο Υιός του Θεού βρίσκει την ελευθερία του.

Μάθημα 34
Θα μπορούσα να δω την ειρήνη αντί γι αυτό που βλέπω τώρα.

Όταν βλέπω τον κόσμο σαν ένα τόπο ελευθερίας, συνειδητοποιώ ότι αντανακλά τους νόμους του Θεού αντί για αυτούς που επινόησα εγώ για να τους υπακούει. Θα καταλάβω ότι η ειρήνη και όχι ο πόλεμος κατοικεί σε αυτόν. Και θα κατανοήσω ότι η ειρήνη βρίσκεται επίσης στις καρδιές όλων όσων μοιράζονται αυτόν τον τόπο μαζί μου.

Μάθημα 35
Ο νους μου είναι μέρος του Θεού. Είμαι πολύ άγιος.

Όσο μοιράζομαι την ειρήνη του κόσμου με τους αδερφούς μου, αρχίζω να καταλαβαίνω ότι αυτή η ειρήνη προέρχεται από βαθιά μέσα μου. Ο κόσμος που βλέπω έχει πάρει το φως της συγχώρεσης, και μου το επιστρέφει ακτινοβολώντας. Μέσα σε αυτό το φως αρχίζω να βλέπω αυτό που οι ψευδαισθήσεις για τον εαυτό μου, μου κρατούσαν κρυμμένο. Αρχίζω να καταλαβαίνω την αγιότητα όλων των ζωντανών πραγμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, και την ενότητά τους μαζί μου.



Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 56



ΜΑΘΗΜΑ 56

Η επανάληψή μας σήμερα καλύπτει τις ακόλουθες ιδέες:

Μάθημα 26
Οι επιθετικές μου σκέψεις επιτίθενται στην ικανότητά μου να είμαι απρόσβλητος.

Πώς μπορώ να ξέρω ποιος είμαι όταν βλέπω τον εαυτό μου κάτω από συνεχή επίθεση; Πόνος, αρρώστια, απώλεια, γηρατειά και θάνατος φαίνεται ότι συνεχώς με απειλούν. Όλες μου οι ελπίδες, οι ευχές και τα σχέδια φαίνονται ότι είναι στο έλεος ενός κόσμου που δεν μπορώ να ελέγξω. Και όμως η κληρονομιά μου είναι η τέλεια ασφάλεια και η απόλυτη εκπλήρωση. Προσπάθησα να δώσω την κληρονομιά μου σε αντάλλαγμα με τον κόσμο που βλέπω. Αλλά ο Θεός μου έχει κρατήσει την κληρονομιά μου ασφαλή. Οι δικές μου πραγματικές σκέψεις θα με διδάξουν ποια είναι.

Μάθημα 27
Πάνω από όλα θέλω να δω.

Αναγνωρίζοντας ότι αυτό που βλέπω αντανακλά αυτό που νομίζω ότι είμαι, συνειδητοποιώ ότι η πραγματική όραση είναι η σπουδαιότερη ανάγκη μου. Ο κόσμος που βλέπω καταθέτει μαρτυρία για την τρομακτική φύση της εικόνας του εαυτού μου που έχω φτιάξει. Αν θέλω να θυμηθώ ποιος είμαι, είναι βασικό να αφήσω αυτήν την εικόνα του εαυτού μου να φύγει. Και καθώς αντικαθίσταται από την αλήθεια, η πραγματική όραση σίγουρα θα μου δοθεί. Και με αυτήν την όραση, θα κοιτάζω τον κόσμο και τον εαυτό μου με ευσπλαχνία και αγάπη.

Μάθημα 28
Πάνω απ’ όλα θέλω να δω διαφορετικά.

Ο κόσμος που βλέπω κρατάει στη θέση της την τρομακτική εικόνα που έχω φτιάξει για τον εαυτό μου, και εγγυάται για την συνέχισή της. Όσο βλέπω τον κόσμο όπως είναι τώρα, η αλήθεια δεν μπορεί να εισέλθει στην συνειδητότητά μου. Θα αφήσω την πόρτα πίσω από αυτόν τον κόσμο να ανοίξει για μένα, ώστε να κοιτάξω πέρα από αυτόν και να αντικρύσω τον κόσμο που αντανακλά την Αγάπη του Θεού.

Μάθημα 29
Ο Θεός βρίσκεται σε όλα όσα βλέπω.

Πίσω από κάθε εικόνα που έχω φτιάξει, η αλήθεια παραμένει αναλλοίωτη. Πίσω από κάθε πέπλο που έχω τραβήξει μπροστά από το πρόσωπο της αγάπης, το φως της παραμένει το ίδιο φωτεινό. Πέρα από κάθε παράλογη ευχή μου βρίσκεται η θέλησή μου, ενωμένη με την Θέληση του Πατέρα μου. Ο Θεός είναι ακόμα παντού και στα πάντα, για πάντα. Και εμείς που είμαστε μέρος από Αυτόν θα κοιτάξουμε πέρα από τα φαινόμενα, και θα αναγνωρίσουμε την αλήθεια πέρα από όλα αυτά.

Μάθημα 30
Ο Θεός βρίσκεται σε όλα όσα βλέπω διότι ο Θεός βρίσκεται στον νου μου.

Μέσα στο νου μου, πίσω από όλες τις παρανοϊκές σκέψεις διαχωρισμού και επίθεσης, βρίσκεται η γνώση ότι όλα είναι ένα για πάντα.. Δεν έχω χάσει τη γνώση του Ποιος είμαι κι ας την έχω ξεχάσει. Έχει κρατηθεί με ασφάλεια για μένα στο Νου του Θεού, ο Οποίος δεν έχει αφήσει τις Σκέψεις Του. Και εγώ, που είμαι ανάμεσά τους, είμαι ένα με αυτές και ένα με Εκείνον.


Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 55



ΜΑΘΗΜΑ 55

Η σημερινή επανάληψη περιλαμβάνει τα εξής:


Μάθημα 21
Είμαι αποφασισμένος να δω τα πράγματα διαφορετικά.

Αυτό που βλέπω τώρα δεν είναι παρά σημάδια ασθένειας, καταστροφής και θανάτου. Δεν μπορεί να είναι αυτό που δημιούργησε ο Θεός για τον αγαπημένο του Υιό. Αυτό ακριβώς το γεγονός ότι βλέπω τέτοια πράγματα είναι απόδειξη ότι δεν καταλαβαίνω τον Θεό. Ως εκ τούτου δεν καταλαβαίνω και τον Υιό Του. Αυτό που βλέπω μου λέει ότι δεν γνωρίζω ποιος είμαι. Είμαι αποφασισμένος να δω τους μάρτυρες της αλήθειας για μένα, παρά εκείνους που μου δείχνουν μια ψευδαίσθηση του εαυτού μου.

Μάθημα 22
Αυτό που βλέπω είναι μια μορφή εκδίκησης

Ο κόσμος που βλέπω είναι οτιδήποτε άλλο από την αναπαράσταση σκέψεων αγάπης. Είναι μια εικόνα επίθεσης όλων εναντίον όλων. Είναι οτιδήποτε άλλο από αντανάκλαση της Αγάπης του Θεού και της Αγάπης του Υιού Του. Είναι οι δικές μου σκέψεις επίθεσης που προκαλούν αυτή την εικόνα. Οι σκέψεις αγάπης μου θα με σώσουν από αυτή την οπτική του κόσμου, και θα μου δώσουν την ειρήνη του Θεού που δικαιούμαι.

Μάθημα 23
Μπορώ να ξεφύγω από αυτόν τον κόσμο αν παραιτηθώ από τις σκέψεις επίθεσης.

Εδώ βρίσκεται η σωτηρία, και πουθενά αλλού. Χωρίς τις σκέψεις επίθεσης δεν θα μπορούσα να δω ένα κόσμο επίθεσης. Καθώς η συγχώρεση επιτρέπει στην αγάπη να επιστρέψει στην συνειδητότητά μου, θα βλέπω ένα κόσμο ειρήνης και ασφάλειας και χαράς. Και αυτό επιλέγω να δω στην θέση αυτού που βλέπω τώρα.

Μάθημα 24
Δεν διακρίνω ποια είναι τα συμφέροντά μου.

Πώς θα μπορούσα να αναγνωρίσω το συμφέρον μου όταν δεν ξέρω ποιος είμαι; Αυτό που τώρα θεωρώ συμφέρον μου απλά με δένει πιο σφικτά με τον κόσμο των ψευδαισθήσεων. Είμαι πρόθυμος να ακολουθήσω τον Οδηγό που μου έχει δώσει ο Θεός για να βρω ποια είναι τα συμφέροντά μου, αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορώ από μόνος μου να τα καταλάβω.

Μάθημα 25
Δεν γνωρίζω τον σκοπό του κάθε πράγματος.


Για μένα, ο σκοπός του κάθε πράγματος είναι να αποδείξει ότι οι ψευδαισθήσεις μου είναι πραγματικές, γι αυτό το σκοπό επιχειρώ να χρησιμοποιώ τους πάντες και τα πάντα. Αυτός πιστεύω ότι είναι ο σκοπός του κόσμου. Γι αυτό δεν αναγνωρίζω τον πραγματικό του σκοπό. Ο σκοπός που έχω αποδώσει στον κόσμο τον έχει οδηγήσει σε μια τρομακτική εικόνα. Ας ανοίξω το νου μου στον πραγματικό σκοπό του κόσμου αποσύροντας αυτόν που του έχω αποδώσει, και μαθαίνοντας την αλήθεια γι αυτόν.

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 54



ΜΑΘΗΜΑ 54


Αυτές τις ιδέες θα επαναλάβουμε σήμερα:

Μάθημα 16
Δεν έχω ουδέτερες σκέψεις.

Ουδέτερες σκέψεις είναι αδύνατον να υπάρχουν διότι όλες οι σκέψεις έχουν δύναμη. Είτε φτιάχνουν ένα ψεύτικο κόσμο ή με οδηγούν στον πραγματικό. Αλλά οι σκέψεις δεν γίνεται να μην έχουν αποτελέσματα. Όπως ο κόσμος που βλέπω προέρχεται από την λανθασμένη σκέψη μου, έτσι και ο πραγματικός κόσμος ανατέλλει μπροστά στα μάτια μου καθώς αφήνω να διορθωθούν τα σφάλματά μου. Οι σκέψεις μου δεν γίνεται να είναι και σωστές και λανθασμένες. Πρέπει να είναι ή το ένα ή το άλλο. Αυτό που βλέπω μου δείχνει τι πραγματικά είναι.

Μάθημα 17.
Δεν βλέπω ουδέτερα πράγματα

Αυτό που βλέπω είναι μάρτυρας του τι σκέφτομαι. Αν δεν σκεφτόμουν δεν θα υπήρχα, διότι η ζωή είναι σκέψη. Ας κοιτώ τον κόσμο που βλέπω σαν αναπαράσταση της κατάστασης του νου μου. Γνωρίζω ότι η κατάσταση του νου μου μπορεί να αλλάξει. Και επίσης γνωρίζω ότι και ο κόσμος που βλέπω μπορεί να αλλάξει.

Μάθημα 18
Δεν βιώνω μόνο εγώ τα αποτελέσματα της όρασής μου.

Αν δεν έχω ιδιαίτερες σκέψεις, τότε δεν μπορώ να βλέπω ένα ιδιαίτερο κόσμο. Ακόμα και η τρελή ιδέα του διαχωρισμού έπρεπε να μοιραστεί πριν μπορέσει να σχηματίσει την βάση του κόσμου που βλέπω. Όμως αυτό το μοίρασμα ήταν ένα μοίρασμα του τίποτα. Μπορώ επίσης να επικαλεστώ τις πραγματικές μου σκέψεις, οι οποίες μοιράζονται τα πάντα με τους πάντες. Καθώς οι σκέψεις διαχωρισμού που κάνω καλούν τις σκέψεις διαχωρισμού των άλλων, έτσι και οι πραγματικές μου σκέψεις αφυπνίζουν τις πραγματικές σκέψεις στους άλλους. Και ο κόσμος που δείχνουν οι πραγματικές μου σκέψεις θα ανατείλει μπροστά στα μάτια τους όπως και στα δικά μου.

Μάθημα 19
Δεν βιώνω μόνο εγώ τα αποτελέσματα των σκέψεών μου.

