Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ - Η ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΠΡΟΣΒΛΗΤΟΣ


1. Η Αθωότητα και η Ικανότητα να είσαι Απρόσβλητος.

- Από το κεφάλαιο 13, I. GUILTLESSNESS AND INVULNERABILITY -

1. Νωρίτερα, είπα ότι το Άγιο Πνεύμα μοιράζεται τον στόχο όλων των καλών δασκάλων, των οποίων ο υπέρτατος στόχος είναι να καταστήσουν τον εαυτό τους μη απαραίτητο διδάσκοντας στους μαθητές τους όλα όσα ξέρουν. Το Άγιο Πνεύμα μόνο αυτό θέλει, διότι με το να μοιράζεται την Αγάπη του Πατέρα για τον Υιό Του, επιδιώκει να απομακρύνει όλη την ενοχή από το νου του, ώστε να μπορέσει να θυμηθεί τον Πατέρα του ειρηνικά. Η ειρήνη και η ενοχή είναι αντίθετες, και ο Πατέρας μπορεί να επανέλθει στην μνήμη μόνο με ειρήνη. Η αγάπη και η ενοχή δεν μπορούν να συνυπάρχουν, και το να δέχεσαι το ένα σημαίνει ότι αρνείσαι το άλλο. Η ενοχή κρύβει τον Χριστό από την θέασή σου, διότι είναι η άρνηση της αθωότητας του Υιού του Θεού.

2. Μέσα στον παράξενο κόσμο που έχεις φτιάξει ο Υιός του Θεού έχει αμαρτήσει. Πως θα μπορούσες να τον δεις, λοιπόν; Κάνοντάς τον αόρατο, ο κόσμος της ανταπόδοσης ύψωσε το σκοτεινό σύννεφο της ενοχής που εσύ αποδέχτηκες, και το κρατάς με αγάπη. Διότι η αθωότητα του Χριστού είναι η απόδειξη ότι το εγώ ποτέ δεν υπήρξε, και ποτέ δεν μπορεί να υπάρξει. Δίχως ενοχή το εγώ δεν έχει καθόλου ζωή, και ο Υιός του Θεού είναι δίχως ενοχή.

3. Καθώς κοιτάζεις τον εαυτό σου και κρίνεις αυτό που κάνεις με ειλικρίνεια, μπορεί να μπεις στον πειρασμό να αναρωτηθείς πως γίνεται να είσαι χωρίς ενοχή. Όμως, αναλογίσου αυτό: Δεν είσαι δίχως ενοχή μέσα στον χρόνο, αλλά στην αιωνιότητα. Έχεις «αμαρτήσει» στο παρελθόν, αλλά δεν υπάρχει παρελθόν. Το πάντα δεν έχει καμία κατεύθυνση. Ο χρόνος φαίνεται πως πηγαίνει προς μία κατεύθυνση, αλλά όταν φτάσεις στο τέλος του θα ξετυλιχτεί σαν μακρύ χαλί απλωμένο στο παρελθόν πίσω σου, και θα εξαφανιστεί. Όσο πιστεύεις ότι ο Υιός του Θεού είναι ένοχος θα περπατάς πάνω σε αυτό το χαλί, πιστεύοντας ότι οδηγεί στον θάνατο. Και το ταξίδι θα φαντάζει μακρύ και σκληρό και ανούσιο, διότι έτσι είναι.

4. Το ταξίδι το οποίο έχει επιβάλλει στον εαυτό του ο Υιός του Θεού είναι πραγματικά άχρηστο, αλλά το ταξίδι στο οποίο τον θέτει ο Πατέρα του είναι ένα ταξίδι χαράς κι απελευθέρωσης. Ο Πατέρας δεν είναι σκληρός, και ο Υιός Του δεν μπορεί να βλάψει τον εαυτό του. Η ανταπόδοση που φοβάται και βλέπει ποτέ δεν θα τον αγγίξει, διότι παρόλο που πιστεύει σε αυτήν το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει ότι δεν είναι αλήθεια. Το Άγιο Πνεύμα στέκει στο τέλος του χρόνου, όπου πρέπει να βρίσκεσαι κι εσύ διότι Αυτός είναι μαζί σου. Αυτός ήδη έχει ακυρώσει το κάθε τι που είναι ανάξιο του Υιού του Θεού, διότι αυτή ήταν η αποστολή Του, που Του δόθηκε από τον Θεό. Και ό,τι δίνει ο Θεός υπάρχει από πάντα.