Δεν είμαι μόνος σε τίποτα. Όλα όσα σκέφτομαι ή λέω διδάσκουν όλο το σύμπαν. Ένας Υιός του Θεού δεν είναι δυνατόν να σκέφτεται ή να μιλάει ή να ενεργεί μάταια. Δεν μπορεί να είναι σε τίποτα μόνος του. Έχω λοιπόν την δύναμη να αλλάξω κάθε νου μαζί με τον δικό μου, διότι δική μου είναι η δύναμη του Θεού.

Μάθημα 20
Είμαι αποφασισμένος να δω.


Αναγνωρίζοντας την κοινή φύση των σκέψεών μου, είμαι αποφασισμένος να δω. Επιλέγω να κοιτάξω τους μάρτυρες που μου δείχνουν ότι ο τρόπος σκέψης του κόσμου έχει αλλάξει. Επιλέγω να δω την απόδειξη ότι αυτό που έχει γίνει μέσα από μένα έχει καταστήσει την αγάπη ικανή να αντικαταστήσει το φόβο, το γέλιο να αντικαταστήσει τα δάκρυα, και την αφθονία να αντικαταστήσει την απώλεια. Επιλέγω να κοιτάξω τον αληθινό κόσμο, και να τον αφήσω να με διδάξει ότι η θέλησή μου και η Θέληση του Θεού είναι ένα.

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 53



ΜΑΘΗΜΑ 53

Σήμερα θα κάνουμε επανάληψη στα ακόλουθα:

Μάθημα 11
Οι χωρίς νόημα σκέψεις μου δείχνουν ένα χωρίς νόημα κόσμο.

Εφόσον οι σκέψεις που γνωρίζω δεν σημαίνουν τίποτα, ο κόσμος που τις απεικονίζει δεν έχει κανένα νόημα. Αυτό που παράγει τον κόσμο είναι παρανοϊκό, άρα το προϊόν είναι και αυτό παρανοϊκό. Η πραγματικότητα δεν είναι παρανοϊκή, και έχω και πραγματικές σκέψεις εκτός από παρανοϊκές. Άρα μπορώ να δω ένα πραγματικό κόσμο, αν αφήσω τις πραγματικές μου σκέψεις να με οδηγήσουν στο να δω.

Μάθημα 12
Ταράζομαι επειδή βλέπω ένα κόσμο χωρίς νόημα.

Οι παρανοϊκές σκέψεις προκαλούν ανησυχία. Παράγουν ένα κόσμο όπου δεν υπάρχει πουθενά τάξη. Μόνο το χάος κυβερνά ένα κόσμο που αντιπροσωπεύει την χαοτική σκέψη, και το χάος δεν έχει νόμους. Δεν μπορώ να ζήσω ειρηνικά σε ένα τέτοιο κόσμο. Είμαι ευγνώμων που αυτός ο κόσμος δεν είναι αληθινός και δεν χρειάζεται να τον βλέπω καθόλου εκτός κι αν του δίνω αξία. Και δεν επιλέγω να δίνω αξία σε κάτι που είναι ολοκληρωτικά παρανοϊκό και δεν έχει καμία σημασία.

Μάθημα 13
Ένας κόσμος χωρίς νόημα προξενεί φόβο.

Το εντελώς παρανοϊκό προξενεί φόβο διότι είναι εντελώς αναξιόπιστο και αβάσιμο. Δεν υπάρχει τίποτα αξιόπιστο στην τρέλα. Δεν περιέχει καμία ασφάλεια και καμία ελπίδα. Αλλά ένας τέτοιος κόσμος δεν είναι πραγματικός. Του έχω προσδώσει την ψευδαίσθηση της πραγματικότητας, και υποφέρω από αυτή μου την πεποίθηση. Τώρα επιλέγω να αποσύρω αυτή την πεποίθηση, και να εναποθέσω την εμπιστοσύνη μου στην πραγματικότητα. Επιλέγοντας αυτό, ξεφεύγω από όλες τις συνέπειες του κόσμου του φόβου, διότι αναγνωρίζω ότι δεν υπάρχει. 

Μάθημα 14
Ο Θεός δεν δημιούργησε ένα κόσμο χωρίς νόημα.

Πώς μπορεί να υπάρχει ένας κόσμος χωρίς νόημα αφού ο Θεός δεν τον δημιούργησε; Αυτός είναι η Πηγή κάθε νοήματος, και ό,τι είναι αληθινό βρίσκεται στο Νου Του. Είναι και στον δικό μου νου, διότι Αυτός το δημιούργησε μαζί μου. Γιατί να συνεχίσω να υποφέρω από τις συνέπειες των δικών μου παρανοϊκών σκέψεων, όταν το σπίτι μου είναι η τελειότητα της δημιουργίας; Ας θυμηθώ την δύναμη της απόφασής μου, και ας αναγνωρίσω πού πραγματικά κατοικώ.

Μάθημα 15
Οι σκέψεις μου είναι εικόνες που έχω φτιάξει εγώ.


Οτιδήποτε βλέπω αντανακλά τις σκέψεις μου. Οι σκέψεις μου είναι που μου λένε πού βρίσκομαι και τι είμαι. Το γεγονός ότι βλέπω ένα κόσμο που υπάρχουν βάσανα και απώλεια και θάνατος μου δείχνει ότι βλέπω μόνο την αναπαράσταση των παρανοϊκών σκέψεών μου, και ότι δεν επιτρέπω στις πραγματικές μου σκέψεις να ρίξουν το ευεργετικό τους φως σε αυτό που βλέπω. Όμως ο δρόμος του Θεού είναι βέβαιος. Οι εικόνες που έχω φτιάξει δεν μπορούν να υπερισχύσουν σε Αυτόν διότι η θέλησή μου δεν είναι αυτή. Η θέλησή μου είναι δική Του, και δεν θα βάλω άλλους Θεούς μπροστά από Αυτόν.

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 52



ΜΑΘΗΜΑ 52



Η σημερινή επανάληψη καλύπτει τις εξής ιδέες:

Μάθημα 6
Ταράζομαι επειδή βλέπω κάτι  που δεν υπάρχει.

Η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ τρομακτική. Δεν θα ήταν αδύνατον να με ταράξει. Η πραγματικότητα φέρει μόνο την απόλυτη γαλήνη. Όταν είμαι ταραγμένος, αυτό συμβαίνει επειδή έχω αντικαταστήσει την πραγματικότητα με ψευδαισθήσεις που εγώ έχω επινοήσει. Οι ψευδαισθήσεις μου προκαλούν ανησυχία διότι τους έχω προσδώσει πραγματικότητα, και έτσι θεωρώ την πραγματικότητα ψευδαίσθηση. Τίποτα από την δημιουργία του Θεού δεν επηρεάζεται με κανένα τρόπο από τη δική μου σύγχυση. Πάντα ταράζομαι για το τίποτα.

Μάθημα 7
Βλέπω μόνο το παρελθόν.

Καθώς κοιτώ γύρω μου, καταδικάζω τον κόσμο που βλέπω. Αυτό το ονομάζω όραση. Κρατώ το παρελθόν ενάντια σε όλους και όλα, κάνοντάς τους εχθρούς μου. Όταν συγχωρήσω τον εαυτό μου και θυμηθώ Ποιος είμαι, τότε θα ευλογώ τους πάντες και τα πάντα όσα βλέπω. Δεν θα υπάρχει πια παρελθόν, και ως εκ τούτου ούτε εχθροί. Και θα κοιτώ με αγάπη όλα όσα δεν μπορούσα να δω πριν.

Μάθημα 8
Ο νους μου είναι απασχολημένος με σκέψεις για το παρελθόν.

Βλέπω μόνο τις δικές μου σκέψεις, και ο νους μου είναι απασχολημένος με το παρελθόν. Τότε, τι μπορώ να δω έτσι όπως είναι πραγματικά; Ας θυμηθώ ότι κοιτώ το παρελθόν για να εμποδίσω το παρόν να ανατείλει στο νου μου. Ας καταλάβω ότι προσπαθώ να χρησιμοποιήσω τον χρόνο εναντίον του Θεού. Ας μάθω να παραδίδω το παρελθόν, συνειδητοποιώντας ότι κάνοντάς το δεν παραιτούμαι από τίποτα.

Μάθημα 9
Δεν βλέπω τίποτα έτσι όπως είναι τώρα.

Εφόσον δεν βλέπω τίποτα έτσι όπως είναι τώρα, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι δεν βλέπω τίποτα. Μπορώ να δω μόνο αυτό που υπάρχει τώρα. Η επιλογή δεν είναι αν θα βλέπω το παρελθόν ή το παρόν ∙ η επιλογή βρίσκεται απλά στο αν θα βλέπω ή όχι. Αυτό που έχω επιλέξει να βλέπω μου έχει κοστίσει την πραγματική όραση. Τώρα επιλέγω να μπορέσω να δω πάλι .


Μάθημα 10
Οι σκέψεις μου δεν σημαίνουν τίποτα.


Δεν έχω ιδιαίτερες σκέψεις. Και όμως οι σκέψεις που αναγνωρίζω είναι μόνο οι ιδιαίτερες. Τι μπορούν να σημαίνουν αυτές οι σκέψεις; Δεν υπάρχουν, γι αυτό δεν σημαίνουν τίποτα. Όμως ο νους μου είναι μέρος της δημιουργίας, μέρος του Δημιουργού του. Δεν θα ήταν καλύτερα να ενωθώ με την σκέψη του σύμπαντος παρά να καλύπτω αυτό που είναι πραγματικά δικό μου με τις αξιολύπητες και χωρίς νόημα «ιδιαίτερες» σκέψεις μου;

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 51



ΜΑΘΗΜΑ 51

Η σημερινή επανάληψη καλύπτει τις ακόλουθες ιδέες:

Μάθημα 1
Τίποτε από ό,τι βλέπω δεν σημαίνει κάτι.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι δεν βλέπω τίποτα, και τίποτα δεν έχει καμία σημασία. Είναι απαραίτητο να το αναγνωρίσω αυτό, για να μπορέσω να μάθω να βλέπω. Αυτό που νομίζω ότι βλέπω τώρα έχει πάρει την θέση της πραγματικής όρασης. Πρέπει να το απελευθερώσω και να το αφήσω να φύγει συνειδητοποιώντας ότι δεν έχει κανένα νόημα, έτσι ώστε η αληθινή όραση να το αντικαταστήσει.

Μάθημα 2
Έχω δώσει σε ό,τι βλέπω όλη τη σημασία που έχει για μένα.

Έχω κρίνει όλα όσα βλέπω, και αυτό είναι το μόνο που βλέπω. Αυτό δεν είναι πραγματική όραση. Είναι απλά μια ψευδαίσθηση της πραγματικότητας, επειδή οι κρίσεις μου έγιναν μακριά από την πραγματικότητα. Είμαι πρόθυμος να αναγνωρίσω την έλλειψη εγκυρότητας των κρίσεών μου, επειδή θέλω να δω πραγματικά. Οι κρίσεις μου με έχουν βλάψει, και δεν θέλω να βλέπω σύμφωνα με αυτές.

Μάθημα 3
Δεν καταλαβαίνω τίποτα από ό,τι βλέπω.

Πώς θα μπορούσα να καταλάβω τι βλέπω αφού το έχω κρίνει λάθος; Αυτό που βλέπω είναι η προβολή των δικών μου σφαλμάτων σκέψης. Δεν καταλαβαίνω τι βλέπω επειδή δεν είναι κατανοητό. Δεν υπάρχει νόημα στο να προσπαθήσω να το καταλάβω. Αλλά υπάρχει κάθε λόγος να το απελευθερώσω, και να κάνω χώρο γι αυτό που μπορώ να δω, να καταλάβω και να αγαπήσω. Μπορώ να το ανταλλάξω με αυτό που βλέπω τώρα, απλά και μόνο με την προθυμία μου να το κάνω. Αυτό δεν είναι μια καλύτερη επιλογή από εκείνη που είχα κάνει πριν;

Μάθημα 4
Αυτές οι σκέψεις δεν σημαίνουν τίποτα.

Οι σκέψεις για τις οποίες έχω επίγνωση δεν σημαίνουν τίποτα επειδή προσπαθώ να σκεφτώ χωρίς τον Θεό. Αυτό που αποκαλώ «οι σκέψεις μου» δεν είναι οι πραγματικές μου σκέψεις. Οι πραγματικές μου σκέψεις είναι οι σκέψεις που σκέφτομαι με τον Θεό. Δεν είμαι γνώστης αυτών επειδή στην θέση τους έχω βάλει τις δικές μου σκέψεις. Είμαι πρόθυμος να αναγνωρίσω ότι οι σκέψεις μου δεν σημαίνουν τίποτα και να τις απελευθερώσω. Επιλέγω να τις αντικαταστήσω με αυτές που έπρεπε να είναι στην θέση τους. Οι δικές μου σκέψεις δεν έχουν νόημα, αλλά ολόκληρη η δημιουργία βρίσκεται στις σκέψεις που σκέφτομαι με τον Θεό.

Μάθημα 5
Ποτέ δεν ταράζομαι για το λόγο που νομίζω.


Ποτέ δεν είμαι ταραγμένος για το λόγο που νομίζω διότι πάντα προσπαθώ να δικαιώσω τις σκέψεις μου. Συνεχώς προσπαθώ να τις κάνω πραγματικότητα. Κάνω όλα τα πράγματα εχθρούς μου, έτσι ώστε ο θυμός μου να είναι δικαιολογημένος και οι επιθέσεις μου εγγυημένες. Δεν έχω συνειδητοποιήσει πόσο κακή χρήση έχω κάνει σε όλα όσα βλέπω αναθέτοντάς τους αυτό τον ρόλο. Το έχω κάνει αυτό για να υπερασπιστώ ένα σύστημα σκέψεις που με έχει βλάψει, και δεν το θέλω πια. Είμαι πρόθυμος να το αφήσω να φύγει.

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ Ι. Εισαγωγή



ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ  Ι.

Εισαγωγή

1. Αρχίζοντας από σήμερα, θα έχουμε μια σειρά επαναληπτικών περιόδων. Η κάθε μία από αυτές θα καλύπτει πέντε από τις ιδέες που έχουν ήδη παρουσιαστεί, αρχίζοντας από την πρώτη και τελειώνοντας με την πέμπτη. Θα υπάρχουν λίγα σύντομα σχόλια μετά από κάθε μια από αυτές τις ιδέες, τα οποία θα πρέπει να σκεφτείς σε αυτή την επανάληψη. Στις περιόδους πρακτικής, οι ασκήσεις θα πρέπει να γίνονται με αυτό τον τρόπο:
2. Άρχισε την ημέρα διαβάζοντας τις πέντε ιδέες, μαζί με τα σχόλια που περιλαμβάνονται. Έκτοτε, δεν είναι απαραίτητο να ακολουθήσεις κάποια συγκεκριμένη σειρά όσον αφορά το πώς θα τις σκέφτεσαι, παρόλο που θα πρέπει να ασκείς την κάθε μία τουλάχιστον μία φορά. Αφιέρωσε δύο ή περισσότερα λεπτά για κάθε περίοδο άσκησης, σκεφτόμενος την ιδέα και τα σχετικά σχόλια αφού τα διαβάσεις. Κάνε αυτό όσο πιο συχνά μπορείς κατά την διάρκεια της ημέρας. Αν κάποια από αυτές τις ιδέες σε ελκύει περισσότερο από τις άλλες, συγκεντρώσου σε αυτήν. Στο τέλος της ημέρας, όμως, βεβαιώσου ότι τις επαναλαμβάνεις όλες τους τουλάχιστον άλλη μια φορά.
3. Δεν είναι απαραίτητο να καλύπτεις τα σχόλια που ακολουθούν την κάθε ιδέα κατά λέξη ή διεξοδικά στις περιόδους άσκησης. Προσπάθησε, όμως, να δώσεις έμφαση στο κεντρικό σημείο, και σκέψου πάνω σε αυτό σαν κομμάτι της επανάληψης της ιδέας με την οποία σχετίζεται. Αφού διαβάσεις την ιδέα και τα σχετικά σχόλια, οι ασκήσεις θα πρέπει να γίνονται με τα μάτια κλειστά και όταν είσαι μόνος σε ένα ήσυχο μέρος, αν είναι δυνατόν.
4. Δίνεται έμφαση σε αυτό για τις περιόδους άσκησης για το δικό σου στάδιο μάθησης. Ωστόσο, θα είναι απαραίτητο να μάθεις να μην χρειάζεσαι κάποιο συγκεκριμένο σκηνικό στο οποίο να εφαρμόζεις αυτά που έχεις μάθει. Θα χρειαστείς αυτά που έχεις μάθει σε καταστάσεις που φαίνονται ότι σε ταράζουν, παρά σε εκείνες που σου φαίνονται χαλαρές και ήρεμες. Ο σκοπός αυτών που μαθαίνεις είναι να σου δώσουν την ικανότητα να φέρνεις την ησυχία μαζί σου, και να θεραπεύεις την στενοχώρια και την ταραχή. Αυτό δεν γίνεται με το να τις αποφεύγεις και να αναζητείς ένα καταφύγιο απομόνωσης για τον εαυτό σου.
5. Θα μάθεις ότι η ειρήνη είναι κομμάτι δικό σου, και απαιτεί μόνο να είσαι σε αυτό για να αγκαλιάσεις όποια κατάσταση βρεθείς. Και στο τέλος θα μάθεις ότι δεν υπάρχει όριο ως προς το πού βρίσκεσαι, εφόσον η ειρήνη βρίσκεται παντού, όπως κι εσύ.

6. Θα παρατηρήσεις ότι, για τους σκοπούς της επανάληψης, μερικές από τις ιδέες δεν δίνονται ακριβώς στην αρχική τους μορφή. Χρησιμοποίησέ τες έτσι όπως δίνονται εδώ. Δεν χρειάζεται να επιστρέψεις στις αρχικές δηλώσεις, ούτε να εφαρμόσεις τις ιδέες έτσι όπως σου είχε προταθεί τότε. Τώρα δίνουμε έμφαση στην σχέση ανάμεσα σε αυτές τις πενήντα πρώτες ιδέες που έχουμε καλύψει, και στην συνοχή του συστήματος σκέψης στο οποίο σε οδηγούν.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 50 Με στηρίζει η Αγάπη του Θεού.




ΜΑΘΗΜΑ 50

Με στηρίζει η Αγάπη του Θεού.

1. Εδώ βρίσκεται η απάντηση σε κάθε πρόβλημα που θα αντιμετωπίσεις, σήμερα και αύριο και όσο διαρκεί ο χρόνος. Σε αυτόν τον κόσμο, πιστεύεις ότι σε στηρίζει οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Θεό. Η πίστη σου εναποθέτεται στα πιο ασήμαντα και παρανοϊκά σύμβολα ∙ στα χάπια, στα χρήματα, σε «προστατευτικά» ρούχα, επιρροή, κύρος, φιλαρέσκεια, στις γνωριμίες με τους «σωστούς» ανθρώπους, και ένας ατέλειωτος κατάλογος από μορφές του τίποτα στις οποίες αποδίδεις μαγικές δυνάμεις.

2. Όλα αυτά τα πράγματα είναι τα υποκατάστατα που έχεις βάλει εσύ στην θέση της Αγάπης του Θεού. Δίνεις μεγάλη αξία σε αυτά τα πράγματα για να επιβεβαιώσεις την ταύτισή σου με το σώμα. Είναι ύμνοι προς το εγώ. Μην αποθέτεις την πίστη σου στα ανάξια. Αυτό δεν θα σε στηρίξει.


3. Μόνο η Αγάπη του Θεού θα σε προστατεύει σε όλες τις περιστάσεις. Θα σε ανασηκώνει πάνω από κάθε δοκιμασία, και θα σε εξυψώνει ψηλά πάνω από όλους τους κινδύνους που αντιλαμβάνεσαι σε αυτό τον κόσμο και θα σε πηγαίνει σε ένα κλίμα απόλυτης ειρήνης και ασφάλειας. Θα σε μεταφέρει σε μια κατάσταση του νου που τίποτα δεν μπορεί να την απειλήσει, τίποτα δεν μπορεί να την ενοχλήσει, και τίποτα δεν μπορεί να εισβάλλει στην αιώνια ηρεμία του Υιού του Θεού.

4. Μην θέτεις την πίστη σου σε ψευδαισθήσεις. Θα σε προδώσουν. Θέσε όλη την πίστη σου στην Αγάπη του Θεού μέσα σου ∙ την αιώνια, την αναλλοίωτη και αιώνια αδιάλειπτη. Αυτή είναι η απάντηση σε οτιδήποτε αντιμετωπίσεις σήμερα. Μέσα από την Αγάπη του Θεού μέσα σου, μπορείς να επιλύσεις όλες τις φαινομενικές δυσκολίες χωρίς προσπάθεια και με απόλυτη σιγουριά. Αυτό να το λες συχνά στον εαυτό σου σήμερα. Είναι μια διακήρυξη απελευθέρωσης από την πίστη στα είδωλα. Είναι η αναγνώριση της αλήθειας για τον εαυτό σου.

5. Για δέκα λεπτά, δύο φορές σήμερα, πρωί και βράδυ, άφησε την σημερινή ιδέα να βυθιστεί βαθιά μέσα στην συνειδητότητά σου. Επανάλαβέ την, σκέψου την, άφησε σχετικές σκέψεις να έρθουν να σε βοηθήσουν ν’ αναγνωρίσεις την αλήθεια, και επέτρεψε στην ειρήνη να κυλίσει πάνω σου σαν μια απαλή κουβέρτα προστασίας και βεβαιότητας. Μην αφήσεις άσκοπες και ανόητες σκέψεις να εισέρθουν και να διαταράσσουν τον άγιο νου του Υιού του Θεού. Αυτή είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Αυτός είναι ο τόπος ανάπαυσης όπου σε έχει τοποθετήσει για πάντα ο Πατέρας σου.

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 49 Η Φωνή του Θεού μου μιλά όλη την ημέρα.



 ΜΑΘΗΜΑ 49


Η Φωνή του Θεού μου μιλά όλη την ημέρα.

1.Είναι απόλυτα δυνατό να ακούς την Φωνή του Θεού όλη την ημέρα χωρίς να διακόπτεις τις κανονικές σου δραστηριότητες με κανένα τρόπο. Το μέρος του νου σου στο οποίο κατοικεί η αλήθεια βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον Θεό, είτε το γνωρίζεις είτε όχι. Το άλλο μέρος είναι που λειτουργεί στον κόσμο και υπακούει τους νόμους του κόσμου. Αυτό το μέρος είναι που διαρκώς αποσπάται, αποδιοργανώνεται και νιώθει μεγάλη αβεβαιότητα.

2. Το μέρος που ακούει την Φωνή του Θεού είναι ήρεμο, πάντα αναπαυμένο και απόλυτα βέβαιο. Αυτό είναι πραγματικά το μόνο μέρος που υπάρχει. Το άλλο μέρος είναι μια άγρια ψευδαίσθηση, έξαλλη και αλλόφρων, αλλά χωρίς καμιά πραγματικότητα. Σήμερα προσπάθησε να μην το ακούς. Προσπάθησε να ταυτιστείς με το μέρος του νου σου όπου βασιλεύει πάντα η ηρεμία και η ειρήνη. Προσπάθησε να ακούσεις την Φωνή του Θεού να σε καλεί με αγάπη, θυμίζοντάς σου ότι ο Δημιουργός σου δεν έχει ξεχάσει τον  Υιό Του.

3. Θα χρειαστούμε τουλάχιστον τέσσερεις πεντάλεπτες περιόδους πρακτικής σήμερα, και περισσότερες αν είναι δυνατόν. Θα προσπαθήσουμε πραγματικά να ακούσουμε την Φωνή του Θεού να σου θυμίζει Εκείνον και τον Εαυτό σου. Θα προσεγγίσουμε αυτή την πιο ευτυχισμένη και ιερή από τις σκέψεις με εμπιστοσύνη, γνωρίζοντας ότι όταν το κάνουμε αυτό ενώνουμε την θέλησή μας με την Θέληση του Θεού. Αυτός θέλει ν’ ακούσεις την Φωνή Του. Σου Την έδωσε για να Την ακούς.

4. Άκουσε μέσα σε βαθιά σιωπή. Ησύχασε και άνοιξε το νου σου. Προσπέρασε όλες τις βραχνές στριγκλιές και τις αρρωστημένες φαντασιώσεις που καλύπτουν τις αληθινές σου σκέψεις και σκιάζουν τον αιώνιο σύνδεσμό σου με τον Θεό. Βυθίσου βαθιά μέσα στην ειρήνη που σε περιμένει πέρα από τις ξέφρενες, ταραχώδεις σκέψεις, εικόνες και ήχους αυτού του παρανοϊκού κόσμου. Δεν ζεις εδώ. Προσπαθείς να φτάσεις στο αληθινό σου σπίτι. Προσπαθούμε να φτάσουμε το μέρος στο οποίο είσαι πραγματικά καλοδεχούμενος. Προσπαθούμε να φτάσουμε τον Θεό.