5. Θα με βλέπεις καθώς μαθαίνεις ότι ο Υιός του Θεού είναι χωρίς ενοχή. Αυτός πάντα έψαχνε την αθωότητά του, και την βρήκε. Διότι όλοι επιδιώκουν να ξεφύγουν από την φυλακή που έφτιαξαν, και τον δρόμο προς την απελευθέρωση δεν τους τον έχουν αρνηθεί. Εφόσον είναι μέσα τους, τον έχουν βρει. Όταν τον βρουν είναι μόνο θέμα χρόνου, και ο χρόνος δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση. Διότι ο Υιός του Θεού είναι δίχως ενοχή τώρα, και η λαμπρότητα της αγνότητάς του λάμπει ανέπαφη για πάντα μέσα στο Νου του Θεού. Ο Υιός του Θεού πάντα θα είναι έτσι όπως δημιουργήθηκε. Αρνήσου τον κόσμο σου και μην τον κρίνεις, διότι η αιώνια αθωότητά του είναι μέσα στο Νου του Πατέρα του, και τον προστατεύει παντοτινά.

6. Όταν έχεις δεχτεί την Επανόρθωση για τον εαυτό σου, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν υπάρχει ενοχή στον Υιό του Θεού. Και μόνο καθώς τον βλέπεις δίχως ενοχή, θα μπορεί να καταλαβαίνεις την ενότητά του. Διότι η ιδέα της ενοχής φέρνει πίστη στην καταδίκη ενός από κάποιον άλλον, προβάλλοντας τον διαχωρισμό στην θέση της ενότητας. Μπορείς να καταδικάζεις μόνο τον εαυτό σου, και κάνοντάς το δεν μπορείς να γνωρίζεις ότι είσαι Υιός του Θεού. Έχεις αρνηθεί την κατάσταση της ύπαρξής του, η οποία είναι η τέλεια αθωότητα. Από αγάπη δημιουργήθηκε, και στην αγάπη κατοικεί. Η καλοσύνη και το έλεος πάντα τον ακολουθούν, διότι πάντα επεκτείνει την Αγάπη του Πατέρα του.

7. Καθώς αντιλαμβάνεσαι τους ιερούς συντρόφους που ταξιδεύουν μαζί σου, θα συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει ταξίδι, αλλά μόνο μια αφύπνιση. Ο Υιός του Θεού, που δεν κοιμήθηκε, έχει κρατήσει την πίστη στον Πατέρα του για λογαριασμό σου. Δεν υπάρχει δρόμος πάνω στον οποίο να ταξιδέψεις, ούτε και χρόνος για να τον περάσεις. Διότι ο Θεός δεν περιμένει τον Υιό Του μέσα στον χρόνο, όντας παντοτινά απρόθυμος να είναι δίχως αυτόν. Κι έτσι ήταν πάντα. Άφησε την ιερότητα του Υιού του Θεού να διώξει με την λάμψη της το σύννεφο της ενοχής που σκοτεινιάζει το νου σου, και δέξου την αγνότητά του για δική σου κι έτσι μάθε ότι είναι δική σου.