5. Μην ξεχνάς να επαναλαμβάνεις την σημερινή ιδέα πολύ συχνά. Κάνε το με τα μάτια ανοιχτά όποτε είναι απαραίτητο, αλλά και με κλειστά όποτε αυτό είναι δυνατό. Και βεβαιώσου πως κάθεσαι ήσυχα και επαναλαμβάνεις την σημερινή ιδέα όποτε μπορείς, κλείνοντας τα μάτια σου στον κόσμο, και συνειδητοποιώντας ότι προσκαλείς την Φωνή του Θεού να σου μιλήσει.

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 48 Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθώ.



ΜΑΘΗΜΑ 48

Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθώ.

1. Η σημερινή ιδέα απλά δηλώνει μια πραγματικότητα. Δεν είναι πραγματικότητα για εκείνους που πιστεύουν στις ψευδαισθήσεις, αλλά οι ψευδαισθήσεις δεν είναι πραγματικότητες. Στην αλήθεια δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς. Είναι πολύ εύκολο να το αναγνωρίσεις αυτό. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να το αναγνωρίσουν εκείνοι που θέλουν οι ψευδαισθήσεις να είναι αληθινές.

2. Η σημερινές περίοδοι πρακτικής θα είναι πολύ σύντομες, πολύ απλές και πολύ συχνές. Απλά επαναλάμβανε την ιδέα όσο το δυνατόν πιο συχνά. Μπορείς να την χρησιμοποιήσεις με τα μάτια σου ανοιχτά σε οποιαδήποτε στιγμή και σε οποιαδήποτε κατάσταση. Σου συνιστούμε ιδιαίτερα, όμως, να αφιερώσεις περίπου ένα λεπτό όποτε είναι δυνατόν για να κλείσεις τα μάτια σου και να επαναλάβεις την ιδέα αργά από μέσα σου αρκετές φορές. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να χρησιμοποιήσεις την ιδέα αμέσως, σε περίπτωση που οτιδήποτε διαταράξει την ειρήνη του νου σου.


3. Η παρουσία του φόβου είναι σίγουρο σημάδι ότι θέτεις την εμπιστοσύνη σου στην δική σου δύναμη. Η επίγνωση ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς δείχνει ότι κάπου μέσα στο νου σου, όχι απαραίτητα σε ένα μέρος που να μπορείς τώρα να αναγνωρίσεις, έχεις θυμηθεί τον Θεό, και έχεις αφήσει την δύναμή Του να αντικαταστήσει την αδυναμία σου. Την στιγμή που θελήσεις να το κάνεις αυτό δεν υπάρχει πραγματικά τίποτα να φοβηθείς.

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 47 Ο Θεός είναι η δύναμη την οποία εμπιστεύομαι.




ΜΑΘΗΜΑ 47

Ο Θεός είναι η δύναμη την οποία εμπιστεύομαι.

1. Αν θέτεις την εμπιστοσύνη σου στην δική σου δύναμη, έχεις κάθε λόγο να αγωνιάς, ν’ ανησυχείς και να φοβάσαι. Τι μπορείς να προβλέψεις ή να ελέγξεις; Τι υπάρχει μέσα σου στο οποίο μπορείς να βασιστείς; Τι είναι αυτό που θα σου έδινε την δυνατότητα να είσαι γνώστης όλων των όψεων κάποιου προβλήματος, και να το λύσεις με ένα τέτοιο τρόπο που μόνο καλό θα μπορούσε να προκύψει; Τι υπάρχει μέσα σε σένα που σου δίνει την αναγνώριση της σωστής λύσης, και της εγγύησης ότι θα επιτευχθεί;

2. Από μόνος σου δεν μπορείς να κάνεις τίποτα από αυτά τα πράγματα. Το να πιστεύεις ότι μπορείς σημαίνει ότι θέτεις την εμπιστοσύνη σου εκεί όπου η εμπιστοσύνη είναι αθέμιτη, και δικαιώνεις τον φόβο, την ανησυχία, την κατάθλιψη, τον θυμό και την λύπη. Ποιος μπορεί να θέσει την πίστη του στην αδυναμία και να νιώθει ασφαλής; Όμως ποιος γίνεται να θέσει την πίστη του στην δύναμη και να νιώθει αδύναμος;

3. Ο Θεός είναι η ασφάλεια σου σε κάθε περίπτωση. Η Φωνή Του μιλά εκ μέρους Του σε όλες τις καταστάσεις και σε κάθε πλευρά κάθε κατάστασης, λέγοντάς σου ακριβώς τι να κάνεις για να επικαλεστείς την δύναμή Του και την προστασία Του. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις διότι ο Θεός δεν έχει εξαιρέσεις. Και η Φωνή που μιλά εκ μέρους Του σκέφτεται όπως και Αυτός.

4. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να προσπεράσουμε την δική σου αδυναμία και να φτάσουμε στην Πηγή της αληθινής δύναμης. Τέσσερεις πεντάλεπτες περίοδοι άσκησης χρειάζονται σήμερα, και σου συνιστούμε και μεγαλύτερες και συχνότερες. Κλείσε τα μάτια σου και άρχισε, όπως συνήθως, επαναλαμβάνοντας την σημερινή ιδέα. Έπειτα πέρασε ένα ή δύο λεπτά ερευνώντας για καταστάσεις στην ζωή σου τις οποίες έχεις επενδύσει με φόβο, αποπέμποντας την κάθε μία λέγοντας στον εαυτό σου:

Ο Θεός είναι η δύναμη την οποία εμπιστεύομαι.

5. Τώρα προσπάθησε να γλιστρήσεις πέρα από όλες τις έγνοιες που έχουν σχέση με την αίσθηση ότι είσαι ανεπαρκής. Είναι προφανές ότι όποια κατάσταση σου προκαλεί έγνοια σχετίζεται με συναισθήματα ανεπάρκειας, ειδάλλως θα πίστευες ότι μπορείς να διαχειριστείς την κατάσταση με επιτυχία. Δεν κερδίζεις αυτοπεποίθηση με το να δείχνεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Αλλά η δύναμη του Θεού μέσα σου είναι επιτυχής σε όλα τα πράγματα.

6. Η αναγνώριση της δικής σου αδυναμίας είναι ένα αναγκαίο βήμα προς την διόρθωση των σφαλμάτων σου, αλλά από μόνο του δεν επαρκεί καθόλου για να σου χαρίσει την αυτοπεποίθηση που χρειάζεσαι, και δικαιούσαι. Πρέπει να αποκτήσεις μια επίγνωση ότι η εμπιστοσύνη στην αληθινή σου δύναμη είναι απόλυτα δικαιολογημένη από κάθε άποψη και σε κάθε περίπτωση.

7. Στην τελευταία φάση της πρακτικής περιόδου, προσπάθησε να φτάσεις μέσα στο νου σου σε ένα τόπο πραγματικής ασφάλειας. Θα αναγνωρίσεις ότι έφτασες εκεί αν νιώσεις μια αίσθηση βαθιάς ειρήνης, αν και για πολύ λίγο. Άφησε όλα τα ασήμαντα πράγματα που τριγυρίζουν και φλυαρούν στην επιφάνεια του νου σου να φύγουν, και διείσδυσε κάτω από αυτά στην Βασιλεία των Ουρανών. Υπάρχει ένα μέρος μέσα σου όπου υπάρχει απόλυτη ειρήνη. Υπάρχει ένα μέρος μέσα σου όπου τίποτα δεν είναι αδύνατον. Υπάρχει ένα μέρος μέσα σου όπου η κατοικεί η δύναμη του Θεού.


8. Κατά την διάρκεια της ημέρας, επαναλάμβανε την ιδέα συχνά. Χρησιμοποίησέ την ως απάντηση σε κάθε ενόχληση. Να θυμάσαι ότι η ειρήνη είναι δικαίωμά σου, διότι δίνεις την εμπιστοσύνη σου στην δύναμη του Θεού.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

ΜΑΘΗΜΑ 46 Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία συγχωρώ.



ΜΑΘΗΜΑ 46

Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία συγχωρώ.

1. Ο Θεός δεν συγχωρεί διότι ποτέ δεν έχει καταδικάσει. Και πριν χρειαστεί η συγχώρεση, πρέπει να υπάρχει καταδίκη. Η συγχώρεση είναι η μεγάλη ανάγκη αυτού του κόσμου, διότι είναι ένας κόσμος ψευδαισθήσεων. Εκείνοι που συγχωρούν, λοιπόν, απελευθερώνονται από τις ψευδαισθήσεις, ενώ εκείνοι που παρακρατούν την συγχώρεση δεσμεύουν τον εαυτό τους σε αυτές. Και εφόσον καταδικάζεις μόνο τον εαυτό σου, έτσι συγχωρείς μόνο τον εαυτό σου.

2. Ωστόσο, αν και ο Θεός δεν συγχωρεί, η Αγάπη Του είναι παρόλα αυτά η βάση της συγχώρεσης. Ο φόβος καταδικάζει και η αγάπη συγχωρεί. Επομένως η συγχώρεση ακυρώνει ό,τι έχει παράγει ο φόβος, επιστρέφοντας το νου στην επίγνωση του Θεού. Γι αυτό το λόγο, η συγχώρεση μπορεί πραγματικά να ονομαστεί σωτηρία. Είναι το μέσον με το οποίο εξαφανίζονται οι ψευδαισθήσεις.

3. Οι σημερινές ασκήσεις απαιτούν τουλάχιστον τρεις πλήρεις πεντάλεπτες περιόδους πρακτικής, και όσο το δυνατόν πιο πολλές σύντομες. Άρχιζε τις πιο μεγάλες περιόδους επαναλαμβάνοντας την σημερινή ιδέα στον εαυτό σου, ως συνήθως. Κλείσε τα μάτια σου καθώς το κάνεις, και πέρασε ένα λεπτό ή δύο ερευνώντας το νου σου για εκείνους που δεν έχεις συγχωρέσει. Δεν έχει σημασία «πόσο» δεν τους έχεις συγχωρέσει. Είτε τους έχεις συγχωρέσει ολοκληρωτικά, ή καθόλου.

4. Αν κάνεις τις ασκήσεις καλά δεν θα έχεις δυσκολία να βρεις κάμποσους ανθρώπους που δεν έχεις συγχωρέσει. Ένας ασφαλής κανόνας είναι ότι όποιος δεν συμπαθείς είναι κατάλληλο αντικείμενο εφαρμογής των ασκήσεων. Ανάφερε έναν – έναν με το όνομά του, και πες:

Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία σε συγχωρώ (όνομα)

5. Ο σκοπός της πρώτης φάσης των σημερινών ασκήσεων είναι να σε βάλει σε μια θέση που να συγχωρέσεις τον εαυτό σου. Αφού έχεις εφαρμόσει την ιδέα σε όλους όσους έρχονται στο νου σου, πες στον εαυτό σου:

Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία συγχωρώ τον εαυτό μου.

Μετά αφιέρωσε το υπόλοιπο της περιόδου άσκησης προσθέτοντας σχετικές ιδέες όπως:

Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία αγαπώ τον εαυτό μου.
Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία είμαι ευλογημένος.

6. Η μορφή εφαρμογής μπορεί να ποικίλει κατά πολύ, αλλά δεν θα πρέπει να χάσεις από την προσοχή σου την κεντρική ιδέα. Για παράδειγμα, μπορείς να πεις:

Δεν γίνεται να είμαι ένοχος διότι είμαι Υιός του Θεού.
Έχω ήδη συγχωρεθεί.
Κανένας φόβος δεν είναι δυνατόν να υπάρξει σε ένα αγαπημένο νου του Θεού.
Δεν υπάρχει ανάγκη για επίθεση διότι η αγάπη με έχει συγχωρέσει.

Η περίοδος άσκησης, θα πρέπει, ωστόσο, να τελειώνει με την επανάληψη της σημερινής ιδέας στην αρχική της μορφή.

7. Οι συντομότερες περίοδοι πρακτικής μπορούν να αποτελούνται είτε από μια επανάληψη της σημερινής ιδέας στην αρχική της ή σε κάποια σχετική μορφή, όπως προτιμάς. Βεβαιώσου, όμως, πως κάνεις και συγκεκριμένες εφαρμογές αν χρειαστεί. Θα χρειαστούν κάθε στιγμή κατά την διάρκεια της ημέρας που μπορεί να αντιληφτείς οποιαδήποτε αρνητικά συναισθήματα προς οποιονδήποτε, παρόντα ή όχι. Σε αυτή την περίπτωση, πες του σιωπηλά:

Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία σε συγχωρώ.