8. Είσαι άτρωτος διότι είσαι δίχως ενοχή. Μπορείς να κρατάς το παρελθόν μόνο μέσω της ενοχής. Διότι η ενοχή διασφαλίζει ότι θα τιμωρηθείς γι αυτό που έχεις κάνει, άρα βασίζεται στον μονοδιάστατο χρόνο, προχωρώντας από το παρελθόν στο μέλλον. Κανένας που το πιστεύει αυτό δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει το «πάντα», επομένως η ενοχή πρέπει να σου στερεί την εκτίμηση της αιωνιότητας. Είσαι αθάνατος διότι είσαι αιώνιος, και το «πάντα» πρέπει να είναι τώρα. Η ενοχή, λοιπόν, είναι ένας τρόπος να κρατάς το παρελθόν και το μέλλον μέσα στο νου σου για να εξασφαλίσεις την συνέχιση του εγώ. Διότι αν αυτό που έχει γίνει θα τιμωρηθεί, η συνέχιση του εγώ είναι εγγυημένη. Όμως η εγγύηση της δικής σου συνέχισης είναι του Θεού, όχι του εγώ. Και η αθανασία είναι το αντίθετο του χρόνου, διότι ο χρόνος είναι περαστικός, ενώ η αθανασία είναι συνεχής.

9. Η αποδοχή της Επανόρθωσης σε διδάσκει τι είναι η αθανασία, διότι με την αποδοχή της αθωότητάς σου μαθαίνεις ότι το παρελθόν ποτέ δεν υπήρξε, άρα το μέλλον είναι αχρείαστο και δεν θα υπάρξει. Το μέλλον, μέσα στον χρόνο, είναι πάντα συνδεμένο με την εξιλέωση, και μόνο η ενοχή θα μπορούσε να εισάγει μια αίσθηση ανάγκης για εξιλέωση. Η αποδοχή της αθωότητας του Υιού του Θεού ως δική σου είναι επομένως ο τρόπος του Θεού να σου υπενθυμίζει τον Υιό Του, και τι είναι αληθινά. Διότι ο Θεός ποτέ δεν καταδίκασε τον Υιό Του, κι εφόσον είναι δίχως ενοχή είναι αιώνιος.

10. Δεν μπορείς να διασκορπίσεις την ενοχή κάνοντάς την αληθινή, και μετά επανορθώνοντας γι αυτή. Αυτό είναι το σχέδιο του εγώ, που προσφέρει αυτό αντί για να την διασκορπίσει. Το εγώ πιστεύει στην επανόρθωση μέσω επίθεσης, όντας απόλυτα αφοσιωμένο στην παρανοϊκή δοξασία ότι η επίθεση είναι σωτηρία. Κι εσύ που περιθάλπεις την ενοχή πρέπει ακόμα να την πιστεύεις, διότι πως αλλιώς από το να ταυτίζεσαι με το εγώ θα μπορούσες να κρατάς με αγάπη αυτό που δεν θέλεις;

11. Το εγώ σε διδάσκει να επιτίθεσαι στον εαυτό σου διότι είσαι ένοχος, κι αυτό πρέπει να αυξάνει την ενοχή, διότι η ενοχή είναι το αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην διδασκαλία του εγώ, λοιπόν, δεν υπάρχει διαφυγή από την ενοχή. Διότι η επίθεση κάνει την ενοχή πραγματική, κι αν είναι πραγματική δεν υπάρχει τρόπος να την ξεπεράσεις. Το Άγιο Πνεύμα την διασκορπίζει απλά μέσω της ήρεμης αναγνώρισης ότι ποτέ δεν υπήρξε. Καθώς Αυτός κοιτάζει τον αθώο Υιό Του Θεού, γνωρίζει ότι αυτή δεν είναι αληθινή. Κι εφόσον αυτό ισχύει για σένα, εσύ δεν μπορείς να επιτίθεσαι στον εαυτό σου, διότι δίχως την ενοχή η επίθεση είναι αδύνατη. Εσύ, λοιπόν, έχεις σωθεί διότι ο Υιός του Θεού είναι δίχως ενοχή. Και όντας απόλυτα αγνός, είσαι άτρωτος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: